Mahābhārata · Adhyāya 15.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.21.1
ततस्तत्र मुनिश्रेष्ठा राजानं द्रष्टुमभ्ययुः ।
नारदः पर्वतश्चैव देवलश्च महातपाः ॥ १५.२१.१ ॥
Entonces llegaron a ver al rey los mejores de los sabios: Nārada, Parvata y Devala, de gran austeridad.
15.21.2
द्वैपायनः सशिष्यश्च सिद्धाश्चान्ये मनीषिणः ।
शतयूपश्च राजर्षिर्वृद्धः परमधार्मिकः ॥ १५.२१.२ ॥
Dvaipāyana (Vyāsa) con sus discípulos, los seres perfectos y otros sabios, y el rey sabio Śatayūpa, anciano y muy justo, también llegaron.
15.21.3
तेषां कुन्ती महाराज पूजां चक्रे यथाविधि ।
ते चापि तुतुषुस्तस्यास्तापसाः परिचर्यया ॥ १५.२१.३ ॥
Oh gran rey, Kuntī les rindió honores según la norma, y los ascetas también se complacieron con su servicio.
15.21.4
तत्र धर्म्याः कथास्तात चक्रुस्ते परमर्षयः ।
रमयन्तो महात्मानं धृतराष्ट्रं जनाधिपम् ॥ १५.२१.४ ॥
Allí los supremos sabios, querido, contaron historias de dharma, deleitando al magnánimo Dhṛtarāṣṭra, señor de los pueblos.
15.21.5
कथान्तरे तु कस्मिंश्चिद्देवर्षिर्नारदस्ततः ।
कथामिमामकथयत्सर्वप्रत्यक्षदर्शिवान् ॥ १५.२१.५ ॥
En medio de otro relato, entonces el sabio divino Nārada, que lo había visto todo directamente, contó esta historia.
15.21.6
पुरा प्रजापतिसमो राजाऽऽसीदकुतोभयः ।
सहस्रचित्यि इत्युक्तः शतयूपपितामहः ॥ १५.२१.६ ॥
Hace tiempo hubo un rey igual a Prajāpati, sin temor por ningún lado; se le llamaba Sahasracitri, abuelo de Śatayūpa.
15.21.7
स पुत्रे राज्यमासज्ज्यि ज्येष्ठे परमधार्मिके ।
सहस्रचित्यो धर्मात्मा प्रविवेश वनं नृपः ॥ १५.२१.७ ॥
Tras confiar el reino a su hijo mayor, sumamente justo, el rey Sahasracitya, de alma recta, entró en el bosque.
15.21.8
स गत्वा तपसः पारं दीप्तस्य वसुधाधिपः ।
पुरंदरस्य संस्थानं प्रतिपेदे महाद्युतिः ॥ १५.२१.८ ॥
Habiendo alcanzado la otra orilla de la austeridad ardiente, aquel señor de la tierra, de gran esplendor, obtuvo la morada de Purandara (Indra).
15.21.9
दृष्टपूर्वः स बहुशो राजन्सम्पतता मया ।
महेन्द्रसदने राजा तपसा दग्धकिल्बिषः ॥ १५.२१.९ ॥
Oh rey, lo he visto muchas veces antes, cuando recorría la sala de Mahendra: aquel rey cuyos pecados fueron quemados por la austeridad.
15.21.10
तथा शैलालयो राजा भगत्तपितामहः ।
तपोबलेनैव नृपो महेन्द्रसदनं गतः ॥ १५.२१.१० ॥
Asimismo, el rey que moraba en las montañas, Bhagatta el abuelo, por el solo poder de la austeridad fue a la morada de Mahendra.
15.21.11
तथा पृषध्रो राजाऽऽसीद्राजन्वज्रधरोपमः ।
स चापि तपसा लेभे नाकपृष्ठमितो गतः ॥ १५.२१.११ ॥
Asimismo hubo un rey llamado Pṛṣadhra, oh rey, que era semejante al portador del rayo; también él, por la austeridad, obtuvo el lomo del cielo y partió de aquí.
15.21.12
अस्मिन्नरण्ये नृपते मांधातुरपि चात्मजः ।
पुरुकुत्सो नृपः सिद्धिं महतीं समवाप्तवान् ॥ १५.२१.१२ ॥
En este mismo bosque, oh señor de los hombres, Purukutsa, hijo de Māndhātṛ, también alcanzó una gran perfección.
15.21.13
भार्या समभवद्यस्य नर्मदा सरितां वरा ।
सोस्मिन्नरण्ये नृपतिस्तपस्तप्त्वा दिवं गतः ॥ १५.२१.१३ ॥
El rey cuya esposa fue Narmadā, la mejor de los ríos, practicó austeridades en este mismo bosque y ascendió al cielo.
15.21.14
शशलोमा च राजाऽऽसीद्राजन्परमधार्मिकः ।
सम्यगस्मिन्वने तप्त्वा ततो दिवमवाप्तवान् ॥ १५.२१.१४ ॥
Oh rey, hubo un rey muy justo llamado Śaśaloman, quien, tras practicar bien las austeridades en este mismo bosque, alcanzó el cielo.
15.21.15
द्वैपायनप्रसादाच्च त्वमपीदं तपोवनम् ।
राजन्नवाप्य दुष्प्रापां सिद्धिमग्र्यां गमिष्यसि ॥ १५.२१.१५ ॥
Y por la gracia de Dvaipāyana, tú también, oh rey, habiendo obtenido en este bosque de austeridad la suprema perfección, difícil de alcanzar, partirás.
15.21.16
त्वं चापि राजशार्दूल तपसोन्ते श्रिया वृतः ।
गान्धारीसहितो गन्ता गतिं तेषां महात्मनां ॥ १५.२१.१६ ॥
Y tú también, oh tigre entre los reyes, al final de tus austeridades, rodeado de gloria, irás junto con Gāndhārī al camino de aquellas grandes almas.
15.21.17
पाण्डुः स्मरति ते नित्यं बलहन्तुः समीपगः ।
त्वां सदैव महाराज श्रेयसा स च योक्ष्यति ॥ १५.२१.१७ ॥
Pāṇḍu siempre te recuerda; habita cerca de Indra, el matador de Bala. Oh gran rey, él siempre te unirá a la buena fortuna.
15.21.18
तव शुश्रूषया चैव गान्धार्याश्च यशस्विनी ।
भर्तुः सलोकतां कुन्ती गमिष्यति वधूस्तव ॥ १५.२१.१८ ॥
Y por el servicio a ti y a Gāndhārī, tu gloriosa nuera Kuntī también irá al mundo de su esposo.
15.21.19
युधिष्ठिरस्य जननी स हि धर्मः सनातनः ।
वयमेतत्प्रपश्यामो नृपते दिव्यवक्षुषाः ॥ १५.२१.१९ ॥
Ella es la madre de Yudhiṣṭhira; en verdad es el dharma eterno. Oh rey, lo vemos claramente con la vista divina.
15.21.20
प्रवेक्ष्यति महात्मानं विदुरश्च युधिष्ठिरम् ।
संजयस्तदनुध्यानादितः स्वर्गमवाप्स्यति ॥ १५.२१.२० ॥
Vidura y el magnánimo Yudhiṣṭhira entrarán en ella, y Sañjaya, por su constante meditación en ellos, alcanzará el cielo desde aquí.
15.21.21
एतच्छ्रुत्वा कौरवेन्द्रो महात्मा ।
सार्धं पत्न्या प्रीतिमान्सम्बभूव।
विद्वान्वाक्यं नारदस्य प्रशस्य ।
चक्रे पूजां चातुलां नारदाय ॥ १५.२१.२१ ॥
Al oír esto, el magnánimo señor de los Kuru se alegró junto con su esposa; el sabio, alabando las palabras de Nārada, le ofreció una adoración incomparable.
15.21.22
ततः सर्वे नारदं विप्रसङ्घाः ।
सम्पूजयामासुरतीव राजन्।
राज्ञः प्रीत्या धृतराष्ट्रस्य ते वै ।
पुनःपुनः सम्प्रहृष्टास्तदानीम् ॥ १५.२१.२२ ॥
Entonces todas las asambleas de brahmanes honraron mucho a Nārada, oh rey; y por afecto al rey Dhṛtarāṣṭra, se alegraron una y otra vez en gran manera en aquel momento.