Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 15.21

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

15.21.1

ततस्तत्र मुनिश्रेष्ठा राजानं द्रष्टुमभ्ययुः ।
नारदः पर्वतश्चैव देवलश्च महातपाः ॥ १५.२१.१ ॥

ତା'ପରେ ସେଠାରେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରଦ, ପର୍ବତ ଓ ମହାତପସ୍ୱୀ ଦେବଳ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ।

15.21.2

द्वैपायनः सशिष्यश्च सिद्धाश्चान्ये मनीषिणः ।
शतयूपश्च राजर्षिर्वृद्धः परमधार्मिकः ॥ १५.२१.२ ॥

ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ଦ୍ୱୈପାୟନ (ବ୍ୟାସ), ସିଦ୍ଧଗଣ ଓ ଅନ୍ୟ ମନୀଷୀମାନେ, ଏବଂ ବୃଦ୍ଧ ପରମ ଧାର୍ମିକ ରାଜର୍ଷି ଶତଯୂପ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।

15.21.3

तेषां कुन्ती महाराज पूजां चक्रे यथाविधि ।
ते चापि तुतुषुस्तस्यास्तापसाः परिचर्यया ॥ १५.२१.३ ॥

ହେ ମହାରାଜ, କୁନ୍ତୀ ସେମାନଙ୍କୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ପୂଜା କଲେ; ତାଙ୍କ ସେବାରେ ତପସ୍ୱୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।

15.21.4

तत्र धर्म्याः कथास्तात चक्रुस्ते परमर्षयः ।
रमयन्तो महात्मानं धृतराष्ट्रं जनाधिपम् ॥ १५.२१.४ ॥

ସେଠାରେ ପରମ ଋଷିମାନେ, ହେ ବତ୍ସ, ଧର୍ମସମ୍ମତ କଥା କହିଲେ, ଜନାଧିପ ମହାତ୍ମା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରି।

15.21.5

कथान्तरे तु कस्मिंश्चिद्देवर्षिर्नारदस्ततः ।
कथामिमामकथयत्सर्वप्रत्यक्षदर्शिवान् ॥ १५.२१.५ ॥

ଅନ୍ୟ କୌଣସି କଥାର ମଧ୍ୟରେ, ସବୁ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଦେଖିଥିବା ଦେବର୍ଷି ନାରଦ ଏହି କଥା କହିଲେ।

15.21.6

पुरा प्रजापतिसमो राजाऽऽसीदकुतोभयः ।
सहस्रचित्यि इत्युक्तः शतयूपपितामहः ॥ १५.२१.६ ॥

ପୂର୍ବେ ପ୍ରଜାପତି ସମାନ ଜଣେ ରାଜା ଥିଲେ, ଯିଏ କୌଣସି ଦିଗରୁ ଭୟ ନ ଥିଲେ; ତାଙ୍କୁ ସହସ୍ରଚିତ୍ୟ କୁହାଯାଉଥିଲା, ସେ ଶତଯୂପଙ୍କ ପିତାମହ।

15.21.7

स पुत्रे राज्यमासज्ज्यि ज्येष्ठे परमधार्मिके ।
सहस्रचित्यो धर्मात्मा प्रविवेश वनं नृपः ॥ १५.२१.७ ॥

ସେହି ରାଜା ସହସ୍ରଚିତ୍ୟ, ପରମ ଧାର୍ମିକ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ସମର୍ପଣ କରି, ଧର୍ମାତ୍ମା ହୋଇ ବନରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

15.21.8

स गत्वा तपसः पारं दीप्तस्य वसुधाधिपः ।
पुरंदरस्य संस्थानं प्रतिपेदे महाद्युतिः ॥ १५.२१.८ ॥

ସେ ମହାଦ୍ୟୁତି ଭୂପତି, ଦୀପ୍ତ ତପସ୍ୟାର ପାରରେ ପହଞ୍ଚି ପୁରନ୍ଦର (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କ ଧାମ ପାଇଲେ।

15.21.9

दृष्टपूर्वः स बहुशो राजन्सम्पतता मया ।
महेन्द्रसदने राजा तपसा दग्धकिल्बिषः ॥ १५.२१.९ ॥

ହେ ରାଜନ, ବୁଲୁଥିବା ସମୟରେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସଭାରେ ଅନେକ ଥର ଦେଖିଛି—ତପସ୍ୟାରେ ଯାହାର ପାପ ଦଗ୍ଧ ହୋଇଥିଲା ସେହି ରାଜାଙ୍କୁ।

15.21.10

तथा शैलालयो राजा भगत्तपितामहः ।
तपोबलेनैव नृपो महेन्द्रसदनं गतः ॥ १५.२१.१० ॥

ସେହିପରି ଶୈଳାଳୟ ରାଜା ଭଗତ୍ତପିତାମହ ତପୋବଳରେ ହିଁ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗୃହକୁ ଗଲେ।

15.21.11

तथा पृषध्रो राजाऽऽसीद्राजन्वज्रधरोपमः ।
स चापि तपसा लेभे नाकपृष्ठमितो गतः ॥ १५.२१.११ ॥

ସେହିପରି ପୃଷଧ୍ର ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ, ହେ ରାଜନ, ସେ ବଜ୍ରଧରଙ୍କ (ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ) ସମାନ ଥିଲେ; ସେ ମଧ୍ୟ ତପସ୍ୟାରେ ନାକପୃଷ୍ଠ ପାଇ ଏଠାରୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ।

15.21.12

अस्मिन्नरण्ये नृपते मांधातुरपि चात्मजः ।
पुरुकुत्सो नृपः सिद्धिं महतीं समवाप्तवान् ॥ १५.२१.१२ ॥

ହେ ନୃପତି, ଏହି ଅରଣ୍ୟରେ ମାନ୍ଧାତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାଜା ପୁରୁକୁତ୍ସ ମଧ୍ୟ ମହତୀ ସିଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ।

15.21.13

भार्या समभवद्यस्य नर्मदा सरितां वरा ।
सोस्मिन्नरण्ये नृपतिस्तपस्तप्त्वा दिवं गतः ॥ १५.२१.१३ ॥

ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ନର୍ମଦା ଯାହାର ଭାର୍ଯ୍ୟା ହୋଇଥିଲେ, ସେହି ରାଜା ଏହି ଅରଣ୍ୟରେ ତପସ୍ୟା କରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଥିଲେ।

15.21.14

शशलोमा च राजाऽऽसीद्राजन्परमधार्मिकः ।
सम्यगस्मिन्वने तप्त्वा ततो दिवमवाप्तवान् ॥ १५.२१.१४ ॥

ହେ ରାଜନ୍, ଶଶଲୋମା ନାମକ ଅତି ଧାର୍ମିକ ଜଣେ ରାଜା ଥିଲେ; ସେ ଏହି ଅରଣ୍ୟରେ ସମ୍ୟକ୍ ତପସ୍ୟା କରି ପରେ ସ୍ୱର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ।

15.21.15

द्वैपायनप्रसादाच्च त्वमपीदं तपोवनम् ।
राजन्नवाप्य दुष्प्रापां सिद्धिमग्र्यां गमिष्यसि ॥ १५.२१.१५ ॥

ହେ ରାଜନ୍, ଦ୍ୱୈପାୟନଙ୍କ କୃପାରେ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହି ତପୋବନରେ ଦୁର୍ଲଭ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସିଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ କରି ଯିବ।

15.21.16

त्वं चापि राजशार्दूल तपसोन्ते श्रिया वृतः ।
गान्धारीसहितो गन्ता गतिं तेषां महात्मनां ॥ १५.२१.१६ ॥

ହେ ରାଜଶାର୍ଦ୍ଦୂଳ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ତପସ୍ୟାର ଶେଷରେ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟରେ ଘେରି ଗାନ୍ଧାରୀ ସହିତ ସେହି ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କ ଗତିକୁ ଯିବ।

15.21.17

पाण्डुः स्मरति ते नित्यं बलहन्तुः समीपगः ।
त्वां सदैव महाराज श्रेयसा स च योक्ष्यति ॥ १५.२१.१७ ॥

ପାଣ୍ଡୁ ତୁମକୁ ସର୍ବଦା ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି; ସେ ବଳହନ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟରେ ଅଛନ୍ତି। ହେ ମହାରାଜ, ସେ ତୁମକୁ ସର୍ବଦା କଲ୍ୟାଣ ସହିତ ଯୋଡ଼ିବେ।

15.21.18

तव शुश्रूषया चैव गान्धार्याश्च यशस्विनी ।
भर्तुः सलोकतां कुन्ती गमिष्यति वधूस्तव ॥ १५.२१.१८ ॥

ତୁମ ଓ ଗାନ୍ଧାରୀଙ୍କ ସେବାରେ ଯଶସ୍ୱିନୀ ତୁମ ପୁତ୍ରବଧୂ କୁନ୍ତୀ ମଧ୍ୟ ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ।

15.21.19

युधिष्ठिरस्य जननी स हि धर्मः सनातनः ।
वयमेतत्प्रपश्यामो नृपते दिव्यवक्षुषाः ॥ १५.२१.१९ ॥

ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ମାତା ସେ, ସେ ସନାତନ ଧର୍ମ। ହେ ରାଜନ୍, ଦିବ୍ୟଦୃଷ୍ଟିରେ ଆମେ ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖୁଛୁ।

15.21.20

प्रवेक्ष्यति महात्मानं विदुरश्च युधिष्ठिरम् ।
संजयस्तदनुध्यानादितः स्वर्गमवाप्स्यति ॥ १५.२१.२० ॥

ବିଦୁର ଏବଂ ମହାତ୍ମା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ତାଙ୍କଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ। ସଞ୍ଜୟ ସେମାନଙ୍କର ଧ୍ୟାନ କରି ଏଠାରୁ ସ୍ୱର୍ଗ ପାଇବେ।

15.21.21

एतच्छ्रुत्वा कौरवेन्द्रो महात्मा ।
सार्धं पत्न्या प्रीतिमान्सम्बभूव।
विद्वान्वाक्यं नारदस्य प्रशस्य ।
चक्रे पूजां चातुलां नारदाय ॥ १५.२१.२१ ॥

ଏହା ଶୁଣି ମହାତ୍ମା କୌରବେନ୍ଦ୍ର ପତ୍ନୀ ସହ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ବିଦ୍ୱାନ ସେ ନାରଦଙ୍କ ବାକ୍ୟର ପ୍ରଶଂସା କରି ନାରଦଙ୍କୁ ଅତୁଳନୀୟ ପୂଜା କଲେ।

15.21.22

ततः सर्वे नारदं विप्रसङ्घाः ।
सम्पूजयामासुरतीव राजन्।
राज्ञः प्रीत्या धृतराष्ट्रस्य ते वै ।
पुनःपुनः सम्प्रहृष्टास्तदानीम् ॥ १५.२१.२२ ॥

ତାପରେ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସମୂହ ନାରଦଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୂଜା କଲେ। ହେ ରାଜନ୍, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପ୍ରୀତିରେ ସେମାନେ ସେତେବେଳେ ବାରମ୍ବାର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।