மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 15.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.21.1
ततस्तत्र मुनिश्रेष्ठा राजानं द्रष्टुमभ्ययुः ।
नारदः पर्वतश्चैव देवलश्च महातपाः ॥ १५.२१.१ ॥
அப்போது முனிவர்களில் சிறந்தவர்களான நாரதர், பர்வதர் மற்றும் மிகுந்த தவம் செய்த தேவலர் அரசனைக் காண வந்தனர்.
15.21.2
द्वैपायनः सशिष्यश्च सिद्धाश्चान्ये मनीषिणः ।
शतयूपश्च राजर्षिर्वृद्धः परमधार्मिकः ॥ १५.२१.२ ॥
சீடர்களுடன் துவைபாயனர் (வியாசர்), சித்தர்களும் பிற ஞானியரும், முதியவரும் மிகுந்த தர்மவானுமான ராஜரிஷி சதயூபரும் வந்தனர்.
15.21.3
तेषां कुन्ती महाराज पूजां चक्रे यथाविधि ।
ते चापि तुतुषुस्तस्यास्तापसाः परिचर्यया ॥ १५.२१.३ ॥
மகாராஜா, குந்தி அவர்களுக்கு முறைப்படி பூஜை செய்தாள்; தவசிகளும் அவளுடைய பணிவிடையால் மகிழ்ந்தனர்.
15.21.4
तत्र धर्म्याः कथास्तात चक्रुस्ते परमर्षयः ।
रमयन्तो महात्मानं धृतराष्ट्रं जनाधिपम् ॥ १५.२१.४ ॥
அங்கே உயர்ந்த ரிஷிகள், அன்புள்ளவனே, தர்மமான கதைகளைச் சொன்னார்கள்; மக்களின் தலைவரும் மகாத்மாவுமான திருதராஷ்டிரரை மகிழ்வித்தபடி.
15.21.5
कथान्तरे तु कस्मिंश्चिद्देवर्षिर्नारदस्ततः ।
कथामिमामकथयत्सर्वप्रत्यक्षदर्शिवान् ॥ १५.२१.५ ॥
வேறொரு கதையின் இடையில், எல்லாவற்றையும் நேரில் கண்ட தேவரிஷி நாரதர் இந்தக் கதையைச் சொன்னார்.
15.21.6
पुरा प्रजापतिसमो राजाऽऽसीदकुतोभयः ।
सहस्रचित्यि इत्युक्तः शतयूपपितामहः ॥ १५.२१.६ ॥
முற்காலத்தில் பிரஜாபதிக்கு நிகரான ஓர் அரசன் இருந்தான்; எங்கிருந்தும் பயமில்லாதவன்; அவன் சஹஸ்ரசித்தி என அழைக்கப்பட்டான், அவன் சதயூபனின் பாட்டன்.
15.21.7
स पुत्रे राज्यमासज्ज्यि ज्येष्ठे परमधार्मिके ।
सहस्रचित्यो धर्मात्मा प्रविवेश वनं नृपः ॥ १५.२१.७ ॥
அந்த அரசன் சஹஸ்ரசித்தியன், மிகவும் தர்மமுள்ள மூத்த மகனிடம் ஆட்சியை ஒப்படைத்து, தர்மாத்மாவாக வனத்தில் நுழைந்தான்.
15.21.8
स गत्वा तपसः पारं दीप्तस्य वसुधाधिपः ।
पुरंदरस्य संस्थानं प्रतिपेदे महाद्युतिः ॥ १५.२१.८ ॥
மகாதேஜஸ்வியான அந்த பூமிபதி, ஒளிரும் தவத்தின் எல்லையை அடைந்து, புரந்தரனின் (இந்திரனின்) வாசஸ்தலத்தை அடைந்தான்.
15.21.9
दृष्टपूर्वः स बहुशो राजन्सम्पतता मया ।
महेन्द्रसदने राजा तपसा दग्धकिल्बिषः ॥ १५.२१.९ ॥
ஓ அரசே, நான் பலமுறை அவனைக் கண்டிருக்கிறேன்—சுற்றித் திரிந்தபோது மகேந்திரனின் சபையில்; தவத்தால் பாவங்கள் எரிக்கப்பட்ட அந்த அரசனை.
15.21.10
तथा शैलालयो राजा भगत्तपितामहः ।
तपोबलेनैव नृपो महेन्द्रसदनं गतः ॥ १५.२१.१० ॥
அதேபோல் மலைவாசியான அரசன் பகத்தபிதாமகன், தவத்தின் வலிமையால் மகேந்திரனின் வாசஸ்தலத்தை அடைந்தான்.
15.21.11
तथा पृषध्रो राजाऽऽसीद्राजन्वज्रधरोपमः ।
स चापि तपसा लेभे नाकपृष्ठमितो गतः ॥ १५.२१.११ ॥
அதேபோல் ப்ருஷத்ரன் என்ற அரசன் இருந்தான், ஓ அரசே, அவன் வஜ்ரதரனுக்கு (இந்திரனுக்கு) ஒப்பாக இருந்தான்; அவனும் தவத்தால் நாகபிருஷ்டத்தை அடைந்து இங்கிருந்து சென்றான்.
15.21.12
अस्मिन्नरण्ये नृपते मांधातुरपि चात्मजः ।
पुरुकुत्सो नृपः सिद्धिं महतीं समवाप्तवान् ॥ १५.२१.१२ ॥
ஓ மன்னா, இந்த அரண்யத்திலேயே மாந்தாதாவின் மகனாகிய அரசன் புருகுத்சன் மகத்தான சித்தியை அடைந்தான்.
15.21.13
भार्या समभवद्यस्य नर्मदा सरितां वरा ।
सोस्मिन्नरण्ये नृपतिस्तपस्तप्त्वा दिवं गतः ॥ १५.२१.१३ ॥
நதிகளில் சிறந்த நர்மதை எவனுடைய மனைவியானாளோ, அந்த அரசன் இந்தக் காட்டில் தவம் செய்து சொர்க்கம் சென்றான்.
15.21.14
शशलोमा च राजाऽऽसीद्राजन्परमधार्मिकः ।
सम्यगस्मिन्वने तप्त्वा ततो दिवमवाप्तवान् ॥ १५.२१.१४ ॥
அரசே, சசலோமா என்ற மிகவும் தர்மசீலனான அரசன் இருந்தான்; இந்தக் காட்டில் நன்கு தவம் செய்து பின்னர் சொர்க்கத்தை அடைந்தான்.
15.21.15
द्वैपायनप्रसादाच्च त्वमपीदं तपोवनम् ।
राजन्नवाप्य दुष्प्रापां सिद्धिमग्र्यां गमिष्यसि ॥ १५.२१.१५ ॥
அரசே, த்வைபாயனரின் அருளால் நீயும் இந்தத் தவவனத்தில் அடைவதற்கரிய உயர்ந்த சித்தியை அடைந்து செல்வாய்.
15.21.16
त्वं चापि राजशार्दूल तपसोन्ते श्रिया वृतः ।
गान्धारीसहितो गन्ता गतिं तेषां महात्मनां ॥ १५.२१.१६ ॥
அரசர்களில் புலியே, நீயும் தவத்தின் முடிவில் செல்வத்தால் சூழப்பட்டவனாய், காந்தாரியுடன் அந்த மகாத்மாக்களின் கதியை அடைவாய்.
15.21.17
पाण्डुः स्मरति ते नित्यं बलहन्तुः समीपगः ।
त्वां सदैव महाराज श्रेयसा स च योक्ष्यति ॥ १५.२१.१७ ॥
பாண்டு உன்னை எப்போதும் நினைவுகூர்கிறான்; அவன் பலனை வென்ற இந்திரனின் அருகில் இருக்கிறான். மகாராஜனே, அவன் உன்னை எப்போதும் நலத்துடன் இணைப்பான்.
15.21.18
तव शुश्रूषया चैव गान्धार्याश्च यशस्विनी ।
भर्तुः सलोकतां कुन्ती गमिष्यति वधूस्तव ॥ १५.२१.१८ ॥
உன்னுடைய மற்றும் காந்தாரியின் சேவையால், புகழுடைய உன் மருமகள் குந்தியும் தன் கணவனின் உலகை அடைவாள்.
15.21.19
युधिष्ठिरस्य जननी स हि धर्मः सनातनः ।
वयमेतत्प्रपश्यामो नृपते दिव्यवक्षुषाः ॥ १५.२१.१९ ॥
யுதிஷ்டிரரின் தாய் அவளே, நித்திய தர்மமே ஆவாள். அரசே, திவ்ய பார்வையால் நாங்கள் இதைத் தெளிவாகக் காண்கிறோம்.
15.21.20
प्रवेक्ष्यति महात्मानं विदुरश्च युधिष्ठिरम् ।
संजयस्तदनुध्यानादितः स्वर्गमवाप्स्यति ॥ १५.२१.२० ॥
விதுரரும் மகாத்மாவான யுதிஷ்டிரரும் அவளுள் ஒன்றாகப் புகுவர். சஞ்சயன் அவரைத் தொடர்ந்து தியானிப்பதால் இங்கிருந்து சுவர்க்கத்தை அடைவான்.
15.21.21
एतच्छ्रुत्वा कौरवेन्द्रो महात्मा ।
सार्धं पत्न्या प्रीतिमान्सम्बभूव।
विद्वान्वाक्यं नारदस्य प्रशस्य ।
चक्रे पूजां चातुलां नारदाय ॥ १५.२१.२१ ॥
இதைக் கேட்ட மகாத்மாவான குருக்களின் இறைவன் தன் மனைவியுடன் மகிழ்ந்தான். ஞானியான அவன் நாரதரின் வார்த்தைகளைப் போற்றி, நாரதருக்கு ஒப்பற்ற பூஜை செய்தான்.
15.21.22
ततः सर्वे नारदं विप्रसङ्घाः ।
सम्पूजयामासुरतीव राजन्।
राज्ञः प्रीत्या धृतराष्ट्रस्य ते वै ।
पुनःपुनः सम्प्रहृष्टास्तदानीम् ॥ १५.२१.२२ ॥
அப்போது அனைத்து பிராமணக் கூட்டங்களும் நாரதரை மிகவும் பூஜித்தனர். அரசே, திருதராஷ்டிரனின் அன்பினால் அவர்கள் அப்பொழுது மீண்டும் மீண்டும் மிகவும் மகிழ்ந்தனர்.