ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 14.91
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.91.1
पितामहस्य मे यज्ञे धर्मराजस्य धीमतः ।
यदाश्चर्यमभूत्किञ्चित्तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १४.९१.१ ॥
ଜନମେଜୟ କହିଲେ: ମୋ ପିତାମହ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଯଜ୍ଞରେ ଯାହା କିଛି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟିଥିଲା, ତାହା ଆପଣ କହିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
14.91.2
श्रूयतां राजशार्दूल महदाश्चर्यमुत्तमम् ।
अश्वमेधे महायज्ञे निवृत्ते यदभूत्प्रभो ॥ १४.९१.२ ॥
ବୈଶମ୍ପାୟନ କହିଲେ: ହେ ରାଜଶାର୍ଦୂଳ, ଶୁଣନ୍ତୁ; ଅଶ୍ବମେଧ ମହାଯଜ୍ଞ ସମାପ୍ତ ହେବା ପରେ ଯାହା ମହାନ ଓ ଉତ୍ତମ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟିଥିଲା, ହେ ପ୍ରଭୋ।
14.91.3
तर्पितेषु द्विजाग्र्येषु ज्ञातिसम्बन्धिबन्धुषु ।
दीनान्धकृपणे वाऽपि तदा भरतसत्तम ॥ १४.९१.३ ॥
ବୈଶମ୍ପାୟନ କହିଲେ: ହେ ଭରତସତ୍ତମ, ସେତେବେଳେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ, ଜ୍ଞାତି-ସମ୍ବନ୍ଧୀ ଓ ବନ୍ଧୁମାନେ, ଏବଂ ଦୀନ, ଅନ୍ଧ ଓ କୃପଣମାନେ ମଧ୍ୟ ତୃପ୍ତ କରାଯାଇଥିଲେ।
14.91.4
घुष्यमाणे महादाने दिक्षु सर्वासु भारत ।
पतत्सु पुष्पवर्षेषु धर्मराजस्य मूर्धनि ॥ १४.९१.४ ॥
ବୈଶମ୍ପାୟନ କହିଲେ: ହେ ଭାରତ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମହାଦାନର ଘୋଷଣା ହେଉଥିବା ବେଳେ, ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ମସ୍ତକ ଉପରେ ପୁଷ୍ପବର୍ଷା ପଡୁଥିଲା।
14.91.5
बिलान्निस्सृत्य नकुलो रुक्मपार्श्वस्तदाऽनघः ।
वज्राशनिसमं नादममुञ्चद्वसुधाधिप ॥ १४.९१.५ ॥
ବୈଶମ୍ପାୟନ କହିଲେ: ହେ ବସୁଧାଧିପ, ସେତେବେଳେ ବିଳରୁ ବାହାରି ସୁବର୍ଣ୍ଣପାର୍ଶ୍ୱ, ନିଷ୍ପାପ ନକୁଳ ବଜ୍ର ଓ ବିଜୁଳି ପରି ନାଦ କଲା।
14.91.6
सकृदुत्सृज्य तन्नादं त्रासयानो मृगद्विजान् ।
मानुपं वचनं प्राह पुष्पोपरिशयो महान् ॥ १४.९१.६ ॥
ବୈଶମ୍ପାୟନ କହିଲେ: ଥରେ ସେହି ନାଦ କରି, ମୃଗ ଓ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରି, ଫୁଲ ଉପରେ ଶୋଇଥିବା ସେହି ମହାନ ନକୁଳ ମନୁଷ୍ୟ ଭାଷାରେ କହିଲା।
14.91.7
सक्तुप्रस्थेन वो नायं यज्ञस्तुल्यो नराधिपाः ।
उच्छवृत्तेर्वदान्यस्य कुरुक्षेत्रनिवासिनः ॥ १४.९१.७ ॥
ହେ ନରାଧିପଗଣ, ଉଞ୍ଛବୃତ୍ତିରେ ଜୀବନଯାପନ କରୁଥିବା, ଉଦାର, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରବାସୀ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଏକ ପ୍ରସ୍ଥ ସତ୍ତୁ ଦାନ ସହ ଆପଣଙ୍କ ଏହି ଯଜ୍ଞ ସମାନ ନୁହେଁ।
14.91.8
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा नकुलस्य विशांपते ।
विस्मयं परमं जग्मुः सर्वे ते ब्राह्मणर्षभाः ॥ १४.९१.८ ॥
ହେ ବିଶାଂପତି, ନକୁଳଙ୍କ ସେହି ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ସେହି ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ମିତ ହେଲେ।
14.91.9
ततः समेत्य नकुलं पर्यपृच्छन्त ते द्विजाः ।
कुतस्त्वं समनुप्राप्तो यज्ञं साधुसमागमम् ॥ १४.९१.९ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ଦ୍ୱିଜମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ନକୁଳଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, "ତୁମେ କେଉଁଠାରୁ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ, ସାଧୁଙ୍କ ସମାଗମକୁ ଆସିଛ?"
14.91.10
किं बलं परमं तुभ्यं श्रुतं किं परायणम् ।
कथं भवन्तं विद्याम यो नो यज्ञं विगर्हसे ॥ १४.९१.१० ॥
ତୁମର ପରମ ବଳ କ'ଣ? ତୁମେ କ'ଣ ଶୁଣିଛ? ତୁମର ଆଶ୍ରୟ କ'ଣ? ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ନିନ୍ଦା କରୁଥିବା ତୁମକୁ ଆମେ କିପରି ଜାଣିବା?
14.91.11
अविलुप्यागमं कृत्स्नं विविधैर्यज्ञियैः कृतम् ।
यथागमं यथान्यायं कर्तव्यं च तथा कृतम् ॥ १४.९१.११ ॥
ଶାସ୍ତ୍ରାନୁସାରେ, ବିବିଧ ଯଜ୍ଞୀୟ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା, କିଛି ବାଦ ନ ଦେଇ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ କରାଯାଇଛି; ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ନ୍ୟାୟ କହିଥିବା ଅନୁସାରେ କରଣୀୟ ଯାହା ତାହା କରାଯାଇଛି।
14.91.12
पूजार्हाः पूजिताश्चात्र विधिवच्छास्त्रदर्शात् ।
मन्त्राहुतिहुतश्चाग्निर्दत्तं देयममत्सरम् ॥ १४.९१.१२ ॥
ଏଠାରେ ପୂଜାର୍ହମାନଙ୍କୁ ଶାସ୍ତ୍ରୋପଦେଶ ଅନୁସାରେ ବିଧିବତ୍ ପୂଜା କରାଯାଇଛି; ମନ୍ତ୍ରାହୁତିରେ ଅଗ୍ନିରେ ହବନ କରାଯାଇଛି; ଦେବାର ଯାହା ତାହା ଈର୍ଷାରହିତ ଭାବେ ଦିଆଯାଇଛି।
14.91.13
तुष्टा द्विजातयश्चात्र दानैर्बहुविधैरपि ।
क्षत्रियाश्चि सुयुद्धेन श्राद्धैश्चापि पितामहाः ॥ १४.९१.१३ ॥
ଏଠାରେ ଦ୍ୱିଜାତିମାନେ ବହୁବିଧ ଦାନରେ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଉତ୍ତମ ଯୁଦ୍ଧରେ ଏବଂ ପିତୃଗଣ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
14.91.14
पालनेन विशस्तुष्टाः कामैस्तुष्टा वरस्त्रियः ।
अनुक्रोशैस्तता शूद्रा दानशेषैः पृथग्जनाः ॥ १४.९१.१४ ॥
ପାଳନ ଦ୍ୱାରା ବୈଶ୍ୟମାନେ, କାମନା ପୂରଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀମାନେ, ଅନୁକମ୍ପାରେ ଶୂଦ୍ରମାନେ ଏବଂ ଦାନଶେଷରେ ଅନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
14.91.15
ज्ञातिसम्बन्धिनस्तुष्टाः शौचेन च नृपस्य नः ।
देवा हविर्भिः पुण्यैस्च रक्षणैः शरणागताः ॥ १४.९१.१५ ॥
ଆମ ରାଜାଙ୍କ ଶୌଚରେ ଜ୍ଞାତି ଓ ସମ୍ବନ୍ଧୀମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ; ପବିତ୍ର ହବିଷ୍ୟ, ପୁଣ୍ୟକର୍ମ ଓ ରକ୍ଷଣରେ ଶରଣାଗତ ଦେବତାମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
14.91.16
यदत्र तथ्यं तद्ब्रूहि सत्यंसत्यं द्विजातिषु ।
यथाश्रुतं यथादृष्टं पृष्टो ब्राह्मणकाम्यया ॥ १४.९१.१६ ॥
ଏଠାରେ ଯାହା ସତ୍ୟ ତାହା କହ — ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସତ୍ୟ ହିଁ ସତ୍ୟ; ଯେପରି ଶୁଣିଛ ଓ ଯେପରି ଦେଖିଛ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ପଚରାଯାଇ।
14.91.17
श्रद्धेयवाक्यः प्राज्ञस्त्वं दिव्यं रूपं बिभर्षि च ।
समागतश्च विप्रैस्त्वं तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १४.९१.१७ ॥
ତୁମର ବାକ୍ୟ ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟ; ତୁମେ ପ୍ରାଜ୍ଞ, ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଛ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଳିତ ହୋଇଛ; ତେଣୁ ତୁମେ ହିଁ କହିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
14.91.18
इति पृष्टो द्विजैस्तैः स प्रहसन्नकुलोऽब्रवीत् ।
नैषा मृषामया वाणी प्रोक्ता दर्पेण वा द्विजाः ॥ १४.९१.१८ ॥
ଏପରି ସେହି ଦ୍ୱିଜମାନେ ପଚାରିବାରେ ନକୁଳ ହସି କହିଲେ — ହେ ଦ୍ୱିଜଗଣ, ଏ ବାଣୀ ମିଥ୍ୟାମୟ ନୁହେଁ, କିମ୍ବା ଅହଙ୍କାରରେ କୁହାଯାଇ ନାହିଁ।
14.91.19
यन्मयोक्तमिदं वाक्यं युष्माभिश्चाप्युपश्रुतम् ।
सक्तुप्रस्थेन वो नायं यज्ञस्तुल्यो द्विजर्षभाः ॥ १४.९१.१९ ॥
ମୁଁ ଯାହା କହିଲି ଏବଂ ଆପଣମାନେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣିଲେ, ସତ୍ତୁର ଏକ ପ୍ରସ୍ଥ ଦ୍ୱାରା କୃତ ଏହି ଯଜ୍ଞ ଆପଣଙ୍କ ସମାନ ନୁହେଁ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠଗଣ।
14.91.20
इत्यवश्यं मयैतद्वो वक्तव्यं द्विजसत्तमाः ।
शृणुताव्यग्रमनसः शंसतो मे यथातथम् ॥ १४.९१.२० ॥
ଏଣୁ ଏହା ମୁଁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଅବଶ୍ୟ କହିବାକୁ ହେବ। ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମଗଣ, ସ୍ଥିର ମନରେ ଶୁଣନ୍ତୁ, ଯେପରି ଘଟିଥିଲା ସେପରି ମୁଁ କହୁଛି।
14.91.21
अनुभूतं च दृष्टं च यन्मयाऽद्भुतमुत्तमम् ।
उञ्छवृत्तेर्वदान्यस्य कुरुक्षेत्रनिवासिनः ॥ १४.९१.२१ ॥
ମୁଁ ଅନୁଭବ କରିଥିବା ଓ ଦେଖିଥିବା ଯାହା ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଉତ୍ତମ, ତାହା ଉଞ୍ଛବୃତ୍ତିରେ ଜୀବନଯାପନକାରୀ, ଉଦାର, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରବାସୀ ଜଣଙ୍କର।
14.91.22
स्वर्गं येन द्विजाः प्राप्तः सभार्यः ससुतस्नुषः ।
यथा चार्धं शरीरस्य ममेदं काञ्चनीकृतम् ॥ १४.९१.२२ ॥
ହେ ଦ୍ୱିଜଗଣ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେ ପତ୍ନୀ, ପୁତ୍ର ଓ ପୁତ୍ରବଧୂ ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗ ପାଇଲେ, ଏବଂ ମୋ ଶରୀରର ଏହି ଅର୍ଦ୍ଧ ଭାଗ ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ହେଲା।