ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 14.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.9.1
कच्चित्सुखं स्वपिषि त्वं बृहस्पते ।
कच्चिन्मनोज्ञाः परिचारकास्ते।
कच्चिद्देवानां सुखकामोसि विप्र ।
कच्चिद्देवास्त्वां परिपालयन्ति ॥ १४.९.१ ॥
ಬೃಹಸ್ಪತಿಯೇ, ನೀನು ಸುಖವಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತೀಯಾ? ನಿನ್ನ ಸೇವಕರು ಮನೋಹರರೇ? ವಿಪ್ರನೇ, ದೇವತೆಗಳ ಸುಖವನ್ನು ನೀನು ಬಯಸುತ್ತೀಯಾ? ದೇವತೆಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ?
14.9.2
सुखं शये शयने देवराज ।
तथा मनोज्ञाः परिचारका मे।
तथा देवानां सुखकामोस्मि नित्यं ।
देवाश्च मां सुभृशं पालयन्ति ॥ १४.९.२ ॥
ದೇವರಾಜನೇ, ನಾನು ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ಮಲಗುತ್ತೇನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ಸೇವಕರು ಮನೋಹರರು. ಹಾಗೆಯೇ ನಾನು ಸದಾ ದೇವತೆಗಳ ಸುಖವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ದೇವತೆಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ.
14.9.3
कुतो दुःखं मानसं देहजं वा ।
पाण्डुर्विवर्णश्च कुतस्त्वमद्य।
आचक्ष्व मे ब्राह्मण यावदेता-
न्निहन्मि सर्वांस्तव दुःखकर्तॄन् ॥ १४.९.३ ॥
ಇಂದು ನಿನಗೆ ಮಾನಸಿಕ ದುಃಖ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು, ಅಥವಾ ದೇಹಜನ್ಯ ದುಃಖವೇ? ನೀನು ಏಕೆ ಪಾಂಡುವರ್ಣ ಮತ್ತು ವಿವರ್ಣನಾಗಿದ್ದೀಯೆ? ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಿನ್ನ ದುಃಖಕಾರಕರನ್ನೆಲ್ಲ ನಾನು ಕೊಲ್ಲುವವರೆಗೆ ನನಗೆ ಹೇಳು.
14.9.4
मरुत्तमाहुर्मघवन्यक्ष्यमाणं ।
महायज्ञेनोत्तमदक्षिणेन।
संवर्तो याजयतीति मे श्रुतं ।
तदिच्छामि न स तं याजयेत् ॥ १४.९.४ ॥
ಮಘವನ್, ಮರುತ್ತನು ಉತ್ತಮ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಹಾಯಜ್ಞ ಮಾಡಲಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಜನರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಸಂವರ್ತನು ಅವನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಅವನು ಅವನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಡಬಾರದು ಎಂದು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
14.9.5
सर्वान्कामाननुयातोसि विप्र ।
त्वं देवानां मन्त्रयसे पुरोधाः।
उभौ च ते जरामृत्यू व्यतीतौ ।
किं संवर्तस्तव कर्ताऽद्य विप्र ॥ १४.९.५ ॥
ವಿಪ್ರನೇ, ನೀನು ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೀಯೆ. ದೇವತೆಗಳ ಪುರೋಹಿತನಾಗಿ ನೀನು ಅವರಿಗೆ ಸಲಹೆ ನೀಡುತ್ತೀಯೆ. ನಿನಗೆ ಮುಪ್ಪು ಮತ್ತು ಸಾವು ಎರಡೂ ದಾಟಿವೆ. ವಿಪ್ರನೇ, ಇಂದು ಸಂವರ್ತನು ನಿನಗೆ ಏನು ಮಾಡಬಲ್ಲನು?
14.9.6
देवैः सह त्वमसुरान्सम्प्रणुद्य ।
जिघांससे चाप्युत सानुबन्धान्।
यंयं समृद्धं पश्यसि तत्रतत्र ।
दुःखं सपत्नेषु समृद्धिभावः ॥ १४.९.६ ॥
ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಅಸುರರನ್ನು ಓಡಿಸಿ, ಅವರ ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತೀಯೋ, ಅಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳಲ್ಲಿ ದುಃಖವೂ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಭಾವವೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
14.9.7
अतोस्मि देवेन्द्र विवर्णरूपः ।
सपत्नो मे वर्धते तन्निशम्य।
सर्वोपायैर्मघवन्संनियच्छ ।
संवर्तं वा पार्थिवं वा मरुत्तम् ॥ १४.९.७ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ದೇವೇಂದ್ರನೇ, ನಾನು ವಿವರ್ಣ ರೂಪನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ನನ್ನ ಶತ್ರು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಓ ಮಘವನ್, ಎಲ್ಲಾ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ಸಂವರ್ತನನ್ನಾಗಲಿ ರಾಜನನ್ನಾಗಲಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸು, ಮರುತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
14.9.8
एहि गच्छ प्रहितो जातवेदो ।
बृहस्पतिं परिदातुं मरुत्ते।
अयं वै त्वां याजयिता बृहस्पति-
स्तथाऽमरं चैव करिष्यतीति ॥ १४.९.८ ॥
ಬಾ, ಹೋಗು; ಜಾತವೇದನೇ, ನನ್ನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನಾಗಿ ಮರುತ್ತನ ಬಳಿಗೆ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ಕರೆತರಲು ಹೋಗು. ಈ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯೇ ನಿನಗಾಗಿ ಯಾಗ ಮಾಡಿಸುವನು; ಹೀಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಅಮರನನ್ನಾಗಿಯೂ ಮಾಡುವನು.
14.9.9
अहं गच्छामि तव शक्राद्य दूतो ।
बृहस्पतिं परिदातुं मरुत्ते।
वाचं सत्यां पुरुहूतस्य कर्तुं ।
बृहस्पतेश्चापचितिं चिकीर्षुः ॥ १४.९.९ ॥
ಓ ಶಕ್ರ, ಇಂದು ನಿನ್ನ ದೂತನಾಗಿ ನಾನು ಮರುತ್ತನ ಬಳಿಗೆ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ಕರೆತರಲು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಪುರುಹೂತನ ಸತ್ಯವಾಕ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಮತ್ತು ಬೃಹಸ್ಪತಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಬಯಸಿ.
14.9.10
तः प्रायाद्धूमकेतुर्महात्मा ।
वनस्पतीन्वीरुधश्चावमृद्गन्।
कामाद्धिमान्ते परिवर्तमानः ।
काष्ठातिगो मातरिश्वेव नर्दन् ॥ १४.९.१० ॥
ಆ ಧೂಮಕೇತು, ಮಹಾತ್ಮ ಅಗ್ನಿ, ಹೊರಟನು. ಮರಗಳನ್ನು ಬಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ತುಳಿಯುತ್ತಾ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಹಿಮಗಳ ನಡುವೆ ಸುತ್ತುತ್ತಾ, ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾ, ಮಾತರಿಶ್ವನಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ.
14.9.11
आश्वर्यमद्ययामि रूपिणं वह्निमागतम् ।
आसनं सलिलं पाद्यं गां चोपानय वै मुने ॥ १४.९.११ ॥
ಇಂದು ಒಂದು ಅದ್ಭುತವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ — ರೂಪ ಧರಿಸಿದ ಅಗ್ನಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಓ ಮುನಿಯೇ, ಆಸನ, ಜಲ, ಪಾದ್ಯ ಮತ್ತು ಹಸುವನ್ನು ತನ್ನಿರಿ.
14.9.12
आसनं सलिलं पाद््रतिनन्दामि तेऽनघ ।
इन्द्रेण तु समादिष्टं विद्धि मां दूतमागतम् ॥ १४.९.१२ ॥
ಓ ನಿರ್ದೋಷಿಯೇ, ನೀನು ಕೊಟ್ಟ ಆಸನ, ಜಲ, ಪಾದ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇಂದ್ರನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೂತನಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ತಿಳಿ.
14.9.13
कच्चिच्छ्सुखी च ।
कच्चिच्चास्मान्प्रीयते धूमकेतो।
कच्चिद्देवा अस्य वशे यथाव-
त्प्रब्रूहि त्वं मम कार्त्स्न्येन देव ॥ १४.९.१३ ॥
ಅವನು ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾನೆಯೇ? ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅವನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಿದ್ದಾನೆಯೇ, ಓ ಧೂಮಕೇತುವೇ? ದೇವತೆಗಳು ಅವನ ವಶದಲ್ಲಿ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಇದ್ದಾರೆಯೇ? ಓ ದೇವನೇ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನನಗೆ ಹೇಳು.
14.9.14
शक्रो भृशं सुसुखी पार्थरातिं चेच्छत्यजरां वै त्वया सः ।
देवाश्च सर्वे वशगास्तस्य राज-
न्संदेशं त्वं शृणु मे देवराज्ञः ॥ १४.९.१४ ॥
ಇಂದ್ರನು ಬಹಳ ಸುಖದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ; ಪೃಥೆಯ ಮಗನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಿನ್ನ ಮೂಲಕ ಅಜರವಾಗಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೂ ಅವನ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಓ ರಾಜನೇ, ದೇವರಾಜನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕೇಳು.
14.9.15
यदर्थं मां प्राहिणोत्त्वत्सकाशं ।
बृहस्पतिं परिदातुं मरुत्ते।
अयं गुरुर्याजयतां नृप त्वां ।
मर्त्यं सन्तममरं त्वां करोतु ॥ १४.९.१५ ॥
ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನೋ, ಅದು ಇದು: ಮರುತ್ತುಗಳಿಗಾಗಿ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೊಡುವುದು. ಈ ಗುರುವು ನಿನ್ನಿಂದ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿಸಲಿ; ಮರ್ತ್ಯನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಅಮರನಾಗಿ ಮಾಡಲಿ.
14.9.16
संवर्तोऽयं याजयिता द्विजो मां ।
बृहस्पतेरञ्जलिरेष तस्य।
न चैवासौ याजयित्वा महेन्द्रं ।
मर्त्यं सन्तं याजयन्नद्य शोभेत् ॥ १४.९.१६ ॥
ಇವನು ಸಂವರ್ತ, ನನಗೆ ಯಾಗ ಮಾಡಿಸುವ ದ್ವಿಜ; ಇದು ಬೃಹಸ್ಪತಿಗಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಅಂಜಲಿ. ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಯಾಗ ಮಾಡಿಸಿದವನು ಇಂದು ಮರ್ತ್ಯನಾಗಿರುವವನಿಗೆ ಯಾಗ ಮಾಡಿಸುವುದು ಶೋಭಿಸದು.
14.9.17
ये वै लोका देवलोके महान्तः ।
सम्प्राप्स्यसे तान्देवराजप्रसादात्।
त्वां चेदसौ याजयेद्वै बृहस्पति-
र्नूनं स्वर्गं त्वं जयेः कीर्तियुक्तः ॥ १४.९.१७ ॥
ದೇವಲೋಕದ ಮಹಾ ಲೋಕಗಳನ್ನು ದೇವರಾಜನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನೀನು ಪಡೆಯುವೆ. ಬೃಹಸ್ಪತಿ ನಿನಗೆ ಯಾಗ ಮಾಡಿಸಿದರೆ, ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಕೀರ್ತಿಯುಕ್ತನಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವೆ.
14.9.18
तथा लोका मानुषा ये च दिव्याः ।
प्रजापतेश्चापि ये वै महान्तः।
तेते जिता देवराज्यं च कृत्स्नं ।
बृहस्पतिर्याजयेच्चेन्नरेन्द्र ॥ १४.९.१८ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಮನುಷ್ಯರ ಲೋಕಗಳು ಮತ್ತು ದಿವ್ಯ ಲೋಕಗಳು, ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಮಹಾ ಲೋಕಗಳು, ಎಲ್ಲ ದೇವರಾಜ್ಯವೂ, ಓ ನರೇಂದ್ರ, ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಯಾಗ ಮಾಡಿಸಿದರೆ ಗೆಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.
14.9.19
मा स्मैव त्वं पुनरागाः कथंचि-
द्बृहस्पतिं परिदातुं मरुत्ते।
मा त्वां धक्ष्ये चक्षुषा दारुणेन ।
संक्रुद्धोऽहं पावक त्वं निबोधः ॥ १४.९.१९ ॥
ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ಮರುತ್ತನಿಂದ ಕಸಿಯಲು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ನೀನು ಮತ್ತೆ ಬರಬೇಡ. ಕೋಪಗೊಂಡ ನಾನು ಭಯಂಕರ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಸುಡುತ್ತೇನೆ; ಓ ಪಾವಕ, ಇದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೋ.
14.9.20
ततो देवानगमद्धूमकेतु-
दीहाद्भीतो व्यथितोऽश्वत्थपर्णवत्।
तं वै दृष्ट्वा प्राह शक्रो महात्मा ।
बृहस्पतेः सन्निधौ हव्यवाहम् ॥ १४.९.२० ॥
ಆಗ ಧೂಮಕೇತು (ಅಗ್ನಿ) ಭಯದಿಂದ, ಅಶ್ವತ್ಥ ಎಲೆಯಂತೆ ನಡುಗುತ್ತಾ ದೇವತೆಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು. ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದ ಮಹಾತ್ಮ ಶಕ್ರನು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಹವ್ಯವಾಹನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
14.9.21
यस्त्वं गतः प्रहितो जातवेदो ।
बृहस्पतिं परिदातुं मरुत्ते।
तत्किं प्राह स नृपो यक्ष्यमाणः ।
कच्चिद्वचः प्रतिगृह्णाति तच्च। ॥ १४.९.२१ ॥
ಓ ಜಾತವೇದಾ, ನೀನು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ಮರುತ್ತನಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲು ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಯಾಗ ಮಾಡಲಿದ್ದ ಆ ರಾಜ ಏನು ಹೇಳಿದನು? ಅವನು ನಿನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನೇ?
14.9.22
न ते वाचं रोचयते मरुत्तो ।
बृहस्पतेरञ्जलिं प्राहिणोत्सः।
संवर्तो मां याजयितेत्युवाच ।
पुनः पुनः स मया याच्यमानः ॥ १४.९.२२ ॥
ಮರುತ್ತನಿಗೆ ನಿನ್ನ ಮಾತು ಇಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಬಳಿಗೆ ಅಂಜಲಿಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು. 'ಸಂವರ್ತನು ನನಗೆ ಯಾಗ ಮಾಡಿಸುವನು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ನಾನು ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳಿದರೂ ಅವನು ಅದನ್ನೇ ಹೇಳಿದನು.
14.9.23
उवाचेदं मानुषा ये च दिव्या ।
प्रजापतेर्ये च लोका महान्तः।
तांश्चेल्लभेयं संविदं तेन कृत्वा ।
तथापि नेच्छेयमिति प्रतीतः ॥ १४.९.२३ ॥
ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಮನುಷ್ಯರು ಮತ್ತು ದಿವ್ಯರು, ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಮಹಾ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಾನು ಪಡೆದು, ಅವರೊಂದಿಗೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೂ, ಅದನ್ನು ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಯಿತು.
14.9.24
पुनर्गत्वा पार्थिवं त्वं समेत्य ।
वाक्यं मदीयं प्रापय स्वार्थयुक्तम्।
पुनर्यद्युक्तो न करिष्यते वच-
स्त्वत्तो वज्रं सम्प्रहर्तास्मि तस्मै ॥ १४.९.२४ ॥
ನೀನು ಮತ್ತೆ ಹೋಗಿ ಆ ರಾಜನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ, ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೊಂದುವ ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಅವನಿಗೆ ತಲುಪಿಸು. ಅವನು ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಪಾಲಿಸದಿದ್ದರೆ, ನಿನ್ನ ಮೂಲಕ ಅವನ ಮೇಲೆ ವಜ್ರವನ್ನು ಎಸೆಯುವೆನು.
14.9.25
गन्धर्वराड्यात्वयं तत्र दूतो ।
बिभेम्यहं वासव तत्र गन्तुम्।
संरब्धो मामब्रवीत्तीक्ष्णरोषः ।
संवर्तो वाक्यं चरितब्रह्मचर्यः ॥ १४.९.२५ ॥
ವಾಸವ, ಗಂಧರ್ವರಾಜನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ದೂತನಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲು ನನಗೆ ಭಯವಾಗುತ್ತದೆ. ತೀವ್ರ ಕೋಪದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ಪಾಲಿಸಿದ ಸಂವರ್ತನು ನನಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
14.9.26
यद्यागच्छेः पुनरेवं कथंचि-
द्बृहस्पतिं परिदातुं मरुत्ते।
दहेयं त्वां चक्षुषा दारुणेन ।
संक्रुद्ध इत्येतदवैहि शक्र ॥ १४.९.२६ ॥
ನೀನು ಮತ್ತೆ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಾದರೂ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲು ಬಂದರೆ, ಮರುತ್ತುಗಳ ಒಡೆಯನೇ, ನಾನು ನನ್ನ ಭಯಂಕರ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಸುಟ್ಟುಬಿಡುವೆನು. ಶಕ್ರನೇ, ನಾನು ಕ್ರುದ್ಧನಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ತಿಳಿ.
14.9.27
त्वमेवान्यान्दहसे जातवेदो ।
न हि त्वदन्यो विद्यते भस्मकर्ता।
त्वत्संस्पर्शात्सर्वलोको बिभेति ।
अश्रद्धेयं वदसे हव्यवाह ॥ १४.९.२७ ॥
ಜಾತವೇದನೇ, ನೀನೇ ಇತರರನ್ನು ಸುಡುತ್ತೀಯೆ; ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಭಸ್ಮಮಾಡುವವನು ಇನ್ನಾರೂ ಇಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳೂ ಭಯಪಡುತ್ತವೆ. ಹವ್ಯವಾಹನೇ, ನಂಬಲಸಾಧ್ಯವಾದ ಮಾತನ್ನು ನೀನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ.
14.9.28
दिवं देवेन्द्र पृथिवीं च सर्वां ।
संवेष्टयेस्त्वं स्वबलेनैव शक्र।
एवंविधस्येह सतस्तवासौ ।
कथं वृत्रस्त्रिदिवं प्राग्जहार ॥ १४.९.२८ ॥
ಓ ದೇವೇಂದ್ರ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಸ್ವಬಲದಿಂದಲೇ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನೂ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಸುತ್ತಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆ, ಓ ಶಕ್ರ. ಇಂಥ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವುಳ್ಳ ನೀನಿರುವಾಗ ವೃತ್ರನು ಹಿಂದೆ ತ್ರಿದಿವವನ್ನು ಹೇಗೆ ಅಪಹರಿಸಿದನು?
14.9.29
नगण्डिकाकारयोगं करेऽणुं ।
न चारिसोमं प्रपिबामि वह्ने।
न क्षीणशक्तौ प्रहारामि वज्रं ।
को मे सुखाय प्रहरेत मर्त्यः ॥ १४.९.२९ ॥
ಓ ವಹ್ನಿ, ನಾನು ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಸಣ್ಣ ಗಂಡಿಕಾ-ಮಿಶ್ರಣವನ್ನೂ ಶತ್ರುವಿನ ಸೋಮವನ್ನೂ ಕುಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಶಕ್ತಿ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದಾಗ ವಜ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಯಾವ ಮರ್ತ್ಯನು ಪ್ರಹರಿಸುವನು?
14.9.30
प्रव्रजयेयं कालकेयान्पृथिव्या-
मपाकर्षन्दानवानन्तरिक्षात्।
दिवः प्रह्लादमवसानमानयं ।
को मेऽसुखाय प्रहरेत मानवः ॥ १४.९.३० ॥
ನಾನು ಕಾಲಕೇಯರನ್ನು ಭೂಮಿಯಿಂದ ಓಡಿಸಿದೆ, ದಾನವರನ್ನು ಆಕಾಶದಿಂದ ಎಳೆದೆ, ಕೊನೆಗೆ ಪ್ರಹ್ಲಾದನನ್ನು ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಕರೆತಂದೆ. ನನ್ನ ದುಃಖಕ್ಕಾಗಿ ಯಾವ ಮಾನವನು ಪ್ರಹರಿಸುವನು?
14.9.31
यत्र शर्यातिं च्यवनो याजयिष्य-
न्सहाश्विभ्यां सोममगृह्णदेकः।
तं त्वं क्रुद्धः प्रत्यषेधीः पुरस्ता-
च्छर्यातियज्ञं स्म तं महेन्द्र ॥ १४.९.३१ ॥
ಚ್ಯವನನು ಅಶ್ವಿನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಶರ್ಯಾತಿಗೆ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿಸಲು ಹೊರಟು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಸೋಮವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಓ ಮಹೇಂದ್ರ, ನೀನು ಕ್ರುದ್ಧನಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಮೊದಲೇ ತಡೆದೆ — ಶರ್ಯಾತಿಯ ಯಜ್ಞವನ್ನೂ.
14.9.32
वज्रं गृहीत्वा च पुरन्दर त्वं ।
सम्प्राहार्षीश्च्यवनस्यातिघोरम्।
स ते विप्रः सह वज्रेणि बाहु-
मपागृह्णात्तपसा जातमन्युः ॥ १४.९.३२ ॥
ಓ ಪುರಂದರ, ನೀನು ವಜ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಚ್ಯವನನ ಮೇಲೆ ಅತಿ ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಪ್ರಹರಿಸಿದೆ. ಆಗ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕೋಪದಿಂದ ತಪೋಬಲದಿಂದ ವಜ್ರ ಸಹಿತ ನಿನ್ನ ಬಾಹುವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.
14.9.33
ततो रोषात्सर्वतो घोररूपं ।
सपत्नं ते जनयामास भूयः।
मदं नाम्ना चासुरं विश्वरूपं ।
यं त्वं दृष्ट्वा चक्षुषी संन्यमीलः ॥ १४.९.३३ ॥
ನಂತರ ಕೋಪದಿಂದ ಅವರು ನಿನಗಾಗಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಶತ್ರುವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು; ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯೂ ಭಯಂಕರ ರೂಪದವನು. ಅವನ ಹೆಸರು ಮದ, ವಿಶ್ವರೂಪ ಎಂಬ ಅಸುರ; ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ನೀನು ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡೆ.
14.9.34
हनुरेका जगतीस्था तथैका ।
दिवं गता महतो दानवस्य।
सहस्रं दन्तानां शतयोजनानां ।
सुतीक्ष्णानां घोररूपं बभूव ॥ १४.९.३४ ॥
ಆ ಮಹಾ ದಾನವನ ಒಂದು ದವಡೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿತ್ತು, ಮತ್ತೊಂದು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪಿತ್ತು. ನೂರು ಯೋಜನ ಉದ್ದದ, ಅತಿ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಸಾವಿರ ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಅವನು ಭಯಂಕರ ರೂಪವಾದನು.
14.9.35
वृत्ताः स्थूला रजतस्तम्भवर्णा ।
दंष्ट्राश्चतस्रो द्वे शते योजनानाम्।
स त्वां दन्तान्विदशन्नभ्यधाव-
ज्जिघांसया शूलमुद्यम्य घोरम् ॥ १४.९.३५ ॥
ದುಂಡಾದ, ದಪ್ಪವಾದ, ಬೆಳ್ಳಿಯ ಕಂಬದಂತಹ ಬಣ್ಣದ ನಾಲ್ಕು ಕೋರೆದಾಡೆಗಳಿದ್ದವು; ಅವು ಇನ್ನೂರು ಯೋಜನ ಉದ್ದ. ಕೊಲ್ಲುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಅವನು ಭಯಂಕರ ಶೂಲವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಕಚ್ಚುತ್ತಾ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನುಗ್ಗಿದನು.
14.9.36
तं नापश्यस्त्वं तदा घोररूपं ।
सर्वे वै त्वां ददृशुर्दर्शनीयम्।
यस्माद्भीतः प्राञ्जलिस्त्वं महर्षि-
मागच्छेथाः शरणं दानवघ्न ॥ १४.९.३६ ॥
ಆಗ ನೀನು ಆ ಭಯಂಕರ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ; ಎಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಯೋಗ್ಯ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೇ ಕಂಡರು. ದಾನವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನೇ, ಭಯಭೀತನಾಗಿ ಕೈಮುಗಿದು ನೀನು ಮಹರ್ಷಿಯ ಶರಣು ಹೋದೆ.
14.9.37
क्षात्राद्बलाद्ब्रह्मबलं गरीयो ।
न ब्रह्मतः किञ्चिदन्यद्गरीयः।
सोहं जानन्ब्रह्मतेजो यथाव-
न्न संवर्त गन्तुमिच्छामि शक्र ॥ १४.९.३७ ॥
ಕ್ಷಾತ್ರ ಬಲಕ್ಕಿಂತ ಬ್ರಹ್ಮಬಲ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಬ್ರಹ್ಮಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಓ ಶಕ್ರನೇ, ಬ್ರಹ್ಮತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬಲ್ಲವನಾದ ನಾನು ಸಂವರ್ತನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.