Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 15.20

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

15.20.1

ततो भागीरथीतीरे मेध्ये पुण्यजनोचिते ।
निवासमकरोद्राजा विदुरस्य मते स्थितः ॥ १५.२०.१ ॥

ତା'ପରେ ଭାଗୀରଥୀ ତଟରେ, ପବିତ୍ର ଓ ପୁଣ୍ୟଜନଙ୍କ ଯୋଗ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ରାଜା ବାସ କଲେ; ବିଦୁରଙ୍କ ମତାନୁସାରେ ସେଠାରେ ରହିଲେ।

15.20.2

तत्रैनं पर्युपातिष्ठन्ब्राह्मणा वनवासिनः ।
क्षत्रविट्शूद्रसङ्खाश्च बहवो भरतर्षभ ॥ १५.२०.२ ॥

ସେଠାରେ ବନବାସୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏବଂ କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ରାଦି ବହୁ ଲୋକ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ଉପସ୍ଥିତ ରହିଲେ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ।

15.20.3

स तैः परिवृतो राजा कथाभिः परिनन्द्य तान् ।
अनुजज्ञे स शिष्यान्वै विधिवत्प्रतिपूज्य च ॥ १५.२०.३ ॥

ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରା ଯାଇଥିବା ରାଜା କଥାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ବିଧି ଅନୁସାରେ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଲେ।

15.20.4

सायाह्ने स महीपालस्ततो गङ्गामुपेत्य च ।
चकार विधिवच्छौचं गान्धारी च यशस्विनी ॥ १५.२०.४ ॥

ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ରାଜା ଗଙ୍ଗା ନିକଟକୁ ଯାଇ ବିଧି ଅନୁସାରେ ଶୌଚ କଲେ; ଯଶସ୍ୱିନୀ ଗାନ୍ଧାରୀ ମଧ୍ୟ ସେପରି କଲେ।

15.20.5

ते चैवान्ये पृथक् सर्वे तीर्थेष्वाप्लुत्य भारत ।
चक्रुः सर्वाः क्रियास्तत्र पुरुषा विदुरादयः ॥ १५.२०.५ ॥

ହେ ଭାରତ, ସେମାନେ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ପୃଥକ ପୃଥକ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ସେଠାରେ ବିଦୁର ପ୍ରମୁଖ ସମସ୍ତ ପୁରୁଷେ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା କଲେ।

15.20.6

कृतशौचं ततो वृद्धं श्वशुरं कुन्तिभोजजा ।
गान्धारीं च पृथा राजन्गङ्गातीर्थमुपानयत् ॥ १५.२०.६ ॥

ତା'ପରେ ଶୌଚ ସାରିଥିବା ବୃଦ୍ଧ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କୁ, କୁନ୍ତିଭୋଜଙ୍କ କନ୍ୟା ପୃଥା (କୁନ୍ତୀ) ଓ ଗାନ୍ଧାରୀ, ହେ ରାଜନ, ଗଙ୍ଗାତୀର୍ଥକୁ ଆଣିଲେ।

15.20.7

राज्ञस्तु याजकैस्तत्र कृतो वेदीपरिस्तरः ।
जुहाव तत्र वह्निं स नृपतिः सत्यसङ्गरः ॥ १५.२०.७ ॥

ସେଠାରେ ପୁରୋହିତମାନେ ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ବେଦୀ ବିସ୍ତାର କଲେ; ସତ୍ୟପ୍ରତିଜ୍ଞ ସେହି ରାଜା ସେଠାରେ ଅଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ଦେଲେ।

15.20.8

ततो भागीरथीतीरात्कुरुक्षेत्रं जगाम सः ।
सानुगो नृपतिर्वृद्धो नियतः संयतेन्द्रियः ॥ १५.२०.८ ॥

ତା'ପରେ ଭାଗୀରଥୀ ତୀରରୁ ସେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଗଲେ; ଅନୁଚରମାନଙ୍କ ସହିତ ସେହି ବୃଦ୍ଧ ରାଜା ନିୟମନିଷ୍ଠ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟସଂଯମୀ ଥିଲେ।

15.20.9

तत्राश्रमपदं धीमानभिगम्य स पार्थिवः ।
आससादाथ राजर्षिं शतयूपं मनीषिणम् ॥ १५.२०.९ ॥

ସେଠାରେ ସେହି ବୁଦ୍ଧିମାନ ରାଜା ଆଶ୍ରମସ୍ଥଳରେ ପହଞ୍ଚି ରାଜର୍ଷି ଶତଯୂପଙ୍କ — ସେହି ମନୀଷୀଙ୍କ — ନିକଟକୁ ଗଲେ।

15.20.10

स हि राजा महानासीत्केकयेषु परंपतः ।
स्वपुत्रं मनुजैश्वर्ये निवेश्य वनमाविशत् ॥ १५.२०.१० ॥

ସେ କେକୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାନ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ଥିଲେ; ନିଜ ପୁତ୍ରକୁ ମନୁଷ୍ୟ-ରାଜ୍ୟ ଅଧିକାରରେ ସ୍ଥାପନ କରି ସେ ବନରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

15.20.11

तेनासौ सहितो राजा ययौ व्यासाश्रमं प्रति ।
तत्रैनं विधिवद्राजन्प्रत्यगृह्णात्कुरूद्वहम् ॥ १५.२०.११ ॥

ତାଙ୍କ ସହିତ ସେହି ରାଜା ବ୍ୟାସଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ; ହେ ରାଜନ୍, ସେଠାରେ ସେ ବିଧିପୂର୍ବକ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ।

15.20.12

स दीक्षां तत्र संप्राप्य राजा कौरवनन्दनः ।
शतयूपाश्रमे तस्मिन्निवासमकरोत्तदा ॥ १५.२०.१२ ॥

ସେଠାରେ ଦୀକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରି ସେହି କୌରବନନ୍ଦନ ରାଜା ସେତେବେଳେ ଶତଯୂପଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ବାସ କଲେ।

15.20.13

तस्मै सर्वं विधिं राज्ञे राजाऽऽचख्यौ महामतिः ।
आरण्यकं महाराज व्यासस्यानुमते तदा ॥ १५.२०.१३ ॥

ମହାମତି ରାଜା ସେହି ରାଜାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ବିଧି ବୁଝାଇଲେ; ହେ ମହାରାଜ, ସେତେବେଳେ ବ୍ୟାସଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ଆରଣ୍ୟକ ବିଧି।

15.20.14

एवं च तपसा राजन्धृतराष्ट्रो महामनाः ।
योजयामास चात्मानं तांश्चाप्यनुचरांस्तदा ॥ १५.२०.१४ ॥

ଏହିପରି, ହେ ରାଜନ, ମହାମନା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ତପସ୍ୟାରେ ନିଜକୁ ଏବଂ ସେହି ଅନୁଚରମାନଙ୍କୁ ସେତେବେଳେ ନିୟୋଜିତ କଲେ।

15.20.15

तथैव देवी गान्धारी वल्कलाजिनधारिणी ।
कुन्त्या सह महाराजि समानव्रतचारिणी ॥ १५.२०.१५ ॥

ସେହିପରି ଦେବୀ ଗାନ୍ଧାରୀ, ବଲ୍କଳ ଓ ମୃଗଚର୍ମ ପିନ୍ଧି, କୁନ୍ତୀ ସହ, ହେ ମହାରାଜ, ଏକା ବ୍ରତ ପାଳନ କରି।

15.20.16

कर्मणा मनसा वाचा चक्षुषा चैव ते नृप ।
सन्नियम्येन्द्रियग्राममास्थिताः परमं तपः ॥ १५.२०.१६ ॥

କର୍ମ, ମନ, ବାକ୍ୟ ଓ ଦୃଷ୍ଟିରେ ମଧ୍ୟ, ହେ ନୃପ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସମୂହକୁ ଭଲ ଭାବେ ସଂଯମିତ କରି ସେମାନେ ପରମ ତପସ୍ୟାରେ ରହିଲେ।

15.20.17

त्वगस्थिभूतः परिशुष्कमांसो ।
जटाजिनी वल्कलसंवृताङ्गः।
स पार्तिवस्तत्र तपश्चचार ।
महर्षिवत्तीव्रमपेतमोहः ॥ १५.२०.१७ ॥

ଚର୍ମ ଓ ଅସ୍ଥି ମାତ୍ର ରହିଲା, ମାଂସ ଶୁଖିଗଲା, ଜଟାଧାରୀ ଓ ମୃଗଚର୍ମଧାରୀ, ବଲ୍କଳରେ ଶରୀର ଆବୃତ, ସେହି ରାଜା ସେଠାରେ ମହର୍ଷିଙ୍କ ପରି ତୀବ୍ର ତପ କଲେ, ମୋହରହିତ ହୋଇ।

15.20.18

क्षत्ता च धर्मार्थविदग्र्यबुद्धिः ।
ससंजयस्तं नृपतिं सदारम्।
उपाचरद्धोरतपोर्जितात्मा ।
तदा कृशो वल्कलचीरवासाः ॥ १५.२०.१८ ॥

ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥ ଜାଣିଥିବା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୁଦ୍ଧିର କ୍ଷତ୍ତା (ବିଦୁର), ସଞ୍ଜୟ ସହ, ତୀବ୍ର ତପସ୍ୟାରେ ସବଳ ଆତ୍ମାରେ, ସେହି ରାଜା ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କ ସେବା କଲେ; ସେତେବେଳେ କୃଶ ହୋଇ, ବଲ୍କଳ ଓ ଚୀର ପିନ୍ଧି।