മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.9.1
कच्चित्सुखं स्वपिषि त्वं बृहस्पते ।
कच्चिन्मनोज्ञाः परिचारकास्ते।
कच्चिद्देवानां सुखकामोसि विप्र ।
कच्चिद्देवास्त्वां परिपालयन्ति ॥ १४.९.१ ॥
ബൃഹസ്പതേ, നീ സുഖമായി ഉറങ്ങുന്നുവോ? നിന്റെ ശുശ്രൂഷകർ മനോഹരന്മാരോ? വിപ്രനേ, ദേവന്മാരുടെ സുഖം നീ കാംക്ഷിക്കുന്നുവോ? ദേവന്മാർ നിന്നെ പാലിക്കുന്നുവോ?
14.9.2
सुखं शये शयने देवराज ।
तथा मनोज्ञाः परिचारका मे।
तथा देवानां सुखकामोस्मि नित्यं ।
देवाश्च मां सुभृशं पालयन्ति ॥ १४.९.२ ॥
ദേവരാജാവേ, ഞാൻ ശയ്യയിൽ സുഖമായി കിടക്കുന്നു. അതുപോലെ എന്റെ ശുശ്രൂഷകർ മനോഹരന്മാരാണ്. അതുപോലെ ഞാൻ എപ്പോഴും ദേവന്മാരുടെ സുഖം കാംക്ഷിക്കുന്നു, ദേവന്മാർ എന്നെ വളരെ നന്നായി പാലിക്കുന്നു.
14.9.3
कुतो दुःखं मानसं देहजं वा ।
पाण्डुर्विवर्णश्च कुतस्त्वमद्य।
आचक्ष्व मे ब्राह्मण यावदेता-
न्निहन्मि सर्वांस्तव दुःखकर्तॄन् ॥ १४.९.३ ॥
ഇന്ന് നിനക്ക് മാനസിക ദുഃഖം എവിടെ നിന്ന്, അല്ലെങ്കിൽ ശാരീരികമോ? നീ വിളറിയും നിറം മാറിയും ഇരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്? ബ്രാഹ്മണാ, നിന്റെ ദുഃഖം വരുത്തുന്ന ഇവരെയെല്ലാം ഞാൻ വധിക്കുന്നതുവരെ എന്നോട് പറയൂ.
14.9.4
मरुत्तमाहुर्मघवन्यक्ष्यमाणं ।
महायज्ञेनोत्तमदक्षिणेन।
संवर्तो याजयतीति मे श्रुतं ।
तदिच्छामि न स तं याजयेत् ॥ १४.९.४ ॥
മഘവാനേ, മരുത്തൻ ഉത്തമ ദക്ഷിണയോടെ മഹായജ്ഞം ചെയ്യാനിരിക്കുന്നു എന്ന് ആളുകൾ പറയുന്നു. സംവർത്തൻ അവനുവേണ്ടി യാഗം നടത്തിക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ കേട്ടു. അവൻ അവനുവേണ്ടി യാഗം നടത്തിക്കാതിരിക്കണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
14.9.5
सर्वान्कामाननुयातोसि विप्र ।
त्वं देवानां मन्त्रयसे पुरोधाः।
उभौ च ते जरामृत्यू व्यतीतौ ।
किं संवर्तस्तव कर्ताऽद्य विप्र ॥ १४.९.५ ॥
വിപ്രനേ, നീ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടിയിരിക്കുന്നു. ദേവന്മാരുടെ പുരോഹിതനായി നീ അവർക്ക് ഉപദേശം നൽകുന്നു. നിനക്ക് വാർധക്യവും മരണവും ഇരുവരും കടന്നുപോയി. വിപ്രനേ, ഇന്ന് സംവർത്തൻ നിനക്ക് എന്തു ചെയ്യും?
14.9.6
देवैः सह त्वमसुरान्सम्प्रणुद्य ।
जिघांससे चाप्युत सानुबन्धान्।
यंयं समृद्धं पश्यसि तत्रतत्र ।
दुःखं सपत्नेषु समृद्धिभावः ॥ १४.९.६ ॥
ദേവന്മാരോടൊപ്പം നീ അസുരന്മാരെ തുരത്തി, അവരുടെ അനുയായികളോടൊപ്പം അവരെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എവിടെയെല്ലാം സമൃദ്ധി കാണുന്നുവോ, അവിടെയെല്ലാം ശത്രുക്കൾക്കിടയിൽ ദുഃഖവും സമൃദ്ധിഭാവവും ഉണ്ടാകുന്നു.
14.9.7
अतोस्मि देवेन्द्र विवर्णरूपः ।
सपत्नो मे वर्धते तन्निशम्य।
सर्वोपायैर्मघवन्संनियच्छ ।
संवर्तं वा पार्थिवं वा मरुत्तम् ॥ १४.९.७ ॥
അതിനാൽ, ദേവേന്ദ്രാ, ഞാൻ വിവർണരൂപനായിരിക്കുന്നു; ഇതു കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ശത്രു വളരുന്നു. മഘവാനേ, എല്ലാ ഉപായങ്ങളാലും സംവർത്തനെയോ രാജാവിനെയോ നിയന്ത്രിക്കുക, മരുത്തുക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ.
14.9.8
एहि गच्छ प्रहितो जातवेदो ।
बृहस्पतिं परिदातुं मरुत्ते।
अयं वै त्वां याजयिता बृहस्पति-
स्तथाऽमरं चैव करिष्यतीति ॥ १४.९.८ ॥
വരൂ, പോകൂ; ജാതവേദസേ, ഞാൻ അയച്ചവനായി മരുത്തന്റെ അടുത്തേക്ക് ബൃഹസ്പതിയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവരാൻ പോകുക. ഈ ബൃഹസ്പതി തന്നെ നിനക്കുവേണ്ടി യജ്ഞം നടത്തും; അങ്ങനെ നിന്നെ അമരനാക്കുകയും ചെയ്യും.
14.9.9
अहं गच्छामि तव शक्राद्य दूतो ।
बृहस्पतिं परिदातुं मरुत्ते।
वाचं सत्यां पुरुहूतस्य कर्तुं ।
बृहस्पतेश्चापचितिं चिकीर्षुः ॥ १४.९.९ ॥
ശക്രാ, ഇന്ന് നിന്റെ ദൂതനായി ഞാൻ മരുത്തന്റെ അടുത്തേക്ക് ബൃഹസ്പതിയെ കൊണ്ടുവരാൻ പോകുന്നു. പുരുഹൂതന്റെ സത്യവാക്ക് നിറവേറ്റാനും ബൃഹസ്പതിയെ ആദരിക്കാനും ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട്.
14.9.10
तः प्रायाद्धूमकेतुर्महात्मा ।
वनस्पतीन्वीरुधश्चावमृद्गन्।
कामाद्धिमान्ते परिवर्तमानः ।
काष्ठातिगो मातरिश्वेव नर्दन् ॥ १४.९.१० ॥
ആ ധൂമകേതുവായ മഹാത്മാവായ അഗ്നി യാത്രയായി. മരങ്ങളും വള്ളികളും ചവിട്ടിമെതിച്ചുകൊണ്ട്, ഇഷ്ടംപോലെ മഞ്ഞുമലകൾക്കിടയിൽ ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞ്, ദിക്കുകളെ കടന്ന്, മാതരിശ്വാവിനെപ്പോലെ ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ട്.
14.9.11
आश्वर्यमद्ययामि रूपिणं वह्निमागतम् ।
आसनं सलिलं पाद्यं गां चोपानय वै मुने ॥ १४.९.११ ॥
ഇന്ന് ഒരു അദ്ഭുതം ഞാൻ കാണുന്നു — രൂപം ധരിച്ച അഗ്നി വന്നിരിക്കുന്നു. മുനേ, ആസനവും ജലവും പാദ്യവും പശുവും കൊണ്ടുവരൂ.
14.9.12
आसनं सलिलं पाद््रतिनन्दामि तेऽनघ ।
इन्द्रेण तु समादिष्टं विद्धि मां दूतमागतम् ॥ १४.९.१२ ॥
നിർദോഷനേ, അങ്ങ് നൽകിയ ആസനവും ജലവും പാദ്യവും ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രൻ അയച്ച ദൂതനായാണ് ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നതെന്ന് അറിയുക.
14.9.13
कच्चिच्छ्सुखी च ।
कच्चिच्चास्मान्प्रीयते धूमकेतो।
कच्चिद्देवा अस्य वशे यथाव-
त्प्रब्रूहि त्वं मम कार्त्स्न्येन देव ॥ १४.९.१३ ॥
അദ്ദേഹം സുഖമായിരിക്കുന്നുവോ? ഞങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം പ്രീതനാണോ, ധൂമകേതോ? ദേവന്മാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വശത്തിൽ യഥാവിധി ഉണ്ടോ? ദേവാ, പൂർണ്ണമായി എന്നോട് പറയൂ.
14.9.14
शक्रो भृशं सुसुखी पार्थरातिं चेच्छत्यजरां वै त्वया सः ।
देवाश्च सर्वे वशगास्तस्य राज-
न्संदेशं त्वं शृणु मे देवराज्ञः ॥ १४.९.१४ ॥
ഇന്ദ്രൻ വളരെ സുഖിയാണ്; പൃഥയുടെ പുത്രന്റെ രാജ്യം അങ്ങയാൽ അജരമാകണമെന്ന് അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എല്ലാ ദേവന്മാരും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വശത്താണ്. രാജാവേ, ദേവരാജന്റെ സന്ദേശം കേൾക്കൂ.
14.9.15
यदर्थं मां प्राहिणोत्त्वत्सकाशं ।
बृहस्पतिं परिदातुं मरुत्ते।
अयं गुरुर्याजयतां नृप त्वां ।
मर्त्यं सन्तममरं त्वां करोतु ॥ १४.९.१५ ॥
അദ്ദേഹം എന്നെ അങ്ങയുടെ അടുത്തേക്ക് അയച്ചത് ഇതിനാണ്: മരുത്തുകൾക്കായി ബൃഹസ്പതിയെ അങ്ങേക്ക് നൽകുക. ഈ ഗുരു അങ്ങയെക്കൊണ്ട് യാഗങ്ങൾ ചെയ്യിക്കട്ടെ; മർത്യനായ അങ്ങയെ അമരനാക്കട്ടെ.
14.9.16
संवर्तोऽयं याजयिता द्विजो मां ।
बृहस्पतेरञ्जलिरेष तस्य।
न चैवासौ याजयित्वा महेन्द्रं ।
मर्त्यं सन्तं याजयन्नद्य शोभेत् ॥ १४.९.१६ ॥
ഇദ്ദേഹം സംവർത്തൻ, എനിക്ക് യാഗം നടത്തിത്തരുന്ന ദ്വിജൻ; ഇത് ബൃഹസ്പതിക്കായുള്ള അഞ്ജലിയാണ്. ഇന്ദ്രന് യാഗം നടത്തിയവൻ ഇന്ന് മർത്യനായ ഒരാൾക്കുവേണ്ടി യാഗം നടത്തുന്നത് ശോഭയല്ല.
14.9.17
ये वै लोका देवलोके महान्तः ।
सम्प्राप्स्यसे तान्देवराजप्रसादात्।
त्वां चेदसौ याजयेद्वै बृहस्पति-
र्नूनं स्वर्गं त्वं जयेः कीर्तियुक्तः ॥ १४.९.१७ ॥
ദേവലോകത്തിലെ മഹത്തായ ലോകങ്ങൾ ദേവരാജന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ നീ നേടും. ബൃഹസ്പതി നിനക്കു യാഗം നടത്തിയാൽ, തീർച്ചയായും കീർത്തിയോടെ നീ സ്വർഗം ജയിക്കും.
14.9.18
तथा लोका मानुषा ये च दिव्याः ।
प्रजापतेश्चापि ये वै महान्तः।
तेते जिता देवराज्यं च कृत्स्नं ।
बृहस्पतिर्याजयेच्चेन्नरेन्द्र ॥ १४.९.१८ ॥
അതുപോലെ മനുഷ്യലോകങ്ങളും ദിവ്യലോകങ്ങളും പ്രജാപതിയുടെ മഹത്തായ ലോകങ്ങളും, ദേവരാജ്യം മുഴുവനും, ഹേ നരേന്ദ്ര, ബൃഹസ്പതി യാഗം നടത്തിയാൽ ജയിക്കപ്പെടും.
14.9.19
मा स्मैव त्वं पुनरागाः कथंचि-
द्बृहस्पतिं परिदातुं मरुत्ते।
मा त्वां धक्ष्ये चक्षुषा दारुणेन ।
संक्रुद्धोऽहं पावक त्वं निबोधः ॥ १४.९.१९ ॥
ബൃഹസ്പതിയെ മരുത്തിൽനിന്ന് പിടിച്ചെടുക്കാൻ ഒരു വിധത്തിലും നീ വീണ്ടും വരരുത്. കോപിതനായ ഞാൻ ഭയങ്കരമായ നോട്ടംകൊണ്ട് നിന്നെ ദഹിപ്പിക്കും; ഹേ പാവക, ഇത് അറിഞ്ഞുകൊള്ളുക.
14.9.20
ततो देवानगमद्धूमकेतु-
दीहाद्भीतो व्यथितोऽश्वत्थपर्णवत्।
तं वै दृष्ट्वा प्राह शक्रो महात्मा ।
बृहस्पतेः सन्निधौ हव्यवाहम् ॥ १४.९.२० ॥
അപ്പോൾ ധൂമകേതുവായ അഗ്നി ഭയന്നും അശ്വത്ഥപത്രംപോലെ വിറച്ചും ദേവന്മാരുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി. അവനെ കണ്ട മഹാത്മാവായ ശക്രൻ ബൃഹസ്പതിയുടെ സന്നിധിയിൽ ഹവ്യവാഹനനോട് പറഞ്ഞു.
14.9.21
यस्त्वं गतः प्रहितो जातवेदो ।
बृहस्पतिं परिदातुं मरुत्ते।
तत्किं प्राह स नृपो यक्ष्यमाणः ।
कच्चिद्वचः प्रतिगृह्णाति तच्च। ॥ १४.९.२१ ॥
ജാതവേദസ്സേ, ബൃഹസ്പതിയെ മരുത്തന് വിട്ടുകൊടുക്കാൻ നീ അയക്കപ്പെട്ടു. യാഗം ചെയ്യാനിരുന്ന ആ രാജാവ് എന്താണ് പറഞ്ഞത്? അവൻ നിന്റെ വാക്ക് സ്വീകരിച്ചോ?
14.9.22
न ते वाचं रोचयते मरुत्तो ।
बृहस्पतेरञ्जलिं प्राहिणोत्सः।
संवर्तो मां याजयितेत्युवाच ।
पुनः पुनः स मया याच्यमानः ॥ १४.९.२२ ॥
മരുത്തന് നിന്റെ വാക്ക് ഇഷ്ടമായില്ല. അവൻ ബൃഹസ്പതിയുടെ അടുത്തേക്ക് അഞ്ജലി അയച്ചു. 'സംവർത്തൻ എനിക്ക് യാഗം ചെയ്യിക്കും' എന്ന് പറഞ്ഞു. ഞാൻ പലതവണ ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടും അവൻ അതുതന്നെ പറഞ്ഞു.
14.9.23
उवाचेदं मानुषा ये च दिव्या ।
प्रजापतेर्ये च लोका महान्तः।
तांश्चेल्लभेयं संविदं तेन कृत्वा ।
तथापि नेच्छेयमिति प्रतीतः ॥ १४.९.२३ ॥
അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: മനുഷ്യർക്കും ദിവ്യന്മാർക്കും പ്രജാപതിയുടെ മഹാലോകങ്ങൾക്കും ഉള്ള ലോകങ്ങൾ ഞാൻ നേടി അവരുമായി ഉടമ്പടി ചെയ്താലും, അത് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കില്ല എന്ന് അറിയിക്കപ്പെട്ടു.
14.9.24
पुनर्गत्वा पार्थिवं त्वं समेत्य ।
वाक्यं मदीयं प्रापय स्वार्थयुक्तम्।
पुनर्यद्युक्तो न करिष्यते वच-
स्त्वत्तो वज्रं सम्प्रहर्तास्मि तस्मै ॥ १४.९.२४ ॥
നീ വീണ്ടും ചെന്ന് ആ രാജാവിനെ കണ്ട്, എന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിന് യോജിച്ച എന്റെ വാക്ക് അവനെ അറിയിക്കുക. അവൻ വീണ്ടും എന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ചില്ലെങ്കിൽ, നിന്നിലൂടെ അവന്റെ മേൽ ഞാൻ വജ്രം പ്രയോഗിക്കും.
14.9.25
गन्धर्वराड्यात्वयं तत्र दूतो ।
बिभेम्यहं वासव तत्र गन्तुम्।
संरब्धो मामब्रवीत्तीक्ष्णरोषः ।
संवर्तो वाक्यं चरितब्रह्मचर्यः ॥ १४.९.२५ ॥
വാസവാ, ഗന്ധർവരാജാവ് അവിടേക്ക് ദൂതനായി പോകുന്നു; അവിടേക്ക് പോകാൻ ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു. കഠിന കോപത്തോടെ, ബ്രഹ്മചര്യം അനുഷ്ഠിച്ച സംവർത്തൻ എന്നോട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
14.9.26
यद्यागच्छेः पुनरेवं कथंचि-
द्बृहस्पतिं परिदातुं मरुत्ते।
दहेयं त्वां चक्षुषा दारुणेन ।
संक्रुद्ध इत्येतदवैहि शक्र ॥ १४.९.२६ ॥
നീ വീണ്ടും എങ്ങനെയെങ്കിലും ബൃഹസ്പതിയെ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ വന്നാൽ, മരുത്തുകളുടെ അധിപനേ, ഞാൻ ഭയങ്കരമായ നോട്ടംകൊണ്ട് നിന്നെ ദഹിപ്പിക്കും. ശക്രാ, ഞാൻ കോപിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞുകൊൾക.
14.9.27
त्वमेवान्यान्दहसे जातवेदो ।
न हि त्वदन्यो विद्यते भस्मकर्ता।
त्वत्संस्पर्शात्सर्वलोको बिभेति ।
अश्रद्धेयं वदसे हव्यवाह ॥ १४.९.२७ ॥
ജാതവേദാ, നീ തന്നെയാണ് മറ്റുള്ളവരെ ദഹിപ്പിക്കുന്നത്; നിന്നെക്കൂടാതെ ഭസ്മമാക്കുന്നവൻ മറ്റാരുമില്ല. നിന്റെ സ്പർശത്താൽ സർവലോകങ്ങളും ഭയപ്പെടുന്നു. ഹവ്യവാഹനേ, വിശ്വസിക്കാനാകാത്ത വാക്കാണ് നീ പറയുന്നത്.
14.9.28
दिवं देवेन्द्र पृथिवीं च सर्वां ।
संवेष्टयेस्त्वं स्वबलेनैव शक्र।
एवंविधस्येह सतस्तवासौ ।
कथं वृत्रस्त्रिदिवं प्राग्जहार ॥ १४.९.२८ ॥
ഓ ദേവേന്ദ്രാ, നിനക്ക് സ്വബലംകൊണ്ടുതന്നെ സ്വർഗ്ഗത്തെയും സമസ്ത ഭൂമിയെയും ചുറ്റിപ്പൊതിയാൻ കഴിയും, ഓ ശക്രാ. ഇത്ര ശക്തനായ നിന്റെ സന്നിധിയിൽ വൃത്രൻ മുമ്പ് ത്രിദിവം എങ്ങനെ കവർന്നു?
14.9.29
नगण्डिकाकारयोगं करेऽणुं ।
न चारिसोमं प्रपिबामि वह्ने।
न क्षीणशक्तौ प्रहारामि वज्रं ।
को मे सुखाय प्रहरेत मर्त्यः ॥ १४.९.२९ ॥
ഓ വഹ്നേ, കയ്യിലെ ചെറിയ ഗണ്ഡികാ-മിശ്രിതമോ ശത്രുവിന്റെ സോമമോ ഞാൻ കുടിക്കാറില്ല; ശക്തി ക്ഷയിച്ചാൽ വജ്രം പ്രയോഗിക്കാറുമില്ല. എന്റെ സുഖത്തിനായി ഏത് മർത്യൻ പ്രഹരിക്കും?
14.9.30
प्रव्रजयेयं कालकेयान्पृथिव्या-
मपाकर्षन्दानवानन्तरिक्षात्।
दिवः प्रह्लादमवसानमानयं ।
को मेऽसुखाय प्रहरेत मानवः ॥ १४.९.३० ॥
ഞാൻ കാലകേയരെ ഭൂമിയിൽനിന്ന് ഓടിച്ചു, ദാനവരെ ആകാശത്തുനിന്ന് വലിച്ചിറക്കി, ഒടുവിൽ പ്രഹ്ലാദനെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് കൊണ്ടുവന്നു. എന്റെ ദുഃഖത്തിനായി ഏത് മാനവൻ പ്രഹരിക്കും?
14.9.31
यत्र शर्यातिं च्यवनो याजयिष्य-
न्सहाश्विभ्यां सोममगृह्णदेकः।
तं त्वं क्रुद्धः प्रत्यषेधीः पुरस्ता-
च्छर्यातियज्ञं स्म तं महेन्द्र ॥ १४.९.३१ ॥
ച്യവനൻ അശ്വിനികളോടൊപ്പം ശര്യാതിക്ക് യാഗം ചെയ്യാനിരിക്കെ തനിച്ച് സോമം എടുത്തപ്പോൾ, മഹേന്ദ്രാ, നീ കോപിച്ച് അവനെ മുമ്പേ തടഞ്ഞു — ശര്യാതിയുടെ യാഗത്തെയും.
14.9.32
वज्रं गृहीत्वा च पुरन्दर त्वं ।
सम्प्राहार्षीश्च्यवनस्यातिघोरम्।
स ते विप्रः सह वज्रेणि बाहु-
मपागृह्णात्तपसा जातमन्युः ॥ १४.९.३२ ॥
ഓ പുരന്ദരാ, നീ വജ്രം എടുത്ത് ച്യവനനെതിരെ അതിഭയങ്കരമായി പ്രഹരിച്ചു. അപ്പോൾ ആ ബ്രാഹ്മണൻ കോപിച്ച് തപോബലത്താൽ വജ്രത്തോടൊപ്പം നിന്റെ ബാഹുവിനെ പിടിച്ചു.
14.9.33
ततो रोषात्सर्वतो घोररूपं ।
सपत्नं ते जनयामास भूयः।
मदं नाम्ना चासुरं विश्वरूपं ।
यं त्वं दृष्ट्वा चक्षुषी संन्यमीलः ॥ १४.९.३३ ॥
പിന്നീട് കോപത്താൽ അവൻ നിനക്കായി വീണ്ടും ഒരു ശത്രുവിനെ സൃഷ്ടിച്ചു; എല്ലാ ഭാഗത്തും ഭയങ്കര രൂപമുള്ളവൻ. അവന്റെ പേര് മദൻ, വിശ്വരൂപൻ എന്ന അസുരൻ; അവനെ കണ്ടപ്പോൾ നീ നിന്റെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.
14.9.34
हनुरेका जगतीस्था तथैका ।
दिवं गता महतो दानवस्य।
सहस्रं दन्तानां शतयोजनानां ।
सुतीक्ष्णानां घोररूपं बभूव ॥ १४.९.३४ ॥
ആ മഹാനായ ദാനവന്റെ ഒരു താടിയെല്ല് ഭൂമിയിൽ നിന്നു; മറ്റേത് സ്വർഗ്ഗം വരെ എത്തി. നൂറു യോജന നീളമുള്ള, അതിമൂർച്ചയുള്ള ആയിരം പല്ലുകളാൽ അവൻ ഭയങ്കര രൂപമായി.
14.9.35
वृत्ताः स्थूला रजतस्तम्भवर्णा ।
दंष्ट्राश्चतस्रो द्वे शते योजनानाम्।
स त्वां दन्तान्विदशन्नभ्यधाव-
ज्जिघांसया शूलमुद्यम्य घोरम् ॥ १४.९.३५ ॥
വൃത്താകൃതിയും കട്ടിയുമുള്ള, വെള്ളിത്തൂണിന്റെ നിറമുള്ള നാല് കോമ്പല്ലുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവ ഇരുന്നൂറ് യോജന നീളമുള്ളവ. കൊല്ലാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ ഭയങ്കര ശൂലമുയർത്തി, പല്ലുകൊണ്ട് കടിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ നിന്റെ നേരെ പാഞ്ഞു.
14.9.36
तं नापश्यस्त्वं तदा घोररूपं ।
सर्वे वै त्वां ददृशुर्दर्शनीयम्।
यस्माद्भीतः प्राञ्जलिस्त्वं महर्षि-
मागच्छेथाः शरणं दानवघ्न ॥ १४.९.३६ ॥
അപ്പോൾ നീ ആ ഭയങ്കര രൂപം കണ്ടില്ല; എല്ലാവരും നിന്നെ കാണാൻ യോഗ്യമായ രൂപത്തിൽ തന്നെ കണ്ടു. ദാനവനാശകനേ, ഭയന്ന് കൈകൂപ്പി നീ മഹർഷിയെ ശരണം തേടി വന്നു.
14.9.37
क्षात्राद्बलाद्ब्रह्मबलं गरीयो ।
न ब्रह्मतः किञ्चिदन्यद्गरीयः।
सोहं जानन्ब्रह्मतेजो यथाव-
न्न संवर्त गन्तुमिच्छामि शक्र ॥ १४.९.३७ ॥
ക്ഷാത്ര ബലത്തേക്കാൾ ബ്രഹ്മബലം ശ്രേഷ്ഠം; ബ്രഹ്മത്തേക്കാൾ വലുതായി മറ്റൊന്നുമില്ല. അതിനാൽ ശക്രാ, ബ്രഹ്മതേജസ്സ് യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയുന്നവനായ ഞാൻ സംവർത്തന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.