മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.97.1
एवमात्मोद्भवं सर्वं यगदुद्दिश्य केशवः ।
धर्मान्धर्मात्मजस्याथ पुण्यानकथयत्प्रभुः ॥ १४.९७.१ ॥
ഇങ്ങനെ കേശവൻ (കൃഷ്ണൻ) ആത്മാവിൽ നിന്നുണ്ടായ സർവ്വത്തെയും ഉദ്ദേശിച്ച്, ധർമ്മാത്മാവിന്റെ പുത്രനോട് പുണ്യമായ ധർമ്മങ്ങൾ വിവരിച്ചു.
14.97.2
शृणु पाण्डव तत्वेन पवित्रं पापनाशनम् ।
कथ्यमानं मया पुण्यं धर्मशास्त्रफलं महत् ॥ १४.९७.२ ॥
പാണ്ഡവാ, തത്ത്വത്തിൽ കേൾക്കൂ: ഞാൻ പറയുന്നത് പവിത്രവും പാപനാശകവും പുണ്യവും ധർമ്മശാസ്ത്രത്തിന്റെ മഹാഫലവുമാണ്.
14.97.3
यः शृणोति शुचिर्भूत्वा एकचित्तस्तपोयुतः ।
स्वर्ग्यं यशस्यामायुष्यं धर्मं ज्ञेयं युधिष्ठिर ॥ १४.९७.३ ॥
ശുദ്ധനായി, ഏകാഗ്രചിത്തനായി, തപസ്സോടെ ഇതു കേൾക്കുന്നവൻ — യുധിഷ്ഠിരാ, ഈ ധർമ്മം സ്വർഗ്ഗവും യശസ്സും ദീർഘായുസ്സും നൽകുന്നതെന്നറിയണം.
14.97.4
श्रद्दधानस्य तस्येह यत्पापं पूर्वसंचितम् ।
विनश्यत्याशु तत्सर्वं मद्भक्तस्य विशेषतः ॥ १४.९७.४ ॥
ശ്രദ്ധയുള്ളവന്റെ പൂർവ്വസഞ്ചിതമായ പാപമെല്ലാം വേഗം നശിക്കുന്നു — വിശേഷിച്ച് എന്റെ ഭക്തന്റെ.
14.97.5
एवं श्रुत्वा वचः पुण्यं सत्यं केशवभाषितम् ।
प्रहृष्टमनसो भूत्वा चिन्तयन्तोऽद्भुतं परम् ॥ १४.९७.५ ॥
കേശവൻ പറഞ്ഞ ഈ പുണ്യവും സത്യവുമായ വാക്കുകൾ കേട്ട്, സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ അവർ അത്യത്ഭുതമായതിനെ ധ്യാനിക്കാൻ തുടങ്ങി.
14.97.6
देवब्रह्मर्षयः सर्वे गन्धर्वाप्सरसस्तथा ।
भूता यक्षग्रहाश्चैव गुह्यका भुजगास्तथा ॥ १४.९७.६ ॥
ദേവന്മാരും ബ്രഹ്മർഷിമാരും എല്ലാ ഗന്ധർവരും അപ്സരസ്സുകളും, അതുപോലെ ഭൂതങ്ങൾ, യക്ഷന്മാർ, ഗ്രഹങ്ങൾ, ഗുഹ്യകർ, സർപ്പങ്ങൾ എന്നിവരും (അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു).
14.97.7
वालखिल्या महात्मानो योगिनस्तत्वदर्शिनः ।
तथा भागवताश्चापि पञ्चकालमुपासकाः ॥ १४.९७.७ ॥
വാലഖില്യന്മാർ, മഹാത്മാക്കൾ, തത്ത്വദർശികളായ യോഗികൾ, അതുപോലെ പഞ്ചകാല ഉപാസന ചെയ്യുന്ന ഭാഗവതന്മാരും.
14.97.8
कौतूहलसमाविष्टाः प्रहृष्टैन्द्रियमानसाः ।
श्रोतुकामाः परं धर्मं वैष्णवं धर्मशासनम्।
हृदि कर्तुं च तद्वाक्यं प्रणेमुः शिरसा नताः ॥ १४.९७.८ ॥
കൗതുകം നിറഞ്ഞവരും സന്തുഷ്ടമായ ഇന്ദ്രിയങ്ങളും മനസ്സുമുള്ളവരുമായി, വൈഷ്ണവമായ പരമധർമ്മശാസനം കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, അതിന്റെ വാക്കുകൾ ഹൃദയത്തിൽ വഹിക്കാൻ അവരെല്ലാം ശിരസ്സു നമിച്ചു വണങ്ങി.
14.97.9
ततस्तान्वासुदेवेन दृष्टान्दिव्येन चक्षुषा ।
विमुक्तपापानालोक्य प्रणम्य शिरसा हरिम्।
पप्रच्छ केशवं धर्मं धर्मपुत्रः प्रतापवान् ॥ १४.९७.९ ॥
പിന്നെ വാസുദേവൻ ദിവ്യദൃഷ്ടികൊണ്ട് അവരെ കണ്ടു; പാപമുക്തരെന്നറിഞ്ഞ് ശിരസ്സു നമിച്ച ഹരിയായ കേശവനോട്, പ്രതാപശാലിയായ ധർമ്മപുത്രൻ ധർമ്മത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു.
14.97.10
कीदृशी ब्राह्मणस्याथ क्षत्रियस्यापि कीदृशी ।
वैश्यस्य कीदृशी देव गतिः शूद्रस्य कीदृशी ॥ १४.९७.१० ॥
ദേവാ, ബ്രാഹ്മണന്റെ ഗതി എങ്ങനെയാണ്? ക്ഷത്രിയന്റെ ഗതിയും എങ്ങനെയാണ്? വൈശ്യന്റെ ഗതി എങ്ങനെയാണ്, ശൂദ്രന്റെ ഗതി എങ്ങനെയാണ്?
14.97.11
कथं बध्येत पाशेन ब्राह्मणस्तु यमालये ।
क्षत्रियो वाथ वैश्यो वा शूद्रो वा बध्यते कथम्।
एतत्कर्मफलं ब्रूहि लोकनाथ नमोस्तु ते ॥ १४.९७.११ ॥
യമലോകത്തിൽ ബ്രാഹ്മണൻ, അല്ലെങ്കിൽ ക്ഷത്രിയൻ, അല്ലെങ്കിൽ വൈശ്യൻ, അല്ലെങ്കിൽ ശൂദ്രൻ എങ്ങനെ പാശത്താൽ ബന്ധിക്കപ്പെടുന്നു? ഈ കർമ്മഫലം പറയൂ, ലോകനാഥാ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.
14.97.12
पृष्टोऽथ केशवो ह्येवं धर्मपुत्रेण धीमता ।
उवाच संसारगतिं चातुर्वर्ण्यस्य कर्मजाम् ॥ १४.९७.१२ ॥
ധർമ്മപുത്രൻ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ബുദ്ധിമാനായ കേശവൻ നാല് വർണ്ണങ്ങളുടെ കർമ്മത്താൽ ഉണ്ടാകുന്ന സംസാരഗതി പറഞ്ഞു.
14.97.13
शृणु वर्णक्रमेणैव धर्मं धर्मभृतां वर ।
नास्ति किंचिन्नरश्रेष्ठ ब्राह्मणस्य तु दुष्कृतम् ॥ १४.९७.१३ ॥
ധർമ്മം വഹിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, വർണ്ണക്രമത്തിൽ ധർമ്മം കേൾക്കുക. നരശ്രേഷ്ഠാ, ബ്രാഹ്മണന് യാതൊരു ദുഷ്കർമ്മവും ഇല്ല.
14.97.14
शिखांयज्ञोपवीता ये सन्ध्यां ये चाप्युपासते ।
यैश्च पूर्णाहुतिः प्राप्ता विधिवज्जुह्वते च ये ॥ १४.९७.१४ ॥
ശിഖയും യജ്ഞോപവീതവും ധരിക്കുന്നവരും, സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യുന്നവരും, പൂർണ്ണാഹുതി ലഭിച്ചവരും, വിധിപ്രകാരം ഹോമം ചെയ്യുന്നവരും.
14.97.15
वैश्वदेवं च ये चक्रुः पूजयन्त्यतिथींश्च ये ।
नित्यं स्वाध्यायशीलाश्च जपयज्ञपराश्च ये ॥ १४.९७.१५ ॥
വൈശ്വദേവം ചെയ്തവരും, അതിഥികളെ പൂജിക്കുന്നവരും, നിത്യം സ്വാധ്യായത്തിൽ മുഴുകിയവരും, ജപയജ്ഞത്തിൽ തത്പരരായവരും.
14.97.16
सायंप्रातर्हुताशाश्च शूद्रभोजनवर्जिताः ।
डंभानृतविमुक्ताश्च स्वदारनिरताश्च ये।
पञ्चयज्ञपरा ये च येऽग्निहोत्रमुपासते ॥ १४.९७.१६ ॥
രാവിലെയും സന്ധ്യക്കും അഗ്നിയിൽ ഹോമം ചെയ്യുന്നവർ, ശൂദ്രന്റെ ഭക്ഷണം വർജ്ജിക്കുന്നവർ, ഡംഭവും അസത്യവും ഇല്ലാത്തവർ, സ്വഭാര്യയിൽ നിരതരായവർ, പഞ്ചയജ്ഞത്തിൽ തത്പരരായവർ, അഗ്നിഹോത്രം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവർ.
14.97.17
दहन्ति दुष्कृतं येषां हूयमानास्त्रयोऽग्नयः ।
नष्टदुष्कृतकर्माणो ब्रह्मलोकं व्रजन्ति ते ॥ १४.९७.१७ ॥
ഹോമത്തിൽ അർപ്പിക്കുന്ന മൂന്ന് അഗ്നികൾ അവരുടെ ദുഷ്കർമ്മങ്ങളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു; ദുഷ്കർമ്മങ്ങൾ നശിച്ചവർ ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
14.97.18
ब्रह्मलोके पुनः कामं गन्धर्वैर्ब्रह्मगायकैः ।
उद्गीयमानाः प्रयतैः पूज्यमानाः स्वयंभुवा।
ब्रह्मिलोके प्रमोदन्ते यावदाभूतसंप्लुवम् ॥ १४.९७.१८ ॥
ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ ഇഷ്ടാനുസാരം വീണ്ടും ബ്രഹ്മഗാനം പാടുന്ന ഗന്ധർവന്മാരാൽ, സംയമികളാൽ പാടപ്പെട്ട്, സ്വയംഭുവാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട്, ഭൂതങ്ങളുടെ പ്രളയം വരെ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ അവർ ആനന്ദിക്കുന്നു.
14.97.19
क्षत्रियोपि स्थितो राज्ये स्वधर्मपरिपालकः ।
सम्यक्प्रजाः पालयिता षड्भागनिरतः सदा ॥ १४.९७.१९ ॥
രാജ്യത്ത് സ്ഥിതനായി, സ്വധർമ്മം പാലിക്കുന്ന ക്ഷത്രിയനും പ്രജകളെ നന്നായി പാലിക്കുന്നവനും എപ്പോഴും ആറിലൊന്ന് ഭാഗത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടവനും ആകുന്നു.
14.97.20
यज्ञदानरतो धीरः स्वदारनिरतः सदा ।
शास्त्रानुसारी तत्वज्ञः प्रजाकार्यपरायणः ॥ १४.९७.२० ॥
യജ്ഞത്തിലും ദാനത്തിലും നിരതനായ ധീരൻ, എപ്പോഴും സ്വഭാര്യയിൽ നിരതൻ, ശാസ്ത്രാനുസാരി, തത്ത്വജ്ഞൻ, പ്രജാകാര്യങ്ങളിൽ തത്പരൻ.
14.97.21
विप्रेभ्यः कामदो नित्यं भृत्यानां भरणे रतः ।
सत्यसन्धः शुचिर्नित्यं लोभडंभविवर्जितः।
क्षत्रियोप्युत्तमां याति गतिं देवनिषेविताम् ॥ १४.९७.२१ ॥
ബ്രാഹ്മണർക്ക് എപ്പോഴും ഇഷ്ടം നൽകുന്നവൻ, ഭൃത്യരുടെ പോഷണത്തിൽ നിരതൻ, സത്യസന്ധൻ, എപ്പോഴും ശുചി, ലോഭവും കപടവും ഇല്ലാത്തവൻ; ഇങ്ങനെയുള്ള ക്ഷത്രിയനും ദേവന്മാർ സേവിക്കുന്ന ഉത്തമഗതി പ്രാപിക്കുന്നു.
14.97.22
तत्र दिव्याप्सरोभिस्तु गन्धर्वैश्च विशेषतः ।
सेव्यमानो महातेजाः क्रीडते शक्रपूजितः ॥ १४.९७.२२ ॥
അവിടെ ദിവ്യാപ്സരസ്സുകളാലും വിശേഷിച്ച് ഗന്ധർവന്മാരാലും സേവിക്കപ്പെട്ട്, മഹാതേജസ്വിയായി, ഇന്ദ്രനാൽ പൂജിതനായി അവൻ ക്രീഡിക്കുന്നു.
14.97.23
चतुर्थगानि वै त्रिंशत्क्रीडित्वा तत्र देववत् ।
इह मानुष्यलोके तु चतुर्वेदी द्विजो भवेत् ॥ १४.९७.२३ ॥
അവിടെ ദേവനെപ്പോലെ മുപ്പത് ചതുർത്ഥ കാലങ്ങൾ ക്രീഡിച്ച ശേഷം, ഈ മനുഷ്യലോകത്തിൽ നാല് വേദങ്ങൾ അറിയുന്ന ദ്വിജനായി ഭവിക്കുന്നു.
14.97.24
कृषिगोपालनिरतो धर्मानवेषणतत्परः ।
दानधर्मेपि निरतो विप्रशुश्रूषकस्तथा ॥ १४.९७.२४ ॥
കൃഷിയിലും ഗോപാലനത്തിലും മുഴുകിയവനും, ധർമ്മാന്വേഷണത്തിൽ തത്പരനും, ദാനധർമ്മത്തിലും നിരതനും, ബ്രാഹ്മണശുശ്രൂഷകനുമായവൻ.
14.97.25
सत्यसन्धः शुचिर्नित्यं लोभडंभविवर्जितः ।
ऋजुः स्वदारनिरतो हिंसाद्रोहविवर्जितः ॥ १४.९७.२५ ॥
സത്യത്തിൽ ഉറച്ചവനും, എന്നും ശുചിയുള്ളവനും, ലോഭദംഭങ്ങളില്ലാത്തവനും, ഋജുവും, സ്വന്തം ഭാര്യയിൽ നിരതനും, ഹിംസാദ്രോഹങ്ങളില്ലാത്തവനും.
14.97.26
वणिग्धर्मान्नमुञ्चन्वै देवब्राह्मणपूजकः ।
वैश्यः स्वर्गतिमाप्नोति पूज्यमानोप्सरोगणैः ॥ १४.९७.२६ ॥
വാണിജ്യധർമ്മം ഉപേക്ഷിക്കാതെ, ദേവബ്രാഹ്മണപൂജകനായ വൈശ്യൻ അപ്സരസ്സുകളുടെ സംഘങ്ങളാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട് സ്വർഗ്ഗഗതി പ്രാപിക്കുന്നു.
14.97.27
चतुर्युगानि वै त्रिंशत्क्रीडित्वा दश पञ्च च ।
इह मानुष्यलोके च राजा भवति वीर्यवान् ॥ १४.९७.२७ ॥
മുപ്പത് ചതുർയുഗങ്ങളും പതിനഞ്ച് യുഗങ്ങളും ക്രീഡിച്ച ശേഷം, ഈ മനുഷ്യലോകത്തിൽ വീര്യവാനായ രാജാവാകുന്നു.
14.97.28
सुवर्णकोट्यः पञ्चाशद्रत्नानां च शतं तथा ।
हस्त्यश्वरश्वसंयुक्तो महाभोगांश्च सेवते ॥ १४.९७.२८ ॥
അമ്പത് കോടി സ്വർണ്ണവും നൂറ് രത്നങ്ങളും, ആനകൾ കുതിരകൾ രഥങ്ങൾ എന്നിവയോടുകൂടിയവനായി മഹാഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു.
14.97.29
त्रयाणामपि वर्णानां शुश्रूषानिरतः सदा ।
विशेषतस्तु विप्राणां दासवद्यस्तु तिष्टति ॥ १४.९७.२९ ॥
മൂന്ന് വർണ്ണങ്ങൾക്കും എന്നും ശുശ്രൂഷയിൽ നിരതനായി, പ്രത്യേകിച്ച് ബ്രാഹ്മണർക്ക് ദാസനെപ്പോലെ നിൽക്കുന്നവൻ.
14.97.30
अयाचितप्रदाता च सत्यशौचसमन्वितः ।
गुरुदेवार्चनरतः परदारविवर्जितः ॥ १४.९७.३० ॥
ചോദിക്കാതെതന്നെ ദാനം ചെയ്യുന്നവനും, സത്യവും ശുചിത്വവും ഉള്ളവനും, ഗുരുക്കന്മാരെയും ദേവന്മാരെയും പൂജിക്കുന്നതിൽ മുഴുകിയവനും, പരസ്ത്രീയെ വർജ്ജിച്ചവനും.
14.97.31
परपीडामकृत्वैव भत्यवर्गं बिभर्ति यः ।
शूद्रोपि स्वर्गमाप्नोति जीवानामभयप्रदः ॥ १४.९७.३१ ॥
മറ്റുള്ളവർക്ക് പീഡ വരുത്താതെ ഭൃത്യവർഗ്ഗത്തെ പോഷിപ്പിക്കുകയും ജീവികൾക്ക് അഭയം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നവൻ ശൂദ്രനായാലും സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കുന്നു.
14.97.32
स स्वर्गकलोके क्रीडित्वा वर्षकोटिं महातपाः ।
इह मानुषलोके तु वैश्यो धनपतिर्भवेत् ॥ १४.९७.३२ ॥
ആ മഹാതപസ്വി സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ കോടി വർഷം ക്രീഡിച്ച ശേഷം, ഇവിടെ മനുഷ്യലോകത്തിൽ ധനപതിയായ വൈശ്യനായി ജനിക്കുന്നു.
14.97.33
एवं धर्मात्परं नास्ति महत्संसारमोक्षणम् ।
न च धर्मात्पर किंचित्पापकर्मव्यपोहनम् ॥ १४.९७.३३ ॥
ഇങ്ങനെ, ധർമ്മത്തേക്കാൾ ഉയർന്നതായി മഹാ സംസാരബന്ധനത്തിൽ നിന്നുള്ള മോചനം നൽകുന്നത് ഒന്നുമില്ല; ധർമ്മത്തേക്കാൾ ഉയർന്നതായി പാപകർമ്മങ്ങളെ നീക്കുന്നതും ഒന്നുമില്ല.
14.97.34
तस्माद्धर्मः सदा कार्यो मानुष्यं प्राप्य दुर्लभम् ।
न हि धर्मानुरक्तानां लोके किंचन दुर्लभम् ॥ १४.९७.३४ ॥
അതിനാൽ, ദുർല്ലഭമായ മനുഷ്യജന്മം ലഭിച്ചാൽ സദാ ധർമ്മം ചെയ്യണം; ധർമ്മത്തിൽ അനുരക്തരായവർക്ക് ലോകത്ത് ദുർല്ലഭമായി ഒന്നുമില്ല.
14.97.35
स्वयंभुविहितो धर्मो यो यस्येह नरेश्वर ।
स तेन क्षपयेत्पापं सम्यगाचरितेन च ॥ १४.९७.३५ ॥
ഹേ നരേശ്വരാ! സ്വയംഭുവിനാൽ വിധിക്കപ്പെട്ട ഏത് ധർമ്മം ഇവിടെ ആർക്കുണ്ടോ, അവൻ അതു തന്നെ നന്നായി ആചരിച്ച് പാപം നശിപ്പിക്കണം.
14.97.36
सहजं यद्भदेत्कर्म न तत्त्याज्यं हि केनचित् ।
स एव तस्य धर्मो हि तेन सिद्धिं स गच्छति ॥ १४.९७.३६ ॥
സഹജമായ കർമ്മം ആരും ഉപേക്ഷിക്കരുത്. അതുതന്നെയാണ് അവന്റെ ധർമ്മം; അതിലൂടെ അവൻ സിദ്ധി നേടുന്നു.
14.97.37
विगुणोपि स्वधर्मस्तु पापकर्म व्यपोहति ।
एवमेव तु धर्मोपि क्षीयते पापवर्धनात् ॥ १४.९७.३७ ॥
അപൂർണ്ണമായി ചെയ്താലും സ്വധർമ്മം പാപകർമ്മത്തെ നീക്കുന്നു. അതുപോലെ പാപം വർദ്ധിക്കുന്നതിനാൽ ധർമ്മവും ക്ഷയിക്കുന്നു.
14.97.38
भगवन्देवदेवेश श्रोतुं कौतूहलं हि मे ।
शुभस्याप्यशुभस्यापि क्षयवृद्धी यथाक्रमम् ॥ १४.९७.३८ ॥
ഭഗവാനേ, ദേവദേവേശാ, ശുഭത്തിന്റെയും അശുഭത്തിന്റെയും ക്ഷയവും വൃദ്ധിയും ക്രമമായി എങ്ങനെയെന്ന് കേൾക്കാൻ എനിക്ക് വലിയ ആകാംക്ഷയുണ്ട്.
14.97.39
शृणु पार्थिव तत्सर्वं धर्मसूक्ष्मं सनातनम् ।
दुर्विज्ञेयतमं नित्यं यत्र मग्ना महाजनाः ॥ १४.९७.३९ ॥
രാജാവേ, അതെല്ലാം കേൾക്കുക — സൂക്ഷ്മവും സനാതനവുമായ ധർമ്മം; അറിയാൻ ഏറ്റവും കഠിനമായതും മഹാജനങ്ങൾ എപ്പോഴും മുങ്ങിയിരിക്കുന്നതുമായത്.
14.97.40
यथैव शीतमुदकमुष्णेन बहुना वृतम् ।
भवेत्तु तत्क्षणादुष्णं शीतत्वं च विनश्यति ॥ १४.९७.४० ॥
അധികം ചൂടുള്ളതിനാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട തണുത്ത വെള്ളം ആ നിമിഷം തന്നെ ചൂടാകുന്നു; അതിന്റെ തണുപ്പ് നശിക്കുന്നു.
14.97.41
यथोष्णं वा भवेदल्पं शीतेन बहुना वृतम् ।
शीतलं च भवेत्सर्वमुष्णत्वं च विनश्यति ॥ १४.९७.४१ ॥
അല്പം ചൂടുള്ളത് അധികം തണുപ്പിനാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടാൽ, എല്ലാം തണുത്തുപോകുകയും അതിന്റെ ചൂട് നശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
14.97.42
एवं च यद्भवेद्भूरि सुकृतं वाऽपि दुष्कृतम् ।
तदल्पं क्षपयेच्छीघ्रं नात्र कार्या विचारणा ॥ १४.९७.४२ ॥
ഇങ്ങനെ, പുണ്യമോ പാപമോ എത്ര വലുതായാലും അതിന്റെ ചെറിയ ഭാഗവും വേഗത്തിൽ നശിപ്പിക്കും; ഇതിൽ സംശയം വേണ്ട.
14.97.43
समत्वे सति राजेन्द्र तयोः सुकृतपापयोः ।
गूहितस्य भवेद्वृद्धिः कीर्तितस्य भवेत्क्षयः ॥ १४.९७.४३ ॥
രാജേന്ദ്രാ, പുണ്യവും പാപവും സമമാകുമ്പോൾ മറച്ചുവെച്ചത് വളരുകയും പ്രഖ്യാപിച്ചത് ക്ഷയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
14.97.44
ख्यापनेनानुतापेन प्रायः पापं विनश्यति ।
तथा कृतस्तु राजेन्द्र धर्मो नश्यति मानद ॥ १४.९७.४४ ॥
വെളിപ്പെടുത്തലിനാലും അനുതാപത്താലും പാപം മിക്കവാറും നശിക്കുന്നു; എന്നാൽ രാജേന്ദ്രാ, മാനദാ, അപ്രകാരം ചെയ്താൽ ധർമ്മം നശിക്കുന്നു.
14.97.45
तावुभौ गूहितौ सम्यग्वृद्धिं यातो न संशयः ।
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन न पापं गूहयेद्बुधः ॥ १४.९७.४५ ॥
ആ രണ്ടും നന്നായി മറച്ചുവെച്ചാൽ തീർച്ചയായും വളരും; സംശയമില്ല. അതിനാൽ ബുദ്ധിമാൻ സർവ്വപ്രയത്നത്തോടെയും പാപം മറച്ചുവെക്കരുത്.
14.97.46
तस्मादेतत्प्रयत्नेनि कीर्तयेत्क्षयकारणात् ।
तस्मात्संकीर्तयेत्पापं नित्यं धर्मं च गूहयेत् ॥ १४.९७.४६ ॥
അതിനാൽ നാശത്തിനായി ഇത് പ്രയത്നത്തോടെ പ്രഖ്യാപിക്കണം. അതിനാൽ പാപം എപ്പോഴും പ്രഖ്യാപിക്കണം; ധർമ്മം എപ്പോഴും മറച്ചുവെക്കണം.