Mahābhārata · Adhyāya 14.91
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.91.1
पितामहस्य मे यज्ञे धर्मराजस्य धीमतः ।
यदाश्चर्यमभूत्किञ्चित्तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १४.९१.१ ॥
Janamejaya sprach: Beim Opfer meines Großvaters, des weisen Königs des Dharma, geschah ein Wunder; Ihr seid würdig, es zu erzählen.
14.91.2
श्रूयतां राजशार्दूल महदाश्चर्यमुत्तमम् ।
अश्वमेधे महायज्ञे निवृत्ते यदभूत्प्रभो ॥ १४.९१.२ ॥
Vaiśampāyana sprach: Höre, Tiger unter den Königen, das große und höchste Wunder, das geschah, als das große Pferdeopfer vollendet war, o Herr.
14.91.3
तर्पितेषु द्विजाग्र्येषु ज्ञातिसम्बन्धिबन्धुषु ।
दीनान्धकृपणे वाऽपि तदा भरतसत्तम ॥ १४.९१.३ ॥
Vaiśampāyana sprach: O Bester der Bharatas, da wurden die vornehmsten Brahmanen, Verwandten, Angehörigen und Freunde zufriedengestellt, ebenso die Armen, Blinden und Elenden.
14.91.4
घुष्यमाणे महादाने दिक्षु सर्वासु भारत ।
पतत्सु पुष्पवर्षेषु धर्मराजस्य मूर्धनि ॥ १४.९१.४ ॥
Vaiśampāyana sprach: O Bhārata, während die große Gabe in allen Richtungen verkündet wurde, fiel ein Blumenregen auf das Haupt des Königs des Dharma.
14.91.5
बिलान्निस्सृत्य नकुलो रुक्मपार्श्वस्तदाऽनघः ।
वज्राशनिसमं नादममुञ्चद्वसुधाधिप ॥ १४.९१.५ ॥
Vaiśampāyana sprach: O Herr der Erde, da kam das goldseitige, sündlose Mungo aus seinem Bau hervor und ließ einen Ton wie Donnerkeil und Blitz erschallen.
14.91.6
सकृदुत्सृज्य तन्नादं त्रासयानो मृगद्विजान् ।
मानुपं वचनं प्राह पुष्पोपरिशयो महान् ॥ १४.९१.६ ॥
Vaiśampāyana sprach: Nachdem es diesen Ton einmal erschallen ließ und Hirsche und Vögel erschreckte, sprach das große Mungo, das auf den Blumen lag, mit menschlicher Stimme.
14.91.7
सक्तुप्रस्थेन वो नायं यज्ञस्तुल्यो नराधिपाः ।
उच्छवृत्तेर्वदान्यस्य कुरुक्षेत्रनिवासिनः ॥ १४.९१.७ ॥
O Herren der Menschen, euer Opfer ist nicht gleich einem Prastha gerösteten Mehls, gegeben von jenem großzügigen Mann, der vom Ährenlesen lebt und in Kurukṣetra wohnt.
14.91.8
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा नकुलस्य विशांपते ।
विस्मयं परमं जग्मुः सर्वे ते ब्राह्मणर्षभाः ॥ १४.९१.८ ॥
O Herr des Volkes, als sie jene Worte Nakulas gehört hatten, gerieten alle diese Stiere unter den Brahmanen in höchstes Staunen.
14.91.9
ततः समेत्य नकुलं पर्यपृच्छन्त ते द्विजाः ।
कुतस्त्वं समनुप्राप्तो यज्ञं साधुसमागमम् ॥ १४.९१.९ ॥
Da umringten jene Zweimalgeborenen Nakula und fragten ihn: "Woher bist du zu diesem Opfer gekommen, zu dieser Versammlung der Guten?"
14.91.10
किं बलं परमं तुभ्यं श्रुतं किं परायणम् ।
कथं भवन्तं विद्याम यो नो यज्ञं विगर्हसे ॥ १४.९१.१० ॥
Was ist deine höchste Kraft, was hast du gelernt, was ist deine Zuflucht? Wie sollen wir dich kennen, der du unser Opfer tadelst?
14.91.11
अविलुप्यागमं कृत्स्नं विविधैर्यज्ञियैः कृतम् ।
यथागमं यथान्यायं कर्तव्यं च तथा कृतम् ॥ १४.९१.११ ॥
Vollständig nach den Schriften vollzogen, ohne etwas auszulassen, mit seinen vielfältigen Opferriten; was nach Schrift und rechtem Grundsatz zu tun war, ist getan worden.
14.91.12
पूजार्हाः पूजिताश्चात्र विधिवच्छास्त्रदर्शात् ।
मन्त्राहुतिहुतश्चाग्निर्दत्तं देयममत्सरम् ॥ १४.९१.१२ ॥
Hier wurden die Würdigen nach der Vorschrift der Schriften geehrt und wohl verehrt; das Feuer wurde mit Mantra-Opfergaben gespeist; und was zu geben war, wurde ohne Neid gegeben.
14.91.13
तुष्टा द्विजातयश्चात्र दानैर्बहुविधैरपि ।
क्षत्रियाश्चि सुयुद्धेन श्राद्धैश्चापि पितामहाः ॥ १४.९१.१३ ॥
Hier waren die Zweimalgeborenen mit vielerlei Gaben zufrieden, die Krieger mit einem guten Kampf und die Ahnen mit den Śrāddha-Riten.
14.91.14
पालनेन विशस्तुष्टाः कामैस्तुष्टा वरस्त्रियः ।
अनुक्रोशैस्तता शूद्रा दानशेषैः पृथग्जनाः ॥ १४.९१.१४ ॥
Das gemeine Volk war durch Schutz zufrieden, die edlen Frauen durch erfüllte Wünsche, die Śūdras durch Mitgefühl und die übrigen Leute durch die Reste der Gaben.
14.91.15
ज्ञातिसम्बन्धिनस्तुष्टाः शौचेन च नृपस्य नः ।
देवा हविर्भिः पुण्यैस्च रक्षणैः शरणागताः ॥ १४.९१.१५ ॥
Unsere Verwandten und Angehörigen waren mit der Reinheit des Königs zufrieden, und die Götter, die Zuflucht gesucht hatten, mit reinen Opfergaben, verdienstvollen Taten und Schutz.
14.91.16
यदत्र तथ्यं तद्ब्रूहि सत्यंसत्यं द्विजातिषु ।
यथाश्रुतं यथादृष्टं पृष्टो ब्राह्मणकाम्यया ॥ १४.९१.१६ ॥
Sprich hier, was wahr ist — Wahrheit, ja, unter den Zweimalgeborenen: wie du es gehört und gesehen hast, gefragt aus dem Wunsch der Brahmanen.
14.91.17
श्रद्धेयवाक्यः प्राज्ञस्त्वं दिव्यं रूपं बिभर्षि च ।
समागतश्च विप्रैस्त्वं तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १४.९१.१७ ॥
Deine Worte sind vertrauenswürdig; du bist weise, trägst eine göttliche Gestalt und bist mit den Brahmanen zusammengekommen; darum bist du es, der sprechen sollte.
14.91.18
इति पृष्टो द्विजैस्तैः स प्रहसन्नकुलोऽब्रवीत् ।
नैषा मृषामया वाणी प्रोक्ता दर्पेण वा द्विजाः ॥ १४.९१.१८ ॥
So befragt, antwortete Nakula lachend: O Zweimalgeborene, diese Rede ist nicht aus Lüge gemacht und ist nicht aus Hochmut gesprochen worden.
14.91.19
यन्मयोक्तमिदं वाक्यं युष्माभिश्चाप्युपश्रुतम् ।
सक्तुप्रस्थेन वो नायं यज्ञस्तुल्यो द्विजर्षभाः ॥ १४.९१.१९ ॥
Die Worte, die ich sprach und die auch ihr gehört habt: Dieses Opfer mit einem Prastha Gerstenmehl ist euch nicht gleich, o Stiere unter den Brahmanen.
14.91.20
इत्यवश्यं मयैतद्वो वक्तव्यं द्विजसत्तमाः ।
शृणुताव्यग्रमनसः शंसतो मे यथातथम् ॥ १४.९१.२० ॥
So muss ich es euch unbedingt erzählen, o Beste der Brahmanen. Hört mit ungeteiltem Geist zu, denn ich erzähle es genau so, wie es war.
14.91.21
अनुभूतं च दृष्टं च यन्मयाऽद्भुतमुत्तमम् ।
उञ्छवृत्तेर्वदान्यस्य कुरुक्षेत्रनिवासिनः ॥ १४.९१.२१ ॥
Was ich selbst erfahren und gesehen habe, wunderbar und erhaben, über einen freigebigen Mann, der vom Ährenlesen lebte und in Kurukṣetra wohnte.
14.91.22
स्वर्गं येन द्विजाः प्राप्तः सभार्यः ससुतस्नुषः ।
यथा चार्धं शरीरस्य ममेदं काञ्चनीकृतम् ॥ १४.९१.२२ ॥
Wodurch er, o Brahmanen, mit seiner Gattin, seinem Sohn und seiner Schwiegertochter den Himmel erlangte, und wie diese Hälfte meines Körpers golden gemacht wurde.