Mahābhārata · Adhyāya 15.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.20.1
ततो भागीरथीतीरे मेध्ये पुण्यजनोचिते ।
निवासमकरोद्राजा विदुरस्य मते स्थितः ॥ १५.२०.१ ॥
Entonces, a orillas del Bhāgīrathī, en un lugar puro y digno de los virtuosos, el rey fijó su morada, siguiendo el consejo de Vidura.
15.20.2
तत्रैनं पर्युपातिष्ठन्ब्राह्मणा वनवासिनः ।
क्षत्रविट्शूद्रसङ्खाश्च बहवो भरतर्षभ ॥ १५.२०.२ ॥
Allí los brahmanes que viven en el bosque, junto con muchos kṣatriyas, vaiśyas y śūdras, lo rodearon y le sirvieron, oh toro de los Bharatas.
15.20.3
स तैः परिवृतो राजा कथाभिः परिनन्द्य तान् ।
अनुजज्ञे स शिष्यान्वै विधिवत्प्रतिपूज्य च ॥ १५.२०.३ ॥
Rodeado por ellos, el rey los deleitó con sus relatos, los honró según la norma y despidió a sus discípulos.
15.20.4
सायाह्ने स महीपालस्ततो गङ्गामुपेत्य च ।
चकार विधिवच्छौचं गान्धारी च यशस्विनी ॥ १५.२०.४ ॥
Al atardecer, el rey fue al Ganges y realizó su purificación según la norma, y lo mismo hizo la gloriosa Gāndhārī.
15.20.5
ते चैवान्ये पृथक् सर्वे तीर्थेष्वाप्लुत्य भारत ।
चक्रुः सर्वाः क्रियास्तत्र पुरुषा विदुरादयः ॥ १५.२०.५ ॥
Oh Bhārata, ellos y todos los demás, bañándose por separado en los vados sagrados, allí realizaron todos los ritos: Vidura y los demás hombres.
15.20.6
कृतशौचं ततो वृद्धं श्वशुरं कुन्तिभोजजा ।
गान्धारीं च पृथा राजन्गङ्गातीर्थमुपानयत् ॥ १५.२०.६ ॥
Entonces Pṛthā, hija de Kuntibhoja, y Gāndhārī, condujeron, oh rey, al anciano suegro, que había completado su purificación, hasta el vado sagrado del Ganges.
15.20.7
राज्ञस्तु याजकैस्तत्र कृतो वेदीपरिस्तरः ।
जुहाव तत्र वह्निं स नृपतिः सत्यसङ्गरः ॥ १५.२०.७ ॥
Allí los sacerdotes extendieron el altar sacrificial para el rey, y el rey, fiel a su juramento, ofreció libaciones al fuego.
15.20.8
ततो भागीरथीतीरात्कुरुक्षेत्रं जगाम सः ।
सानुगो नृपतिर्वृद्धो नियतः संयतेन्द्रियः ॥ १५.२०.८ ॥
Entonces, desde la orilla del Bhāgīrathī, se dirigió a Kurukṣetra; el rey anciano, con su séquito, era disciplinado y de sentidos controlados.
15.20.9
तत्राश्रमपदं धीमानभिगम्य स पार्थिवः ।
आससादाथ राजर्षिं शतयूपं मनीषिणम् ॥ १५.२०.९ ॥
Allí el sabio rey llegó al lugar del ermitaño y se acercó al rey-sabio Śatayūpa, el pensador.
15.20.10
स हि राजा महानासीत्केकयेषु परंपतः ।
स्वपुत्रं मनुजैश्वर्ये निवेश्य वनमाविशत् ॥ १५.२०.१० ॥
Había sido un gran rey, el principal entre los Kekaya; tras instalar a su propio hijo en el señorío sobre los hombres, entró en el bosque.
15.20.11
तेनासौ सहितो राजा ययौ व्यासाश्रमं प्रति ।
तत्रैनं विधिवद्राजन्प्रत्यगृह्णात्कुरूद्वहम् ॥ १५.२०.११ ॥
Con él, el rey se dirigió al ermitaño de Vyāsa; allí, oh rey, lo recibió según el rito al mejor de los Kuru.
15.20.12
स दीक्षां तत्र संप्राप्य राजा कौरवनन्दनः ।
शतयूपाश्रमे तस्मिन्निवासमकरोत्तदा ॥ १५.२०.१२ ॥
Allí el rey, gozo de los Kuru, recibió el voto de consagración y entonces fijó su residencia en el ermitaño de Śatayūpa.
15.20.13
तस्मै सर्वं विधिं राज्ञे राजाऽऽचख्यौ महामतिः ।
आरण्यकं महाराज व्यासस्यानुमते तदा ॥ १५.२०.१३ ॥
El rey de gran mente le explicó todo el procedimiento, oh gran rey, entonces, con el consentimiento de Vyāsa, el rito del bosque.
15.20.14
एवं च तपसा राजन्धृतराष्ट्रो महामनाः ।
योजयामास चात्मानं तांश्चाप्यनुचरांस्तदा ॥ १५.२०.१४ ॥
Así, oh rey, Dhṛtarāṣṭra de gran ánimo se entregó a sí mismo y también a sus servidores a la austeridad.
15.20.15
तथैव देवी गान्धारी वल्कलाजिनधारिणी ।
कुन्त्या सह महाराजि समानव्रतचारिणी ॥ १५.२०.१५ ॥
Igualmente la reina Gāndhārī, vestida de corteza y piel de ciervo, con Kuntī, oh gran rey, observando el mismo voto.
15.20.16
कर्मणा मनसा वाचा चक्षुषा चैव ते नृप ।
सन्नियम्येन्द्रियग्राममास्थिताः परमं तपः ॥ १५.२०.१६ ॥
Por la acción, la mente, la palabra y también la vista, oh rey, habiendo refrenado por completo el conjunto de los sentidos, permanecieron en la suprema austeridad.
15.20.17
त्वगस्थिभूतः परिशुष्कमांसो ।
जटाजिनी वल्कलसंवृताङ्गः।
स पार्तिवस्तत्र तपश्चचार ।
महर्षिवत्तीव्रमपेतमोहः ॥ १५.२०.१७ ॥
Reducido a piel y hueso, con la carne consumida, de cabellos enmarañados y vestido de piel de ciervo, su cuerpo cubierto de corteza, aquel rey practicó allí una austeridad feroz como un gran sabio, libre de ilusión.
15.20.18
क्षत्ता च धर्मार्थविदग्र्यबुद्धिः ।
ससंजयस्तं नृपतिं सदारम्।
उपाचरद्धोरतपोर्जितात्मा ।
तदा कृशो वल्कलचीरवासाः ॥ १५.२०.१८ ॥
Y el cochero Kṣattṛ (Vidura), conocedor del dharma y del artha, de inteligencia suprema, junto con Sañjaya, con el alma fortalecida por la feroz austeridad, sirvió a aquel rey y a su esposa, entonces demacrado y vestido de corteza y harapos.