مهابهاراتا · أدهيايا 15.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.2.1
एवं सम्पूजितो राजा पाण्डवैरंबिकासुतः ।
विजहार यथापूर्वमृषिभिः पर्युपस्थितः ॥ १५.२.१ ॥
وهكذا، مكرَّمًا من البانداڤا، عاش الملك دهريتاراشترا ابن أمبيكا كما كان من قبل، محاطًا بالحكماء.
15.2.2
ब्रह्मदेयाग्रहारांश्च प्रददौ स कुरूद्वहः ।
तच्च कुन्तीसुतो राजा सर्वमेवान्वमोदत ॥ १५.२.२ ॥
فأعطى ذلك خير الكورو البراهمةَ أراضيَ براهمديا وقرى أغراهارا، ووافق الملك ابن كونتي على كل ذلك.
15.2.3
आनृशंस्यपरो राजा प्रीयमाणो युधिष्ठिरः ।
उवाच स तदा भ्रातॄनमात्यांश्च महीपतिः।
मया चैव भवद्भिश्च मान्य एष नराधिपः ॥ १५.२.३ ॥
فقال الملك يُدهيشثيرا، المكرِّس نفسه للرحمة والمسرور، حينئذٍ لإخوته ووزرائه: "إن هذا السيد على البشر يجب أن أكرمه أنا وأنتم جميعًا."
15.2.4
निदेशे धृतराष्ट्रस्य यस्तिष्ठति स मे सुहृत् ।
विपरीतश्च मे शत्रुर्नियम्यश्च भवेन्नरः ॥ १५.२.४ ॥
من يثبت تحت أمر دهريتاراشترا فهو صديقي؛ ومن يعارضني فهو عدوي، وينبغي كبح جماحه.
15.2.5
परिवृत्तेषु चाहःसु पुत्राणां श्राद्धकर्मणि ।
ददौ च राजा वित्तानि यावदस्य चिकीर्षितम् ॥ १५.२.५ ॥
ولما انقضت أيام طقوس الشراد للأبناء، أعطى الملك من الثروة بقدر ما كان يبتغيه.
15.2.6
ततः स राजा कौरव्यो धृतराष्ट्रो महामनाः ।
ब्राह्मणेभ्यो यथार्हेभ्यो ददौ वित्तान्यनेकशः ॥ १५.२.६ ॥
ثم أعطى ذلك الملك الكوروي الكريم النفس، دهريتاراشترا، ثروات بطرق شتى للبراهمة المستحقين.
15.2.7
धर्मिराजश्च भीमश्च सव्यसाची यमावपि ।
तत्सर्वमन्ववर्तन्त धृतराष्ट्रव्यपेक्षया ॥ १५.२.७ ॥
وسار الملك دharma (يودهيشتيرا)، وبهيما، وسافياساتشين (أرجونا)، والتوأمان أيضًا على كل ذلك احترامًا لدهريتاراشترا.
15.2.8
कथं नु राजा वृद्धः स पुत्रपौत्रवधार्दितः ।
शोकमस्मत्कृतं प्राप्यि न म्रियेतेति चिन्त्य ते ॥ १५.२.८ ॥
كيف لهذا الملك الشيخ، المعذب بمقتل أبنائه وأحفاده، أن يحتمل الحزن الذي سببناه دون أن يموت؟ وهكذا فكّروا وهم قلقون.
15.2.9
यावद्धि कुरुवीरस्य जीवत्पुत्रस्य वै सुखम् ।
तावत्सुखमवाप्नोति भोगांश्चैव व्यवस्थितान् ॥ १५.२.९ ॥
ما دام ابن بطل الكورو الحي موجودًا، فله السعادة ما دام، ويبلغ المتع المقررة له.
15.2.10
ततस्ते सहिताः पञ्च भ्रातरः पाण्डुनन्दनाः ।
तथाशीलाः समातस्थुर्धृतराष्ट्रस्य शासने ॥ १५.२.१० ॥
ثم وقف أبناء بانڈو الخمسة، مجتمعين، على هذا السلوك، مستعدين لأمر دهريتاراشترا.
15.2.11
धृतराष्ट्रश्च तान्सर्वान्विनीतान्नियमे स्थितान् ।
शिष्यवृत्तिं समापन्नान्गुरुवत्प्रत्यपद्यत ॥ १५.२.११ ॥
وقبل دهريتاراشترا جميعهم، متواضعين، ثابتين في النظام، متبنين سلوك التلاميذ، كما يفعل المعلم.
15.2.12
गान्धारी चैव पुत्राणां विविधैः श्राद्धकर्मभिः ।
आनृण्यमगमत्कामान्विप्रेभ्यः प्रतिपाद्य सा ॥ १५.२.१२ ॥
وبلغت غاندهاري أيضًا التحرر من الدين، بأدائها شعائر الجنازة المختلفة لأبنائها، ومنحها البراهمة الهدايا المرغوبة.
15.2.13
एवं धर्मभृतांश्रेष्ठो धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिः सहितो धीमान्पूजयामासं तं नृपम् ॥ १५.२.१३ ॥
فهكذا أكرم يودhishthira، ملك الدharma، أفضل حملة الدharma، الحكيم، مع إخوته ذلك الملك.
15.2.14
स राजा सुमहातेजा वृद्धः कुरुकुलोद्वहः ।
न ददर्श तदा किञ्चिदप्रियं पाण्डुनन्दने ॥ १५.२.१४ ॥
ذلك الملك العظيم البهاء، الشيخ، حامل سلالة الكورو، لم يرَ حينها شيئًا غير مرضٍ في أبناء بانذو.
15.2.15
वर्तमानेषु सद्वृत्तिं पाण्डवेषु महात्मसु ।
प्रीतिमानभवद्राजा धृतराष्ट्रोंऽबिकासुतिः ॥ १५.२.१५ ॥
وبينما كان البانداويون ذوو النفوس العظيمة يعيشون بسلوك حسن، سُرّ الملك دهريتاراشترا ابن أمبيكا.
15.2.16
सौबलेयी च गान्धारी पुत्रशोकमपास्य तम् ।
सदैव प्रीतिमत्यासीत्तनयेषु निजेष्विव ॥ १५.२.१६ ॥
وغاندهاري ابنة سوبالا، إذ تركت حزنها على أبنائها، كانت دائمًا محبّة لهم كأنهم أبناؤها الخاصون.
15.2.17
प्रियाण्येव तु कौरव्यो नाप्रियाणि कुरूद्वहः ।
वैचित्रवीर्य नृपतौ समाचरत सर्वदा ॥ १५.२.१७ ॥
ذلك الكوراوي، حامل الكورو، لم يفعل للملك ابن فيتشيتراويريا إلا ما يسرّه دائمًا، ولم يفعل قط ما يسوؤه.
15.2.18
यद्यद्ब्रूते च किञ्चित्स धृतराष्ट्रो जनाधिपः ।
गुरु वा लघु वा कार्यं गान्धारी च तपस्विनी ॥ १५.२.१८ ॥
مهما قال ملك الشعوب دهريتاراشترا، سواء كان أمرًا جسيمًا أو يسيرًا، فإن غاندهاري الزاهدة كانت تنفّذه أيضًا.
15.2.19
तं स राजा महाराज पाण्डवानां धुरंधरः ।
पूजयित्वा वचस्तत्तदकार्षीत्परवीरहा ॥ १५.२.१९ ॥
أيها الملك العظيم، ذلك الملك سند البانداڤا، أكرم كل كلمة من كلماته وفعل وفقها؛ وكان قاتل أبطال الأعداء.
15.2.20
तेन तस्याभवत्प्रीतो वृत्तेन स नराधिपः ।
अन्वतप्यत संस्मृत्य पुत्रं तं मन्दचेतसम् ॥ १५.२.२० ॥
سُرَّ الملك بسلوكه، ومع ذلك أخذ يندم متذكراً ابنه ضعيف العقل.
15.2.21
सदा च प्रातरुत्थाय कृतजप्यः शुचिर्नृपः ।
आशास्ते पाण्डुपुत्राणां समरेष्वपराजयम् ॥ १५.२.२१ ॥
كان الملك دائماً يستيقظ عند الفجر، ويتلو الأدعية ويتطهّر، ويتمنى لأبناء پاندو عدم الهزيمة في المعارك.
15.2.22
ब्राह्मणान्स्वस्तिवाच्याथ हुत्वा चैव हुताशनम् ।
आयूंषि पाण्डुपुत्राणामाशंसत नराधिपः ॥ १५.२.२२ ॥
ثم أمر الملك البراهمة بتلاوة الدعوات الطيبة، وقدّم القرابين للنار، وتمنى طول العمر لأبناء پاندو.
15.2.23
न तां प्रीतिं परामाप पुत्रेभ्यः स तदा पुरा ।
यां प्रीतिं पाण्डुपुत्रेभ्यः सदाऽवाप नराधिपः। ॥ १५.२.२३ ॥
لم يكن ذلك الملك قد نال من أبنائه قبلاً تلك اللذة العظمى التي كان ينالها دائماً من أبناء پاندو.
15.2.24
ब्राह्मणानां यथा वृत्तः क्षत्रियाणां यथाविधः ।
तथा विट्शूद्रसङ्घानामभवत्स प्रियस्तदा ॥ १५.२.२४ ॥
وكما كان سلوكه مع البراهمة، وكما كان سلوكه المشروع مع الكشاتريا، هكذا أصبح حبيباً أيضاً لجماعات الفايشيا والشودرا حينئذ.
15.2.25
यच्च किञ्चित्तदा पापं धृतराष्ट्रसुतैः कृतम् ।
अकृत्वा हृदि तत्पापं तं नृपं सोन्ववर्तत ॥ १५.२.२५ ॥
ولم يُبقِ في قلبه ما اقترفه أبناء دهريتراشترا من إثم حينذاك، بل لزم طاعة ذلك الملك.
15.2.26
यः कश्चिदपि यत्किञ्चित्प्रमादादंबिकासुते ।
कुरुते द्वेष्यतामेति स कौन्तेयस्य धीमतः ॥ १५.२.२६ ॥
من فعل شيئًا، عن غفلة، تجاه ابن أمبيكا، صار مَحلًّا لبغض ابن كونتي الحكيم.
15.2.27
न राज्ञो धृतराष्ट्रस्य न च दुर्योधनस्य वै ।
उवाच दुष्कृतं कश्चिद्युधिष्ठिरभयान्नरः ॥ १५.२.२७ ॥
لم يتكلم أحد عن فعلة شنيعة تخص الملك دهريتراشترا ولا دوريودهنا، خوفًا من يودهيشثيرا.
15.2.28
धृत्या तुष्टो नरेन्द्रः स गान्धारी विदुरस्तथा ।
अजातशत्रोर्वृत्तेन न तु भीमस्य पार्थिवः ॥ १५.२.२८ ॥
رضي ذلك الملك بالثبات، وكذلك غاندهاري وفيدورا رضيا بسلوك أجاتاشاترو، أما الملك فلم يرضَ عن بهيما.
15.2.29
अन्ववर्तत भीमोपि निश्चितो धर्मजं नृपम् ।
धृतराष्ट्रं च सम्प्रेक्ष्य सदा भवति दुर्मनाः ॥ १५.२.२९ ॥
وكان بهيما أيضًا، عازمًا، يتبع الملك المولود من الدارما؛ ولكنه إذا رأى دهريتراشترا كان دائمًا مضطرب النفس.
15.2.30
राजानमनुवर्तन्त धर्मपुत्रममित्रहा ।
अन्ववर्तत संक्रुद्धो हृदयेन पराङ्मुखः ॥ १५.२.३० ॥
تبع قاهر الأعداء الملك ابن الدارما؛ وكان غاضبًا، يتبع وقلبه منصرف عنه.