மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 15.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.20.1
ततो भागीरथीतीरे मेध्ये पुण्यजनोचिते ।
निवासमकरोद्राजा विदुरस्य मते स्थितः ॥ १५.२०.१ ॥
பின்னர் பாகீரதியின் கரையில், புனிதமும் புண்ணியவான்களுக்கு ஏற்றதுமான இடத்தில் அரசன் வசிக்கத் தொடங்கினான்; விதுரரின் ஆலோசனைப்படி அங்கே தங்கினான்.
15.20.2
तत्रैनं पर्युपातिष्ठन्ब्राह्मणा वनवासिनः ।
क्षत्रविट्शूद्रसङ्खाश्च बहवो भरतर्षभ ॥ १५.२०.२ ॥
அங்கே வனவாசிகளான அந்தணர்களும், க்ஷத்திரியர், வைசியர், சூத்திரர் என்ற பலரும் அவரைச் சூழ்ந்து இருந்தனர், பரதர்களில் சிறந்தவனே.
15.20.3
स तैः परिवृतो राजा कथाभिः परिनन्द्य तान् ।
अनुजज्ञे स शिष्यान्वै विधिवत्प्रतिपूज्य च ॥ १५.२०.३ ॥
அவர்களால் சூழப்பட்ட அரசன் உரைகளால் அவர்களை மகிழ்வித்து, முறைப்படி மதித்து, தன் சீடர்களை விடைகொடுத்து அனுப்பினான்.
15.20.4
सायाह्ने स महीपालस्ततो गङ्गामुपेत्य च ।
चकार विधिवच्छौचं गान्धारी च यशस्विनी ॥ १५.२०.४ ॥
மாலையில் அரசன் கங்கைக்குச் சென்று முறைப்படி நீராடி சுத்தி செய்தான்; புகழ்மிக்க காந்தாரியும் அவ்வாறே செய்தாள்.
15.20.5
ते चैवान्ये पृथक् सर्वे तीर्थेष्वाप्लुत्य भारत ।
चक्रुः सर्वाः क्रियास्तत्र पुरुषा विदुरादयः ॥ १५.२०.५ ॥
பாரதா, அவர்களும் மற்றவர்களும் அனைவரும் தனித்தனியாகத் தீர்த்தங்களில் நீராடி, அங்கே விதுரர் முதலான அனைவரும் எல்லா சடங்குகளையும் செய்தனர்.
15.20.6
कृतशौचं ततो वृद्धं श्वशुरं कुन्तिभोजजा ।
गान्धारीं च पृथा राजन्गङ्गातीर्थमुपानयत् ॥ १५.२०.६ ॥
பின்னர் சுத்தி முடித்த முதிய மாமனாரை, குந்திபோஜனின் மகளான பிருதா (குந்தி) மற்றும் காந்தாரி, அரசே, கங்கைத் தீர்த்தத்திற்கு அழைத்துச் சென்றனர்.
15.20.7
राज्ञस्तु याजकैस्तत्र कृतो वेदीपरिस्तरः ।
जुहाव तत्र वह्निं स नृपतिः सत्यसङ्गरः ॥ १५.२०.७ ॥
அங்கே புரோகிதர்கள் அரசனுக்காக வேதிகையை விரித்தனர்; சத்தியப் பிரதிஞ்ஞை கொண்ட அந்த அரசன் அங்கே அக்னியில் ஆஹுதி அளித்தான்.
15.20.8
ततो भागीरथीतीरात्कुरुक्षेत्रं जगाम सः ।
सानुगो नृपतिर्वृद्धो नियतः संयतेन्द्रियः ॥ १५.२०.८ ॥
பின்னர் பாகீரதியின் கரையிலிருந்து அவன் குருக்ஷேத்திரம் சென்றான்; தன் பரிவாரத்தோடு அந்த வயதான அரசன் நியமத்தோடும் இந்திரியங்களை அடக்கியவனாகவும் இருந்தான்.
15.20.9
तत्राश्रमपदं धीमानभिगम्य स पार्थिवः ।
आससादाथ राजर्षिं शतयूपं मनीषिणम् ॥ १५.२०.९ ॥
அங்கே அந்த அறிவுள்ள அரசன் ஆசிரம இடத்தை அடைந்து, ராஜரிஷி சதயூபனை — அந்த சிந்தனையாளரை — அணுகினான்.
15.20.10
स हि राजा महानासीत्केकयेषु परंपतः ।
स्वपुत्रं मनुजैश्वर्ये निवेश्य वनमाविशत् ॥ १५.२०.१० ॥
அவன் கேகயர்களுக்குள் பெரிய அரசனாக இருந்தான், மேலானவனாகவும்; தன் மகனை மனிதர்களின் ஆட்சியில் நிறுவிவிட்டு அவன் காட்டுக்குள் புகுந்தான்.
15.20.11
तेनासौ सहितो राजा ययौ व्यासाश्रमं प्रति ।
तत्रैनं विधिवद्राजन्प्रत्यगृह्णात्कुरूद्वहम् ॥ १५.२०.११ ॥
அவனோடு அந்த அரசன் வியாசரின் ஆசிரமம் நோக்கிச் சென்றான்; அங்கே, ஓ அரசே, அவர் குருக்களில் சிறந்தவனை முறைப்படி ஏற்றுக்கொண்டார்.
15.20.12
स दीक्षां तत्र संप्राप्य राजा कौरवनन्दनः ।
शतयूपाश्रमे तस्मिन्निवासमकरोत्तदा ॥ १५.२०.१२ ॥
அங்கே தீக்ஷை பெற்ற அந்த கௌரவ நந்தனன் அரசன், அப்போது சதயூபரின் ஆசிரமத்தில் வசிக்கத் தொடங்கினான்.
15.20.13
तस्मै सर्वं विधिं राज्ञे राजाऽऽचख्यौ महामतिः ।
आरण्यकं महाराज व्यासस्यानुमते तदा ॥ १५.२०.१३ ॥
மகாமதியான அரசன் அந்த அரசனுக்கு முழு முறையையும் விளக்கினான்; மகாராஜனே, அப்போது வியாசரின் அனுமதியுடன் ஆரண்யக விதியை.
15.20.14
एवं च तपसा राजन्धृतराष्ट्रो महामनाः ।
योजयामास चात्मानं तांश्चाप्यनुचरांस्तदा ॥ १५.२०.१४ ॥
இவ்வாறு, அரசே, மகாமனம் கொண்ட திருதராஷ்டிரன் தவத்தால் தன்னையும், அப்போது அந்த பணியாளர்களையும் ஈடுபடுத்தினான்.
15.20.15
तथैव देवी गान्धारी वल्कलाजिनधारिणी ।
कुन्त्या सह महाराजि समानव्रतचारिणी ॥ १५.२०.१५ ॥
அவ்வாறே தேவி காந்தாரி, மரவுரியும் மான்தோலும் அணிந்து, குந்தியுடன், மகாராஜனே, ஒரே விரதத்தை கடைப்பிடித்தவளாய்.
15.20.16
कर्मणा मनसा वाचा चक्षुषा चैव ते नृप ।
सन्नियम्येन्द्रियग्राममास्थिताः परमं तपः ॥ १५.२०.१६ ॥
செயலாலும், மனத்தாலும், வாக்காலும், கண்ணாலும் கூட, அரசே, புலன்களின் கூட்டத்தை நன்கு அடக்கி அவர்கள் உயர்ந்த தவத்தில் நிலைத்திருந்தனர்.
15.20.17
त्वगस्थिभूतः परिशुष्कमांसो ।
जटाजिनी वल्कलसंवृताङ्गः।
स पार्तिवस्तत्र तपश्चचार ।
महर्षिवत्तीव्रमपेतमोहः ॥ १५.२०.१७ ॥
தோலும் எலும்பும் மட்டுமே எஞ்சி, சதை உலர்ந்து, சடையும் மானுடையும் கொண்டு, மரவுரியால் உடல் மூடப்பட்டு, அந்த அரசன் அங்கே மகரிஷியைப் போல கடும் தவம் புரிந்தான், மோகம் நீங்கியவனாய்.
15.20.18
क्षत्ता च धर्मार्थविदग्र्यबुद्धिः ।
ससंजयस्तं नृपतिं सदारम्।
उपाचरद्धोरतपोर्जितात्मा ।
तदा कृशो वल्कलचीरवासाः ॥ १५.२०.१८ ॥
தர்மார்த்தங்களை அறிந்த, உயர்ந்த புத்தியுடைய க்ஷத்தா (விதுரன்), சஞ்சயனுடன், கடும் தவத்தால் வலிமை பெற்ற மனத்துடன், அந்த அரசனையும் அவனது மனைவியையும் பணிவிடை செய்தான்; அப்போது மெலிந்து மரவுரியும் கிழிந்த உடையும் அணிந்து.