Mahābhārata · Adhyāya 14.91
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.91.1
पितामहस्य मे यज्ञे धर्मराजस्य धीमतः ।
यदाश्चर्यमभूत्किञ्चित्तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १४.९१.१ ॥
Janamejaya dijo: En el sacrificio de mi abuelo, el sabio rey del dharma, ocurrió algún prodigio; vos sois digno de relatarlo.
14.91.2
श्रूयतां राजशार्दूल महदाश्चर्यमुत्तमम् ।
अश्वमेधे महायज्ञे निवृत्ते यदभूत्प्रभो ॥ १४.९१.२ ॥
Vaiśampāyana dijo: Escucha, tigre entre los reyes, el gran y supremo prodigio que ocurrió al concluir el gran sacrificio del caballo, oh señor.
14.91.3
तर्पितेषु द्विजाग्र्येषु ज्ञातिसम्बन्धिबन्धुषु ।
दीनान्धकृपणे वाऽपि तदा भरतसत्तम ॥ १४.९१.३ ॥
Vaiśampāyana dijo: Oh mejor de los Bharatas, entonces se satisficieron los brahmanes más eminentes, los parientes, allegados y amigos, y también los pobres, los ciegos y los desdichados.
14.91.4
घुष्यमाणे महादाने दिक्षु सर्वासु भारत ।
पतत्सु पुष्पवर्षेषु धर्मराजस्य मूर्धनि ॥ १४.९१.४ ॥
Vaiśampāyana dijo: Oh Bhārata, mientras se proclamaba la gran donación en todas las direcciones, caía una lluvia de flores sobre la cabeza del rey del dharma.
14.91.5
बिलान्निस्सृत्य नकुलो रुक्मपार्श्वस्तदाऽनघः ।
वज्राशनिसमं नादममुञ्चद्वसुधाधिप ॥ १४.९१.५ ॥
Vaiśampāyana dijo: Oh señor de la tierra, entonces la mangosta de costados dorados, sin pecado, salió de su madriguera y lanzó un sonido como el rayo y el trueno.
14.91.6
सकृदुत्सृज्य तन्नादं त्रासयानो मृगद्विजान् ।
मानुपं वचनं प्राह पुष्पोपरिशयो महान् ॥ १४.९१.६ ॥
Vaiśampāyana dijo: Tras lanzar aquel sonido una vez, aterrorizando a los ciervos y las aves, la gran mangosta que yacía sobre las flores habló con palabras humanas.
14.91.7
सक्तुप्रस्थेन वो नायं यज्ञस्तुल्यो नराधिपाः ।
उच्छवृत्तेर्वदान्यस्य कुरुक्षेत्रनिवासिनः ॥ १४.९१.७ ॥
¡Oh señores de los hombres! Este sacrificio vuestro no equivale a un prastha de harina de cebada tostada dado por aquel generoso que vive de la espigadura y habita en Kurukṣetra.
14.91.8
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा नकुलस्य विशांपते ।
विस्मयं परमं जग्मुः सर्वे ते ब्राह्मणर्षभाः ॥ १४.९१.८ ॥
¡Oh señor del pueblo! Al oír aquel discurso de Nakula, todos aquellos toros entre brahmanes quedaron sumidos en la mayor admiración.
14.91.9
ततः समेत्य नकुलं पर्यपृच्छन्त ते द्विजाः ।
कुतस्त्वं समनुप्राप्तो यज्ञं साधुसमागमम् ॥ १४.९१.९ ॥
Entonces aquellos dvijas, reuniéndose en torno a Nakula, le preguntaron: "¿De dónde has llegado a este sacrificio, a esta reunión de hombres virtuosos?"
14.91.10
किं बलं परमं तुभ्यं श्रुतं किं परायणम् ।
कथं भवन्तं विद्याम यो नो यज्ञं विगर्हसे ॥ १४.९१.१० ॥
¿Cuál es tu fuerza suprema, qué has aprendido, cuál es tu refugio? ¿Cómo hemos de conocerte, tú que censuras nuestro sacrificio?
14.91.11
अविलुप्यागमं कृत्स्नं विविधैर्यज्ञियैः कृतम् ।
यथागमं यथान्यायं कर्तव्यं च तथा कृतम् ॥ १४.९१.११ ॥
Realizado en su totalidad según las escrituras, sin omitir nada, con sus diversos ritos sacrificiales; lo que debía hacerse según la escritura y el recto principio se ha hecho.
14.91.12
पूजार्हाः पूजिताश्चात्र विधिवच्छास्त्रदर्शात् ।
मन्त्राहुतिहुतश्चाग्निर्दत्तं देयममत्सरम् ॥ १४.९१.१२ ॥
Aquí los dignos de honra fueron honrados conforme al precepto escriturario y debidamente venerados; el fuego recibió ofrendas con mantras; y lo que había que dar se dio sin envidia.
14.91.13
तुष्टा द्विजातयश्चात्र दानैर्बहुविधैरपि ।
क्षत्रियाश्चि सुयुद्धेन श्राद्धैश्चापि पितामहाः ॥ १४.९१.१३ ॥
Aquí los dvijātis quedaron satisfechos con donaciones de muchas clases, los kṣatriyas con una buena batalla, y los pitāmahas con los śrāddhas.
14.91.14
पालनेन विशस्तुष्टाः कामैस्तुष्टा वरस्त्रियः ।
अनुक्रोशैस्तता शूद्रा दानशेषैः पृथग्जनाः ॥ १४.९१.१४ ॥
Los vaiśyas quedaron satisfechos con la protección, las mujeres excelentes con sus deseos cumplidos, los śūdras con la compasión, y las gentes diversas con los restos de las donaciones.
14.91.15
ज्ञातिसम्बन्धिनस्तुष्टाः शौचेन च नृपस्य नः ।
देवा हविर्भिः पुण्यैस्च रक्षणैः शरणागताः ॥ १४.९१.१५ ॥
Nuestros parientes y allegados quedaron satisfechos por la pureza del rey, y los dioses que se habían refugiado se complacieron con las oblaciones puras, las obras meritorias y las protecciones.
14.91.16
यदत्र तथ्यं तद्ब्रूहि सत्यंसत्यं द्विजातिषु ।
यथाश्रुतं यथादृष्टं पृष्टो ब्राह्मणकाम्यया ॥ १४.९१.१६ ॥
Di aquí lo que es verdad — verdad, sí, entre los dvijas: tal como lo oíste y lo viste, preguntado por deseo de los brahmanes.
14.91.17
श्रद्धेयवाक्यः प्राज्ञस्त्वं दिव्यं रूपं बिभर्षि च ।
समागतश्च विप्रैस्त्वं तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १४.९१.१७ ॥
Tus palabras merecen confianza; eres sabio, portas una forma divina y te has reunido con los brahmanes; por eso tú debes hablar.
14.91.18
इति पृष्टो द्विजैस्तैः स प्रहसन्नकुलोऽब्रवीत् ।
नैषा मृषामया वाणी प्रोक्ता दर्पेण वा द्विजाः ॥ १४.९१.१८ ॥
Así preguntado por aquellos dvijas, Nakula, riendo, respondió: Oh dvijas, este discurso no está hecho de falsedad, ni fue pronunciado por orgullo.
14.91.19
यन्मयोक्तमिदं वाक्यं युष्माभिश्चाप्युपश्रुतम् ।
सक्तुप्रस्थेन वो नायं यज्ञस्तुल्यो द्विजर्षभाः ॥ १४.९१.१९ ॥
Las palabras que dije y que también vosotros habéis oído: este sacrificio hecho con un prastha de harina de cebada no es igual a vosotros, oh toros entre los brahmanes.
14.91.20
इत्यवश्यं मयैतद्वो वक्तव्यं द्विजसत्तमाः ।
शृणुताव्यग्रमनसः शंसतो मे यथातथम् ॥ १४.९१.२० ॥
Así, ciertamente debo contároslo, oh mejores de los brahmanes. Escuchad con la mente serena, pues os lo relato tal como fue.
14.91.21
अनुभूतं च दृष्टं च यन्मयाऽद्भुतमुत्तमम् ।
उञ्छवृत्तेर्वदान्यस्य कुरुक्षेत्रनिवासिनः ॥ १४.९१.२१ ॥
Lo que yo mismo experimenté y vi, admirable y excelso, acerca de un hombre generoso que vivía de espigar y habitaba en Kurukṣetra.
14.91.22
स्वर्गं येन द्विजाः प्राप्तः सभार्यः ससुतस्नुषः ।
यथा चार्धं शरीरस्य ममेदं काञ्चनीकृतम् ॥ १४.९१.२२ ॥
Gracias a lo cual, oh brahmanes, alcanzó el cielo junto con su esposa, su hijo y su nuera, y como esta mitad de mi cuerpo fue vuelta de oro.