મહાભારત · અધ્યાય 15.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.20.1
ततो भागीरथीतीरे मेध्ये पुण्यजनोचिते ।
निवासमकरोद्राजा विदुरस्य मते स्थितः ॥ १५.२०.१ ॥
પછી ભાગીરથીના કિનારે, પવિત્ર અને પુણ્યજનોને યોગ્ય સ્થળે રાજાએ નિવાસ કર્યો; વિદુરની સલાહ અનુસાર ત્યાં સ્થિત થયો.
15.20.2
तत्रैनं पर्युपातिष्ठन्ब्राह्मणा वनवासिनः ।
क्षत्रविट्शूद्रसङ्खाश्च बहवो भरतर्षभ ॥ १५.२०.२ ॥
ત્યાં વનવાસી બ્રાહ્મણો અને ક્ષત્રિય, વૈશ્ય, શૂદ્ર આદિ અનેક લોકો તેમની સેવામાં ઉપસ્થિત રહ્યા, હે ભરતશ્રેષ્ઠ.
15.20.3
स तैः परिवृतो राजा कथाभिः परिनन्द्य तान् ।
अनुजज्ञे स शिष्यान्वै विधिवत्प्रतिपूज्य च ॥ १५.२०.३ ॥
તેમનાથી ઘેરાયેલા રાજાએ વાર્તાઓ વડે તેમને આનંદ આપ્યો, વિધિપૂર્વક સન્માન કરીને પોતાના શિષ્યોને વિદાય આપી.
15.20.4
सायाह्ने स महीपालस्ततो गङ्गामुपेत्य च ।
चकार विधिवच्छौचं गान्धारी च यशस्विनी ॥ १५.२०.४ ॥
સાંજે રાજાએ ગંગા પાસે જઈને વિધિપૂર્વક શૌચ કર્યું; યશસ્વિની ગાંધારીએ પણ તેમ જ કર્યું.
15.20.5
ते चैवान्ये पृथक् सर्वे तीर्थेष्वाप्लुत्य भारत ।
चक्रुः सर्वाः क्रियास्तत्र पुरुषा विदुरादयः ॥ १५.२०.५ ॥
હે ભારત, તેઓ અને બીજા સૌ અલગ અલગ તીર્થોમાં સ્નાન કરીને, ત્યાં વિદુર આદિ પુરુષોએ બધી ક્રિયાઓ કરી.
15.20.6
कृतशौचं ततो वृद्धं श्वशुरं कुन्तिभोजजा ।
गान्धारीं च पृथा राजन्गङ्गातीर्थमुपानयत् ॥ १५.२०.६ ॥
પછી શૌચ કરી લીધેલા વૃદ્ધ સસરાને, કુંતિભોજની પુત્રી પૃથા (કુંતી) અને ગાંધારી, હે રાજન, ગંગાતીર્થ સુધી લાવ્યાં.
15.20.7
राज्ञस्तु याजकैस्तत्र कृतो वेदीपरिस्तरः ।
जुहाव तत्र वह्निं स नृपतिः सत्यसङ्गरः ॥ १५.२०.७ ॥
ત્યાં યાજકોએ રાજા માટે વેદીનું આસ્તરણ કર્યું; સત્યપ્રતિજ્ઞ તે રાજાએ ત્યાં અગ્નિમાં આહુતિ આપી.
15.20.8
ततो भागीरथीतीरात्कुरुक्षेत्रं जगाम सः ।
सानुगो नृपतिर्वृद्धो नियतः संयतेन्द्रियः ॥ १५.२०.८ ॥
પછી ભાગીરથીના કિનારેથી તે કુરુક્ષેત્ર ગયો; અનુચરો સાથે તે વૃદ્ધ રાજા નિયમનિષ્ઠ અને ઇન્દ્રિયસંયમી હતો.
15.20.9
तत्राश्रमपदं धीमानभिगम्य स पार्थिवः ।
आससादाथ राजर्षिं शतयूपं मनीषिणम् ॥ १५.२०.९ ॥
ત્યાં તે બુદ્ધિમાન રાજા આશ્રમસ્થાને પહોંચ્યો અને રાજર્ષિ શતયૂપ — તે મનીષી — પાસે પહોંચ્યો.
15.20.10
स हि राजा महानासीत्केकयेषु परंपतः ।
स्वपुत्रं मनुजैश्वर्ये निवेश्य वनमाविशत् ॥ १५.२०.१० ॥
તે કેકયોમાં મહાન અને શ્રેષ્ઠ રાજા હતો; પોતાના પુત્રને માનવોના રાજ્યાધિકારમાં સ્થાપીને તેણે વનમાં પ્રવેશ કર્યો.
15.20.11
तेनासौ सहितो राजा ययौ व्यासाश्रमं प्रति ।
तत्रैनं विधिवद्राजन्प्रत्यगृह्णात्कुरूद्वहम् ॥ १५.२०.११ ॥
તેની સાથે તે રાજા વ્યાસના આશ્રમ તરફ ગયો; હે રાજન, ત્યાં તેમણે વિધિપૂર્વક કુરુશ્રેષ્ઠનું સ્વાગત કર્યું.
15.20.12
स दीक्षां तत्र संप्राप्य राजा कौरवनन्दनः ।
शतयूपाश्रमे तस्मिन्निवासमकरोत्तदा ॥ १५.२०.१२ ॥
ત્યાં દીક્ષા પ્રાપ્ત કરીને તે કૌરવનંદન રાજાએ ત્યારે શતયૂપના આશ્રમમાં નિવાસ કર્યો.
15.20.13
तस्मै सर्वं विधिं राज्ञे राजाऽऽचख्यौ महामतिः ।
आरण्यकं महाराज व्यासस्यानुमते तदा ॥ १५.२०.१३ ॥
મહામતિ રાજાએ તે રાજાને સંપૂર્ણ વિધિ સમજાવી; હે મહારાજ, ત્યારે વ્યાસની અનુમતિથી આરણ્યક વિધિ.
15.20.14
एवं च तपसा राजन्धृतराष्ट्रो महामनाः ।
योजयामास चात्मानं तांश्चाप्यनुचरांस्तदा ॥ १५.२०.१४ ॥
આ રીતે, હે રાજન, મહામના ધૃતરાષ્ટ્રે તપથી પોતાને અને તે અનુચરોને પણ ત્યારે જોડ્યા.
15.20.15
तथैव देवी गान्धारी वल्कलाजिनधारिणी ।
कुन्त्या सह महाराजि समानव्रतचारिणी ॥ १५.२०.१५ ॥
એ જ રીતે દેવી ગાંધારી, વલ્કલ અને મૃગચર્મ ધારણ કરી, કુંતી સાથે, હે મહારાજ, સમાન વ્રત પાળતી.
15.20.16
कर्मणा मनसा वाचा चक्षुषा चैव ते नृप ।
सन्नियम्येन्द्रियग्राममास्थिताः परमं तपः ॥ १५.२०.१६ ॥
કર્મથી, મનથી, વાણીથી અને દૃષ્ટિથી પણ, હે નૃપ, ઇન્દ્રિયસમૂહને સારી રીતે સંયમિત કરી તેઓ પરમ તપમાં સ્થિત રહ્યા.
15.20.17
त्वगस्थिभूतः परिशुष्कमांसो ।
जटाजिनी वल्कलसंवृताङ्गः।
स पार्तिवस्तत्र तपश्चचार ।
महर्षिवत्तीव्रमपेतमोहः ॥ १५.२०.१७ ॥
ચામડી અને હાડકાં જ રહ્યા, માંસ સુકાઈ ગયું, જટાધારી અને મૃગચર્મધારી, વલ્કલથી શરીર ઢંકાયેલું, તે રાજા ત્યાં મહર્ષિની જેમ ઘોર તપ કરતા રહ્યા, મોહરહિત થઈને.
15.20.18
क्षत्ता च धर्मार्थविदग्र्यबुद्धिः ।
ससंजयस्तं नृपतिं सदारम्।
उपाचरद्धोरतपोर्जितात्मा ।
तदा कृशो वल्कलचीरवासाः ॥ १५.२०.१८ ॥
ધર્મ અને અર્થના જ્ઞાતા, શ્રેષ્ઠ બુદ્ધિવાળા ક્ષત્તા (વિદુર), સંજય સાથે, ઘોર તપથી બળવાન આત્માથી, તે રાજા અને તેની પત્નીની સેવા કરતા રહ્યા; ત્યારે કૃશ થઈને, વલ્કલ અને ચીર પહેરીને.