Mahābhārata · Adhyāya 15.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.19.1
कुन्त्यास्तु वचनं श्रुत्वा पाण्डवा राजसत्तम ।
व्रीडिताः संन्यवर्तन्त पाञ्चाल्या सह भारत ॥ १५.१९.१ ॥
Al oír las palabras de Kuntī, los Pāṇḍavas, avergonzados, oh mejor de los reyes, oh Bhārata, se volvieron junto con la mujer de Pāñcāla.
15.19.2
ततः शब्दो महानेव सर्वेषामभवत्तदा ।
अन्तःपुराणां रुदतां दृष्ट्वा कुन्तीं तथा गताम् ॥ १५.१९.२ ॥
Entonces surgió un gran clamor de todas las mujeres de los aposentos interiores, que lloraban al ver a Kuntī partir así.
15.19.3
प्रदक्षिणमथावृत्त्य राजानं पाण्डवास्तदा ।
अभिवाद्य न्यवर्तन्त पृथां तामनिवर्त्य वै ॥ १५.१९.३ ॥
Entonces los Pāṇḍavas, rodeando al rey por la derecha, lo saludaron con reverencia y se volvieron, sin poder hacer regresar a Pṛthā.
15.19.4
ततोऽब्रवीन्महातेजा धृतराष्ट्रोंऽबिकासुतः ।
गान्धारीं विदुरं चैव समाभाष्यावगृह्य च ॥ १५.१९.४ ॥
Entonces Dhṛtarāṣṭra, el de gran esplendor, hijo de Ambikā, habló, tras dirigirse a Gāndhārī y a Vidura y abrazarlos.
15.19.5
युधिष्ठिरस्य जननी देवी साधु निवर्त्यताम् ।
यथा युधिष्ठिरः प्राह तत्सर्वं सत्यमेव हि ॥ १५.१९.५ ॥
Que la noble madre de Yudhiṣṭhira regrese como corresponde; todo lo que dijo Yudhiṣṭhira es en verdad cierto.
15.19.6
पुत्रैश्वर्यं महदिदमपास्य च महाफलम् ।
काऽनुगच्छेद्वनं दुर्गं पुत्रानुत्सृज्य मूढवत् ॥ १५.१९.६ ॥
¿Qué mujer, habiendo abandonado esta gran soberanía y gran fruto de los hijos, y dejando a sus hijos como una necia, seguiría al bosque impenetrable?
15.19.7
राज्यस्थया तपस्तप्तुं कर्तुं दानव्रतं महत् ।
अनया शक्यमेवाद्य श्रूयतां च वचो मम ॥ १५.१९.७ ॥
Aunque habitas en el reino, la austeridad y un gran voto de dar son posibles para ella hoy. Escucha mis palabras.
15.19.8
गान्धारि परितुष्टोस्मि वध्वाः शुश्रूषणेन वै ।
तस्मात्त्वमेनां धर्मज्ञे समनुज्ञातुमर्हसि ॥ १५.१९.८ ॥
Gāndhārī, estoy verdaderamente complacido con el servicio de la nuera. Por eso, oh conocedora del dharma, debes concederle permiso.
15.19.9
इत्युक्ता सौबलेयी तु राज्ञा कुन्तीमुवाच ह ।
तत्सर्वं राजवचनं स्वं च वाक्यं विशेषवत् ॥ १५.१९.९ ॥
Así interpelada por el rey, la hija de Subala habló a Kuntī; todas las palabras del rey, y las suyas propias, tenían un significado especial.
15.19.10
न च सा वनवासाय देवी कृतमतिं तदा ।
शक्नोत्युपावर्तयितुं कुन्तीं धर्मपरां सतीम् ॥ १५.१९.१० ॥
Aquella diosa ya estaba decidida a la vida en el bosque, y por ello no podía hacer volver a Kuntī, la virtuosa devota del dharma.
15.19.11
तस्यास्तां तु स्थितिं ज्ञात्वा व्यवसायं कुरुस्त्रियः ।
निवृत्तांश्च कुरुश्रेष्ठान्दृष्ट्वा प्ररुरुदुस्तदा ॥ १५.१९.११ ॥
Al conocer su firme resolución y ver a los mejores de los kurus que habían regresado, las mujeres kurus rompieron a llorar.
15.19.12
उपावृत्तेषु पार्थेषु सर्वास्वेव वधूषु च ।
ययौ राजा महाप्राज्ञो धृतराष्ट्रो वनं तदा ॥ १५.१९.१२ ॥
Cuando los pāṇḍavas y todas las nueras habían regresado, el rey Dhṛtarāṣṭra, de gran sabiduría, partió entonces hacia el bosque.
15.19.13
पाण्डवाश्चातिदीनास्ते दुःखशोकपरायणाः ।
यानैः स्त्रीसहिताः सर्वे पुरं प्रविविशुस्तदा ॥ १५.१९.१३ ॥
Los Pāṇḍavas, sumamente afligidos y entregados al dolor y la pena, entraron entonces en la ciudad en carros, todos juntos con las mujeres.
15.19.14
तदहृष्टमनानन्दं गतोत्सवमिवाभवत् ।
नगरं हास्तिनपुरं सस्त्रीवृद्धकुमारकम् ॥ १५.१९.१४ ॥
Entonces la ciudad de Hāstinapura, con sus mujeres, ancianos y niños, quedó como sin alegría y privada de festividad.
15.19.15
सर्वे चासन्निरुत्साहाः पाण्डवा जातमन्यवः ।
कुन्त्या हीनाः सुदुःखार्ता वत्सा इव विनाकृताः ॥ १५.१९.१५ ॥
Todos los Pāṇḍavas estaban sin ánimo, llenos de ira y dolor; privados de Kuntī, profundamente angustiados, como terneros separados de la madre.
15.19.16
धृतराष्ट्रस्तु तेनाह्ना गत्वा सुमहदन्तरम् ।
ततो भागीरथीतीरे निवासमकरोत्प्रभुः ॥ १५.१९.१६ ॥
Pero Dhṛtarāṣṭra, tras recorrer aquel día una gran distancia, se estableció entonces en la orilla del Bhāgīrathī.
15.19.17
प्रादुष्कृता यथान्यायमग्नयो वेदपारगैः ।
व्यराजन्त द्विजश्रेष्ठैस्तत्रतत्र तपोवने।
प्रादुष्कृताग्निरभवत्स च वृद्धो नराधिपः ॥ १५.१९.१७ ॥
Los fuegos, encendidos según la norma por los mejores de los dvijas, maestros de los Vedas, resplandecieron aquí y allá en aquel bosque de austeridad; y el anciano rey también se convirtió en uno que encendía el fuego.
15.19.18
स राजाऽग्नीन्पर्युपास्य हुत्वा च विधिवत्तदा ।
सन्ध्यागतं सहस्रांशुमुपातिष्ठत भारत ॥ १५.१९.१८ ॥
Aquel rey, tras atender a los fuegos y ofrecer libaciones según la norma, entonces, al atardecer, oh Bhārata, veneró al sol de mil rayos.
15.19.19
विदुरः संजयश्चैव राज्ञः शय्यां कुशैस्ततः ।
चक्रतुः कुरुवीरस्य गान्धार्याश्चाविदूरतः ॥ १५.१९.१९ ॥
Vidura y Sañjaya entonces prepararon con hierba kuśa el lecho del héroe kuru, no lejos de Gāndhārī.
15.19.20
गान्धार्याः सन्निकर्षे तु निषसाद कुशे सुखम् ।
युधिष्ठिरस्य जननी कुन्ती साधुव्रते स्थिता ॥ १५.१९.२० ॥
Junto a Gāndhārī, Kuntī, madre de Yudhiṣṭhira, firme en su voto piadoso, se sentó cómodamente sobre la hierba kuśa.
15.19.21
तेषां संश्रवणे चापि निषेदुर्विदुरादयः ।
याजकाश्च यथोद्देशं द्विजा ये चानुयायिनः ॥ १५.१९.२१ ॥
Cerca de ellos se sentaron Vidura y los demás; también los sacerdotes oficiantes y los brahmanes seguidores, cada uno en su lugar.
15.19.22
प्राधीतद्विजमुख्या सा संप्रज्वलितपावका ।
बभूव तेषां रजनी ब्राह्मीव प्रीतिवर्धिनी ॥ १५.१९.२२ ॥
Aquella noche, en que los principales brahmanes habían recitado y el fuego ardía con intensidad, se les volvió como la noche de Brahmā, acrecentando su alegría.
15.19.23
ततो रात्र्यां व्यतीतायां कृतपूर्वाह्णिकक्रियाः ।
हुत्वाऽग्निं विधिवत्सर्वे प्रययुस्ते यथाक्रमम्।
उदङ्मुखा निरीक्षन्त उपवासपरायणाः ॥ १५.१९.२३ ॥
Entonces, pasada la noche, habiendo cumplido los ritos de la mañana y ofrecido en el fuego según la regla, todos partieron en orden, mirando hacia el norte, entregados al ayuno.
15.19.24
स तेषामतिदुःखोऽभून्निवासः प्रथमेऽहनि ।
शोचतां वदतां चापि पौरजानपदैर्जनैः ॥ १५.१९.२४ ॥
En el primer día su estancia fue sumamente dolorosa, mientras los habitantes de la ciudad y del campo se lamentaban y hablaban.