மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.97.1
एवमात्मोद्भवं सर्वं यगदुद्दिश्य केशवः ।
धर्मान्धर्मात्मजस्याथ पुण्यानकथयत्प्रभुः ॥ १४.९७.१ ॥
இவ்வாறு கேசவன் (கிருஷ்ணன்) தன்னிலிருந்து தோன்றிய அனைத்தையும் குறிப்பிட்டு, தர்மாத்மாவின் மகனுக்குப் புண்ணியமான தர்மங்களை எடுத்துரைத்தான்.
14.97.2
शृणु पाण्डव तत्वेन पवित्रं पापनाशनम् ।
कथ्यमानं मया पुण्यं धर्मशास्त्रफलं महत् ॥ १४.९७.२ ॥
பாண்டவனே, உண்மையாகக் கேள்: நான் சொல்லும் இது தூய்மையானது, பாவத்தை அழிப்பது, புண்ணியமானது, தர்மசாஸ்திரத்தின் மகத்தான பயன்.
14.97.3
यः शृणोति शुचिर्भूत्वा एकचित्तस्तपोयुतः ।
स्वर्ग्यं यशस्यामायुष्यं धर्मं ज्ञेयं युधिष्ठिर ॥ १४.९७.३ ॥
தூய்மையுடன், ஒருமுகமான மனதுடனும் தவத்துடனும் இதைக் கேட்பவன் — யுதிஷ்டிரா, இந்தத் தர்மம் சொர்க்கத்தைத் தரும், புகழைத் தரும், ஆயுளைத் தரும் என அறியப்பட வேண்டும்.
14.97.4
श्रद्दधानस्य तस्येह यत्पापं पूर्वसंचितम् ।
विनश्यत्याशु तत्सर्वं मद्भक्तस्य विशेषतः ॥ १४.९७.४ ॥
நம்பிக்கையுடையவனுக்கு இங்கே முன்பு சேர்ந்த எந்தப் பாவமும் விரைவில் அழிந்துவிடும் — குறிப்பாக என் பக்தனுக்கு அனைத்தும்.
14.97.5
एवं श्रुत्वा वचः पुण्यं सत्यं केशवभाषितम् ।
प्रहृष्टमनसो भूत्वा चिन्तयन्तोऽद्भुतं परम् ॥ १४.९७.५ ॥
கேசவன் சொன்ன இந்தப் புண்ணியமும் உண்மையுமான வார்த்தைகளைக் கேட்டு, மகிழ்ந்த மனதுடன் அவர்கள் மிக அற்புதமானதைச் சிந்திக்கலாயினர்.
14.97.6
देवब्रह्मर्षयः सर्वे गन्धर्वाप्सरसस्तथा ।
भूता यक्षग्रहाश्चैव गुह्यका भुजगास्तथा ॥ १४.९७.६ ॥
தேவர்கள், பிரம்மரிஷிகள், அனைத்து கந்தர்வர்களும் அப்சரஸுகளும், பூதங்கள், யக்ஷர்கள், கிரகங்கள், குஹ்யகர்கள், பாம்புகள் ஆகியோரும் அங்கிருந்தனர்.
14.97.7
वालखिल्या महात्मानो योगिनस्तत्वदर्शिनः ।
तथा भागवताश्चापि पञ्चकालमुपासकाः ॥ १४.९७.७ ॥
வாலகில்யர்கள், மகாத்மாக்கள், தத்துவத்தைக் கண்ட யோகிகள், அவ்வாறே பஞ்சகால வழிபாட்டைச் செய்யும் பாகவதர்களும்.
14.97.8
कौतूहलसमाविष्टाः प्रहृष्टैन्द्रियमानसाः ।
श्रोतुकामाः परं धर्मं वैष्णवं धर्मशासनम्।
हृदि कर्तुं च तद्वाक्यं प्रणेमुः शिरसा नताः ॥ १४.९७.८ ॥
ஆர்வத்தால் நிரம்பியவர்களாய், மகிழ்ந்த புலன்களும் மனமும் கொண்டவர்களாய், வைஷ்ணவ உயர் தர்மத்தின் கட்டளையைக் கேட்க விரும்பி, அதன் சொற்களை இதயத்தில் நிறுத்த, தலை வணங்கி வீழ்ந்தனர்.
14.97.9
ततस्तान्वासुदेवेन दृष्टान्दिव्येन चक्षुषा ।
विमुक्तपापानालोक्य प्रणम्य शिरसा हरिम्।
पप्रच्छ केशवं धर्मं धर्मपुत्रः प्रतापवान् ॥ १४.९७.९ ॥
பின்னர் வாசுதேவன் தெய்வீகக் கண்ணால் அவர்களைக் கண்டார்; பாவமற்றவர்களாகக் கண்டு, தலை வணங்கி, தர்மபுத்திரனாகிய வலிமைமிக்க யுதிஷ்டிரன் ஹரியாகிய கேசவனிடம் தர்மத்தைக் குறித்து வினவினான்.
14.97.10
कीदृशी ब्राह्मणस्याथ क्षत्रियस्यापि कीदृशी ।
वैश्यस्य कीदृशी देव गतिः शूद्रस्य कीदृशी ॥ १४.९७.१० ॥
தேவனே, பிராமணனின் கதி எத்தகையது? சத்திரியனின் கதியும் எத்தகையது? வைசியனின் கதி எத்தகையது, சூத்திரனின் கதி எத்தகையது?
14.97.11
कथं बध्येत पाशेन ब्राह्मणस्तु यमालये ।
क्षत्रियो वाथ वैश्यो वा शूद्रो वा बध्यते कथम्।
एतत्कर्मफलं ब्रूहि लोकनाथ नमोस्तु ते ॥ १४.९७.११ ॥
யமலோகத்தில் பிராமணன் எவ்வாறு பாசத்தால் கட்டப்படுகிறான், அல்லது சத்திரியன், அல்லது வைசியன், அல்லது சூத்திரன் எவ்வாறு கட்டப்படுகிறான்? இந்தச் செயலின் பலனைச் சொல்லுங்கள், உலகநாதரே, உமக்கு வணக்கம்.
14.97.12
पृष्टोऽथ केशवो ह्येवं धर्मपुत्रेण धीमता ।
उवाच संसारगतिं चातुर्वर्ण्यस्य कर्मजाम् ॥ १४.९७.१२ ॥
அறிவுள்ள தர்மபுத்திரனால் இவ்வாறு கேட்கப்பட்ட கேசவன், நான்கு வர்ணங்களின் செயலால் விளையும் சம்சார gati-யைக் கூறினார்.
14.97.13
शृणु वर्णक्रमेणैव धर्मं धर्मभृतां वर ।
नास्ति किंचिन्नरश्रेष्ठ ब्राह्मणस्य तु दुष्कृतम् ॥ १४.९७.१३ ॥
தர்மம் தாங்குவோரில் சிறந்தவனே, வர்ணக் கிரமத்தின்படி தர்மத்தைக் கேள். நரர்களில் சிறந்தவனே, பிராமணனுக்கு எந்தத் தீச்செயலும் இல்லை.
14.97.14
शिखांयज्ञोपवीता ये सन्ध्यां ये चाप्युपासते ।
यैश्च पूर्णाहुतिः प्राप्ता विधिवज्जुह्वते च ये ॥ १४.९७.१४ ॥
சிகையும் யஞ்ஞோபவீதமும் அணிபவர்கள், சந்தியா வழிபாடு செய்பவர்கள், பூர்ணாஹுதி பெற்றவர்கள், விதிப்படி ஹோமம் செய்பவர்கள்.
14.97.15
वैश्वदेवं च ये चक्रुः पूजयन्त्यतिथींश्च ये ।
नित्यं स्वाध्यायशीलाश्च जपयज्ञपराश्च ये ॥ १४.९७.१५ ॥
வைஸ்வதேவம் செய்பவர்கள், விருந்தினர்களை வழிபடுபவர்கள், நித்தியமாக ஸ்வாத்யாயத்தில் ஈடுபடுபவர்கள், ஜப யஜ்ஞத்தில் ஈடுபடுபவர்கள்.
14.97.16
सायंप्रातर्हुताशाश्च शूद्रभोजनवर्जिताः ।
डंभानृतविमुक्ताश्च स्वदारनिरताश्च ये।
पञ्चयज्ञपरा ये च येऽग्निहोत्रमुपासते ॥ १४.९७.१६ ॥
காலையும் மாலையும் அக்னியில் ஹோமம் செய்பவர்கள், சூத்திரனின் உணவைத் தவிர்ப்பவர்கள், பொய்யும் ஆடம்பரமும் இல்லாதவர்கள், தம் மனைவியில் நிறைந்தவர்கள், பஞ்சயஜ்ஞத்தில் ஈடுபடுபவர்கள், அக்னிஹோத்ரம் செய்பவர்கள்.
14.97.17
दहन्ति दुष्कृतं येषां हूयमानास्त्रयोऽग्नयः ।
नष्टदुष्कृतकर्माणो ब्रह्मलोकं व्रजन्ति ते ॥ १४.९७.१७ ॥
ஹோமத்தில் அர்ப்பிக்கப்படும் மூன்று அக்னிகள் அவர்களின் தீச்செயல்களை எரிக்கின்றன; தீச்செயல்கள் அழிந்தவர்கள் பிரம்மலோகத்தை அடைகிறார்கள்.
14.97.18
ब्रह्मलोके पुनः कामं गन्धर्वैर्ब्रह्मगायकैः ।
उद्गीयमानाः प्रयतैः पूज्यमानाः स्वयंभुवा।
ब्रह्मिलोके प्रमोदन्ते यावदाभूतसंप्लुवम् ॥ १४.९७.१८ ॥
பிரம்மலோகத்தில் விரும்பியபடி மீண்டும் பிரம்மகானம் பாடும் கந்தர்வர்களால், தவசிகளால் பாடப்பட்டு, சுயம்பூவால் போற்றப்பட்டு, உயிர்கள் அழியும் பிரளயம் வரை பிரம்மலோகத்தில் மகிழ்கின்றனர்.
14.97.19
क्षत्रियोपि स्थितो राज्ये स्वधर्मपरिपालकः ।
सम्यक्प्रजाः पालयिता षड्भागनिरतः सदा ॥ १४.९७.१९ ॥
அரசில் நிலைபெற்று, தன் கடமையைக் காக்கும் க்ஷத்திரியனும், குடிகளை நன்கு பாதுகாத்து, எப்போதும் ஆறில் ஒரு பாகத்தில் ஈடுபட்டிருப்பவனாக இருக்கிறான்.
14.97.20
यज्ञदानरतो धीरः स्वदारनिरतः सदा ।
शास्त्रानुसारी तत्वज्ञः प्रजाकार्यपरायणः ॥ १४.९७.२० ॥
யாகம், தானத்தில் ஈடுபட்ட தீரன், எப்போதும் தன் மனைவியில் நிலைத்தவன், சாத்திரத்தைப் பின்பற்றுபவன், தத்துவம் அறிந்தவன், குடிகளின் காரியங்களில் ஈடுபட்டவன்.
14.97.21
विप्रेभ्यः कामदो नित्यं भृत्यानां भरणे रतः ।
सत्यसन्धः शुचिर्नित्यं लोभडंभविवर्जितः।
क्षत्रियोप्युत्तमां याति गतिं देवनिषेविताम् ॥ १४.९७.२१ ॥
பிராமணர்களுக்கு எப்போதும் விருப்பத்தை அளிப்பவன், பணியாளரைப் பேணுவதில் ஈடுபட்டவன், சத்தியம் காப்பவன், எப்போதும் தூயவன், பேராசையும் பொய்யும் நீங்கியவன்; இப்படிப்பட்ட க்ஷத்திரியனும் தேவர்கள் சேவிக்கும் உயர்ந்த கதியை அடைகிறான்.
14.97.22
तत्र दिव्याप्सरोभिस्तु गन्धर्वैश्च विशेषतः ।
सेव्यमानो महातेजाः क्रीडते शक्रपूजितः ॥ १४.९७.२२ ॥
அங்கே தெய்வீக அப்சரஸ்களாலும், குறிப்பாக கந்தர்வர்களாலும் சேவிக்கப்பட்டு, மஹாதேஜஸ்வியாய், இந்திரனால் போற்றப்பட்டு அவன் விளையாடுகிறான்.
14.97.23
चतुर्थगानि वै त्रिंशत्क्रीडित्वा तत्र देववत् ।
इह मानुष्यलोके तु चतुर्वेदी द्विजो भवेत् ॥ १४.९७.२३ ॥
அங்கே தேவனைப் போல முப்பது சதுர்த்த காலங்கள் விளையாடிய பின், இம்மனித உலகில் நான்கு வேதங்களை அறிந்த துவிஜனாகப் பிறக்கிறான்.
14.97.24
कृषिगोपालनिरतो धर्मानवेषणतत्परः ।
दानधर्मेपि निरतो विप्रशुश्रूषकस्तथा ॥ १४.९७.२४ ॥
விவசாயம் மற்றும் மாடு வளர்ப்பில் ஈடுபட்டு, தர்மத்தைத் தேடுவதில் முனைந்து, தானதர்மத்திலும் ஈடுபட்டு, அதுபோலவே பிராமணர்களுக்குச் சேவை செய்பவனாக.
14.97.25
सत्यसन्धः शुचिर्नित्यं लोभडंभविवर्जितः ।
ऋजुः स्वदारनिरतो हिंसाद्रोहविवर्जितः ॥ १४.९७.२५ ॥
சத்தியத்தில் உறுதியானவன், எப்போதும் தூயவன், பேராசையும் வஞ்சனையும் அற்றவன், நேர்மையானவன், தன் மனைவியில் உறுதியானவன், வன்முறையும் துரோகமும் அற்றவன்.
14.97.26
वणिग्धर्मान्नमुञ्चन्वै देवब्राह्मणपूजकः ।
वैश्यः स्वर्गतिमाप्नोति पूज्यमानोप्सरोगणैः ॥ १४.९७.२६ ॥
வணிகத் தர்மங்களை விடாமல், தேவர்களையும் பிராமணர்களையும் வணங்கும் வைசியன், அப்சரசுக் கூட்டங்களால் போற்றப்பட்டவனாக சுவர்க்கத்தை அடைகிறான்.
14.97.27
चतुर्युगानि वै त्रिंशत्क्रीडित्वा दश पञ्च च ।
इह मानुष्यलोके च राजा भवति वीर्यवान् ॥ १४.९७.२७ ॥
முப்பது சதுர்யுகங்கள் மற்றும் பதினைந்து யுகங்கள் விளையாடி, பின்னர் இந்த மனிதருலகில் வலிமையுள்ள அரசனாகிறான்.
14.97.28
सुवर्णकोट्यः पञ्चाशद्रत्नानां च शतं तथा ।
हस्त्यश्वरश्वसंयुक्तो महाभोगांश्च सेवते ॥ १४.९७.२८ ॥
ஐம்பது கோடி பொன்னும், நூறு வகை ரத்தினங்களும், யானை குதிரை தேர்களும் உடையவனாய், பெரும் இன்பங்களை அனுபவிக்கிறான்.
14.97.29
त्रयाणामपि वर्णानां शुश्रूषानिरतः सदा ।
विशेषतस्तु विप्राणां दासवद्यस्तु तिष्टति ॥ १४.९७.२९ ॥
மூன்று வர்ணங்களுக்கும் எப்போதும் சேவை செய்பவனாய், குறிப்பாக பிராமணர்களுக்கு அடிமை போல் நிற்பவனாய் இருப்பவன்.
14.97.30
अयाचितप्रदाता च सत्यशौचसमन्वितः ।
गुरुदेवार्चनरतः परदारविवर्जितः ॥ १४.९७.३० ॥
கேட்காமலேயே கொடுப்பவனும், உண்மையும் தூய்மையும் கொண்டவனும், குருக்களையும் தேவர்களையும் வழிபடுவதில் ஈடுபட்டவனும், பிறன் மனைவியை விலக்கியவனும்.
14.97.31
परपीडामकृत्वैव भत्यवर्गं बिभर्ति यः ।
शूद्रोपि स्वर्गमाप्नोति जीवानामभयप्रदः ॥ १४.९७.३१ ॥
பிறருக்கு துன்பம் செய்யாமல் தன் பணியாளர்களைப் பேணி, உயிர்களுக்கு அபயம் அளிப்பவன் சூத்திரனாயினும் சொர்க்கத்தை அடைகிறான்.
14.97.32
स स्वर्गकलोके क्रीडित्वा वर्षकोटिं महातपाः ।
इह मानुषलोके तु वैश्यो धनपतिर्भवेत् ॥ १४.९७.३२ ॥
அவர் சொர்க்கலோகத்தில் கோடி ஆண்டுகள் மகிழ்ந்த பின், இங்கு மனிதலோகத்தில் செல்வம் மிக்க வைசியனாகப் பிறக்கிறான்.
14.97.33
एवं धर्मात्परं नास्ति महत्संसारमोक्षणम् ।
न च धर्मात्पर किंचित्पापकर्मव्यपोहनम् ॥ १४.९७.३३ ॥
இவ்வாறு, தர்மத்தை விட உயர்ந்ததும் பெரிய சம்சார பந்தத்திலிருந்து விடுவிப்பதும் வேறில்லை; தர்மத்தை விட பாவச் செயல்களை நீக்குவதும் வேறில்லை.
14.97.34
तस्माद्धर्मः सदा कार्यो मानुष्यं प्राप्य दुर्लभम् ।
न हि धर्मानुरक्तानां लोके किंचन दुर्लभम् ॥ १४.९७.३४ ॥
ஆகவே, அரிய மனிதப் பிறவியைப் பெற்று எப்போதும் தர்மத்தைச் செய்ய வேண்டும்; உலகில் தர்மத்தில் பற்றுள்ளவர்களுக்கு எதுவும் அரிதல்ல.
14.97.35
स्वयंभुविहितो धर्मो यो यस्येह नरेश्वर ।
स तेन क्षपयेत्पापं सम्यगाचरितेन च ॥ १४.९७.३५ ॥
நரேசுவரனே! சுயம்பு நிர்ணயித்த எந்த தர்மம் இங்கே யாருக்கு உரியதோ, அவன் அதை நன்கு கடைப்பிடித்து அதனாலேயே பாவத்தை அழிக்க வேண்டும்.
14.97.36
सहजं यद्भदेत्कर्म न तत्त्याज्यं हि केनचित् ।
स एव तस्य धर्मो हि तेन सिद्धिं स गच्छति ॥ १४.९७.३६ ॥
இயல்பாக அமையும் கர்மத்தை யாரும் கைவிடக் கூடாது. அதுவே அவனுடைய தர்மம்; அதன் மூலம் அவன் சித்தியை அடைகிறான்.
14.97.37
विगुणोपि स्वधर्मस्तु पापकर्म व्यपोहति ।
एवमेव तु धर्मोपि क्षीयते पापवर्धनात् ॥ १४.९७.३७ ॥
முழுமையற்று செய்யப்பட்டாலும் சுவதர்மம் பாவ கர்மத்தை நீக்கும். அவ்வாறே பாவம் பெருகுவதால் தர்மமும் குறைகிறது.
14.97.38
भगवन्देवदेवेश श्रोतुं कौतूहलं हि मे ।
शुभस्याप्यशुभस्यापि क्षयवृद्धी यथाक्रमम् ॥ १४.९७.३८ ॥
பகவானே, தேவர்களின் தேவனே, நல்லதும் தீயதுமான இரண்டின் அழிவும் வளர்ச்சியும் எந்த வரிசையில் நிகழ்கின்றன என்பதை கேட்க எனக்கு மிக்க ஆவல் உள்ளது.
14.97.39
शृणु पार्थिव तत्सर्वं धर्मसूक्ष्मं सनातनम् ।
दुर्विज्ञेयतमं नित्यं यत्र मग्ना महाजनाः ॥ १४.९७.३९ ॥
அரசே, அதை எல்லாம் கேள்: நுட்பமும் நித்தியமுமான அந்த தர்மத்தை, மிகவும் அறிய முடியாததும், மகாஜனங்கள் எப்போதும் மூழ்கியிருப்பதுமான அதை.
14.97.40
यथैव शीतमुदकमुष्णेन बहुना वृतम् ।
भवेत्तु तत्क्षणादुष्णं शीतत्वं च विनश्यति ॥ १४.९७.४० ॥
அதிக வெப்பத்தால் சூழப்பட்ட குளிர்ந்த நீர் அந்த கணமே சூடாகிறது; அதன் குளிர்ச்சி அழிகிறது.
14.97.41
यथोष्णं वा भवेदल्पं शीतेन बहुना वृतम् ।
शीतलं च भवेत्सर्वमुष्णत्वं च विनश्यति ॥ १४.९७.४१ ॥
சிறிது சூடான பொருள் அதிக குளிர்ச்சியால் சூழப்பட்டால், எல்லாமே குளிர்ச்சியாகி அதன் வெப்பம் அழிகிறது.
14.97.42
एवं च यद्भवेद्भूरि सुकृतं वाऽपि दुष्कृतम् ।
तदल्पं क्षपयेच्छीघ्रं नात्र कार्या विचारणा ॥ १४.९७.४२ ॥
இவ்வாறு, நற்செயல் அல்லது தீச்செயல் பெரிதாக இருந்தாலும், அதன் சிறு பகுதியும் விரைவில் அழிக்கும்; இதில் ஆராய்ச்சி தேவையில்லை.
14.97.43
समत्वे सति राजेन्द्र तयोः सुकृतपापयोः ।
गूहितस्य भवेद्वृद्धिः कीर्तितस्य भवेत्क्षयः ॥ १४.९७.४३ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவனே, நற்செயலும் பாவமும் சமமாக இருக்கும்போது, மறைக்கப்பட்டதற்கு வளர்ச்சியும், அறிவிக்கப்பட்டதற்கு அழிவும் உண்டு.
14.97.44
ख्यापनेनानुतापेन प्रायः पापं विनश्यति ।
तथा कृतस्तु राजेन्द्र धर्मो नश्यति मानद ॥ १४.९७.४४ ॥
வெளிப்படுத்துதலாலும் மனவருத்தத்தாலும் பெரும்பாலும் பாவம் அழியும்; ஆனால், அரசர்களில் சிறந்தவனே, மானம் அளிப்பவனே, அப்படியே செய்யப்பட்டால் தர்மம் அழியும்.
14.97.45
तावुभौ गूहितौ सम्यग्वृद्धिं यातो न संशयः ।
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन न पापं गूहयेद्बुधः ॥ १४.९७.४५ ॥
அவை இரண்டும் நன்றாக மறைக்கப்பட்டால் நிச்சயமாக வளரும்; இதில் ஐயமில்லை. ஆகையால் அறிவுடையவன் எல்லா முயற்சியுடனும் பாவத்தை மறைக்கக் கூடாது.
14.97.46
तस्मादेतत्प्रयत्नेनि कीर्तयेत्क्षयकारणात् ।
तस्मात्संकीर्तयेत्पापं नित्यं धर्मं च गूहयेत् ॥ १४.९७.४६ ॥
ஆகையால் பாவத்தை அழிக்கும் பொருட்டு இதை முயற்சியுடன் வெளிப்படுத்த வேண்டும். ஆகையால் பாவத்தை எப்போதும் அறிவிக்க வேண்டும்; தர்மத்தை எப்போதும் மறைக்க வேண்டும்.