Mahābhārata · Adhyāya 15.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.19.1
कुन्त्यास्तु वचनं श्रुत्वा पाण्डवा राजसत्तम ।
व्रीडिताः संन्यवर्तन्त पाञ्चाल्या सह भारत ॥ १५.१९.१ ॥
Als die Pāṇḍavas Kuntīs Worte hörten, kehrten sie beschämt, o bester der Könige, o Bhārata, zusammen mit der Pāñcāla-Frau um.
15.19.2
ततः शब्दो महानेव सर्वेषामभवत्तदा ।
अन्तःपुराणां रुदतां दृष्ट्वा कुन्तीं तथा गताम् ॥ १५.१९.२ ॥
Da erhob sich ein großes Geschrei von allen Frauen der inneren Gemächer, die weinten, als sie Kuntī so davongehen sahen.
15.19.3
प्रदक्षिणमथावृत्त्य राजानं पाण्डवास्तदा ।
अभिवाद्य न्यवर्तन्त पृथां तामनिवर्त्य वै ॥ १५.१९.३ ॥
Dann umkreisten die Pāṇḍavas den König rechtsherum, grüßten ihn ehrerbietig und kehrten um, ohne Pṛthā zurückbringen zu können.
15.19.4
ततोऽब्रवीन्महातेजा धृतराष्ट्रोंऽबिकासुतः ।
गान्धारीं विदुरं चैव समाभाष्यावगृह्य च ॥ १५.१९.४ ॥
Da sprach Dhṛtarāṣṭra, der Sohn Ambikās von großer Strahlkraft, nachdem er sich an Gāndhārī und Vidura gewandt und sie umarmt hatte.
15.19.5
युधिष्ठिरस्य जननी देवी साधु निवर्त्यताम् ।
यथा युधिष्ठिरः प्राह तत्सर्वं सत्यमेव हि ॥ १५.१९.५ ॥
Möge die edle Mutter Yudhiṣṭhiras angemessen umkehren; alles, was Yudhiṣṭhira gesagt hat, ist in der Tat wahr.
15.19.6
पुत्रैश्वर्यं महदिदमपास्य च महाफलम् ।
काऽनुगच्छेद्वनं दुर्गं पुत्रानुत्सृज्य मूढवत् ॥ १५.१९.६ ॥
Welche Frau würde, nachdem sie diese große Herrschaft und diesen großen Segen der Söhne verlassen und ihre Söhne wie eine Törin zurückgelassen hat, dem furchtbaren Wald folgen?
15.19.7
राज्यस्थया तपस्तप्तुं कर्तुं दानव्रतं महत् ।
अनया शक्यमेवाद्य श्रूयतां च वचो मम ॥ १५.१९.७ ॥
Während du im Reich weilst, sind Askese und ein großes Gelübde der Gabe heute durch sie möglich. Höre meine Worte.
15.19.8
गान्धारि परितुष्टोस्मि वध्वाः शुश्रूषणेन वै ।
तस्मात्त्वमेनां धर्मज्ञे समनुज्ञातुमर्हसि ॥ १५.१९.८ ॥
Gāndhārī, ich bin wahrhaftig zufrieden mit dem Dienst der Schwiegertochter. Darum, o Kennerin des Dharma, sollst du ihr die Erlaubnis gewähren.
15.19.9
इत्युक्ता सौबलेयी तु राज्ञा कुन्तीमुवाच ह ।
तत्सर्वं राजवचनं स्वं च वाक्यं विशेषवत् ॥ १५.१९.९ ॥
Vom König so angesprochen, sprach die Tochter des Subala zu Kuntī; alle Worte des Königs und ihre eigene Rede hatten besondere Bedeutung.
15.19.10
न च सा वनवासाय देवी कृतमतिं तदा ।
शक्नोत्युपावर्तयितुं कुन्तीं धर्मपरां सतीम् ॥ १५.१९.१० ॥
Jene Göttin war damals zum Waldaufenthalt entschlossen und konnte daher Kuntī, die tugendhafte, dem Dharma ergebene, nicht zurückwenden.
15.19.11
तस्यास्तां तु स्थितिं ज्ञात्वा व्यवसायं कुरुस्त्रियः ।
निवृत्तांश्च कुरुश्रेष्ठान्दृष्ट्वा प्ररुरुदुस्तदा ॥ १५.१९.११ ॥
Als die Kuru-Frauen ihren festen Entschluss erkannten und die besten der Kurus umkehren sahen, brachen sie in lautes Weinen aus.
15.19.12
उपावृत्तेषु पार्थेषु सर्वास्वेव वधूषु च ।
ययौ राजा महाप्राज्ञो धृतराष्ट्रो वनं तदा ॥ १५.१९.१२ ॥
Als die Pāṇḍavas und alle Schwiegertöchter zurückgekehrt waren, brach der überaus weise König Dhṛtarāṣṭra damals in den Wald auf.
15.19.13
पाण्डवाश्चातिदीनास्ते दुःखशोकपरायणाः ।
यानैः स्त्रीसहिताः सर्वे पुरं प्रविविशुस्तदा ॥ १५.१९.१३ ॥
Die Pāṇḍavas, zutiefst elend und von Kummer und Trauer erfüllt, zogen da alle mit den Frauen auf Wagen in die Stadt ein.
15.19.14
तदहृष्टमनानन्दं गतोत्सवमिवाभवत् ।
नगरं हास्तिनपुरं सस्त्रीवृद्धकुमारकम् ॥ १५.१९.१४ ॥
Da wurde die Stadt Hāstinapura mit ihren Frauen, Alten und Kindern gleichsam freudlos und ohne Festlichkeit.
15.19.15
सर्वे चासन्निरुत्साहाः पाण्डवा जातमन्यवः ।
कुन्त्या हीनाः सुदुःखार्ता वत्सा इव विनाकृताः ॥ १५.१९.१५ ॥
Alle Pāṇḍavas waren ohne Schwung, erfüllt von Zorn und Schmerz; ohne Kuntī tief betrübt, wie Kälber, die von der Mutter getrennt sind.
15.19.16
धृतराष्ट्रस्तु तेनाह्ना गत्वा सुमहदन्तरम् ।
ततो भागीरथीतीरे निवासमकरोत्प्रभुः ॥ १५.१९.१६ ॥
Dhṛtarāṣṭra aber legte an jenem Tag eine sehr große Strecke zurück und ließ sich dann am Ufer der Bhāgīrathī nieder.
15.19.17
प्रादुष्कृता यथान्यायमग्नयो वेदपारगैः ।
व्यराजन्त द्विजश्रेष्ठैस्तत्रतत्र तपोवने।
प्रादुष्कृताग्निरभवत्स च वृद्धो नराधिपः ॥ १५.१९.१७ ॥
Die nach Vorschrift von den Besten der Zweimalgeborenen, den Kundigen der Veden, entzündeten Feuer leuchteten hier und dort in jenem Asketenwald; und auch der greise König wurde zu einem, der das Feuer entzündete.
15.19.18
स राजाऽग्नीन्पर्युपास्य हुत्वा च विधिवत्तदा ।
सन्ध्यागतं सहस्रांशुमुपातिष्ठत भारत ॥ १५.१९.१८ ॥
Jener König verehrte die Feuer und brachte nach Vorschrift Opfer dar; dann, bei Sonnenuntergang, o Bhārata, verehrte er die Sonne mit den tausend Strahlen.
15.19.19
विदुरः संजयश्चैव राज्ञः शय्यां कुशैस्ततः ।
चक्रतुः कुरुवीरस्य गान्धार्याश्चाविदूरतः ॥ १५.१९.१९ ॥
Vidura und Sañjaya bereiteten dann mit Kuśa-Gras das Lager des Kuru-Helden, nicht weit von Gāndhārī.
15.19.20
गान्धार्याः सन्निकर्षे तु निषसाद कुशे सुखम् ।
युधिष्ठिरस्य जननी कुन्ती साधुव्रते स्थिता ॥ १५.१९.२० ॥
Nahe bei Gāndhārī setzte sich Kuntī, die Mutter Yudhiṣṭhiras, fest in ihrem frommen Gelübde, bequem auf das Kuśa-Gras.
15.19.21
तेषां संश्रवणे चापि निषेदुर्विदुरादयः ।
याजकाश्च यथोद्देशं द्विजा ये चानुयायिनः ॥ १५.१९.२१ ॥
In ihrer Nähe setzten sich Vidura und die anderen; auch die opfernden Priester und die brahmanischen Begleiter setzten sich, jeder an seinen Platz.
15.19.22
प्राधीतद्विजमुख्या सा संप्रज्वलितपावका ।
बभूव तेषां रजनी ब्राह्मीव प्रीतिवर्धिनी ॥ १५.१९.२२ ॥
Jene Nacht, in der die führenden Brahmanen rezitiert hatten und das Feuer hell brannte, wurde für sie wie die Brahmā-Nacht und mehrte ihre Freude.
15.19.23
ततो रात्र्यां व्यतीतायां कृतपूर्वाह्णिकक्रियाः ।
हुत्वाऽग्निं विधिवत्सर्वे प्रययुस्ते यथाक्रमम्।
उदङ्मुखा निरीक्षन्त उपवासपरायणाः ॥ १५.१९.२३ ॥
Dann, als die Nacht vergangen war, die Vormittagsriten vollzogen und regelgerecht ins Feuer geopfert hatten, brachen alle der Reihe nach auf, nach Norden gewandt, schauend, dem Fasten ergeben.
15.19.24
स तेषामतिदुःखोऽभून्निवासः प्रथमेऽहनि ।
शोचतां वदतां चापि पौरजानपदैर्जनैः ॥ १५.१९.२४ ॥
Am ersten Tag war ihr Aufenthalt äußerst schmerzlich, während die Stadt- und Landbewohner klagten und sprachen.