മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.91
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.91.1
पितामहस्य मे यज्ञे धर्मराजस्य धीमतः ।
यदाश्चर्यमभूत्किञ्चित्तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १४.९१.१ ॥
ജനമേജയൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ പിതാമഹനായ ധർമ്മരാജന്റെ ബുദ്ധിമാനായ യജ്ഞത്തിൽ എന്തോ ഒരു അദ്ഭുതം സംഭവിച്ചു; അത് അങ്ങ് പറയുവാൻ യോഗ്യനാണ്.
14.91.2
श्रूयतां राजशार्दूल महदाश्चर्यमुत्तमम् ।
अश्वमेधे महायज्ञे निवृत्ते यदभूत्प्रभो ॥ १४.९१.२ ॥
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു: രാജശാർദ്ദൂലാ, കേൾക്കുക; അശ്വമേധമഹായജ്ഞം അവസാനിച്ചപ്പോൾ ഉണ്ടായ മഹത്തും ഉത്തമവുമായ അദ്ഭുതം, ഹേ പ്രഭോ.
14.91.3
तर्पितेषु द्विजाग्र्येषु ज्ञातिसम्बन्धिबन्धुषु ।
दीनान्धकृपणे वाऽपि तदा भरतसत्तम ॥ १४.९१.३ ॥
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു: ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, അപ്പോൾ ശ്രേഷ്ഠരായ ദ്വിജന്മാർ, ജ്ഞാതിബന്ധുക്കൾ, ദീനർ, അന്ധർ, കൃപണർ എന്നിവർ തൃപ്തരാക്കപ്പെട്ടു.
14.91.4
घुष्यमाणे महादाने दिक्षु सर्वासु भारत ।
पतत्सु पुष्पवर्षेषु धर्मराजस्य मूर्धनि ॥ १४.९१.४ ॥
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു: ഭാരതാ, മഹാദാനം എല്ലാ ദിക്കുകളിലും പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ധർമ്മരാജന്റെ ശിരസ്സിൽ പുഷ്പവർഷം പെയ്തു.
14.91.5
बिलान्निस्सृत्य नकुलो रुक्मपार्श्वस्तदाऽनघः ।
वज्राशनिसमं नादममुञ्चद्वसुधाधिप ॥ १४.९१.५ ॥
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു: ഭൂപതേ, അപ്പോൾ മാളത്തിൽനിന്ന് പുറത്തുവന്ന സ്വർണ്ണവാരിയെല്ലുള്ള, പാപമില്ലാത്ത നകുലം വജ്രവും ഇടിമിന്നലും പോലെയുള്ള നാദം മുഴക്കി.
14.91.6
सकृदुत्सृज्य तन्नादं त्रासयानो मृगद्विजान् ।
मानुपं वचनं प्राह पुष्पोपरिशयो महान् ॥ १४.९१.६ ॥
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു: ഒരിക്കൽ ആ നാദം മുഴക്കി, മൃഗങ്ങളെയും പക്ഷികളെയും ഭയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്, പൂക്കളുടെ മീതെ കിടന്ന ആ മഹാനായ നകുലം മനുഷ്യഭാഷയിൽ സംസാരിച്ചു.
14.91.7
सक्तुप्रस्थेन वो नायं यज्ञस्तुल्यो नराधिपाः ।
उच्छवृत्तेर्वदान्यस्य कुरुक्षेत्रनिवासिनः ॥ १४.९१.७ ॥
രാജാക്കന്മാരേ, ഉഞ്ഛവൃത്തികൊണ്ട് ജീവിക്കുന്ന, ഉദാരനായ, കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ വസിക്കുന്ന ഒരുവന്റെ ഒരു പ്രസ്ഥം സത്തു ദാനത്തിനു നിങ്ങളുടെ ഈ യജ്ഞം തുല്യമല്ല.
14.91.8
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा नकुलस्य विशांपते ।
विस्मयं परमं जग्मुः सर्वे ते ब्राह्मणर्षभाः ॥ १४.९१.८ ॥
ജനാധിപതേ, നകുലന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ആ ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണരെല്ലാം അത്യന്തം വിസ്മയിച്ചു.
14.91.9
ततः समेत्य नकुलं पर्यपृच्छन्त ते द्विजाः ।
कुतस्त्वं समनुप्राप्तो यज्ञं साधुसमागमम् ॥ १४.९१.९ ॥
പിന്നെ ആ ദ്വിജർ ഒന്നുചേർന്ന് നകുലനോട് ചോദിച്ചു: "ഈ യജ്ഞത്തിലേക്കും സജ്ജനസമാഗമത്തിലേക്കും നീ എവിടെനിന്ന് എത്തി?"
14.91.10
किं बलं परमं तुभ्यं श्रुतं किं परायणम् ।
कथं भवन्तं विद्याम यो नो यज्ञं विगर्हसे ॥ १४.९१.१० ॥
നിനക്ക് പരമമായ ബലം എന്താണ്? നീ എന്തു കേട്ടിരിക്കുന്നു? നിന്റെ ആശ്രയം എന്താണ്? ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞത്തെ നിന്ദിക്കുന്ന നിന്നെ ഞങ്ങൾ എങ്ങനെ അറിയും?
14.91.11
अविलुप्यागमं कृत्स्नं विविधैर्यज्ञियैः कृतम् ।
यथागमं यथान्यायं कर्तव्यं च तथा कृतम् ॥ १४.९१.११ ॥
ശാസ്ത്രപ്രകാരം, വിവിധ യജ്ഞകർമ്മങ്ങളാൽ, ഒന്നും വിട്ടുകളയാതെ പൂർണ്ണമായി ചെയ്തു; ശാസ്ത്രവും നീതിയും പറയുന്നതുപോലെ ചെയ്യേണ്ടത് ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
14.91.12
पूजार्हाः पूजिताश्चात्र विधिवच्छास्त्रदर्शात् ।
मन्त्राहुतिहुतश्चाग्निर्दत्तं देयममत्सरम् ॥ १४.९१.१२ ॥
ഇവിടെ പൂജാർഹരെ ശാസ്ത്രോപദേശപ്രകാരം വിധിപ്രകാരം പൂജിച്ചു; മന്ത്രാഹുതികളാൽ അഗ്നിയിൽ ഹോമം ചെയ്തു; നൽകേണ്ടത് അസൂയയില്ലാതെ നൽകി.
14.91.13
तुष्टा द्विजातयश्चात्र दानैर्बहुविधैरपि ।
क्षत्रियाश्चि सुयुद्धेन श्राद्धैश्चापि पितामहाः ॥ १४.९१.१३ ॥
ഇവിടെ ദ്വിജന്മാർ പലവിധ ദാനങ്ങളാലും, ക്ഷത്രിയർ നല്ല യുദ്ധത്താലും, പിതാമഹന്മാർ ശ്രാദ്ധങ്ങളാലും സന്തുഷ്ടരായി.
14.91.14
पालनेन विशस्तुष्टाः कामैस्तुष्टा वरस्त्रियः ।
अनुक्रोशैस्तता शूद्रा दानशेषैः पृथग्जनाः ॥ १४.९१.१४ ॥
സംരക്ഷണത്താൽ വൈശ്യരും, ആഗ്രഹസാധ്യത്താൽ ശ്രേഷ്ഠ സ്ത്രീകളും, അനുകമ്പയാൽ ശൂദ്രരും, ദാനശേഷങ്ങളാൽ മറ്റു ജനങ്ങളും സന്തുഷ്ടരായി.
14.91.15
ज्ञातिसम्बन्धिनस्तुष्टाः शौचेन च नृपस्य नः ।
देवा हविर्भिः पुण्यैस्च रक्षणैः शरणागताः ॥ १४.९१.१५ ॥
ഞങ്ങളുടെ രാജാവിന്റെ ശൗചത്താൽ ബന്ധുക്കളും ജ്ഞാതികളും സന്തുഷ്ടരായി; പവിത്ര ഹവിസ്സുകളാലും പുണ്യകർമ്മങ്ങളാലും സംരക്ഷണത്താലും ശരണം പ്രാപിച്ച ദേവന്മാർ സന്തുഷ്ടരായി.
14.91.16
यदत्र तथ्यं तद्ब्रूहि सत्यंसत्यं द्विजातिषु ।
यथाश्रुतं यथादृष्टं पृष्टो ब्राह्मणकाम्यया ॥ १४.९१.१६ ॥
ഇവിടെ എന്താണോ സത്യം അത് പറയുക — ദ്വിജന്മാർക്കിടയിൽ സത്യം തന്നെ സത്യം; കേട്ടതുപോലെയും കണ്ടതുപോലെയും, ബ്രാഹ്മണരുടെ ആഗ്രഹത്താൽ ചോദിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ.
14.91.17
श्रद्धेयवाक्यः प्राज्ञस्त्वं दिव्यं रूपं बिभर्षि च ।
समागतश्च विप्रैस्त्वं तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १४.९१.१७ ॥
നിങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ വിശ്വസനീയമാണ്; നിങ്ങൾ പ്രാജ്ഞനും ദിവ്യരൂപം ധരിക്കുന്നവനും ആണ്; ബ്രാഹ്മണരോടൊപ്പം സമാഗതനുമാണ്; അതിനാൽ നിങ്ങൾ തന്നെ പറയാൻ യോഗ്യൻ.
14.91.18
इति पृष्टो द्विजैस्तैः स प्रहसन्नकुलोऽब्रवीत् ।
नैषा मृषामया वाणी प्रोक्ता दर्पेण वा द्विजाः ॥ १४.९१.१८ ॥
ഇങ്ങനെ ആ ദ്വിജന്മാർ ചോദിച്ചപ്പോൾ നകുലൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു — ഹേ ദ്വിജന്മാരേ, ഈ വാക്ക് വ്യാജമയമല്ല, അഹങ്കാരത്താൽ പറഞ്ഞതുമല്ല.
14.91.19
यन्मयोक्तमिदं वाक्यं युष्माभिश्चाप्युपश्रुतम् ।
सक्तुप्रस्थेन वो नायं यज्ञस्तुल्यो द्विजर्षभाः ॥ १४.९१.१९ ॥
ഞാൻ പറഞ്ഞ ഈ വാക്ക് നിങ്ങളും കേട്ടിട്ടുണ്ട്: ഒരു പ്രസ്ഥം സത്തുകൊണ്ടുള്ള ഈ യജ്ഞം നിങ്ങൾക്ക് തുല്യമല്ല, ഹേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠരേ.
14.91.20
इत्यवश्यं मयैतद्वो वक्तव्यं द्विजसत्तमाः ।
शृणुताव्यग्रमनसः शंसतो मे यथातथम् ॥ १४.९१.२० ॥
അതിനാൽ ഇത് ഞാൻ നിങ്ങളോട് തീർച്ചയായും പറയണം. ഹേ ദ്വിജോത്തമരേ, സ്വസ്ഥമായ മനസ്സോടെ കേൾക്കുക; സംഭവിച്ചതുപോലെ ഞാൻ പറയാം.
14.91.21
अनुभूतं च दृष्टं च यन्मयाऽद्भुतमुत्तमम् ।
उञ्छवृत्तेर्वदान्यस्य कुरुक्षेत्रनिवासिनः ॥ १४.९१.२१ ॥
ഞാൻ അനുഭവിച്ചതും കണ്ടതുമായ അത്ഭുതകരവും ഉത്തമവുമായ കാര്യം — ഉഞ്ഛവൃത്തികൊണ്ടു ജീവിച്ച, ഉദാരനായ, കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ വസിച്ച ഒരാളെക്കുറിച്ചുള്ളത്.
14.91.22
स्वर्गं येन द्विजाः प्राप्तः सभार्यः ससुतस्नुषः ।
यथा चार्धं शरीरस्य ममेदं काञ्चनीकृतम् ॥ १४.९१.२२ ॥
ഹേ ദ്വിജരേ, അതിനാൽ അവൻ ഭാര്യ, പുത്രൻ, മരുമകൾ എന്നിവരോടൊപ്പം സ്വർഗം പ്രാപിച്ചു; എന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഈ പകുതി സ്വർണ്ണമാക്കപ്പെട്ടു.