Mahābhārata · Adhyāya 15.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.19.1
कुन्त्यास्तु वचनं श्रुत्वा पाण्डवा राजसत्तम ।
व्रीडिताः संन्यवर्तन्त पाञ्चाल्या सह भारत ॥ १५.१९.१ ॥
Ao ouvir as palavras de Kuntī, os Pāṇḍavas, envergonhados, ó melhor dos reis, ó Bhārata, voltaram com a mulher de Pāñcāla.
15.19.2
ततः शब्दो महानेव सर्वेषामभवत्तदा ।
अन्तःपुराणां रुदतां दृष्ट्वा कुन्तीं तथा गताम् ॥ १५.१९.२ ॥
Então ergueu-se um grande clamor de todas as mulheres dos aposentos interiores, que choravam ao ver Kuntī partir assim.
15.19.3
प्रदक्षिणमथावृत्त्य राजानं पाण्डवास्तदा ।
अभिवाद्य न्यवर्तन्त पृथां तामनिवर्त्य वै ॥ १५.१९.३ ॥
Então os Pāṇḍavas, circundando o rei pela direita, saudaram-no com respeito e voltaram, sem poder fazer Pṛthā retornar.
15.19.4
ततोऽब्रवीन्महातेजा धृतराष्ट्रोंऽबिकासुतः ।
गान्धारीं विदुरं चैव समाभाष्यावगृह्य च ॥ १५.१९.४ ॥
Então Dhṛtarāṣṭra, o de grande esplendor, filho de Ambikā, falou, depois de dirigir-se a Gāndhārī e Vidura e de abraçá-los.
15.19.5
युधिष्ठिरस्य जननी देवी साधु निवर्त्यताम् ।
यथा युधिष्ठिरः प्राह तत्सर्वं सत्यमेव हि ॥ १५.१९.५ ॥
Que a nobre mãe de Yudhiṣṭhira retorne como convém; tudo o que Yudhiṣṭhira disse é de fato verdadeiro.
15.19.6
पुत्रैश्वर्यं महदिदमपास्य च महाफलम् ।
काऽनुगच्छेद्वनं दुर्गं पुत्रानुत्सृज्य मूढवत् ॥ १५.१९.६ ॥
Que mulher, tendo abandonado esta grande soberania e grande fruto dos filhos, e deixando seus filhos como uma tola, seguiria esta floresta terrível?
15.19.7
राज्यस्थया तपस्तप्तुं कर्तुं दानव्रतं महत् ।
अनया शक्यमेवाद्य श्रूयतां च वचो मम ॥ १५.१९.७ ॥
Permanecendo no reino, a austeridade e um grande voto de doação são possíveis para ela hoje. Ouve as minhas palavras.
15.19.8
गान्धारि परितुष्टोस्मि वध्वाः शुश्रूषणेन वै ।
तस्मात्त्वमेनां धर्मज्ञे समनुज्ञातुमर्हसि ॥ १५.१९.८ ॥
Gāndhārī, estou verdadeiramente satisfeito com o serviço da nora. Portanto, ó conhecedora do dharma, deves conceder-lhe permissão.
15.19.9
इत्युक्ता सौबलेयी तु राज्ञा कुन्तीमुवाच ह ।
तत्सर्वं राजवचनं स्वं च वाक्यं विशेषवत् ॥ १५.१९.९ ॥
Assim interpelada pelo rei, a filha de Subala falou a Kuntī; todas as palavras do rei, e as suas próprias, tinham um sentido especial.
15.19.10
न च सा वनवासाय देवी कृतमतिं तदा ।
शक्नोत्युपावर्तयितुं कुन्तीं धर्मपरां सतीम् ॥ १५.१९.१० ॥
Aquela deusa já estava resolvida a viver na floresta, e por isso não podia fazer retornar Kuntī, a virtuosa devotada ao dharma.
15.19.11
तस्यास्तां तु स्थितिं ज्ञात्वा व्यवसायं कुरुस्त्रियः ।
निवृत्तांश्च कुरुश्रेष्ठान्दृष्ट्वा प्ररुरुदुस्तदा ॥ १५.१९.११ ॥
Ao saberem da firme resolução dela e verem os melhores dos kurus que haviam retornado, as mulheres kurus romperam em choro.
15.19.12
उपावृत्तेषु पार्थेषु सर्वास्वेव वधूषु च ।
ययौ राजा महाप्राज्ञो धृतराष्ट्रो वनं तदा ॥ १५.१९.१२ ॥
Quando os pāṇḍavas e todas as noras haviam retornado, o rei Dhṛtarāṣṭra, de grande sabedoria, partiu então para a floresta.
15.19.13
पाण्डवाश्चातिदीनास्ते दुःखशोकपरायणाः ।
यानैः स्त्रीसहिताः सर्वे पुरं प्रविविशुस्तदा ॥ १५.१९.१३ ॥
Os Pāṇḍavas, extremamente aflitos e absorvidos em dor e tristeza, entraram então na cidade em veículos, todos com as mulheres.
15.19.14
तदहृष्टमनानन्दं गतोत्सवमिवाभवत् ।
नगरं हास्तिनपुरं सस्त्रीवृद्धकुमारकम् ॥ १५.१९.१४ ॥
Então a cidade de Hāstinapura, com suas mulheres, anciãos e crianças, tornou-se como que sem alegria e privada de festividade.
15.19.15
सर्वे चासन्निरुत्साहाः पाण्डवा जातमन्यवः ।
कुन्त्या हीनाः सुदुःखार्ता वत्सा इव विनाकृताः ॥ १५.१९.१५ ॥
Todos os Pāṇḍavas estavam sem ânimo, cheios de ira e tristeza; privados de Kuntī, profundamente aflitos, como bezerros separados da mãe.
15.19.16
धृतराष्ट्रस्तु तेनाह्ना गत्वा सुमहदन्तरम् ।
ततो भागीरथीतीरे निवासमकरोत्प्रभुः ॥ १५.१९.१६ ॥
Mas Dhṛtarāṣṭra, tendo percorrido naquele dia uma grande distância, estabeleceu então sua morada na margem do Bhāgīrathī.
15.19.17
प्रादुष्कृता यथान्यायमग्नयो वेदपारगैः ।
व्यराजन्त द्विजश्रेष्ठैस्तत्रतत्र तपोवने।
प्रादुष्कृताग्निरभवत्स च वृद्धो नराधिपः ॥ १५.१९.१७ ॥
Os fogos, acesos segundo a regra pelos melhores dos duas vezes nascidos, mestres dos Vedas, resplandeceram aqui e ali naquela floresta de ascese; e o velho rei também se tornou aquele que acendia o fogo.
15.19.18
स राजाऽग्नीन्पर्युपास्य हुत्वा च विधिवत्तदा ।
सन्ध्यागतं सहस्रांशुमुपातिष्ठत भारत ॥ १५.१९.१८ ॥
Aquele rei, tendo atendido aos fogos e oferecido libações segundo a regra, então, ao crepúsculo, ó Bhārata, venerou o sol de mil raios.
15.19.19
विदुरः संजयश्चैव राज्ञः शय्यां कुशैस्ततः ।
चक्रतुः कुरुवीरस्य गान्धार्याश्चाविदूरतः ॥ १५.१९.१९ ॥
Vidura e Sañjaya então prepararam com capim kuśa o leito do herói kuru, não longe de Gāndhārī.
15.19.20
गान्धार्याः सन्निकर्षे तु निषसाद कुशे सुखम् ।
युधिष्ठिरस्य जननी कुन्ती साधुव्रते स्थिता ॥ १५.१९.२० ॥
Perto de Gāndhārī, Kuntī, mãe de Yudhiṣṭhira, firme em seu voto piedoso, sentou-se confortavelmente sobre a erva kuśa.
15.19.21
तेषां संश्रवणे चापि निषेदुर्विदुरादयः ।
याजकाश्च यथोद्देशं द्विजा ये चानुयायिनः ॥ १५.१९.२१ ॥
Perto deles sentaram-se Vidura e os outros; os sacerdotes oficiantes e os brâmanes seguidores também se sentaram, cada um em seu lugar.
15.19.22
प्राधीतद्विजमुख्या सा संप्रज्वलितपावका ।
बभूव तेषां रजनी ब्राह्मीव प्रीतिवर्धिनी ॥ १५.१९.२२ ॥
Aquela noite, em que os principais brâmanes haviam recitado e o fogo ardia intensamente, tornou-se para eles como a noite de Brahmā, aumentando a alegria.
15.19.23
ततो रात्र्यां व्यतीतायां कृतपूर्वाह्णिकक्रियाः ।
हुत्वाऽग्निं विधिवत्सर्वे प्रययुस्ते यथाक्रमम्।
उदङ्मुखा निरीक्षन्त उपवासपरायणाः ॥ १५.१९.२३ ॥
Então, passada a noite, tendo realizado os ritos da manhã e oferecido ao fogo segundo a regra, todos partiram em ordem, voltados para o norte, olhando, dedicados ao jejum.
15.19.24
स तेषामतिदुःखोऽभून्निवासः प्रथमेऽहनि ।
शोचतां वदतां चापि पौरजानपदैर्जनैः ॥ १५.१९.२४ ॥
No primeiro dia, a permanência deles foi muito dolorosa, enquanto os habitantes da cidade e do campo lamentavam e falavam.