മഹാഭാരതം · അധ്യായം 15.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.2.1
एवं सम्पूजितो राजा पाण्डवैरंबिकासुतः ।
विजहार यथापूर्वमृषिभिः पर्युपस्थितः ॥ १५.२.१ ॥
ഇങ്ങനെ പാണ്ഡവരാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട അംബികാപുത്രനായ രാജാവ് ധൃതരാഷ്ട്രൻ, മുമ്പത്തെപ്പോലെ ഋഷിമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് വിഹരിച്ചു.
15.2.2
ब्रह्मदेयाग्रहारांश्च प्रददौ स कुरूद्वहः ।
तच्च कुन्तीसुतो राजा सर्वमेवान्वमोदत ॥ १५.२.२ ॥
ആ കുരുശ്രേഷ്ഠൻ ബ്രാഹ്മണർക്ക് ബ്രഹ്മദേയ ഭൂമികളും അഗ്രഹാര ഗ്രാമങ്ങളും നൽകി; കുന്തീപുത്രനായ രാജാവ് അതെല്ലാം അംഗീകരിച്ചു.
15.2.3
आनृशंस्यपरो राजा प्रीयमाणो युधिष्ठिरः ।
उवाच स तदा भ्रातॄनमात्यांश्च महीपतिः।
मया चैव भवद्भिश्च मान्य एष नराधिपः ॥ १५.२.३ ॥
ദയയിൽ മുഴുകിയ രാജാവായ യുധിഷ്ഠിരൻ സന്തോഷത്തോടെ അപ്പോൾ സഹോദരന്മാരോടും മന്ത്രിമാരോടും പറഞ്ഞു: "ഈ നരാധിപൻ ഞങ്ങളാലും നിങ്ങളാലും ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ്."
15.2.4
निदेशे धृतराष्ट्रस्य यस्तिष्ठति स मे सुहृत् ।
विपरीतश्च मे शत्रुर्नियम्यश्च भवेन्नरः ॥ १५.२.४ ॥
ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ കല്പനയിൽ നിലകൊള്ളുന്ന മനുഷ്യൻ എന്റെ സുഹൃത്താണ്; എനിക്കെതിരായവൻ എന്റെ ശത്രുവാണ്, അവനെ നിയന്ത്രിക്കണം.
15.2.5
परिवृत्तेषु चाहःसु पुत्राणां श्राद्धकर्मणि ।
ददौ च राजा वित्तानि यावदस्य चिकीर्षितम् ॥ १५.२.५ ॥
പുത്രന്മാരുടെ ശ്രാദ്ധകർമ്മ ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, രാജാവ് താൻ ഉദ്ദേശിച്ചത്ര ധനം ദാനം ചെയ്തു.
15.2.6
ततः स राजा कौरव्यो धृतराष्ट्रो महामनाः ।
ब्राह्मणेभ्यो यथार्हेभ्यो ददौ वित्तान्यनेकशः ॥ १५.२.६ ॥
പിന്നെ ആ കൗരവവംശജനും മഹാമനസ്കനുമായ രാജാവ് ധൃതരാഷ്ട്രൻ അർഹരായ ബ്രാഹ്മണർക്ക് പലവിധത്തിൽ ധനം നൽകി.
15.2.7
धर्मिराजश्च भीमश्च सव्यसाची यमावपि ।
तत्सर्वमन्ववर्तन्त धृतराष्ट्रव्यपेक्षया ॥ १५.२.७ ॥
ധർമ്മരാജാവായ യുധിഷ്ഠിരനും ഭീമനും ഇടംകൈയ്യൻ വില്ലാളി അർജ്ജുനനും ഇരട്ടകളായ നകുലസഹദേവന്മാരും ധൃതരാഷ്ട്രരോടുള്ള ആദരവോടെ അതെല്ലാം അനുസരിച്ചു.
15.2.8
कथं नु राजा वृद्धः स पुत्रपौत्रवधार्दितः ।
शोकमस्मत्कृतं प्राप्यि न म्रियेतेति चिन्त्य ते ॥ १५.२.८ ॥
പുത്രപൗത്രന്മാരുടെ വധത്താൽ പീഡിതനായ ഈ വൃദ്ധരാജാവ്, ഞങ്ങൾ കാരണമുണ്ടായ ദുഃഖം ലഭിച്ചിട്ട് എങ്ങനെ മരിക്കാതിരിക്കും എന്ന് അവർ ചിന്തിച്ചു.
15.2.9
यावद्धि कुरुवीरस्य जीवत्पुत्रस्य वै सुखम् ।
तावत्सुखमवाप्नोति भोगांश्चैव व्यवस्थितान् ॥ १५.२.९ ॥
കുരുവീരന്റെ ജീവനുള്ള പുത്രൻ ഉള്ളിടത്തോളം മാത്രമേ അദ്ദേഹത്തിന് സുഖമുള്ളൂ; അപ്പോൾ മാത്രമേ സ്ഥിരമായ ഭോഗങ്ങളും ലഭിക്കൂ.
15.2.10
ततस्ते सहिताः पञ्च भ्रातरः पाण्डुनन्दनाः ।
तथाशीलाः समातस्थुर्धृतराष्ट्रस्य शासने ॥ १५.२.१० ॥
അപ്പോൾ പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രന്മാരായ ആ അഞ്ചു സഹോദരന്മാരും ഒരുമിച്ച്, അത്തരം ശീലമുള്ളവരായി, ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ കല്പനയിൽ നിലകൊണ്ടു.
15.2.11
धृतराष्ट्रश्च तान्सर्वान्विनीतान्नियमे स्थितान् ।
शिष्यवृत्तिं समापन्नान्गुरुवत्प्रत्यपद्यत ॥ १५.२.११ ॥
ധൃതരാഷ്ട്രൻ വിനയമുള്ളവരും നിയമത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവരും ശിഷ്യവൃത്തി സ്വീകരിച്ചവരുമായ അവരെല്ലാവരെയും ഗുരുവെന്നപോലെ സ്വീകരിച്ചു.
15.2.12
गान्धारी चैव पुत्राणां विविधैः श्राद्धकर्मभिः ।
आनृण्यमगमत्कामान्विप्रेभ्यः प्रतिपाद्य सा ॥ १५.२.१२ ॥
ഗാന്ധാരിയും പുത്രന്മാർക്കായി വിവിധ ശ്രാദ്ധകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത്, ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഇഷ്ടദാനങ്ങൾ നൽകി ഋണമുക്തി നേടി.
15.2.13
एवं धर्मभृतांश्रेष्ठो धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिः सहितो धीमान्पूजयामासं तं नृपम् ॥ १५.२.१३ ॥
ഇങ്ങനെ ധർമ്മം പാലിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ധർമ്മരാജൻ യുധിഷ്ഠിരൻ തന്റെ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം ആ രാജാവിനെ ആദരിച്ചു.
15.2.14
स राजा सुमहातेजा वृद्धः कुरुकुलोद्वहः ।
न ददर्श तदा किञ्चिदप्रियं पाण्डुनन्दने ॥ १५.२.१४ ॥
അത്യന്തം തേജസ്വിയും വൃദ്ധനും കുരുകുലത്തെ താങ്ങുന്നവനുമായ ആ രാജാവ് അപ്പോൾ പാണ്ഡുപുത്രന്മാരിൽ ഒരു അപ്രിയവും കണ്ടില്ല.
15.2.15
वर्तमानेषु सद्वृत्तिं पाण्डवेषु महात्मसु ।
प्रीतिमानभवद्राजा धृतराष्ट्रोंऽबिकासुतिः ॥ १५.२.१५ ॥
മഹാത്മാക്കളായ പാണ്ഡവർ സദാചാരത്തോടെ വർത്തിക്കുമ്പോൾ അംബികാപുത്രനായ ധൃതരാഷ്ട്രരാജാവ് സന്തോഷിച്ചു.
15.2.16
सौबलेयी च गान्धारी पुत्रशोकमपास्य तम् ।
सदैव प्रीतिमत्यासीत्तनयेषु निजेष्विव ॥ १५.२.१६ ॥
സുബലന്റെ പുത്രിയായ ഗാന്ധാരിയും പുത്രശോകം വെടിഞ്ഞ് എപ്പോഴും സ്വന്തം മക്കളോടെന്നപോലെ സ്നേഹത്തോടെ ഇരുന്നു.
15.2.17
प्रियाण्येव तु कौरव्यो नाप्रियाणि कुरूद्वहः ।
वैचित्रवीर्य नृपतौ समाचरत सर्वदा ॥ १५.२.१७ ॥
കുരുകുലത്തെ താങ്ങുന്ന ആ കൗരവൻ വിചിത്രവീര്യന്റെ പുത്രനായ രാജാവിനോട് എപ്പോഴും പ്രിയമായതുതന്നെ ചെയ്തു, അപ്രിയമായതൊന്നും ചെയ്തില്ല.
15.2.18
यद्यद्ब्रूते च किञ्चित्स धृतराष्ट्रो जनाधिपः ।
गुरु वा लघु वा कार्यं गान्धारी च तपस्विनी ॥ १५.२.१८ ॥
ജനാധിപനായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ എന്തുപറഞ്ഞാലും, അത് വലുതോ ചെറുതോ ആയ കാര്യമായാലും, തപസ്വിനിയായ ഗാന്ധാരിയും അത് ചെയ്തു.
15.2.19
तं स राजा महाराज पाण्डवानां धुरंधरः ।
पूजयित्वा वचस्तत्तदकार्षीत्परवीरहा ॥ १५.२.१९ ॥
മഹാരാജാവേ, പാണ്ഡവരുടെ ധുരന്ധരനായ ആ രാജാവ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓരോ വാക്കും ബഹുമാനിച്ച് അതുപോലെ ചെയ്തു; ശത്രുവീരന്മാരെ വധിക്കുന്നവനാണ് അദ്ദേഹം.
15.2.20
तेन तस्याभवत्प्रीतो वृत्तेन स नराधिपः ।
अन्वतप्यत संस्मृत्य पुत्रं तं मन्दचेतसम् ॥ १५.२.२० ॥
അദ്ദേഹത്തിന്റെ നടപ്പുകൊണ്ട് ആ രാജാവ് സന്തോഷിച്ചു; എന്നാൽ ആ മന്ദബുദ്ധിയായ പുത്രനെ ഓർത്ത് അദ്ദേഹം പശ്ചാത്തപിച്ചു.
15.2.21
सदा च प्रातरुत्थाय कृतजप्यः शुचिर्नृपः ।
आशास्ते पाण्डुपुत्राणां समरेष्वपराजयम् ॥ १५.२.२१ ॥
രാജാവ് എപ്പോഴും പ്രഭാതത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ്, ജപം ചെയ്ത്, ശുദ്ധനായി പാണ്ഡുപുത്രന്മാർക്ക് യുദ്ധങ്ങളിൽ അപരാജയം ആശംസിച്ചു.
15.2.22
ब्राह्मणान्स्वस्तिवाच्याथ हुत्वा चैव हुताशनम् ।
आयूंषि पाण्डुपुत्राणामाशंसत नराधिपः ॥ १५.२.२२ ॥
പിന്നെ ആ രാജാവ് ബ്രാഹ്മണരെക്കൊണ്ട് സ്വസ്തിവാചനം ചെയ്യിച്ച്, അഗ്നിയിൽ ഹവിസ്സ് അർപ്പിച്ച്, പാണ്ഡുപുത്രന്മാരുടെ ദീർഘായുസ്സ് ആശംസിച്ചു.
15.2.23
न तां प्रीतिं परामाप पुत्रेभ्यः स तदा पुरा ।
यां प्रीतिं पाण्डुपुत्रेभ्यः सदाऽवाप नराधिपः। ॥ १५.२.२३ ॥
മുമ്പ് ആ രാജാവ് തന്റെ പുത്രന്മാരിൽനിന്ന് അത്രയും പരമമായ സന്തോഷം നേടിയിരുന്നില്ല; പാണ്ഡുപുത്രന്മാരിൽനിന്ന് അദ്ദേഹം എപ്പോഴും നേടിയ സന്തോഷവും.
15.2.24
ब्राह्मणानां यथा वृत्तः क्षत्रियाणां यथाविधः ।
तथा विट्शूद्रसङ्घानामभवत्स प्रियस्तदा ॥ १५.२.२४ ॥
ബ്രാഹ്മണരോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ നടപ്പുപോലെയും ക്ഷത്രിയരോടുള്ള ചട്ടപ്രകാരമുള്ള നടപ്പുപോലെയും, അതുപോലെ അന്ന് വൈശ്യ-ശൂദ്രസമൂഹങ്ങൾക്കും അദ്ദേഹം പ്രിയനായി.
15.2.25
यच्च किञ्चित्तदा पापं धृतराष्ट्रसुतैः कृतम् ।
अकृत्वा हृदि तत्पापं तं नृपं सोन्ववर्तत ॥ १५.२.२५ ॥
അന്ന് ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ ചെയ്ത ഏതൊരു പാപവും ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കാതെ അവൻ ആ രാജാവിനെ അനുസരിച്ചു.
15.2.26
यः कश्चिदपि यत्किञ्चित्प्रमादादंबिकासुते ।
कुरुते द्वेष्यतामेति स कौन्तेयस्य धीमतः ॥ १५.२.२६ ॥
അംബികയുടെ പുത്രനോട് അശ്രദ്ധകൊണ്ട് ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും ചെയ്താൽ, അവൻ ബുദ്ധിമാനായ കുന്തീപുത്രന്റെ വെറുപ്പിന് പാത്രമാകും.
15.2.27
न राज्ञो धृतराष्ट्रस्य न च दुर्योधनस्य वै ।
उवाच दुष्कृतं कश्चिद्युधिष्ठिरभयान्नरः ॥ १५.२.२७ ॥
രാജാവായ ധൃതരാഷ്ട്രനെക്കുറിച്ചോ ദുര്യോധനനെക്കുറിച്ചോ യുധിഷ്ഠിരന്റെ ഭയം മൂലം ആരും ദുഷ്കൃത്യം പറഞ്ഞില്ല.
15.2.28
धृत्या तुष्टो नरेन्द्रः स गान्धारी विदुरस्तथा ।
अजातशत्रोर्वृत्तेन न तु भीमस्य पार्थिवः ॥ १५.२.२८ ॥
ധൈര്യംകൊണ്ട് ആ നരേന്ദ്രൻ സന്തുഷ്ടനായി; ഗാന്ധാരിയും വിദുരനും അതുപോലെ; അജാതശത്രുവിന്റെ നടപ്പുകൊണ്ട് അവർ സന്തുഷ്ടരായി, എന്നാൽ ആ രാജാവ് ഭീമനെക്കുറിച്ച് സന്തുഷ്ടനായില്ല.
15.2.29
अन्ववर्तत भीमोपि निश्चितो धर्मजं नृपम् ।
धृतराष्ट्रं च सम्प्रेक्ष्य सदा भवति दुर्मनाः ॥ १५.२.२९ ॥
ഭീമനും ഉറച്ച മനസ്സോടെ ധർമപുത്രനായ രാജാവിനെ അനുസരിച്ചു; എന്നാൽ ധൃതരാഷ്ട്രനെ കാണുമ്പോൾ അവൻ എപ്പോഴും മനസ്സ് വിഷമിച്ചവനായി.
15.2.30
राजानमनुवर्तन्त धर्मपुत्रममित्रहा ।
अन्ववर्तत संक्रुद्धो हृदयेन पराङ्मुखः ॥ १५.२.३० ॥
ശത്രുസംഹാരകൻ ധർമപുത്രനായ രാജാവിനെ അനുസരിച്ചു; കോപിതനായി, ഹൃദയം പിന്തിരിഞ്ഞവനായി അവൻ അനുസരിച്ചു.