ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 14.91
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.91.1
पितामहस्य मे यज्ञे धर्मराजस्य धीमतः ।
यदाश्चर्यमभूत्किञ्चित्तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १४.९१.१ ॥
ಜನಮೇಜಯ ಹೇಳಿದ: ನನ್ನ ಅಜ್ಜ, ಧರ್ಮರಾಜನ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಏನೋ ಆಶ್ಚರ್ಯ ನಡೆಯಿತು; ಅದನ್ನು ನೀವು ಹೇಳಲು ಅರ್ಹರು.
14.91.2
श्रूयतां राजशार्दूल महदाश्चर्यमुत्तमम् ।
अश्वमेधे महायज्ञे निवृत्ते यदभूत्प्रभो ॥ १४.९१.२ ॥
ವೈಶಂಪಾಯನ ಹೇಳಿದ: ರಾಜಶಾರ್ದೂಲನೇ, ಕೇಳು; ಅಶ್ವಮೇಧ ಮಹಾಯಜ್ಞ ಮುಗಿದ ನಂತರ ನಡೆದ ಮಹತ್ತಾದ, ಉತ್ತಮವಾದ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು, ಓ ಪ್ರಭುವೇ.
14.91.3
तर्पितेषु द्विजाग्र्येषु ज्ञातिसम्बन्धिबन्धुषु ।
दीनान्धकृपणे वाऽपि तदा भरतसत्तम ॥ १४.९१.३ ॥
ವೈಶಂಪಾಯನ ಹೇಳಿದ: ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆಗ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು, ಜ್ಞಾತಿ-ಬಂಧುಗಳು, ದೀನರು, ಕುರುಡರು ಮತ್ತು ಬಡವರು ತೃಪ್ತಿಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.
14.91.4
घुष्यमाणे महादाने दिक्षु सर्वासु भारत ।
पतत्सु पुष्पवर्षेषु धर्मराजस्य मूर्धनि ॥ १४.९१.४ ॥
ವೈಶಂಪಾಯನ ಹೇಳಿದ: ಭಾರತ, ಮಹಾದಾನವನ್ನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಧರ್ಮರಾಜನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿ ಬೀಳುತ್ತಿತ್ತು.
14.91.5
बिलान्निस्सृत्य नकुलो रुक्मपार्श्वस्तदाऽनघः ।
वज्राशनिसमं नादममुञ्चद्वसुधाधिप ॥ १४.९१.५ ॥
ವೈಶಂಪಾಯನ ಹೇಳಿದ: ವಸುಧಾಧಿಪನೇ, ಆಗ ಬಿಲದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಚಿನ್ನದ ಪಾರ್ಶ್ವದ, ನಿಷ್ಪಾಪಿ ನಕುಲ ವಜ್ರ ಮತ್ತು ಮಿಂಚಿನಂತಹ ನಾದವನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿತು.
14.91.6
सकृदुत्सृज्य तन्नादं त्रासयानो मृगद्विजान् ।
मानुपं वचनं प्राह पुष्पोपरिशयो महान् ॥ १४.९१.६ ॥
ವೈಶಂಪಾಯನ ಹೇಳಿದ: ಒಂದು ಸಲ ಆ ನಾದವನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿ, ಜಿಂಕೆ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಬೆದರಿಸುತ್ತಾ, ಹೂಗಳ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಆ ಮಹಾನ್ ನಕುಲ ಮನುಷ್ಯರ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನುಡಿಯಿತು.
14.91.7
सक्तुप्रस्थेन वो नायं यज्ञस्तुल्यो नराधिपाः ।
उच्छवृत्तेर्वदान्यस्य कुरुक्षेत्रनिवासिनः ॥ १४.९१.७ ॥
ಓ ರಾಜರುಗಳೇ, ಉಂಛವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಬದುಕುವ, ಉದಾರಿಯಾದ, ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವನ ಒಂದು ಪ್ರಸ್ಥ ಸತ್ತು ದಾನಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮ ಈ ಯಜ್ಞ ಸಮಾನವಲ್ಲ.
14.91.8
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा नकुलस्य विशांपते ।
विस्मयं परमं जग्मुः सर्वे ते ब्राह्मणर्षभाः ॥ १४.९१.८ ॥
ಓ ಜನಪತಿಯೇ, ನಕುಲನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಎಲ್ಲ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅತ್ಯಂತ ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡರು.
14.91.9
ततः समेत्य नकुलं पर्यपृच्छन्त ते द्विजाः ।
कुतस्त्वं समनुप्राप्तो यज्ञं साधुसमागमम् ॥ १४.९१.९ ॥
ನಂತರ ಆ ದ್ವಿಜರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಕುಲನನ್ನು ಕೇಳಿದರು: "ಈ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ, ಸಾಧುಜನರ ಸಮಾಗಮಕ್ಕೆ ನೀನು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಿರುವೆ?"
14.91.10
किं बलं परमं तुभ्यं श्रुतं किं परायणम् ।
कथं भवन्तं विद्याम यो नो यज्ञं विगर्हसे ॥ १४.९१.१० ॥
ನಿನ್ನ ಪರಮ ಬಲ ಏನು? ನೀನು ಏನನ್ನು ಕೇಳಿರುವೆ? ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯ ಯಾವುದು? ನಮ್ಮ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಿಂದಿಸುವ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾವು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯುವುದು?
14.91.11
अविलुप्यागमं कृत्स्नं विविधैर्यज्ञियैः कृतम् ।
यथागमं यथान्यायं कर्तव्यं च तथा कृतम् ॥ १४.९१.११ ॥
ಶಾಸ್ತ್ರದಂತೆ, ವಿವಿಧ ಯಜ್ಞೀಯ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ, ಯಾವ ಅಂಶವನ್ನೂ ಬಿಡದೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು; ಶಾಸ್ತ್ರ ನ್ಯಾಯಗಳು ಹೇಳಿದಂತೆ ಮಾಡಬೇಕಾದುದನ್ನು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.
14.91.12
पूजार्हाः पूजिताश्चात्र विधिवच्छास्त्रदर्शात् ।
मन्त्राहुतिहुतश्चाग्निर्दत्तं देयममत्सरम् ॥ १४.९१.१२ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಪೂಜಾರ್ಹರನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರೋಪದೇಶದಂತೆ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲಾಯಿತು; ಮಂತ್ರಾಹುತಿಗಳಿಂದ ಅಗ್ನಿ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು; ಕೊಡಬೇಕಾದುದನ್ನು ಮತ್ಸರವಿಲ್ಲದೆ ಕೊಡಲಾಯಿತು.
14.91.13
तुष्टा द्विजातयश्चात्र दानैर्बहुविधैरपि ।
क्षत्रियाश्चि सुयुद्धेन श्राद्धैश्चापि पितामहाः ॥ १४.९१.१३ ॥
ಇಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜರು ಅನೇಕ ವಿಧದ ದಾನಗಳಿಂದ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಉತ್ತಮ ಯುದ್ಧದಿಂದ, ಪಿತೃಗಳು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತರಾದರು.
14.91.14
पालनेन विशस्तुष्टाः कामैस्तुष्टा वरस्त्रियः ।
अनुक्रोशैस्तता शूद्रा दानशेषैः पृथग्जनाः ॥ १४.९१.१४ ॥
ರಕ್ಷಣೆಯಿಂದ ವೈಶ್ಯರು, ಆಸೆಗಳ ಈಡೇರಿಕೆಯಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತ್ರೀಯರು, ಕರುಣೆಯಿಂದ ಶೂದ್ರರು, ದಾನದ ಉಳಿಕೆಯಿಂದ ಇತರ ಜನರು ತೃಪ್ತರಾದರು.
14.91.15
ज्ञातिसम्बन्धिनस्तुष्टाः शौचेन च नृपस्य नः ।
देवा हविर्भिः पुण्यैस्च रक्षणैः शरणागताः ॥ १४.९१.१५ ॥
ನಮ್ಮ ರಾಜನ ಶುದ್ಧತೆಯಿಂದ ಜ್ಞಾತಿ-ಸಂಬಂಧಿಗಳು ತೃಪ್ತರಾದರು; ಪವಿತ್ರ ಹವಿಸ್ಸುಗಳು, ಪುಣ್ಯಕಾರ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆಯಿಂದ ಶರಣು ಬಂದ ದೇವತೆಗಳು ತೃಪ್ತರಾದರು.
14.91.16
यदत्र तथ्यं तद्ब्रूहि सत्यंसत्यं द्विजातिषु ।
यथाश्रुतं यथादृष्टं पृष्टो ब्राह्मणकाम्यया ॥ १४.९१.१६ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಸತ್ಯವೋ ಅದನ್ನು ಹೇಳು — ದ್ವಿಜರ ನಡುವೆ ಸತ್ಯವೇ ಸತ್ಯ; ಕೇಳಿದಂತೆ, ಕಂಡಂತೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ.
14.91.17
श्रद्धेयवाक्यः प्राज्ञस्त्वं दिव्यं रूपं बिभर्षि च ।
समागतश्च विप्रैस्त्वं तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १४.९१.१७ ॥
ನಿಮ್ಮ ಮಾತುಗಳು ನಂಬಲರ್ಹ; ನೀವು ಪ್ರಾಜ್ಞರು, ದಿವ್ಯರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದವರು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಡನೆ ಸೇರಿದವರು; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವೇ ಹೇಳಲು ಯೋಗ್ಯರು.
14.91.18
इति पृष्टो द्विजैस्तैः स प्रहसन्नकुलोऽब्रवीत् ।
नैषा मृषामया वाणी प्रोक्ता दर्पेण वा द्विजाः ॥ १४.९१.१८ ॥
ಹೀಗೆ ಆ ದ್ವಿಜರು ಕೇಳಲು, ನಕುಲನು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು — ಓ ದ್ವಿಜರೇ, ಈ ಮಾತು ಸುಳ್ಳಿನಿಂದ ಕೂಡಿದದ್ದಲ್ಲ, ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಹೇಳಿದದ್ದೂ ಅಲ್ಲ.
14.91.19
यन्मयोक्तमिदं वाक्यं युष्माभिश्चाप्युपश्रुतम् ।
सक्तुप्रस्थेन वो नायं यज्ञस्तुल्यो द्विजर्षभाः ॥ १४.९१.१९ ॥
ನಾನು ಹೇಳಿದ ಈ ಮಾತನ್ನು ನೀವೂ ಕೇಳಿದ್ದೀರಿ: ಸತ್ತು ಒಂದು ಪ್ರಸ್ಥದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಈ ಯಜ್ಞವು ನಿಮಗೆ ಸಮವಲ್ಲ, ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ.
14.91.20
इत्यवश्यं मयैतद्वो वक्तव्यं द्विजसत्तमाः ।
शृणुताव्यग्रमनसः शंसतो मे यथातथम् ॥ १४.९१.२० ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಇದನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕು. ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೇಳಿರಿ, ನಡೆದದ್ದನ್ನು ನಾನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
14.91.21
अनुभूतं च दृष्टं च यन्मयाऽद्भुतमुत्तमम् ।
उञ्छवृत्तेर्वदान्यस्य कुरुक्षेत्रनिवासिनः ॥ १४.९१.२१ ॥
ನಾನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಮತ್ತು ಕಂಡ ಅದ್ಭುತವಾದ, ಉತ್ತಮವಾದ ವಿಷಯ — ಉಂಛವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಜೀವಿಸಿದ, ಉದಾರಿಯಾದ, ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ ಒಬ್ಬನದು.
14.91.22
स्वर्गं येन द्विजाः प्राप्तः सभार्यः ससुतस्नुषः ।
यथा चार्धं शरीरस्य ममेदं काञ्चनीकृतम् ॥ १४.९१.२२ ॥
ಓ ದ್ವಿಜರೇ, ಅದರಿಂದ ಅವನು ಪತ್ನಿ, ಮಗ, ಸೊಸೆಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದನು; ನನ್ನ ದೇಹದ ಈ ಅರ್ಧಭಾಗ ಚಿನ್ನವಾಯಿತು.