மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 15.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.19.1
कुन्त्यास्तु वचनं श्रुत्वा पाण्डवा राजसत्तम ।
व्रीडिताः संन्यवर्तन्त पाञ्चाल्या सह भारत ॥ १५.१९.१ ॥
குந்தியின் வார்த்தையைக் கேட்ட பாண்டவர்கள், அரசர்களில் சிறந்தவனே, பாரதனே, வெட்கமடைந்து பாஞ்சாலியுடன் திரும்பினர்.
15.19.2
ततः शब्दो महानेव सर्वेषामभवत्तदा ।
अन्तःपुराणां रुदतां दृष्ट्वा कुन्तीं तथा गताम् ॥ १५.१९.२ ॥
அப்போது குந்தி அவ்வாறு செல்வதைக் கண்டு அந்தப்புரப் பெண்கள் அனைவரும் அழத் தொடங்கினர்; பெரும் ஒலி எழுந்தது.
15.19.3
प्रदक्षिणमथावृत्त्य राजानं पाण्डवास्तदा ।
अभिवाद्य न्यवर्तन्त पृथां तामनिवर्त्य वै ॥ १५.१९.३ ॥
பின்னர் பாண்டவர்கள் அரசனை வலம் வந்து வணங்கினர்; குந்தியை அவர்களால் திரும்பச் செய்ய இயலாமல் திரும்பினர்.
15.19.4
ततोऽब्रवीन्महातेजा धृतराष्ट्रोंऽबिकासुतः ।
गान्धारीं विदुरं चैव समाभाष्यावगृह्य च ॥ १५.१९.४ ॥
அப்போது மகாதேஜஸ்வியான அம்பிகையின் மகன் திருதராஷ்டிரன், காந்தாரியிடமும் விதுரனிடமும் பேசி அவர்களைத் தழுவி இவ்வாறு கூறினான்.
15.19.5
युधिष्ठिरस्य जननी देवी साधु निवर्त्यताम् ।
यथा युधिष्ठिरः प्राह तत्सर्वं सत्यमेव हि ॥ १५.१९.५ ॥
யுதிஷ்டிரனின் தாயாகிய தேவி நன்றாகத் திரும்பிச் செல்லட்டும்; யுதிஷ்டிரன் கூறியவை அனைத்தும் உண்மையே.
15.19.6
पुत्रैश्वर्यं महदिदमपास्य च महाफलम् ।
काऽनुगच्छेद्वनं दुर्गं पुत्रानुत्सृज्य मूढवत् ॥ १५.१९.६ ॥
புதல்வர்களின் இந்தப் பெரிய ஐசுவரியத்தையும் பெரும் பலனையும் விட்டுவிட்டு, புதல்வர்களைக் கைவிட்டு, மூடனைப் போல எந்தப் பெண் இந்தக் கடும் காட்டைப் பின்தொடர்வாள்?
15.19.7
राज्यस्थया तपस्तप्तुं कर्तुं दानव्रतं महत् ।
अनया शक्यमेवाद्य श्रूयतां च वचो मम ॥ १५.१९.७ ॥
அரசில் இருந்தபடியே தவம் செய்வதும் பெரிய தான விரதம் கொள்வதும் இன்று இவளால் இயலும். ஆகவே என் சொல்லைக் கேள்.
15.19.8
गान्धारि परितुष्टोस्मि वध्वाः शुश्रूषणेन वै ।
तस्मात्त्वमेनां धर्मज्ञे समनुज्ञातुमर्हसि ॥ १५.१९.८ ॥
கா்காரியே, மருமகளின் பணிவிடையால் நான் உண்மையிலேயே மகிழ்ச்சியடைந்தேன். ஆகவே, தர்மம் அறிந்தவளே, நீ இவளுக்கு அனுமதி அளிக்க வேண்டும்.
15.19.9
इत्युक्ता सौबलेयी तु राज्ञा कुन्तीमुवाच ह ।
तत्सर्वं राजवचनं स्वं च वाक्यं विशेषवत् ॥ १५.१९.९ ॥
அரசனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டபின், சுபலனின் மகள் குந்தியிடம் பேசினாள். அரசனின் அந்த முழு வார்த்தையும், தன் சொல்லும் சிறப்புப் பொருள் கொண்டிருந்தன.
15.19.10
न च सा वनवासाय देवी कृतमतिं तदा ।
शक्नोत्युपावर्तयितुं कुन्तीं धर्मपरां सतीम् ॥ १५.१९.१० ॥
அந்தத் தேவி அப்போது வனவாசத்துக்கு உறுதி கொண்டிருந்தாள்; ஆகவே தர்மத்தில் நிலைத்த கற்புடைய குந்தியைத் திருப்ப அவளால் முடியவில்லை.
15.19.11
तस्यास्तां तु स्थितिं ज्ञात्वा व्यवसायं कुरुस्त्रियः ।
निवृत्तांश्च कुरुश्रेष्ठान्दृष्ट्वा प्ररुरुदुस्तदा ॥ १५.१९.११ ॥
அவளுடைய அந்த உறுதியையும் முடிவையும் அறிந்த குரு மகளிர், திரும்பி வந்த குருசிரேஷ்டர்களைக் கண்டு அப்போது கதறி அழுதனர்.
15.19.12
उपावृत्तेषु पार्थेषु सर्वास्वेव वधूषु च ।
ययौ राजा महाप्राज्ञो धृतराष्ट्रो वनं तदा ॥ १५.१९.१२ ॥
பாண்டவர்களும் மருமகள்கள் அனைவரும் திரும்பிய பின், மிகுந்த ஞானமுடைய அரசன் திருதராஷ்டிரன் அப்போது காட்டுக்குச் சென்றான்.
15.19.13
पाण्डवाश्चातिदीनास्ते दुःखशोकपरायणाः ।
यानैः स्त्रीसहिताः सर्वे पुरं प्रविविशुस्तदा ॥ १५.१९.१३ ॥
பாண்டவர்கள் மிகவும் துயருற்றவர்களாய், துக்கத்திலும் சோகத்திலும் மூழ்கியிருந்தனர். அப்போது அவர்கள் அனைவரும் பெண்களுடன் வண்டிகளில் நகரத்தில் நுழைந்தனர்.
15.19.14
तदहृष्टमनानन्दं गतोत्सवमिवाभवत् ।
नगरं हास्तिनपुरं सस्त्रीवृद्धकुमारकम् ॥ १५.१९.१४ ॥
அப்போது பெண்கள், முதியோர், சிறுவர்கள் ஆகிய அனைவருடனும் கூடிய அந்த ஹாஸ்தினாபுர நகரம் மகிழ்ச்சியற்றதாகவும், திருவிழா இழந்ததுபோலவும் ஆயிற்று.
15.19.15
सर्वे चासन्निरुत्साहाः पाण्डवा जातमन्यवः ।
कुन्त्या हीनाः सुदुःखार्ता वत्सा इव विनाकृताः ॥ १५.१९.१५ ॥
பாண்டவர்கள் அனைவரும் உற்சாகமற்றவர்களாய், கோபமும் துயரமும் நிறைந்தவர்களாய் இருந்தனர். குந்தியைப் பிரிந்து, தாயிடமிருந்து பிரிந்த கன்றுகள்போல் மிகவும் துன்புற்றனர்.
15.19.16
धृतराष्ट्रस्तु तेनाह्ना गत्वा सुमहदन्तरम् ।
ततो भागीरथीतीरे निवासमकरोत्प्रभुः ॥ १५.१९.१६ ॥
ஆனால் திருதராட்டிரன் அன்றைய நாளில் வெகுதூரம் சென்று, பாகீரதி கரையில் தங்கினார்.
15.19.17
प्रादुष्कृता यथान्यायमग्नयो वेदपारगैः ।
व्यराजन्त द्विजश्रेष्ठैस्तत्रतत्र तपोवने।
प्रादुष्कृताग्निरभवत्स च वृद्धो नराधिपः ॥ १५.१९.१७ ॥
வேதம் கற்றுத் தேர்ந்த சிறந்த துவிஜர்களால் முறைப்படி மூட்டப்பட்ட நெருப்புகள் அங்கங்கே அந்தத் தவவனத்தில் ஒளிவீசின; அந்த முதிய அரசனும் அக்னியை மூட்டுபவனானான்.
15.19.18
स राजाऽग्नीन्पर्युपास्य हुत्वा च विधिवत्तदा ।
सन्ध्यागतं सहस्रांशुमुपातिष्ठत भारत ॥ १५.१९.१८ ॥
அந்த அரசன் அக்னிகளை வழிபட்டு, முறைப்படி ஆகுதி செய்த பின், ஓ பாரதா, அப்போது மாலை வேளையில் ஆயிரம் கிரணங்கள் கொண்ட சூரியனை வழிபட்டான்.
15.19.19
विदुरः संजयश्चैव राज्ञः शय्यां कुशैस्ततः ।
चक्रतुः कुरुवीरस्य गान्धार्याश्चाविदूरतः ॥ १५.१९.१९ ॥
விதுரரும் சஞ்சயரும் அப்போது குசப் புல்லால் குரு வீரரின் படுக்கையை அமைத்தனர்; காந்தாரிக்கு அருகிலேயே.
15.19.20
गान्धार्याः सन्निकर्षे तु निषसाद कुशे सुखम् ।
युधिष्ठिरस्य जननी कुन्ती साधुव्रते स्थिता ॥ १५.१९.२० ॥
காந்தாரியின் அருகில் யுதிஷ்டிரரின் தாயான குந்தி, நல்ல விரதத்தில் நிலைத்து, குசப் புல்லில் சுகமாக அமர்ந்தாள்.
15.19.21
तेषां संश्रवणे चापि निषेदुर्विदुरादयः ।
याजकाश्च यथोद्देशं द्विजा ये चानुयायिनः ॥ १५.१९.२१ ॥
அவர்களுக்கு அருகிலேயே விதுரர் முதலானோர் அமர்ந்தனர்; யாகம் செய்விப்பவர்களும், பின்தொடர்ந்த துவிஜர்களும் அவரவர் இடத்தில் அமர்ந்தனர்.
15.19.22
प्राधीतद्विजमुख्या सा संप्रज्वलितपावका ।
बभूव तेषां रजनी ब्राह्मीव प्रीतिवर्धिनी ॥ १५.१९.२२ ॥
சிறந்த துவிஜர்கள் ஓதியிருந்ததும், அக்கினி மிகப் பிரகாசமாக எரிந்ததுமான அந்த இரவு, அவர்களுக்கு பிரம்ம-இரவைப் போல் இன்பத்தை வளர்ப்பதாக ஆனது.
15.19.23
ततो रात्र्यां व्यतीतायां कृतपूर्वाह्णिकक्रियाः ।
हुत्वाऽग्निं विधिवत्सर्वे प्रययुस्ते यथाक्रमम्।
उदङ्मुखा निरीक्षन्त उपवासपरायणाः ॥ १५.१९.२३ ॥
பின்னர் இரவு கழிந்ததும், காலைக் கடன்களை முடித்து, அனைவரும் முறைப்படி அக்கினியில் ஹோமம் செய்து, வரிசைப்படி சென்றனர்; வடக்கு நோக்கி முகம் வைத்து, நோன்பில் ஈடுபட்டவர்களாக.
15.19.24
स तेषामतिदुःखोऽभून्निवासः प्रथमेऽहनि ।
शोचतां वदतां चापि पौरजानपदैर्जनैः ॥ १५.१९.२४ ॥
முதல் நாளில் அவர்களின் அந்த தங்குதல் மிகவும் துக்கமுடையதாக இருந்தது; நகரவாசிகளும் நாட்டுப்புற மக்களும் அழுது பேசிக்கொண்டிருந்தனர்.