ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 14.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.97.1
एवमात्मोद्भवं सर्वं यगदुद्दिश्य केशवः ।
धर्मान्धर्मात्मजस्याथ पुण्यानकथयत्प्रभुः ॥ १४.९७.१ ॥
ଏହିପରି କେଶବ (କୃଷ୍ଣ) ଆତ୍ମାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ସବୁକିଛି ଉଲ୍ଲେଖ କରି, ଧର୍ମାତ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ପୁଣ୍ୟ ଧର୍ମସବୁ କହିଲେ।
14.97.2
शृणु पाण्डव तत्वेन पवित्रं पापनाशनम् ।
कथ्यमानं मया पुण्यं धर्मशास्त्रफलं महत् ॥ १४.९७.२ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡବ, ତତ୍ତ୍ୱତଃ ଶୁଣ: ମୋ ଦ୍ୱାରା କଥିତ ଏହା ପବିତ୍ର, ପାପନାଶକ, ପୁଣ୍ୟ ଏବଂ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରର ମହାନ ଫଳ।
14.97.3
यः शृणोति शुचिर्भूत्वा एकचित्तस्तपोयुतः ।
स्वर्ग्यं यशस्यामायुष्यं धर्मं ज्ञेयं युधिष्ठिर ॥ १४.९७.३ ॥
ଯିଏ ଶୁଚି ହୋଇ, ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ, ତପସ୍ୟାଯୁକ୍ତ ହୋଇ ଏହା ଶୁଣେ — ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଏହି ଧର୍ମ ସ୍ୱର୍ଗଦାୟକ, ଯଶଦାୟକ ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁଦାୟକ ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ।
14.97.4
श्रद्दधानस्य तस्येह यत्पापं पूर्वसंचितम् ।
विनश्यत्याशु तत्सर्वं मद्भक्तस्य विशेषतः ॥ १४.९७.४ ॥
ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ୍ ଲୋକର ଏଠାରେ ଯାହା ପୂର୍ବସଂଚିତ ପାପ ଅଛି, ତାହା ସବୁ ଶୀଘ୍ର ବିନଷ୍ଟ ହୁଏ — ବିଶେଷତଃ ମୋ ଭକ୍ତର।
14.97.5
एवं श्रुत्वा वचः पुण्यं सत्यं केशवभाषितम् ।
प्रहृष्टमनसो भूत्वा चिन्तयन्तोऽद्भुतं परम् ॥ १४.९७.५ ॥
କେଶବଙ୍କ କହିଥିବା ଏହି ପୁଣ୍ୟ ଓ ସତ୍ୟ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ସେମାନେ ଅତି ଅଦ୍ଭୁତ ବିଷୟ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
14.97.6
देवब्रह्मर्षयः सर्वे गन्धर्वाप्सरसस्तथा ।
भूता यक्षग्रहाश्चैव गुह्यका भुजगास्तथा ॥ १४.९७.६ ॥
ଦେବତା, ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି, ସମସ୍ତ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରା, ଏବଂ ଭୂତ, ଯକ୍ଷ, ଗ୍ରହ, ଗୁହ୍ୟକ ଓ ସର୍ପମାନେ ମଧ୍ୟ (ସେଠାରେ ଥିଲେ)।
14.97.7
वालखिल्या महात्मानो योगिनस्तत्वदर्शिनः ।
तथा भागवताश्चापि पञ्चकालमुपासकाः ॥ १४.९७.७ ॥
ବାଳଖିଲ୍ୟ ମହାତ୍ମା, ତତ୍ତ୍ୱଦର୍ଶୀ ଯୋଗୀ, ଏବଂ ପଞ୍ଚକାଳ ଉପାସନାକାରୀ ଭାଗବତମାନେ ମଧ୍ୟ।
14.97.8
कौतूहलसमाविष्टाः प्रहृष्टैन्द्रियमानसाः ।
श्रोतुकामाः परं धर्मं वैष्णवं धर्मशासनम्।
हृदि कर्तुं च तद्वाक्यं प्रणेमुः शिरसा नताः ॥ १४.९७.८ ॥
କୌତୂହଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପ୍ରସନ୍ନ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ ମନ ଥିବା, ବୈଷ୍ଣବ ପରମ ଧର୍ମଶାସନ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ସେମାନେ, ସେହି ବାକ୍ୟ ହୃଦୟରେ ଧାରଣ କରିବା ପାଇଁ ମସ୍ତକ ନତ କରି ପ୍ରଣାମ କଲେ।
14.97.9
ततस्तान्वासुदेवेन दृष्टान्दिव्येन चक्षुषा ।
विमुक्तपापानालोक्य प्रणम्य शिरसा हरिम्।
पप्रच्छ केशवं धर्मं धर्मपुत्रः प्रतापवान् ॥ १४.९७.९ ॥
ତା'ପରେ ବାସୁଦେବ ଦିବ୍ୟ ଚକ୍ଷୁରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ; ପାପମୁକ୍ତ ଜାଣି, ମସ୍ତକ ନତ କରି ପ୍ରଣାମ କରୁଥିବା ହରି କେଶବଙ୍କୁ ପ୍ରତାପୀ ଧର୍ମପୁତ୍ର ଧର୍ମ ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ।
14.97.10
कीदृशी ब्राह्मणस्याथ क्षत्रियस्यापि कीदृशी ।
वैश्यस्य कीदृशी देव गतिः शूद्रस्य कीदृशी ॥ १४.९७.१० ॥
ହେ ଦେବ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଗତି କେମିତି? କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ଗତି ମଧ୍ୟ କେମିତି? ବୈଶ୍ୟଙ୍କ ଗତି କେମିତି, ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଗତି କେମିତି?
14.97.11
कथं बध्येत पाशेन ब्राह्मणस्तु यमालये ।
क्षत्रियो वाथ वैश्यो वा शूद्रो वा बध्यते कथम्।
एतत्कर्मफलं ब्रूहि लोकनाथ नमोस्तु ते ॥ १४.९७.११ ॥
ଯମଲୋକରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କିମ୍ବା କ୍ଷତ୍ରିୟ, କିମ୍ବା ବୈଶ୍ୟ, କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ର କିପରି ପାଶରେ ବନ୍ଧା ଯାଆନ୍ତି? ଏହି କର୍ମଫଳ କୁହନ୍ତୁ, ହେ ଲୋକନାଥ; ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
14.97.12
पृष्टोऽथ केशवो ह्येवं धर्मपुत्रेण धीमता ।
उवाच संसारगतिं चातुर्वर्ण्यस्य कर्मजाम् ॥ १४.९७.१२ ॥
ଧର୍ମପୁତ୍ର ଏହିପରି ପଚାରିବାରୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ କେଶବ ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣର କର୍ମରୁ ଜାତ ସଂସାରଗତି କହିଲେ।
14.97.13
शृणु वर्णक्रमेणैव धर्मं धर्मभृतां वर ।
नास्ति किंचिन्नरश्रेष्ठ ब्राह्मणस्य तु दुष्कृतम् ॥ १४.९७.१३ ॥
ହେ ଧର୍ମଧାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବର୍ଣ୍ଣକ୍ରମେ ଧର୍ମ ଶୁଣ। ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବ୍ରାହ୍ମଣର କୌଣସି ଦୁଷ୍କର୍ମ ନାହିଁ।
14.97.14
शिखांयज्ञोपवीता ये सन्ध्यां ये चाप्युपासते ।
यैश्च पूर्णाहुतिः प्राप्ता विधिवज्जुह्वते च ये ॥ १४.९७.१४ ॥
ଶିଖା ଓ ଯଜ୍ଞୋପବୀତ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ସନ୍ଧ୍ୟା ଉପାସନା କରୁଥିବା, ପୂର୍ଣ୍ଣାହୁତି ପାଇଥିବା ଏବଂ ବିଧିପୂର୍ବକ ହୋମ କରୁଥିବା ଲୋକେ।
14.97.15
वैश्वदेवं च ये चक्रुः पूजयन्त्यतिथींश्च ये ।
नित्यं स्वाध्यायशीलाश्च जपयज्ञपराश्च ये ॥ १४.९७.१५ ॥
ଯେଉଁମାନେ ବୈଶ୍ୱଦେବ କରନ୍ତି, ଅତିଥିଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ନିତ୍ୟ ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟରେ ରତ ଥାନ୍ତି ଏବଂ ଜପଯଜ୍ଞରେ ତତ୍ପର।
14.97.16
सायंप्रातर्हुताशाश्च शूद्रभोजनवर्जिताः ।
डंभानृतविमुक्ताश्च स्वदारनिरताश्च ये।
पञ्चयज्ञपरा ये च येऽग्निहोत्रमुपासते ॥ १४.९७.१६ ॥
ସକାଳ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଅଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ଦିଅନ୍ତି, ଶୂଦ୍ରର ଭୋଜନ ବର୍ଜନ କରନ୍ତି, ଦମ୍ଭ ଓ ମିଥ୍ୟାରୁ ମୁକ୍ତ, ନିଜ ପତ୍ନୀରେ ନିରତ, ପଞ୍ଚଯଜ୍ଞରେ ତତ୍ପର ଏବଂ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର କରନ୍ତି।
14.97.17
दहन्ति दुष्कृतं येषां हूयमानास्त्रयोऽग्नयः ।
नष्टदुष्कृतकर्माणो ब्रह्मलोकं व्रजन्ति ते ॥ १४.९७.१७ ॥
ହୋମରେ ଆହୁତ ତିନି ଅଗ୍ନି ସେମାନଙ୍କର ଦୁଷ୍କର୍ମ ଦହନ କରନ୍ତି; ଦୁଷ୍କର୍ମ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
14.97.18
ब्रह्मलोके पुनः कामं गन्धर्वैर्ब्रह्मगायकैः ।
उद्गीयमानाः प्रयतैः पूज्यमानाः स्वयंभुवा।
ब्रह्मिलोके प्रमोदन्ते यावदाभूतसंप्लुवम् ॥ १४.९७.१८ ॥
ବ୍ରହ୍ମଲୋକରେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ପୁନର୍ବାର ବ୍ରହ୍ମଗାନ କରୁଥିବା ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ସଂଯମୀ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗାଯିତ ହୋଇ, ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୋଇ, ଭୂତମାନଙ୍କ ପ୍ରଳୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
14.97.19
क्षत्रियोपि स्थितो राज्ये स्वधर्मपरिपालकः ।
सम्यक्प्रजाः पालयिता षड्भागनिरतः सदा ॥ १४.९७.१९ ॥
ରାଜ୍ୟରେ ସ୍ଥିତ, ସ୍ୱଧର୍ମ ପାଳନକାରୀ କ୍ଷତ୍ରିୟ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ସମ୍ୟକ୍ ପାଳନକାରୀ ଏବଂ ସର୍ବଦା ଷଷ୍ଠଭାଗ (କର)ରେ ନିରତ ରହିବ।
14.97.20
यज्ञदानरतो धीरः स्वदारनिरतः सदा ।
शास्त्रानुसारी तत्वज्ञः प्रजाकार्यपरायणः ॥ १४.९७.२० ॥
ଯଜ୍ଞ ଓ ଦାନରେ ରତ ଧୀର, ସର୍ବଦା ନିଜ ପତ୍ନୀରେ ନିରତ, ଶାସ୍ତ୍ରାନୁସାରୀ, ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞ, ପ୍ରଜାକାର୍ଯ୍ୟରେ ତତ୍ପର।
14.97.21
विप्रेभ्यः कामदो नित्यं भृत्यानां भरणे रतः ।
सत्यसन्धः शुचिर्नित्यं लोभडंभविवर्जितः।
क्षत्रियोप्युत्तमां याति गतिं देवनिषेविताम् ॥ १४.९७.२१ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ସର୍ବଦା ଇଷ୍ଟ ଦେଉଥିବା, ଭୃତ୍ୟମାନଙ୍କ ପୋଷଣରେ ରତ, ସତ୍ୟପ୍ରତିଜ୍ଞ, ସର୍ବଦା ଶୁଚି, ଲୋଭ ଓ ଦମ୍ଭରହିତ; ଏପରି କ୍ଷତ୍ରିୟ ମଧ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସେବିତ ଉତ୍ତମ ଗତି ପାଏ।
14.97.22
तत्र दिव्याप्सरोभिस्तु गन्धर्वैश्च विशेषतः ।
सेव्यमानो महातेजाः क्रीडते शक्रपूजितः ॥ १४.९७.२२ ॥
ସେଠାରେ ଦିବ୍ୟ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ବିଶେଷ ଭାବେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ, ମହାତେଜସ୍ୱୀ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୋଇ ସେ କ୍ରୀଡ଼ା କରେ।
14.97.23
चतुर्थगानि वै त्रिंशत्क्रीडित्वा तत्र देववत् ।
इह मानुष्यलोके तु चतुर्वेदी द्विजो भवेत् ॥ १४.९७.२३ ॥
ସେଠାରେ ଦେବତା ପରି ତିରିଶ ଚତୁର୍ଥ କାଳ କ୍ରୀଡ଼ା କରି, ଏହି ମନୁଷ୍ୟଲୋକରେ ଚାରି ବେଦଜ୍ଞ ଦ୍ୱିଜ ହୁଏ।
14.97.24
कृषिगोपालनिरतो धर्मानवेषणतत्परः ।
दानधर्मेपि निरतो विप्रशुश्रूषकस्तथा ॥ १४.९७.२४ ॥
କୃଷି ଓ ଗୋପାଳନରେ ନିରତ, ଧର୍ମାନ୍ୱେଷଣରେ ତତ୍ପର, ଦାନଧର୍ମରେ ମଧ୍ୟ ରତ, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣସେବକ।
14.97.25
सत्यसन्धः शुचिर्नित्यं लोभडंभविवर्जितः ।
ऋजुः स्वदारनिरतो हिंसाद्रोहविवर्जितः ॥ १४.९७.२५ ॥
ସତ୍ୟରେ ଦୃଢ଼, ସଦା ଶୁଚି, ଲୋଭ ଓ ଦମ୍ଭବର୍ଜିତ, ଋଜୁ, ନିଜ ପତ୍ନୀରେ ନିରତ, ହିଂସା ଓ ଦ୍ରୋହବର୍ଜିତ।
14.97.26
वणिग्धर्मान्नमुञ्चन्वै देवब्राह्मणपूजकः ।
वैश्यः स्वर्गतिमाप्नोति पूज्यमानोप्सरोगणैः ॥ १४.९७.२६ ॥
ବାଣିଜ୍ୟଧର୍ମ ନ ଛାଡ଼ି, ଦେବ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପୂଜକ ବୈଶ୍ୟ ଅପ୍ସରାଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗଗତି ପାଏ।
14.97.27
चतुर्युगानि वै त्रिंशत्क्रीडित्वा दश पञ्च च ।
इह मानुष्यलोके च राजा भवति वीर्यवान् ॥ १४.९७.२७ ॥
ତିରିଶ ଚତୁର୍ଯୁଗ ଓ ପନ୍ଦର ଯୁଗ କ୍ରୀଡ଼ା କରି, ଏହି ମନୁଷ୍ୟଲୋକରେ ସେ ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ରାଜା ହୁଏ।
14.97.28
सुवर्णकोट्यः पञ्चाशद्रत्नानां च शतं तथा ।
हस्त्यश्वरश्वसंयुक्तो महाभोगांश्च सेवते ॥ १४.९७.२८ ॥
ପଚାଶ କୋଟି ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ଶହେ ରତ୍ନ, ହାତୀ-ଘୋଡ଼ା-ରଥ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ସେ ମହାଭୋଗ ସେବନ କରେ।
14.97.29
त्रयाणामपि वर्णानां शुश्रूषानिरतः सदा ।
विशेषतस्तु विप्राणां दासवद्यस्तु तिष्टति ॥ १४.९७.२९ ॥
ତିନି ବର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ସେବାରେ ସଦା ନିରତ, ବିଶେଷତଃ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦାସ ପରି ରହୁଥିବା।
14.97.30
अयाचितप्रदाता च सत्यशौचसमन्वितः ।
गुरुदेवार्चनरतः परदारविवर्जितः ॥ १४.९७.३० ॥
ବିନା ମାଗିରେ ଦାନ କରୁଥିବା, ସତ୍ୟ ଓ ଶୁଚିତାରେ ଯୁକ୍ତ, ଗୁରୁ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାରେ ରତ, ପରସ୍ତ୍ରୀଠାରୁ ଦୂରେ ରହୁଥିବା ଲୋକ।
14.97.31
परपीडामकृत्वैव भत्यवर्गं बिभर्ति यः ।
शूद्रोपि स्वर्गमाप्नोति जीवानामभयप्रदः ॥ १४.९७.३१ ॥
ଅନ୍ୟକୁ ପୀଡ଼ା ନ ଦେଇ ଭୃତ୍ୟବର୍ଗର ପାଳନ କରୁଥିବା ଏବଂ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ଅଭୟ ଦେଉଥିବା ଲୋକ, ଶୂଦ୍ର ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗ ପାଏ।
14.97.32
स स्वर्गकलोके क्रीडित्वा वर्षकोटिं महातपाः ।
इह मानुषलोके तु वैश्यो धनपतिर्भवेत् ॥ १४.९७.३२ ॥
ସେ ମହାତପସ୍ୱୀ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକରେ କୋଟି ବର୍ଷ ଆନନ୍ଦ ଭୋଗି, ଏଠାରେ ମନୁଷ୍ୟଲୋକରେ ଧନପତି ବୈଶ୍ୟ ହୁଏ।
14.97.33
एवं धर्मात्परं नास्ति महत्संसारमोक्षणम् ।
न च धर्मात्पर किंचित्पापकर्मव्यपोहनम् ॥ १४.९७.३३ ॥
ଏହିପରି, ଧର୍ମଠାରୁ ଅଧିକ ମହାସଂସାର-ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଉଥିବା ଆଉ କିଛି ନାହିଁ; ଧର୍ମଠାରୁ ଅଧିକ ପାପକର୍ମ ଦୂର କରୁଥିବା ମଧ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ।
14.97.34
तस्माद्धर्मः सदा कार्यो मानुष्यं प्राप्य दुर्लभम् ।
न हि धर्मानुरक्तानां लोके किंचन दुर्लभम् ॥ १४.९७.३४ ॥
ତେଣୁ, ଦୁର୍ଲଭ ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମ ପାଇ ସର୍ବଦା ଧର୍ମ କରିବା ଉଚିତ୍; ଧର୍ମରେ ଅନୁରକ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଜଗତରେ କିଛି ଦୁର୍ଲଭ ନାହିଁ।
14.97.35
स्वयंभुविहितो धर्मो यो यस्येह नरेश्वर ।
स तेन क्षपयेत्पापं सम्यगाचरितेन च ॥ १४.९७.३५ ॥
ହେ ନରେଶ୍ୱର! ସ୍ୱୟମ୍ଭୁ ଯାହା ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ଏଠାରେ ବିହିତ କରିଛନ୍ତି, ସେ ସେଥିକୁ ଭଲ ଭାବରେ ଆଚରଣ କରି ପାପ କ୍ଷୟ କରିବା ଉଚିତ୍।
14.97.36
सहजं यद्भदेत्कर्म न तत्त्याज्यं हि केनचित् ।
स एव तस्य धर्मो हि तेन सिद्धिं स गच्छति ॥ १४.९७.३६ ॥
ଯେଉଁ କର୍ମ ସହଜ, ତାହା କେହି ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ସେଇଟି ତାହାର ଧର୍ମ, ଏବଂ ତାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ସିଦ୍ଧି ପାଏ।
14.97.37
विगुणोपि स्वधर्मस्तु पापकर्म व्यपोहति ।
एवमेव तु धर्मोपि क्षीयते पापवर्धनात् ॥ १४.९७.३७ ॥
ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପାଳିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱଧର୍ମ ପାପକର୍ମକୁ ଦୂର କରେ। ସେହିପରି ପାପ ବଢ଼ିଲେ ଧର୍ମ ମଧ୍ୟ କ୍ଷୀଣ ହୁଏ।
14.97.38
भगवन्देवदेवेश श्रोतुं कौतूहलं हि मे ।
शुभस्याप्यशुभस्यापि क्षयवृद्धी यथाक्रमम् ॥ १४.९७.३८ ॥
ହେ ଭଗବନ୍, ହେ ଦେବଦେବେଶ, ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ ଉଭୟର କ୍ଷୟ ଓ ବୃଦ୍ଧି କ୍ରମାନୁସାରେ କିପରି ହୁଏ, ତାହା ଶୁଣିବାକୁ ମୋର ବହୁତ କୌତୂହଳ।
14.97.39
शृणु पार्थिव तत्सर्वं धर्मसूक्ष्मं सनातनम् ।
दुर्विज्ञेयतमं नित्यं यत्र मग्ना महाजनाः ॥ १४.९७.३९ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତାହା ସବୁ ଶୁଣ — ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ସନାତନ ସେହି ଧର୍ମ, ଯାହା ଅତି ଦୁର୍ବୋଧ୍ୟ ଏବଂ ଯାହାରେ ମହାଜନମାନେ ସର୍ବଦା ମଗ୍ନ ଥା'ନ୍ତି।
14.97.40
यथैव शीतमुदकमुष्णेन बहुना वृतम् ।
भवेत्तु तत्क्षणादुष्णं शीतत्वं च विनश्यति ॥ १४.९७.४० ॥
ଅଧିକ ଉଷ୍ଣତାରେ ଘେରା ହୋଇଥିବା ଶୀତଳ ଜଳ ସେହି କ୍ଷଣରେ ଗରମ ହୋଇଯାଏ ଏବଂ ତାହାର ଶୀତଳତା ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
14.97.41
यथोष्णं वा भवेदल्पं शीतेन बहुना वृतम् ।
शीतलं च भवेत्सर्वमुष्णत्वं च विनश्यति ॥ १४.९७.४१ ॥
ଅଳ୍ପ ଉଷ୍ଣ ଯାହା ଅଧିକ ଶୀତଳତାରେ ଘେରା ହୁଏ, ତାହା ସବୁ ଶୀତଳ ହୋଇଯାଏ ଏବଂ ତାହାର ଉଷ୍ଣତା ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
14.97.42
एवं च यद्भवेद्भूरि सुकृतं वाऽपि दुष्कृतम् ।
तदल्पं क्षपयेच्छीघ्रं नात्र कार्या विचारणा ॥ १४.९७.४२ ॥
ଏହିପରି, ପୁଣ୍ୟ ବା ପାପ ଯେତେ ବଡ଼ ହେଉ, ତାର ଛୋଟ ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ନଷ୍ଟ କରେ; ଏଥିରେ ବିଚାର ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ।
14.97.43
समत्वे सति राजेन्द्र तयोः सुकृतपापयोः ।
गूहितस्य भवेद्वृद्धिः कीर्तितस्य भवेत्क्षयः ॥ १४.९७.४३ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ପୁଣ୍ୟ ଓ ପାପ ସମାନ ହେଲେ, ଲୁଚାଯାଇଥିବା ବଢ଼େ ଏବଂ ଘୋଷିତ କ୍ଷୟ ହୁଏ।
14.97.44
ख्यापनेनानुतापेन प्रायः पापं विनश्यति ।
तथा कृतस्तु राजेन्द्र धर्मो नश्यति मानद ॥ १४.९७.४४ ॥
ପ୍ରକାଶ ଓ ଅନୁତାପରେ ପାପ ପ୍ରାୟ ନଷ୍ଟ ହୁଏ; କିନ୍ତୁ ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ହେ ମାନଦ, ସେପରି କଲେ ଧର୍ମ ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
14.97.45
तावुभौ गूहितौ सम्यग्वृद्धिं यातो न संशयः ।
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन न पापं गूहयेद्बुधः ॥ १४.९७.४५ ॥
ସେହି ଦୁଇଟି ଭଲ ଭାବେ ଲୁଚାଯାଇଥିଲେ ନିଶ୍ଚିତ ବଢ଼େ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ତେଣୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ସର୍ବ ପ୍ରୟାସରେ ପାପ ଲୁଚାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
14.97.46
तस्मादेतत्प्रयत्नेनि कीर्तयेत्क्षयकारणात् ।
तस्मात्संकीर्तयेत्पापं नित्यं धर्मं च गूहयेत् ॥ १४.९७.४६ ॥
ତେଣୁ କ୍ଷୟ ପାଇଁ ଏହାକୁ ପ୍ରୟାସରେ ପ୍ରକାଶ କରିବା ଉଚିତ। ତେଣୁ ପାପ ସର୍ବଦା ଘୋଷଣା କରିବା ଓ ଧର୍ମ ସର୍ବଦା ଲୁଚାଇବା ଉଚିତ।