ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 15.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.2.1
एवं सम्पूजितो राजा पाण्डवैरंबिकासुतः ।
विजहार यथापूर्वमृषिभिः पर्युपस्थितः ॥ १५.२.१ ॥
ಹೀಗೆ ಪಾಂಡವರಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಂಬಿಕೆಯ ಮಗ ರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು, ಮೊದಲಿನಂತೆಯೇ ಋಷಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ವಿಹರಿಸಿದನು.
15.2.2
ब्रह्मदेयाग्रहारांश्च प्रददौ स कुरूद्वहः ।
तच्च कुन्तीसुतो राजा सर्वमेवान्वमोदत ॥ १५.२.२ ॥
ಆ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮದೇಯ ಭೂಮಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅಗ್ರಹಾರ ಗ್ರಾಮಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಕುಂತಿಯ ಮಗ ರಾಜನು ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅನುಮೋದಿಸಿದನು.
15.2.3
आनृशंस्यपरो राजा प्रीयमाणो युधिष्ठिरः ।
उवाच स तदा भ्रातॄनमात्यांश्च महीपतिः।
मया चैव भवद्भिश्च मान्य एष नराधिपः ॥ १५.२.३ ॥
ಕರುಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆಗ ಸಹೋದರರಿಗೂ ಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೂ ಹೇಳಿದನು: "ಈ ನರಾಧಿಪನನ್ನು ನಾನೂ ನೀವೂ ಗೌರವಿಸಬೇಕು."
15.2.4
निदेशे धृतराष्ट्रस्य यस्तिष्ठति स मे सुहृत् ।
विपरीतश्च मे शत्रुर्नियम्यश्च भवेन्नरः ॥ १५.२.४ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಆಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವ ಮನುಷ್ಯನು ನನ್ನ ಮಿತ್ರ; ನನಗೆ ವಿರುದ್ಧನಾದವನು ನನ್ನ ಶತ್ರು, ಅವನನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು.
15.2.5
परिवृत्तेषु चाहःसु पुत्राणां श्राद्धकर्मणि ।
ददौ च राजा वित्तानि यावदस्य चिकीर्षितम् ॥ १५.२.५ ॥
ಮಕ್ಕಳ ಶ್ರಾದ್ಧ ಕರ್ಮದ ದಿನಗಳು ಕಳೆದ ನಂತರ, ರಾಜನು ತಾನು ಬಯಸಿದಷ್ಟು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದನು.
15.2.6
ततः स राजा कौरव्यो धृतराष्ट्रो महामनाः ।
ब्राह्मणेभ्यो यथार्हेभ्यो ददौ वित्तान्यनेकशः ॥ १५.२.६ ॥
ನಂತರ ಆ ಕೌರವ ವಂಶಜನು, ಮಹಾನುಭಾವನಾದ ರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು, ಅರ್ಹ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡಿದನು.
15.2.7
धर्मिराजश्च भीमश्च सव्यसाची यमावपि ।
तत्सर्वमन्ववर्तन्त धृतराष्ट्रव्यपेक्षया ॥ १५.२.७ ॥
ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಭೀಮ, ಸವ್ಯಸಾಚಿ ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಅವಳಿ ಸಹೋದರರೂ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮೇಲಿನ ಗೌರವದಿಂದ ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅನುಸರಿಸಿದರು.
15.2.8
कथं नु राजा वृद्धः स पुत्रपौत्रवधार्दितः ।
शोकमस्मत्कृतं प्राप्यि न म्रियेतेति चिन्त्य ते ॥ १५.२.८ ॥
ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರ ವಧೆಯಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಈ ವೃದ್ಧ ರಾಜ, ನಮ್ಮಿಂದ ಉಂಟಾದ ಶೋಕವನ್ನು ಪಡೆದು ಹೇಗೆ ಸಾಯದೇ ಇರುವನು ಎಂದು ಅವರು ಚಿಂತಿಸಿದರು.
15.2.9
यावद्धि कुरुवीरस्य जीवत्पुत्रस्य वै सुखम् ।
तावत्सुखमवाप्नोति भोगांश्चैव व्यवस्थितान् ॥ १५.२.९ ॥
ಕುರುವೀರನ ಜೀವಂತ ಮಗ ಇರುವವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಅವನಿಗೆ ಸುಖವಿದೆ; ಆಗಲೇ ಅವನು ಸ್ಥಿರವಾದ ಭೋಗಗಳನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
15.2.10
ततस्ते सहिताः पञ्च भ्रातरः पाण्डुनन्दनाः ।
तथाशीलाः समातस्थुर्धृतराष्ट्रस्य शासने ॥ १५.२.१० ॥
ಆಗ ಪಾಂಡುವಿನ ಆ ಐವರು ಮಕ್ಕಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ, ಅಂಥ ನಡತೆಯುಳ್ಳವರಾಗಿ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟು ನಿಂತರು.
15.2.11
धृतराष्ट्रश्च तान्सर्वान्विनीतान्नियमे स्थितान् ।
शिष्यवृत्तिं समापन्नान्गुरुवत्प्रत्यपद्यत ॥ १५.२.११ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ವಿನಯವಂತರಾಗಿ, ನಿಯಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡು, ಶಿಷ್ಯವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಗುರುವಿನಂತೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.
15.2.12
गान्धारी चैव पुत्राणां विविधैः श्राद्धकर्मभिः ।
आनृण्यमगमत्कामान्विप्रेभ्यः प्रतिपाद्य सा ॥ १५.२.१२ ॥
ಗಾಂಧಾರಿಯೂ ಪುತ್ರರಿಗಾಗಿ ವಿವಿಧ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಬಯಸಿದ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಋಣಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಳು.
15.2.13
एवं धर्मभृतांश्रेष्ठो धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिः सहितो धीमान्पूजयामासं तं नृपम् ॥ १५.२.१३ ॥
ಹೀಗೆ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ತನ್ನ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಆ ರಾಜನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದನು.
15.2.14
स राजा सुमहातेजा वृद्धः कुरुकुलोद्वहः ।
न ददर्श तदा किञ्चिदप्रियं पाण्डुनन्दने ॥ १५.२.१४ ॥
ಅತ್ಯಂತ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ, ವೃದ್ಧನಾದ, ಕುರುಕುಲವನ್ನು ಹೊತ್ತವನಾದ ಆ ರಾಜನು ಆಗ ಪಾಂಡುಪುತ್ರರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅಪ್ರಿಯವನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
15.2.15
वर्तमानेषु सद्वृत्तिं पाण्डवेषु महात्मसु ।
प्रीतिमानभवद्राजा धृतराष्ट्रोंऽबिकासुतिः ॥ १५.२.१५ ॥
ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಪಾಂಡವರು ಸದಾಚಾರದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅಂಬಿಕೆಯ ಪುತ್ರನಾದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಜನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.
15.2.16
सौबलेयी च गान्धारी पुत्रशोकमपास्य तम् ।
सदैव प्रीतिमत्यासीत्तनयेषु निजेष्विव ॥ १५.२.१६ ॥
ಸುಬಲನ ಮಗಳಾದ ಗಾಂಧಾರಿಯೂ ಪುತ್ರಶೋಕವನ್ನು ತೊರೆದು, ಸದಾ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಿದ್ದಳು.
15.2.17
प्रियाण्येव तु कौरव्यो नाप्रियाणि कुरूद्वहः ।
वैचित्रवीर्य नृपतौ समाचरत सर्वदा ॥ १५.२.१७ ॥
ಕುರುಕುಲವನ್ನು ಹೊತ್ತ ಆ ಕೌರವನು ವಿಚಿತ್ರವೀರ್ಯನ ಪುತ್ರನಾದ ರಾಜನಿಗೆ ಸದಾ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನೇ ಮಾಡಿದನು, ಅಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.
15.2.18
यद्यद्ब्रूते च किञ्चित्स धृतराष्ट्रो जनाधिपः ।
गुरु वा लघु वा कार्यं गान्धारी च तपस्विनी ॥ १५.२.१८ ॥
ಜನಾಧಿಪ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಏನನ್ನು ಹೇಳಿದರೂ, ಅದು ದೊಡ್ಡ ಕಾರ್ಯವಾಗಲಿ ಚಿಕ್ಕದಾಗಲಿ, ತಪಸ್ವಿನಿ ಗಾಂಧಾರಿಯೂ ಅದನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
15.2.19
तं स राजा महाराज पाण्डवानां धुरंधरः ।
पूजयित्वा वचस्तत्तदकार्षीत्परवीरहा ॥ १५.२.१९ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಪಾಂಡವರ ಧುರಂಧರನಾದ ಆ ರಾಜನು ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ ಅದರಂತೆಯೇ ನಡೆದನು; ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು ಅವನು.
15.2.20
तेन तस्याभवत्प्रीतो वृत्तेन स नराधिपः ।
अन्वतप्यत संस्मृत्य पुत्रं तं मन्दचेतसम् ॥ १५.२.२० ॥
ಅವನ ನಡತೆಯಿಂದ ಆ ರಾಜನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು; ಆದರೆ ಆ ಮಂದಬುದ್ಧಿಯ ಮಗನನ್ನು ನೆನೆದು ಅವನು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟನು.
15.2.21
सदा च प्रातरुत्थाय कृतजप्यः शुचिर्नृपः ।
आशास्ते पाण्डुपुत्राणां समरेष्वपराजयम् ॥ १५.२.२१ ॥
ರಾಜನು ಯಾವಾಗಲೂ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು, ಜಪ ಮಾಡಿ, ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಪಾಂಡುಪುತ್ರರಿಗೆ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಅಪರಾಜಯವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದನು.
15.2.22
ब्राह्मणान्स्वस्तिवाच्याथ हुत्वा चैव हुताशनम् ।
आयूंषि पाण्डुपुत्राणामाशंसत नराधिपः ॥ १५.२.२२ ॥
ನಂತರ ಆ ರಾಜನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಸ್ವಸ್ತಿವಾಚನ ಮಾಡಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ನೀಡಿ, ಪಾಂಡುಪುತ್ರರ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವನ್ನು ಹಾರೈಸಿದನು.
15.2.23
न तां प्रीतिं परामाप पुत्रेभ्यः स तदा पुरा ।
यां प्रीतिं पाण्डुपुत्रेभ्यः सदाऽवाप नराधिपः। ॥ १५.२.२३ ॥
ಹಿಂದೆ ಆ ರಾಜನು ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಅಂತಹ ಪರಮ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆದಿರಲಿಲ್ಲ; ಪಾಂಡುಪುತ್ರರಿಂದ ಸದಾ ಅವನು ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆದಿರಲಿಲ್ಲ.
15.2.24
ब्राह्मणानां यथा वृत्तः क्षत्रियाणां यथाविधः ।
तथा विट्शूद्रसङ्घानामभवत्स प्रियस्तदा ॥ १५.२.२४ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಕಡೆಗಿನ ಅವನ ನಡತೆಯಂತೆ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಕಡೆಗೆ ವಿಧಿಯಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಆಗ ವೈಶ್ಯರು ಮತ್ತು ಶೂದ್ರರ ಗುಂಪುಗಳಿಗೂ ಅವನು ಪ್ರಿಯನಾದನು.
15.2.25
यच्च किञ्चित्तदा पापं धृतराष्ट्रसुतैः कृतम् ।
अकृत्वा हृदि तत्पापं तं नृपं सोन्ववर्तत ॥ १५.२.२५ ॥
ಆಗ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರು ಮಾಡಿದ ಯಾವ ಪಾಪವನ್ನೂ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳದೆ, ಅವನು ಆ ರಾಜನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದನು.
15.2.26
यः कश्चिदपि यत्किञ्चित्प्रमादादंबिकासुते ।
कुरुते द्वेष्यतामेति स कौन्तेयस्य धीमतः ॥ १५.२.२६ ॥
ಅಂಬಿಕೆಯ ಮಗನಿಗೆ ಪ್ರಮಾದದಿಂದ ಯಾರಾದರೂ ಏನಾದರೂ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ಬುದ್ಧಿವಂತ ಕುಂತೀಪುತ್ರನ ದ್ವೇಷಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.
15.2.27
न राज्ञो धृतराष्ट्रस्य न च दुर्योधनस्य वै ।
उवाच दुष्कृतं कश्चिद्युधिष्ठिरभयान्नरः ॥ १५.२.२७ ॥
ರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲಿ, ದುರ್ಯೋಧನನ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲಿ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಭಯದಿಂದ ಯಾರೂ ದುಷ್ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ.
15.2.28
धृत्या तुष्टो नरेन्द्रः स गान्धारी विदुरस्तथा ।
अजातशत्रोर्वृत्तेन न तु भीमस्य पार्थिवः ॥ १५.२.२८ ॥
ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಆ ನರೇಂದ್ರ ಸಂತುಷ್ಟನಾದನು; ಗಾಂಧಾರಿ ಮತ್ತು ವಿದುರರೂ ಹಾಗೆಯೇ; ಅಜಾತಶತ್ರುವಿನ ನಡತೆಯಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟರಾದರು, ಆದರೆ ಆ ರಾಜನು ಭೀಮನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಲಿಲ್ಲ.
15.2.29
अन्ववर्तत भीमोपि निश्चितो धर्मजं नृपम् ।
धृतराष्ट्रं च सम्प्रेक्ष्य सदा भवति दुर्मनाः ॥ १५.२.२९ ॥
ಭೀಮನೂ ದೃಢವಾಗಿ ಧರ್ಮಪುತ್ರ ರಾಜನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅವನು ಸದಾ ಮನಸ್ಸು ಕದಡಿದವನಾಗುತ್ತಿದ್ದನು.
15.2.30
राजानमनुवर्तन्त धर्मपुत्रममित्रहा ।
अन्ववर्तत संक्रुद्धो हृदयेन पराङ्मुखः ॥ १५.२.३० ॥
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು ಧರ್ಮಪುತ್ರ ರಾಜನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು; ಅವನು ಕೋಪಗೊಂಡು, ಹೃದಯದಿಂದ ವಿಮುಖನಾಗಿ ಅನುಸರಿಸಿದನು.