ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 14.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.9.1
कच्चित्सुखं स्वपिषि त्वं बृहस्पते ।
कच्चिन्मनोज्ञाः परिचारकास्ते।
कच्चिद्देवानां सुखकामोसि विप्र ।
कच्चिद्देवास्त्वां परिपालयन्ति ॥ १४.९.१ ॥
ହେ ବୃହସ୍ପତି, ତୁମେ କି ସୁଖରେ ଶୋଉଛ? ତୁମର ସେବକମାନେ କି ମନୋହର? ହେ ବିପ୍ର, ତୁମେ କି ଦେବତାମାନଙ୍କ ସୁଖ କାମନା କରୁଛ? ଦେବତାମାନେ କି ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି?
14.9.2
सुखं शये शयने देवराज ।
तथा मनोज्ञाः परिचारका मे।
तथा देवानां सुखकामोस्मि नित्यं ।
देवाश्च मां सुभृशं पालयन्ति ॥ १४.९.२ ॥
ହେ ଦେବରାଜ, ମୁଁ ଶଯ୍ୟାରେ ସୁଖରେ ଶୋଏ। ସେହିପରି ମୋ ସେବକମାନେ ମନୋହର। ସେହିପରି ମୁଁ ସର୍ବଦା ଦେବତାମାନଙ୍କ ସୁଖ କାମନା କରେ, ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
14.9.3
कुतो दुःखं मानसं देहजं वा ।
पाण्डुर्विवर्णश्च कुतस्त्वमद्य।
आचक्ष्व मे ब्राह्मण यावदेता-
न्निहन्मि सर्वांस्तव दुःखकर्तॄन् ॥ १४.९.३ ॥
ଆଜି ତୁମକୁ ମାନସିକ ଦୁଃଖ କେଉଁଠୁ, ନା ଶାରୀରିକ? ତୁମେ କାହିଁକି ପାଣ୍ଡୁର ଓ ବିବର୍ଣ୍ଣ? ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମର ଦୁଃଖଦାତା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁଁ ବଧ ନକରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋତେ କୁହ।
14.9.4
मरुत्तमाहुर्मघवन्यक्ष्यमाणं ।
महायज्ञेनोत्तमदक्षिणेन।
संवर्तो याजयतीति मे श्रुतं ।
तदिच्छामि न स तं याजयेत् ॥ १४.९.४ ॥
ହେ ମଘବନ୍, ମରୁତ୍ତ ଉତ୍ତମ ଦକ୍ଷିଣା ସହ ମହାଯଜ୍ଞ କରିବେ ବୋଲି ଲୋକେ କହନ୍ତି। ମୁଁ ଶୁଣିଛି ସଂବର୍ତ୍ତ ତାଙ୍କ ଯଜ୍ଞ କରାଉଛନ୍ତି। ମୁଁ ଚାହେଁ ସେ ତାଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ନକରାଉ।
14.9.5
सर्वान्कामाननुयातोसि विप्र ।
त्वं देवानां मन्त्रयसे पुरोधाः।
उभौ च ते जरामृत्यू व्यतीतौ ।
किं संवर्तस्तव कर्ताऽद्य विप्र ॥ १४.९.५ ॥
ହେ ବିପ୍ର, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପାଇଛ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ପୁରୋହିତ ହୋଇ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ପରାମର୍ଶ ଦିଅ। ତୁମର ଜରା ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଉଭୟ ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଛି। ହେ ବିପ୍ର, ଆଜି ସଂବର୍ତ୍ତ ତୁମର କ'ଣ କରିପାରିବ?
14.9.6
देवैः सह त्वमसुरान्सम्प्रणुद्य ।
जिघांससे चाप्युत सानुबन्धान्।
यंयं समृद्धं पश्यसि तत्रतत्र ।
दुःखं सपत्नेषु समृद्धिभावः ॥ १४.९.६ ॥
ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ତୁମେ ଅସୁରମାନଙ୍କୁ ତଡ଼ି ସେମାନଙ୍କ ଅନୁଚରମାନଙ୍କ ସହିତ ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କର। ଯେଉଁଠାରେ ଯେଉଁଠାରେ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଖ, ସେଠାରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଃଖ ଓ ସମୃଦ୍ଧିର ଭାବ ଜନ୍ମେ।
14.9.7
अतोस्मि देवेन्द्र विवर्णरूपः ।
सपत्नो मे वर्धते तन्निशम्य।
सर्वोपायैर्मघवन्संनियच्छ ।
संवर्तं वा पार्थिवं वा मरुत्तम् ॥ १४.९.७ ॥
ଅତଏବ, ହେ ଦେବେନ୍ଦ୍ର, ମୁଁ ବିବର୍ଣ୍ଣ ରୂପ ହୋଇଛି; ଏହା ଶୁଣି ମୋର ଶତ୍ରୁ ବଢ଼ୁଛି। ହେ ମଘବନ୍, ସବୁ ଉପାୟରେ ସଂବର୍ତ୍ତ କିମ୍ବା ରାଜାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କର, ହେ ମରୁତ୍ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
14.9.8
एहि गच्छ प्रहितो जातवेदो ।
बृहस्पतिं परिदातुं मरुत्ते।
अयं वै त्वां याजयिता बृहस्पति-
स्तथाऽमरं चैव करिष्यतीति ॥ १४.९.८ ॥
ଆ, ଯା; ହେ ଜାତବେଦ, ମୋ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇ ତୁମେ ମରୁତ୍ତଙ୍କ ପାଖକୁ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଆଣିବାକୁ ଯାଅ। ଏହି ବୃହସ୍ପତି ହିଁ ତୁମର ଯଜ୍ଞ କରାଇବେ, ଏବଂ ଏପରି ଭାବେ ତୁମକୁ ଅମର ମଧ୍ୟ କରିବେ।
14.9.9
अहं गच्छामि तव शक्राद्य दूतो ।
बृहस्पतिं परिदातुं मरुत्ते।
वाचं सत्यां पुरुहूतस्य कर्तुं ।
बृहस्पतेश्चापचितिं चिकीर्षुः ॥ १४.९.९ ॥
ହେ ଶକ୍ର, ଆଜି ତୁମର ଦୂତ ହୋଇ ମୁଁ ମରୁତ୍ତଙ୍କ ପାଖକୁ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଆଣିବାକୁ ଯାଉଛି। ପୁରୁହୂତଙ୍କ ସତ୍ୟବାକ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବାକୁ ଏବଂ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି।
14.9.10
तः प्रायाद्धूमकेतुर्महात्मा ।
वनस्पतीन्वीरुधश्चावमृद्गन्।
कामाद्धिमान्ते परिवर्तमानः ।
काष्ठातिगो मातरिश्वेव नर्दन् ॥ १४.९.१० ॥
ସେ ଧୂମକେତୁ, ମହାତ୍ମା ଅଗ୍ନି, ଚାଲିଗଲେ। ବୃକ୍ଷ ଓ ଲତାଙ୍କୁ ଦଳି, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ତୁଷାର ମଧ୍ୟରେ ଘୂରି, ଦିଗ ଅତିକ୍ରମ କରି, ମାତରିଶ୍ୱାଙ୍କ ପରି ଗର୍ଜନ କରି।
14.9.11
आश्वर्यमद्ययामि रूपिणं वह्निमागतम् ।
आसनं सलिलं पाद्यं गां चोपानय वै मुने ॥ १४.९.११ ॥
ଆଜି ମୁଁ ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖୁଛି — ରୂପଧାରୀ ଅଗ୍ନି ଆସିଛନ୍ତି। ହେ ମୁନେ, ଆସନ, ଜଳ, ପାଦ୍ୟ ଓ ଗାଈ ଆଣନ୍ତୁ।
14.9.12
आसनं सलिलं पाद््रतिनन्दामि तेऽनघ ।
इन्द्रेण तु समादिष्टं विद्धि मां दूतमागतम् ॥ १४.९.१२ ॥
ହେ ନିଷ୍ପାପ, ଆପଣ ଦେଇଥିବା ଆସନ, ଜଳ ଓ ପାଦ୍ୟ ମୁଁ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇଥିବା ଦୂତ ରୂପେ ମୁଁ ଆସିଛି, ଏହା ଜାଣନ୍ତୁ।
14.9.13
कच्चिच्छ्सुखी च ।
कच्चिच्चास्मान्प्रीयते धूमकेतो।
कच्चिद्देवा अस्य वशे यथाव-
त्प्रब्रूहि त्वं मम कार्त्स्न्येन देव ॥ १४.९.१३ ॥
ସେ ସୁଖରେ ଅଛନ୍ତି କି? ସେ ଆମ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ ଅଛନ୍ତି କି, ହେ ଧୂମକେତୁ? ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କ ବଶରେ ଯଥାଯଥ ଅଛନ୍ତି କି? ହେ ଦେବ, ମୋତେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କହନ୍ତୁ।
14.9.14
शक्रो भृशं सुसुखी पार्थरातिं चेच्छत्यजरां वै त्वया सः ।
देवाश्च सर्वे वशगास्तस्य राज-
न्संदेशं त्वं शृणु मे देवराज्ञः ॥ १४.९.१४ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁଖୀ; ପୃଥା-ପୁତ୍ରଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଜର ହେଉ ବୋଲି ସେ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କ ବଶରେ ଅଛନ୍ତି। ହେ ରାଜନ, ଦେବରାଜଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ଶୁଣନ୍ତୁ।
14.9.15
यदर्थं मां प्राहिणोत्त्वत्सकाशं ।
बृहस्पतिं परिदातुं मरुत्ते।
अयं गुरुर्याजयतां नृप त्वां ।
मर्त्यं सन्तममरं त्वां करोतु ॥ १४.९.१५ ॥
ଯେଉଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସେ ମୋତେ ଆପଣଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଇଲେ, ତାହା ଏହି: ମରୁତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଦାନ କରିବା। ଏହି ଗୁରୁ ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ କରାଉନ୍ତୁ, ହେ ନୃପ; ମର୍ତ୍ୟ ଆପଣଙ୍କୁ ଅମର କରନ୍ତୁ।
14.9.16
संवर्तोऽयं याजयिता द्विजो मां ।
बृहस्पतेरञ्जलिरेष तस्य।
न चैवासौ याजयित्वा महेन्द्रं ।
मर्त्यं सन्तं याजयन्नद्य शोभेत् ॥ १४.९.१६ ॥
ଏ ସଂବର୍ତ, ମୋ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରାଉଥିବା ଦ୍ୱିଜ; ଏହା ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ପ୍ରତି ଅଞ୍ଜଳି। ଯିଏ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଯଜ୍ଞ କରାଇଛନ୍ତି, ସେ ଆଜି ମର୍ତ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରାଇବା ଶୋଭନୀୟ ନୁହେଁ।
14.9.17
ये वै लोका देवलोके महान्तः ।
सम्प्राप्स्यसे तान्देवराजप्रसादात्।
त्वां चेदसौ याजयेद्वै बृहस्पति-
र्नूनं स्वर्गं त्वं जयेः कीर्तियुक्तः ॥ १४.९.१७ ॥
ଦେବଲୋକର ଯେଉଁ ମହାନ ଲୋକସମୂହ ଅଛନ୍ତି, ତାହା ଦେବରାଜଙ୍କ ପ୍ରସାଦରେ ତୁମେ ପାଇବ। ବୃହସ୍ପତି ଯଦି ତୁମର ଯଜ୍ଞ କରାନ୍ତି, ତେବେ ନିଶ୍ଚୟ କୀର୍ତ୍ତିଯୁକ୍ତ ହୋଇ ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗ ଜୟ କରିବ।
14.9.18
तथा लोका मानुषा ये च दिव्याः ।
प्रजापतेश्चापि ये वै महान्तः।
तेते जिता देवराज्यं च कृत्स्नं ।
बृहस्पतिर्याजयेच्चेन्नरेन्द्र ॥ १४.९.१८ ॥
ସେହିପରି ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଲୋକ ଓ ଦିବ୍ୟ ଲୋକସମୂହ, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କର ଯେଉଁ ମହାନ ଲୋକ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବରାଜ୍ୟ ମଧ୍ୟ, ହେ ନରେନ୍ଦ୍ର, ବୃହସ୍ପତି ଯଜ୍ଞ କରାଇଲେ ଜୟ ହେବ।
14.9.19
मा स्मैव त्वं पुनरागाः कथंचि-
द्बृहस्पतिं परिदातुं मरुत्ते।
मा त्वां धक्ष्ये चक्षुषा दारुणेन ।
संक्रुद्धोऽहं पावक त्वं निबोधः ॥ १४.९.१९ ॥
ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ମରୁତ୍ତଙ୍କ ପାଖରୁ ଛଡ଼ାଇ ନେବାକୁ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ତୁମେ ପୁଣି ଆସ ନାହିଁ। କ୍ରୋଧିତ ମୁଁ ଭୟଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିରେ ତୁମକୁ ଭସ୍ମ କରିବି; ହେ ପାବକ, ଏହା ତୁମେ ଜାଣିଥାଅ।
14.9.20
ततो देवानगमद्धूमकेतु-
दीहाद्भीतो व्यथितोऽश्वत्थपर्णवत्।
तं वै दृष्ट्वा प्राह शक्रो महात्मा ।
बृहस्पतेः सन्निधौ हव्यवाहम् ॥ १४.९.२० ॥
ତା'ପରେ ଧୂମକେତୁ (ଅଗ୍ନି) ଭୟରେ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ପତ୍ର ପରି କମ୍ପମାନ ହୋଇ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ମହାତ୍ମା ଶକ୍ର ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ହବ୍ୟବାହନଙ୍କୁ କହିଲେ।
14.9.21
यस्त्वं गतः प्रहितो जातवेदो ।
बृहस्पतिं परिदातुं मरुत्ते।
तत्किं प्राह स नृपो यक्ष्यमाणः ।
कच्चिद्वचः प्रतिगृह्णाति तच्च। ॥ १४.९.२१ ॥
ହେ ଜାତବେଦା, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ମରୁତ୍ତଙ୍କ ପାଖରେ ଛାଡ଼ିବା ପାଇଁ ତୁମେ ପଠାଯାଇଥିଲ। ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଥିବା ସେହି ରାଜା କଣ କହିଲେ? ସେ ତୁମ କଥା ଗ୍ରହଣ କଲେ କି?
14.9.22
न ते वाचं रोचयते मरुत्तो ।
बृहस्पतेरञ्जलिं प्राहिणोत्सः।
संवर्तो मां याजयितेत्युवाच ।
पुनः पुनः स मया याच्यमानः ॥ १४.९.२२ ॥
ମରୁତ୍ତଙ୍କୁ ତୁମ କଥା ଭଲ ଲାଗିଲା ନାହିଁ। ସେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ପାଖକୁ ଅଞ୍ଜଳି ପଠାଇଲେ। କହିଲେ, 'ସଂବର୍ତ୍ତ ମୋର ଯଜ୍ଞ କରାଇବେ।' ମୁଁ ବାରମ୍ବାର ଅନୁରୋଧ କଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ସେହି କଥା କହିଲେ।
14.9.23
उवाचेदं मानुषा ये च दिव्या ।
प्रजापतेर्ये च लोका महान्तः।
तांश्चेल्लभेयं संविदं तेन कृत्वा ।
तथापि नेच्छेयमिति प्रतीतः ॥ १४.९.२३ ॥
ସେ ଏହା କହିଲେ: ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଦିବ୍ୟମାନଙ୍କର ଏବଂ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କର ମହାନ ଲୋକସମୂହ ଯଦି ମୁଁ ପାଏ ଓ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଚୁକ୍ତି କରେ, ତଥାପି ମୁଁ ତାହା ଇଚ୍ଛା କରିବି ନାହିଁ।
14.9.24
पुनर्गत्वा पार्थिवं त्वं समेत्य ।
वाक्यं मदीयं प्रापय स्वार्थयुक्तम्।
पुनर्यद्युक्तो न करिष्यते वच-
स्त्वत्तो वज्रं सम्प्रहर्तास्मि तस्मै ॥ १४.९.२४ ॥
ତୁମେ ପୁଣି ଯାଇ ସେହି ରାଜାଙ୍କୁ ଭେଟି ମୋର ସ୍ୱାର୍ଥଯୁକ୍ତ ବାଣୀ ତାଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚାଅ। ସେ ଯଦି ପୁଣି ମୋ ବାକ୍ୟ ପାଳନ ନ କରେ, ତେବେ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତାଙ୍କ ଉପରେ ବଜ୍ର ପ୍ରହାର କରିବି।
14.9.25
गन्धर्वराड्यात्वयं तत्र दूतो ।
बिभेम्यहं वासव तत्र गन्तुम्।
संरब्धो मामब्रवीत्तीक्ष्णरोषः ।
संवर्तो वाक्यं चरितब्रह्मचर्यः ॥ १४.९.२५ ॥
ହେ ବାସବ, ଗନ୍ଧର୍ବରାଜ ସେଠାକୁ ଦୂତ ଭାବେ ଯାଆନ୍ତି; ସେଠାକୁ ଯିବାକୁ ମୁଁ ଭୟ କରେ। ତୀବ୍ର କ୍ରୋଧରେ ସଂରବ୍ଧ, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ପାଳନକାରୀ ସଂବର୍ତ ମୋତେ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଥିଲେ।
14.9.26
यद्यागच्छेः पुनरेवं कथंचि-
द्बृहस्पतिं परिदातुं मरुत्ते।
दहेयं त्वां चक्षुषा दारुणेन ।
संक्रुद्ध इत्येतदवैहि शक्र ॥ १४.९.२६ ॥
ତୁମେ ପୁଣି ଯେକୌଣସି ପ୍ରକାରେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିବାକୁ ଆସିଲେ, ହେ ମରୁତଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଭୟଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିରେ ତୁମକୁ ଦହନ କରିବି। ହେ ଶକ୍ର, ଜାଣ ଯେ ମୁଁ କ୍ରୁଦ୍ଧ।
14.9.27
त्वमेवान्यान्दहसे जातवेदो ।
न हि त्वदन्यो विद्यते भस्मकर्ता।
त्वत्संस्पर्शात्सर्वलोको बिभेति ।
अश्रद्धेयं वदसे हव्यवाह ॥ १४.९.२७ ॥
ହେ ଜାତବେଦ, ତୁମେ ହିଁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦହନ କର; ତୁମ ବ୍ୟତୀତ ଭସ୍ମକାରୀ ଆଉ କେହି ନାହିଁ। ତୁମ ସ୍ପର୍ଶରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଭୟ କରନ୍ତି। ହେ ହବ୍ୟବାହ, ତୁମେ ଅବିଶ୍ୱସନୀୟ କଥା କହୁଛ।
14.9.28
दिवं देवेन्द्र पृथिवीं च सर्वां ।
संवेष्टयेस्त्वं स्वबलेनैव शक्र।
एवंविधस्येह सतस्तवासौ ।
कथं वृत्रस्त्रिदिवं प्राग्जहार ॥ १४.९.२८ ॥
ହେ ଦେବେନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ନିଜ ବଳରେ ହିଁ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀକୁ ବେଢ଼ି ପାରିବ, ହେ ଶକ୍ର। ଏପରି ସାମର୍ଥ୍ୟବାନ ତୁମେ ଏଠାରେ ଥିବା ବେଳେ ବୃତ୍ର ପୂର୍ବରୁ ତ୍ରିଦିବ କିପରି ହରଣ କଲା?
14.9.29
नगण्डिकाकारयोगं करेऽणुं ।
न चारिसोमं प्रपिबामि वह्ने।
न क्षीणशक्तौ प्रहारामि वज्रं ।
को मे सुखाय प्रहरेत मर्त्यः ॥ १४.९.२९ ॥
ହେ ବହ୍ନି, ମୁଁ ହାତରେ ଥିବା ସାନ ଗଣ୍ଡିକା-ମିଶ୍ରଣ କିମ୍ବା ଶତ୍ରୁର ସୋମ ପିଏ ନାହିଁ, ଓ ଶକ୍ତି କ୍ଷୀଣ ହେଲେ ବଜ୍ର ପ୍ରହାର କରେ ନାହିଁ। ମୋ ସୁଖ ପାଇଁ କେଉଁ ମର୍ତ୍ୟ ପ୍ରହାର କରିବ?
14.9.30
प्रव्रजयेयं कालकेयान्पृथिव्या-
मपाकर्षन्दानवानन्तरिक्षात्।
दिवः प्रह्लादमवसानमानयं ।
को मेऽसुखाय प्रहरेत मानवः ॥ १४.९.३० ॥
ମୁଁ କାଳକେୟମାନଙ୍କୁ ପୃଥିବୀରୁ ଘଉଡ଼ାଇଲି, ଦାନବମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ତରିକ୍ଷରୁ ଟାଣି ଆଣିଲି, ଓ ଶେଷରେ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଆଣିଲି। ମୋ ଦୁଃଖ ପାଇଁ କେଉଁ ମାନବ ପ୍ରହାର କରିବ?
14.9.31
यत्र शर्यातिं च्यवनो याजयिष्य-
न्सहाश्विभ्यां सोममगृह्णदेकः।
तं त्वं क्रुद्धः प्रत्यषेधीः पुरस्ता-
च्छर्यातियज्ञं स्म तं महेन्द्र ॥ १४.९.३१ ॥
ଚ୍ୟବନ ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କ ସହିତ ଶର୍ୟାତିଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରାଇବାକୁ ଯାଉଥିଲେ ଏବଂ ଏକାକୀ ସୋମ ନେଲେ, ସେତେବେଳେ ହେ ମହେନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ପୂର୍ବରୁ ରୋକିଥିଲ — ଶର୍ୟାତିଙ୍କ ଯଜ୍ଞକୁ ମଧ୍ୟ।
14.9.32
वज्रं गृहीत्वा च पुरन्दर त्वं ।
सम्प्राहार्षीश्च्यवनस्यातिघोरम्।
स ते विप्रः सह वज्रेणि बाहु-
मपागृह्णात्तपसा जातमन्युः ॥ १४.९.३२ ॥
ହେ ପୁରନ୍ଦର, ତୁମେ ବଜ୍ର ଧରି ଚ୍ୟବନଙ୍କ ଉପରେ ଅତି ଭୟଙ୍କର ପ୍ରହାର କଲ। ସେତେବେଳେ ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣ କ୍ରୋଧରେ ଜ୍ୱଳି ତପୋବଳରେ ବଜ୍ର ସହିତ ତୁମ ବାହୁ ଧରିଲେ।
14.9.33
ततो रोषात्सर्वतो घोररूपं ।
सपत्नं ते जनयामास भूयः।
मदं नाम्ना चासुरं विश्वरूपं ।
यं त्वं दृष्ट्वा चक्षुषी संन्यमीलः ॥ १४.९.३३ ॥
ତା'ପରେ କ୍ରୋଧରେ ସେ ତୁମ ପାଇଁ ପୁଣି ଏକ ଶତ୍ରୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ; ସବୁ ପଟରୁ ଭୟଙ୍କର ରୂପ। ତାହାର ନାମ ମଦ, ବିଶ୍ୱରୂପ ନାମକ ଅସୁର; ତାକୁ ଦେଖି ତୁମେ ଆଖି ବନ୍ଦ କରିଦେଲ।
14.9.34
हनुरेका जगतीस्था तथैका ।
दिवं गता महतो दानवस्य।
सहस्रं दन्तानां शतयोजनानां ।
सुतीक्ष्णानां घोररूपं बभूव ॥ १४.९.३४ ॥
ସେ ମହା ଦାନବଙ୍କ ଗୋଟିଏ ହନୁ ପୃଥିବୀରେ ରହିଲା, ଅନ୍ୟଟି ସ୍ୱର୍ଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଲା। ଶହେ ଯୋଜନ ଲମ୍ବା, ଅତି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ହଜାରେ ଦାନ୍ତରେ ସେ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଧାରଣ କଲା।
14.9.35
वृत्ताः स्थूला रजतस्तम्भवर्णा ।
दंष्ट्राश्चतस्रो द्वे शते योजनानाम्।
स त्वां दन्तान्विदशन्नभ्यधाव-
ज्जिघांसया शूलमुद्यम्य घोरम् ॥ १४.९.३५ ॥
ଗୋଲ, ମୋଟ, ରୂପା ସ୍ତମ୍ଭ ଭଳି ରଙ୍ଗର ଚାରି ଦାଢ଼ ଥିଲା; ସେଗୁଡ଼ିକ ଦୁଇଶହ ଯୋଜନ ଲମ୍ବା। ହତ୍ୟା କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ସେ ଭୟଙ୍କର ତ୍ରିଶୂଳ ଉଠାଇ, ଦାନ୍ତରେ କାମୁଡ଼ି ତୁମ ଉପରକୁ ଧାଇଁଲା।
14.9.36
तं नापश्यस्त्वं तदा घोररूपं ।
सर्वे वै त्वां ददृशुर्दर्शनीयम्।
यस्माद्भीतः प्राञ्जलिस्त्वं महर्षि-
मागच्छेथाः शरणं दानवघ्न ॥ १४.९.३६ ॥
ସେତେବେଳେ ତୁମେ ସେ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଦେଖିନଥିଲ; ସମସ୍ତେ ତୁମକୁ ଦର୍ଶନୀୟ ରୂପରେ ଦେଖିଲେ। ହେ ଦାନବଘାତକ, ଭୀତ ହୋଇ ଯୋଡ଼ହାତରେ ତୁମେ ମହର୍ଷିଙ୍କ ଶରଣକୁ ଆସିଲ।
14.9.37
क्षात्राद्बलाद्ब्रह्मबलं गरीयो ।
न ब्रह्मतः किञ्चिदन्यद्गरीयः।
सोहं जानन्ब्रह्मतेजो यथाव-
न्न संवर्त गन्तुमिच्छामि शक्र ॥ १४.९.३७ ॥
କ୍ଷାତ୍ର ବଳଠାରୁ ବ୍ରହ୍ମବଳ ଗୁରୁତର; ବ୍ରହ୍ମଠାରୁ ଅଧିକ ଆଉ କିଛି ନାହିଁ। ତେଣୁ ହେ ଶକ୍ର, ବ୍ରହ୍ମତେଜକୁ ଯଥାର୍ଥ ଜାଣି ମୁଁ ସଂବର୍ତ୍ତଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁନାହିଁ।