Mahābhārata · Adhyāya 15.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.2.1
एवं सम्पूजितो राजा पाण्डवैरंबिकासुतः ।
विजहार यथापूर्वमृषिभिः पर्युपस्थितः ॥ १५.२.१ ॥
Assim honrado pelos Pāṇḍavas, o rei Dhṛtarāṣṭra, filho de Ambikā, viveu como antes, cercado de sábios.
15.2.2
ब्रह्मदेयाग्रहारांश्च प्रददौ स कुरूद्वहः ।
तच्च कुन्तीसुतो राजा सर्वमेवान्वमोदत ॥ १५.२.२ ॥
Aquele melhor dos Kurus deu aos brâmanes terras brahmadeya e aldeias agrahāra, e o rei, filho de Kuntī, aprovou tudo isso.
15.2.3
आनृशंस्यपरो राजा प्रीयमाणो युधिष्ठिरः ।
उवाच स तदा भ्रातॄनमात्यांश्च महीपतिः।
मया चैव भवद्भिश्च मान्य एष नराधिपः ॥ १५.२.३ ॥
O rei Yudhiṣṭhira, dedicado à compaixão e satisfeito, disse então a seus irmãos e ministros: "Este senhor dos homens deve ser honrado por mim e por todos vós."
15.2.4
निदेशे धृतराष्ट्रस्य यस्तिष्ठति स मे सुहृत् ।
विपरीतश्च मे शत्रुर्नियम्यश्च भवेन्नरः ॥ १५.२.४ ॥
Quem permanece sob o comando de Dhṛtarāṣṭra é meu amigo; quem se opõe a mim é meu inimigo e deve ser contido.
15.2.5
परिवृत्तेषु चाहःसु पुत्राणां श्राद्धकर्मणि ।
ददौ च राजा वित्तानि यावदस्य चिकीर्षितम् ॥ १५.२.५ ॥
Quando passaram os dias dos ritos fúnebres dos filhos, o rei deu riquezas tanto quanto pretendera.
15.2.6
ततः स राजा कौरव्यो धृतराष्ट्रो महामनाः ।
ब्राह्मणेभ्यो यथार्हेभ्यो ददौ वित्तान्यनेकशः ॥ १५.२.६ ॥
Então aquele descendente dos Kurus, o rei Dhṛtarāṣṭra de grande coração, deu riquezas de muitas maneiras aos brâmanes dignos.
15.2.7
धर्मिराजश्च भीमश्च सव्यसाची यमावपि ।
तत्सर्वमन्ववर्तन्त धृतराष्ट्रव्यपेक्षया ॥ १५.२.७ ॥
O rei Dharma (Yudhiṣṭhira), Bhīma, Savyasācin (Arjuna) e os gêmeos também seguiam tudo isso, por respeito a Dhṛtarāṣṭra.
15.2.8
कथं नु राजा वृद्धः स पुत्रपौत्रवधार्दितः ।
शोकमस्मत्कृतं प्राप्यि न म्रियेतेति चिन्त्य ते ॥ १५.२.८ ॥
Como este rei idoso, atormentado pela morte de seus filhos e netos, poderia sofrer a dor que causamos sem morrer? Pensando assim, estavam inquietos.
15.2.9
यावद्धि कुरुवीरस्य जीवत्पुत्रस्य वै सुखम् ।
तावत्सुखमवाप्नोति भोगांश्चैव व्यवस्थितान् ॥ १५.२.९ ॥
Enquanto vive o filho do herói kuru, enquanto ele está vivo, assim obtém ele a felicidade e os prazeres que lhe são destinados.
15.2.10
ततस्ते सहिताः पञ्च भ्रातरः पाण्डुनन्दनाः ।
तथाशीलाः समातस्थुर्धृतराष्ट्रस्य शासने ॥ १५.२.१० ॥
Então, aqueles cinco filhos de Pāṇḍu, juntos e de tal conduta, permaneceram prontos sob o comando de Dhṛtarāṣṭra.
15.2.11
धृतराष्ट्रश्च तान्सर्वान्विनीतान्नियमे स्थितान् ।
शिष्यवृत्तिं समापन्नान्गुरुवत्प्रत्यपद्यत ॥ १५.२.११ ॥
E Dhṛtarāṣṭra recebeu todos eles, humildes, firmes na disciplina e tendo assumido a conduta de discípulos, como faria um mestre.
15.2.12
गान्धारी चैव पुत्राणां विविधैः श्राद्धकर्मभिः ।
आनृण्यमगमत्कामान्विप्रेभ्यः प्रतिपाद्य सा ॥ १५.२.१२ ॥
Também Gāndhārī, realizando diversos ritos fúnebres por seus filhos e dando presentes desejados aos brâmanes, alcançou a libertação da dívida.
15.2.13
एवं धर्मभृतांश्रेष्ठो धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिः सहितो धीमान्पूजयामासं तं नृपम् ॥ १५.२.१३ ॥
Assim, Yudhiṣṭhira, o rei do dharma, o melhor dos que sustentam o dharma, sábio, junto com seus irmãos, honrou aquele rei.
15.2.14
स राजा सुमहातेजा वृद्धः कुरुकुलोद्वहः ।
न ददर्श तदा किञ्चिदप्रियं पाण्डुनन्दने ॥ १५.२.१४ ॥
Aquele rei, de grande esplendor, idoso, sustentáculo da linhagem kuru, então não viu nada desagradável nos filhos de Pāṇḍu.
15.2.15
वर्तमानेषु सद्वृत्तिं पाण्डवेषु महात्मसु ।
प्रीतिमानभवद्राजा धृतराष्ट्रोंऽबिकासुतिः ॥ १५.२.१५ ॥
Enquanto os magnânimos Pāṇḍavas viviam em conduta reta, o rei Dhṛtarāṣṭra, filho de Ambikā, ficou satisfeito.
15.2.16
सौबलेयी च गान्धारी पुत्रशोकमपास्य तम् ।
सदैव प्रीतिमत्यासीत्तनयेषु निजेष्विव ॥ १५.२.१६ ॥
E Gāndhārī, filha de Subala, deixando de lado a dor pelos filhos, sempre foi afetuosa com eles como se fossem seus próprios filhos.
15.2.17
प्रियाण्येव तु कौरव्यो नाप्रियाणि कुरूद्वहः ।
वैचित्रवीर्य नृपतौ समाचरत सर्वदा ॥ १५.२.१७ ॥
Aquele Kaurava, sustentáculo dos kurus, sempre fez ao rei, filho de Vicitravīrya, apenas coisas agradáveis, e nunca desagradáveis.
15.2.18
यद्यद्ब्रूते च किञ्चित्स धृतराष्ट्रो जनाधिपः ।
गुरु वा लघु वा कार्यं गान्धारी च तपस्विनी ॥ १५.२.१८ ॥
Qualquer coisa que o senhor dos povos, Dhṛtarāṣṭra, dissesse, fosse uma tarefa grave ou leve, também a asceta Gāndhārī cumpria.
15.2.19
तं स राजा महाराज पाण्डवानां धुरंधरः ।
पूजयित्वा वचस्तत्तदकार्षीत्परवीरहा ॥ १५.२.१९ ॥
Grande rei, aquele soberano, sustentáculo dos Pāṇḍavas, honrou cada uma de suas palavras e agiu conforme elas; era o matador dos heróis inimigos.
15.2.20
तेन तस्याभवत्प्रीतो वृत्तेन स नराधिपः ।
अन्वतप्यत संस्मृत्य पुत्रं तं मन्दचेतसम् ॥ १५.२.२० ॥
Satisfeito com a conduta dele, aquele rei, contudo, lamentou-se ao recordar seu filho de mente obtusa.
15.2.21
सदा च प्रातरुत्थाय कृतजप्यः शुचिर्नृपः ।
आशास्ते पाण्डुपुत्राणां समरेष्वपराजयम् ॥ १५.२.२१ ॥
Sempre ao amanhecer, levantando-se, recitando preces e purificado, o rei desejava aos filhos de Pāṇḍu a invencibilidade nas batalhas.
15.2.22
ब्राह्मणान्स्वस्तिवाच्याथ हुत्वा चैव हुताशनम् ।
आयूंषि पाण्डुपुत्राणामाशंसत नराधिपः ॥ १५.२.२२ ॥
Então o rei, fazendo os brâmanes recitarem bênçãos e oferecendo oblações ao fogo, desejou longa vida aos filhos de Pāṇḍu.
15.2.23
न तां प्रीतिं परामाप पुत्रेभ्यः स तदा पुरा ।
यां प्रीतिं पाण्डुपुत्रेभ्यः सदाऽवाप नराधिपः। ॥ १५.२.२३ ॥
Antes, aquele rei não obtivera de seus próprios filhos aquela suprema alegria que sempre recebia dos filhos de Pāṇḍu.
15.2.24
ब्राह्मणानां यथा वृत्तः क्षत्रियाणां यथाविधः ।
तथा विट्शूद्रसङ्घानामभवत्स प्रियस्तदा ॥ १५.२.२४ ॥
Assim como era sua conduta com os brâmanes, e conforme a regra com os kṣatriyas, assim também se tornou querido pelos grupos de vaiśyas e śūdras.
15.2.25
यच्च किञ्चित्तदा पापं धृतराष्ट्रसुतैः कृतम् ।
अकृत्वा हृदि तत्पापं तं नृपं सोन्ववर्तत ॥ १५.२.२५ ॥
Sem guardar no coração o mal que os filhos de Dhṛtarāṣṭra haviam cometido naquele tempo, ele seguiu aquele rei.
15.2.26
यः कश्चिदपि यत्किञ्चित्प्रमादादंबिकासुते ।
कुरुते द्वेष्यतामेति स कौन्तेयस्य धीमतः ॥ १५.२.२६ ॥
Quem, por descuido, faz qualquer coisa contra o filho de Ambikā torna-se objeto do ódio do sábio filho de Kuntī.
15.2.27
न राज्ञो धृतराष्ट्रस्य न च दुर्योधनस्य वै ।
उवाच दुष्कृतं कश्चिद्युधिष्ठिरभयान्नरः ॥ १५.२.२७ ॥
Sobre o rei Dhṛtarāṣṭra ou Duryodhana, nenhum homem, por medo de Yudhiṣṭhira, falou de qualquer ato errado.
15.2.28
धृत्या तुष्टो नरेन्द्रः स गान्धारी विदुरस्तथा ।
अजातशत्रोर्वृत्तेन न तु भीमस्य पार्थिवः ॥ १५.२.२८ ॥
Aquele senhor dos homens ficou satisfeito com a firmeza; Gāndhārī e Vidura também, pela conduta de Ajātaśatru, mas o rei não estava satisfeito com Bhīma.
15.2.29
अन्ववर्तत भीमोपि निश्चितो धर्मजं नृपम् ।
धृतराष्ट्रं च सम्प्रेक्ष्य सदा भवति दुर्मनाः ॥ १५.२.२९ ॥
Bhīma também, resoluto, seguia o rei nascido do dharma; mas ao ver Dhṛtarāṣṭra ficava sempre com o ânimo abatido.
15.2.30
राजानमनुवर्तन्त धर्मपुत्रममित्रहा ।
अन्ववर्तत संक्रुद्धो हृदयेन पराङ्मुखः ॥ १५.२.३० ॥
O matador de inimigos seguia o rei, filho do dharma; ele, irado, seguia com o coração afastado.