Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 15.20

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

15.20.1

ततो भागीरथीतीरे मेध्ये पुण्यजनोचिते ।
निवासमकरोद्राजा विदुरस्य मते स्थितः ॥ १५.२०.१ ॥

അനന്തരം ഭാഗീരഥീതീരത്ത്, പവിത്രവും പുണ്യജനങ്ങൾക്ക് യോജിച്ചതുമായ സ്ഥലത്ത് രാജാവ് താമസമാക്കി; വിദുരന്റെ അഭിപ്രായപ്രകാരം അവിടെ സ്ഥിരമായി വസിച്ചു.

15.20.2

तत्रैनं पर्युपातिष्ठन्ब्राह्मणा वनवासिनः ।
क्षत्रविट्शूद्रसङ्खाश्च बहवो भरतर्षभ ॥ १५.२०.२ ॥

അവിടെ വനവാസികളായ ബ്രാഹ്മണരും ക്ഷത്രിയരും വൈശ്യരും ശൂദ്രരും മറ്റനേകരും അദ്ദേഹത്തെ ചുറ്റിനിന്നു, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ.

15.20.3

स तैः परिवृतो राजा कथाभिः परिनन्द्य तान् ।
अनुजज्ञे स शिष्यान्वै विधिवत्प्रतिपूज्य च ॥ १५.२०.३ ॥

അവരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട രാജാവ് കഥകളാൽ അവരെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു, ചട്ടപ്രകാരം ആദരിച്ച് തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ യാത്രയാക്കി.

15.20.4

सायाह्ने स महीपालस्ततो गङ्गामुपेत्य च ।
चकार विधिवच्छौचं गान्धारी च यशस्विनी ॥ १५.२०.४ ॥

സായാഹ്നത്തിൽ രാജാവ് ഗംഗയിലെത്തി ചട്ടപ്രകാരം ശൗചം ചെയ്തു; യശസ്വിനിയായ ഗാന്ധാരിയും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്തു.

15.20.5

ते चैवान्ये पृथक् सर्वे तीर्थेष्वाप्लुत्य भारत ।
चक्रुः सर्वाः क्रियास्तत्र पुरुषा विदुरादयः ॥ १५.२०.५ ॥

ഭാരതാ, അവരും മറ്റു എല്ലാവരും വെവ്വേറെ തീർത്ഥങ്ങളിൽ സ്നാനം ചെയ്തു; അവിടെ വിദുരൻ മുതലായ പുരുഷന്മാരെല്ലാം എല്ലാ ക്രിയകളും ചെയ്തു.

15.20.6

कृतशौचं ततो वृद्धं श्वशुरं कुन्तिभोजजा ।
गान्धारीं च पृथा राजन्गङ्गातीर्थमुपानयत् ॥ १५.२०.६ ॥

ശൗചം കഴിഞ്ഞ വൃദ്ധനായ ശ്വശുരനെ, കുന്തിഭോജന്റെ പുത്രിയായ പൃഥ (കുന്തി)യും ഗാന്ധാരിയും, രാജാവേ, ഗംഗാതീർത്ഥത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.

15.20.7

राज्ञस्तु याजकैस्तत्र कृतो वेदीपरिस्तरः ।
जुहाव तत्र वह्निं स नृपतिः सत्यसङ्गरः ॥ १५.२०.७ ॥

അവിടെ പുരോഹിതന്മാർ രാജാവിനായി യാഗവേദി വിരിച്ചു; സത്യപ്രതിജ്ഞനായ ആ രാജാവ് അവിടെ അഗ്നിയിൽ ഹോമം ചെയ്തു.

15.20.8

ततो भागीरथीतीरात्कुरुक्षेत्रं जगाम सः ।
सानुगो नृपतिर्वृद्धो नियतः संयतेन्द्रियः ॥ १५.२०.८ ॥

പിന്നെ ഭാഗീരഥീതീരത്തുനിന്ന് അവൻ കുരുക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോയി; അനുചരന്മാരോടുകൂടിയ ആ വൃദ്ധരാജാവ് നിയമനിഷ്ഠനും ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രിതനുമായിരുന്നു.

15.20.9

तत्राश्रमपदं धीमानभिगम्य स पार्थिवः ।
आससादाथ राजर्षिं शतयूपं मनीषिणम् ॥ १५.२०.९ ॥

അവിടെ ആ ജ്ഞാനിയായ രാജാവ് ആശ്രമസ്ഥലത്തെത്തി, രാജർഷിയായ ശതയൂപനെ — ആ മനീഷിയെ — സമീപിച്ചു.

15.20.10

स हि राजा महानासीत्केकयेषु परंपतः ।
स्वपुत्रं मनुजैश्वर्ये निवेश्य वनमाविशत् ॥ १५.२०.१० ॥

അവൻ കേകയരിൽ മഹാനായ രാജാവും ശ്രേഷ്ഠനുമായിരുന്നു; സ്വപുത്രനെ മനുഷ്യരാജ്യാധികാരത്തിൽ സ്ഥാപിച്ച് അവൻ വനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.

15.20.11

तेनासौ सहितो राजा ययौ व्यासाश्रमं प्रति ।
तत्रैनं विधिवद्राजन्प्रत्यगृह्णात्कुरूद्वहम् ॥ १५.२०.११ ॥

അവനോടൊപ്പം ആ രാജാവ് വ്യാസാശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി; അവിടെ, ഹേ രാജാവേ, വിധിപ്രകാരം അദ്ദേഹം കുരുവംശശ്രേഷ്ഠനെ സ്വീകരിച്ചു.

15.20.12

स दीक्षां तत्र संप्राप्य राजा कौरवनन्दनः ।
शतयूपाश्रमे तस्मिन्निवासमकरोत्तदा ॥ १५.२०.१२ ॥

അവിടെ ദീക്ഷ സ്വീകരിച്ച ആ കൗരവനന്ദനനായ രാജാവ് അപ്പോൾ ശതയൂപന്റെ ആശ്രമത്തിൽ വസിച്ചു.

15.20.13

तस्मै सर्वं विधिं राज्ञे राजाऽऽचख्यौ महामतिः ।
आरण्यकं महाराज व्यासस्यानुमते तदा ॥ १५.२०.१३ ॥

മഹാമതിയായ രാജാവ് ആ രാജാവിന് എല്ലാ വിധിയും വിവരിച്ചു; മഹാരാജാവേ, അപ്പോൾ വ്യാസന്റെ അനുമതിയോടെ ആരണ്യക വിധിയെ.

15.20.14

एवं च तपसा राजन्धृतराष्ट्रो महामनाः ।
योजयामास चात्मानं तांश्चाप्यनुचरांस्तदा ॥ १५.२०.१४ ॥

ഇങ്ങനെ, രാജാവേ, മഹാമനസ്കനായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ തപസ്സിനാൽ സ്വയം ഏർപ്പെടുത്തി; ആ അനുചരന്മാരെയും അപ്പോൾ.

15.20.15

तथैव देवी गान्धारी वल्कलाजिनधारिणी ।
कुन्त्या सह महाराजि समानव्रतचारिणी ॥ १५.२०.१५ ॥

അതുപോലെ ദേവിയായ ഗാന്ധാരി, വൽക്കലവും മാൻതോലും ധരിച്ച്, കുന്തിയോടൊപ്പം, മഹാരാജാവേ, ഒരേ വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ട്.

15.20.16

कर्मणा मनसा वाचा चक्षुषा चैव ते नृप ।
सन्नियम्येन्द्रियग्राममास्थिताः परमं तपः ॥ १५.२०.१६ ॥

കർമ്മത്താലും മനസ്സാലും വാക്കാലും കണ്ണിനാലും, രാജാവേ, ഇന്ദ്രിയ സമൂഹത്തെ നന്നായി നിയന്ത്രിച്ച് അവർ പരമതപസ്സിൽ നിലകൊണ്ടു.

15.20.17

त्वगस्थिभूतः परिशुष्कमांसो ।
जटाजिनी वल्कलसंवृताङ्गः।
स पार्तिवस्तत्र तपश्चचार ।
महर्षिवत्तीव्रमपेतमोहः ॥ १५.२०.१७ ॥

തൊലിയും എല്ലും മാത്രം ശേഷിച്ച്, മാംസം ഉണങ്ങി, ജടയും മാൻതോലും ധരിച്ച്, വൽക്കലം കൊണ്ട് ശരീരം മൂടി, ആ രാജാവ് അവിടെ മഹർഷിയെപ്പോലെ കഠിന തപസ്സു ചെയ്തു, മോഹമകന്നവനായി.

15.20.18

क्षत्ता च धर्मार्थविदग्र्यबुद्धिः ।
ससंजयस्तं नृपतिं सदारम्।
उपाचरद्धोरतपोर्जितात्मा ।
तदा कृशो वल्कलचीरवासाः ॥ १५.२०.१८ ॥

ധർമ്മാർത്ഥങ്ങൾ അറിയുന്നവനും ശ്രേഷ്ഠബുദ്ധിയുമായ ക്ഷത്താവ് (വിദുരൻ), സഞ്ജയനോടൊപ്പം, കഠിനതപസ്സാൽ ബലപ്പെട്ട മനസ്സോടെ, ആ രാജാവിനെയും ഭാര്യയെയും ശുശ്രൂഷിച്ചു; അപ്പോൾ ക്ഷീണിച്ച്, വൽക്കലവും കീറിയ വസ്ത്രവും ധരിച്ച്.