Mahābhārata · Adhyāya 14.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.97.1
एवमात्मोद्भवं सर्वं यगदुद्दिश्य केशवः ।
धर्मान्धर्मात्मजस्याथ पुण्यानकथयत्प्रभुः ॥ १४.९७.१ ॥
Assim Keśava (Kṛṣṇa), referindo-se a tudo nascido do eu, relatou ao filho de Dharma (Yudhiṣṭhira) os deveres sagrados do dharma.
14.97.2
शृणु पाण्डव तत्वेन पवित्रं पापनाशनम् ।
कथ्यमानं मया पुण्यं धर्मशास्त्रफलं महत् ॥ १४.९७.२ ॥
Ouve, filho de Pāṇḍu, em verdade: o que te conto é sagrado, destruidor do pecado, meritório, o grande fruto das escrituras do dharma.
14.97.3
यः शृणोति शुचिर्भूत्वा एकचित्तस्तपोयुतः ।
स्वर्ग्यं यशस्यामायुष्यं धर्मं ज्ञेयं युधिष्ठिर ॥ १४.९७.३ ॥
Quem o ouve, puro, de mente única e dotado de austeridade — ó Yudhiṣṭhira, este dharma deve ser conhecido como trazendo céu, glória e longa vida.
14.97.4
श्रद्दधानस्य तस्येह यत्पापं पूर्वसंचितम् ।
विनश्यत्याशु तत्सर्वं मद्भक्तस्य विशेषतः ॥ १४.९७.४ ॥
Para quem tem fé, todo pecado acumulado antes perece rapidamente — especialmente para meu devoto.
14.97.5
एवं श्रुत्वा वचः पुण्यं सत्यं केशवभाषितम् ।
प्रहृष्टमनसो भूत्वा चिन्तयन्तोऽद्भुतं परम् ॥ १४.९७.५ ॥
Tendo ouvido estas palavras meritórias e verdadeiras ditas por Keśava, de mente alegre começaram a refletir sobre o supremamente maravilhoso.
14.97.6
देवब्रह्मर्षयः सर्वे गन्धर्वाप्सरसस्तथा ।
भूता यक्षग्रहाश्चैव गुह्यका भुजगास्तथा ॥ १४.९७.६ ॥
Os deuses, os brahmarṣis, todos os gandharvas e apsaras, assim como os espíritos, yakṣas, demônios graha, guhyakas e serpentes.
14.97.7
वालखिल्या महात्मानो योगिनस्तत्वदर्शिनः ।
तथा भागवताश्चापि पञ्चकालमुपासकाः ॥ १४.९७.७ ॥
Os magnânimos Vālakhilyas, os iogues que viram a verdade, e também os Bhāgavatas que adoram segundo o rito Pañcakāla.
14.97.8
कौतूहलसमाविष्टाः प्रहृष्टैन्द्रियमानसाः ।
श्रोतुकामाः परं धर्मं वैष्णवं धर्मशासनम्।
हृदि कर्तुं च तद्वाक्यं प्रणेमुः शिरसा नताः ॥ १४.९७.८ ॥
Cheios de curiosidade ansiosa, com os sentidos e as mentes alegres, desejosos de ouvir o ensinamento supremo vaiṣṇava do dharma e de guardar suas palavras no coração, todos se curvaram com a cabeça baixa.
14.97.9
ततस्तान्वासुदेवेन दृष्टान्दिव्येन चक्षुषा ।
विमुक्तपापानालोक्य प्रणम्य शिरसा हरिम्।
पप्रच्छ केशवं धर्मं धर्मपुत्रः प्रतापवान् ॥ १४.९७.९ ॥
Então Vāsudeva, vendo-os com seu olho divino e sabendo-os livres do pecado, o poderoso filho de Dharma, tendo se curvado com a cabeça baixa diante de Hari Keśava, perguntou-lhe sobre o dharma.
14.97.10
कीदृशी ब्राह्मणस्याथ क्षत्रियस्यापि कीदृशी ।
वैश्यस्य कीदृशी देव गतिः शूद्रस्य कीदृशी ॥ १४.९७.१० ॥
Ó deus, qual é o destino de um brâmane? E qual é o destino de um kṣatriya? Qual é o destino de um vaiśya, e qual o de um śūdra?
14.97.11
कथं बध्येत पाशेन ब्राह्मणस्तु यमालये ।
क्षत्रियो वाथ वैश्यो वा शूद्रो वा बध्यते कथम्।
एतत्कर्मफलं ब्रूहि लोकनाथ नमोस्तु ते ॥ १४.९७.११ ॥
No reino de Yama, como é o brâmane atado pelo laço, ou o kṣatriya, ou o vaiśya, ou o śūdra? Diz-me o fruto desta ação, ó senhor dos mundos; reverência a ti.
14.97.12
पृष्टोऽथ केशवो ह्येवं धर्मपुत्रेण धीमता ।
उवाच संसारगतिं चातुर्वर्ण्यस्य कर्मजाम् ॥ १४.९७.१२ ॥
Assim interrogado pelo sábio filho de Dharma, Keśava falou sobre o curso do saṃsāra nascido das ações dos quatro varnas.
14.97.13
शृणु वर्णक्रमेणैव धर्मं धर्मभृतां वर ।
नास्ति किंचिन्नरश्रेष्ठ ब्राह्मणस्य तु दुष्कृतम् ॥ १४.९७.१३ ॥
Ouve o dharma segundo a ordem das classes, ó melhor dos portadores do dharma. Ó melhor dos homens, o brâmane não tem nenhuma má ação.
14.97.14
शिखांयज्ञोपवीता ये सन्ध्यां ये चाप्युपासते ।
यैश्च पूर्णाहुतिः प्राप्ता विधिवज्जुह्वते च ये ॥ १४.९७.१४ ॥
Os que usam a mecha e o cordão sagrado, os que praticam a oração do crepúsculo, os que alcançaram a oblação plena e oferecem conforme a regra.
14.97.15
वैश्वदेवं च ये चक्रुः पूजयन्त्यतिथींश्च ये ।
नित्यं स्वाध्यायशीलाश्च जपयज्ञपराश्च ये ॥ १४.९७.१५ ॥
Os que realizam a oferenda vaiśvadeva, os que honram os hóspedes, os que se dedicam constantemente ao estudo védico e se empenham no sacrifício de recitação.
14.97.16
सायंप्रातर्हुताशाश्च शूद्रभोजनवर्जिताः ।
डंभानृतविमुक्ताश्च स्वदारनिरताश्च ये।
पञ्चयज्ञपरा ये च येऽग्निहोत्रमुपासते ॥ १४.९७.१६ ॥
Os que fazem oblações ao fogo ao entardecer e pela manhã, os que se abstêm da comida de um śūdra, livres de hipocrisia e falsidade, que se deleitam com as próprias esposas, devotos dos cinco sacrifícios e que realizam o Agnihotra.
14.97.17
दहन्ति दुष्कृतं येषां हूयमानास्त्रयोऽग्नयः ।
नष्टदुष्कृतकर्माणो ब्रह्मलोकं व्रजन्ति ते ॥ १४.९७.१७ ॥
Os três fogos em que se derramam as oferendas queimam as más ações daqueles por quem se oferecem; destruídas as más ações, vão ao mundo de Brahmā.
14.97.18
ब्रह्मलोके पुनः कामं गन्धर्वैर्ब्रह्मगायकैः ।
उद्गीयमानाः प्रयतैः पूज्यमानाः स्वयंभुवा।
ब्रह्मिलोके प्रमोदन्ते यावदाभूतसंप्लुवम् ॥ १४.९७.१८ ॥
No mundo de Brahmā, alegram-se novamente à vontade, cantados pelos Gandharvas que entoam os hinos de Brahman, cantados pelos devotos, honrados pelo Autoexistente, até a dissolução dos seres.
14.97.19
क्षत्रियोपि स्थितो राज्ये स्वधर्मपरिपालकः ।
सम्यक्प्रजाः पालयिता षड्भागनिरतः सदा ॥ १४.९७.१९ ॥
Um guerreiro que permanece firme no seu reino, guarda o seu próprio dever, protege corretamente os seus súditos e está sempre dedicado à sexta parte.
14.97.20
यज्ञदानरतो धीरः स्वदारनिरतः सदा ।
शास्त्रानुसारी तत्वज्ञः प्रजाकार्यपरायणः ॥ १४.९७.२० ॥
Firme, dedicado ao sacrifício e às doações, sempre fiel à própria esposa, seguindo as escrituras, conhecedor da verdade, dedicado aos assuntos do povo.
14.97.21
विप्रेभ्यः कामदो नित्यं भृत्यानां भरणे रतः ।
सत्यसन्धः शुचिर्नित्यं लोभडंभविवर्जितः।
क्षत्रियोप्युत्तमां याति गतिं देवनिषेविताम् ॥ १४.९७.२१ ॥
Sempre concedendo desejos aos brâmanes, dedicado ao sustento de seus servidores, fiel aos seus juramentos, sempre puro, livre de cobiça e fingimento; tal guerreiro também alcança o destino supremo, servido pelos deuses.
14.97.22
तत्र दिव्याप्सरोभिस्तु गन्धर्वैश्च विशेषतः ।
सेव्यमानो महातेजाः क्रीडते शक्रपूजितः ॥ १४.९७.२२ ॥
Ali, servido pelas apsarás divinas e especialmente pelos Gandharvas, de grande esplendor, honrado por Indra, ele se diverte.
14.97.23
चतुर्थगानि वै त्रिंशत्क्रीडित्वा तत्र देववत् ।
इह मानुष्यलोके तु चतुर्वेदी द्विजो भवेत् ॥ १४.९७.२३ ॥
Ali, como um deus, tendo brincado por trinta períodos de quarta parte, torna-se aqui, no mundo humano, um brâmane duas vezes nascido, conhecedor dos quatro Vedas.
14.97.24
कृषिगोपालनिरतो धर्मानवेषणतत्परः ।
दानधर्मेपि निरतो विप्रशुश्रूषकस्तथा ॥ १४.९७.२४ ॥
Dedicado à agricultura e ao pastoreio, empenhado em buscar o dharma, também devotado ao dharma da doação, e igualmente servidor dos brâmanes.
14.97.25
सत्यसन्धः शुचिर्नित्यं लोभडंभविवर्जितः ।
ऋजुः स्वदारनिरतो हिंसाद्रोहविवर्जितः ॥ १४.९७.२५ ॥
Firme na verdade, sempre puro, livre de cobiça e fingimento, reto, devotado à sua própria esposa, e livre de violência e traição.
14.97.26
वणिग्धर्मान्नमुञ्चन्वै देवब्राह्मणपूजकः ।
वैश्यः स्वर्गतिमाप्नोति पूज्यमानोप्सरोगणैः ॥ १४.९७.२६ ॥
Um vaiśya que não abandona os deveres do comércio e honra os deuses e os brâmanes alcança o caminho do céu, honrado por bandos de apsarases.
14.97.27
चतुर्युगानि वै त्रिंशत्क्रीडित्वा दश पञ्च च ।
इह मानुष्यलोके च राजा भवति वीर्यवान् ॥ १४.९७.२७ ॥
Tendo desfrutado trinta e quinze yugas, torna-se na terra dos homens um rei poderoso.
14.97.28
सुवर्णकोट्यः पञ्चाशद्रत्नानां च शतं तथा ।
हस्त्यश्वरश्वसंयुक्तो महाभोगांश्च सेवते ॥ १४.९७.२८ ॥
Possuindo cinquenta crores de ouro e cem joias, e dotado de elefantes, cavalos e carros, desfruta de grandes prazeres.
14.97.29
त्रयाणामपि वर्णानां शुश्रूषानिरतः सदा ।
विशेषतस्तु विप्राणां दासवद्यस्तु तिष्टति ॥ १४.९७.२९ ॥
Sempre dedicado ao serviço das três classes, e especialmente aquele que se mantém como um servo dos brâmanes.
14.97.30
अयाचितप्रदाता च सत्यशौचसमन्वितः ।
गुरुदेवार्चनरतः परदारविवर्जितः ॥ १४.९७.३० ॥
Aquele que dá sem que lho peçam, dotado de verdade e pureza, que se compraz em honrar mestres e deuses, e que se afasta das esposas alheias.
14.97.31
परपीडामकृत्वैव भत्यवर्गं बिभर्ति यः ।
शूद्रोपि स्वर्गमाप्नोति जीवानामभयप्रदः ॥ १४.९७.३१ ॥
Quem sustenta os seus dependentes sem causar dano a outros e dá segurança aos seres vivos, alcança o céu mesmo sendo um śūdra.
14.97.32
स स्वर्गकलोके क्रीडित्वा वर्षकोटिं महातपाः ।
इह मानुषलोके तु वैश्यो धनपतिर्भवेत् ॥ १४.९७.३२ ॥
Depois de desfrutar dez milhões de anos no mundo celeste, aquele grande asceta nasce aqui, no mundo humano, como um vaiśya rico, senhor das riquezas.
14.97.33
एवं धर्मात्परं नास्ति महत्संसारमोक्षणम् ।
न च धर्मात्पर किंचित्पापकर्मव्यपोहनम् ॥ १४.९७.३३ ॥
Assim, não há nada superior ao dharma para libertar do grande ciclo do saṃsāra, nem nada superior ao dharma para afastar as ações pecaminosas.
14.97.34
तस्माद्धर्मः सदा कार्यो मानुष्यं प्राप्य दुर्लभम् ।
न हि धर्मानुरक्तानां लोके किंचन दुर्लभम् ॥ १४.९७.३४ ॥
Portanto, deve-se praticar sempre o dharma, tendo obtido o raro nascimento humano; pois para os devotos do dharma nada no mundo é raro.
14.97.35
स्वयंभुविहितो धर्मो यो यस्येह नरेश्वर ।
स तेन क्षपयेत्पापं सम्यगाचरितेन च ॥ १४.९७.३५ ॥
Ó senhor dos homens, o dharma que o Autoexistente prescreveu aqui para cada um: praticando-o corretamente, deve-se destruir o próprio pecado.
14.97.36
सहजं यद्भदेत्कर्म न तत्त्याज्यं हि केनचित् ।
स एव तस्य धर्मो हि तेन सिद्धिं स गच्छति ॥ १४.९७.३६ ॥
Nenhuma ação inata deve ser abandonada por ninguém. Essa é, de fato, o seu dharma, e por ela ele alcança a perfeição (siddhi).
14.97.37
विगुणोपि स्वधर्मस्तु पापकर्म व्यपोहति ।
एवमेव तु धर्मोपि क्षीयते पापवर्धनात् ॥ १४.९७.३७ ॥
Mesmo o próprio dharma, cumprido de modo imperfeito, afasta a ação pecaminosa. Do mesmo modo, o dharma também diminui com o crescimento do pecado.
14.97.38
भगवन्देवदेवेश श्रोतुं कौतूहलं हि मे ।
शुभस्याप्यशुभस्यापि क्षयवृद्धी यथाक्रमम् ॥ १४.९७.३८ ॥
Ó Bem-aventurado, Senhor dos deuses, tenho grande desejo de ouvir como ocorrem, na ordem devida, o declínio e o crescimento tanto do auspicioso quanto do inauspicioso.
14.97.39
शृणु पार्थिव तत्सर्वं धर्मसूक्ष्मं सनातनम् ।
दुर्विज्ञेयतमं नित्यं यत्र मग्ना महाजनाः ॥ १४.९७.३९ ॥
Ouve, ó rei, tudo isso: o dharma sutil e eterno, o mais difícil de compreender, no qual os grandes homens estão sempre imersos.
14.97.40
यथैव शीतमुदकमुष्णेन बहुना वृतम् ।
भवेत्तु तत्क्षणादुष्णं शीतत्वं च विनश्यति ॥ १४.९७.४० ॥
Assim como a água fria cercada por muito calor se torna quente naquele mesmo instante, e o seu frio é destruído.
14.97.41
यथोष्णं वा भवेदल्पं शीतेन बहुना वृतम् ।
शीतलं च भवेत्सर्वमुष्णत्वं च विनश्यति ॥ १४.९७.४१ ॥
Ou como algo pouco quente, cercado de muito frio, torna-se totalmente frio, e o seu calor é destruído.
14.97.42
एवं च यद्भवेद्भूरि सुकृतं वाऽपि दुष्कृतम् ।
तदल्पं क्षपयेच्छीघ्रं नात्र कार्या विचारणा ॥ १४.९७.४२ ॥
Assim, seja grande uma boa ou uma má ação, até uma pequena parte dela a destrói rapidamente; não há o que deliberar aqui.
14.97.43
समत्वे सति राजेन्द्र तयोः सुकृतपापयोः ।
गूहितस्य भवेद्वृद्धिः कीर्तितस्य भवेत्क्षयः ॥ १४.९७.४३ ॥
Ó melhor dos reis, quando essas duas coisas, a boa ação e o pecado, são iguais, o que é oculto cresce e o que é proclamado decai.
14.97.44
ख्यापनेनानुतापेन प्रायः पापं विनश्यति ।
तथा कृतस्तु राजेन्द्र धर्मो नश्यति मानद ॥ १४.९७.४४ ॥
Pela confissão e pelo arrependimento, o pecado geralmente é destruído; mas, ó melhor dos reis, ó doador de honra, se assim for feito, o dharma é destruído.
14.97.45
तावुभौ गूहितौ सम्यग्वृद्धिं यातो न संशयः ।
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन न पापं गूहयेद्बुधः ॥ १४.९७.४५ ॥
Essas duas coisas, quando bem ocultadas, certamente crescem; não há dúvida. Portanto, o sábio não deve ocultar o pecado com todo o esforço.
14.97.46
तस्मादेतत्प्रयत्नेनि कीर्तयेत्क्षयकारणात् ।
तस्मात्संकीर्तयेत्पापं नित्यं धर्मं च गूहयेत् ॥ १४.९७.४६ ॥
Portanto, deve-se proclamar isto com esforço, para a destruição; assim, deve-se sempre proclamar o pecado e sempre ocultar o dharma.