Mahābhārata · Adhyāya 15.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.21.1
ततस्तत्र मुनिश्रेष्ठा राजानं द्रष्टुमभ्ययुः ।
नारदः पर्वतश्चैव देवलश्च महातपाः ॥ १५.२१.१ ॥
Dann kamen die vornehmsten der Weisen, um den König zu sehen: Nārada, Parvata und Devala von großer Askese.
15.21.2
द्वैपायनः सशिष्यश्च सिद्धाश्चान्ये मनीषिणः ।
शतयूपश्च राजर्षिर्वृद्धः परमधार्मिकः ॥ १५.२१.२ ॥
Dvaipāyana (Vyāsa) mit seinen Schülern, die Vollendeten und andere Weise, und der königliche Weise Śatayūpa, alt und höchst rechtschaffen, kamen ebenfalls.
15.21.3
तेषां कुन्ती महाराज पूजां चक्रे यथाविधि ।
ते चापि तुतुषुस्तस्यास्तापसाः परिचर्यया ॥ १५.२१.३ ॥
O großer König, Kuntī ehrte sie nach der Vorschrift, und auch die Asketen waren mit ihrem Dienst zufrieden.
15.21.4
तत्र धर्म्याः कथास्तात चक्रुस्ते परमर्षयः ।
रमयन्तो महात्मानं धृतराष्ट्रं जनाधिपम् ॥ १५.२१.४ ॥
Dort erzählten die höchsten Weisen, mein Lieber, Geschichten über das dharma und erfreuten den hochherzigen Dhṛtarāṣṭra, Herrn der Völker.
15.21.5
कथान्तरे तु कस्मिंश्चिद्देवर्षिर्नारदस्ततः ।
कथामिमामकथयत्सर्वप्रत्यक्षदर्शिवान् ॥ १५.२१.५ ॥
Im Verlauf einer anderen Erzählung erzählte dann der göttliche Weise Nārada, der alles mit eigenen Augen gesehen hatte, diese Geschichte.
15.21.6
पुरा प्रजापतिसमो राजाऽऽसीदकुतोभयः ।
सहस्रचित्यि इत्युक्तः शतयूपपितामहः ॥ १५.२१.६ ॥
Vorzeiten gab es einen König, Prajāpati gleich, ohne Furcht von irgendeiner Seite; er hieß Sahasracitri und war der Großvater Śatayūpas.
15.21.7
स पुत्रे राज्यमासज्ज्यि ज्येष्ठे परमधार्मिके ।
सहस्रचित्यो धर्मात्मा प्रविवेश वनं नृपः ॥ १५.२१.७ ॥
Nachdem er das Königreich seinem ältesten, höchst rechtschaffenen Sohn übergeben hatte, betrat der König Sahasracitya, rechtschaffenen Geistes, den Wald.
15.21.8
स गत्वा तपसः पारं दीप्तस्य वसुधाधिपः ।
पुरंदरस्य संस्थानं प्रतिपेदे महाद्युतिः ॥ १५.२१.८ ॥
Nachdem er das jenseitige Ufer der strahlenden Askese erreicht hatte, erlangte der Herrscher der Erde, von großem Glanz, die Wohnstätte des Purandara (Indra).
15.21.9
दृष्टपूर्वः स बहुशो राजन्सम्पतता मया ।
महेन्द्रसदने राजा तपसा दग्धकिल्बिषः ॥ १५.२१.९ ॥
O König, ich habe ihn schon oft gesehen, als ich in Mahendras Halle umherwanderte: jenen König, dessen Sünden durch Askese verbrannt waren.
15.21.10
तथा शैलालयो राजा भगत्तपितामहः ।
तपोबलेनैव नृपो महेन्द्रसदनं गतः ॥ १५.२१.१० ॥
Ebenso ging der König, der im Gebirge wohnte, Bhagatta der Großvater, allein durch die Kraft der Askese zur Wohnstätte Mahendras.
15.21.11
तथा पृषध्रो राजाऽऽसीद्राजन्वज्रधरोपमः ।
स चापि तपसा लेभे नाकपृष्ठमितो गतः ॥ १५.२१.११ ॥
Ebenso gab es einen König namens Pṛṣadhra, o König, der dem Träger des Donnerkeils glich; auch er erlangte durch Askese den Rücken des Himmels und ging von hier fort.
15.21.12
अस्मिन्नरण्ये नृपते मांधातुरपि चात्मजः ।
पुरुकुत्सो नृपः सिद्धिं महतीं समवाप्तवान् ॥ १५.२१.१२ ॥
In eben diesem Wald, o Herr der Menschen, erlangte Purukutsa, der Sohn Māndhātṛs, ebenfalls große Vollkommenheit.
15.21.13
भार्या समभवद्यस्य नर्मदा सरितां वरा ।
सोस्मिन्नरण्ये नृपतिस्तपस्तप्त्वा दिवं गतः ॥ १५.२१.१३ ॥
Der König, dessen Gemahlin Narmadā, die beste der Flüsse, wurde, übte in diesem Wald Askese und ging zum Himmel.
15.21.14
शशलोमा च राजाऽऽसीद्राजन्परमधार्मिकः ।
सम्यगस्मिन्वने तप्त्वा ततो दिवमवाप्तवान् ॥ १५.२१.१४ ॥
O König, es gab einen überaus rechtschaffenen König namens Śaśaloman, der nach guter Askese in diesem Wald den Himmel erlangte.
15.21.15
द्वैपायनप्रसादाच्च त्वमपीदं तपोवनम् ।
राजन्नवाप्य दुष्प्रापां सिद्धिमग्र्यां गमिष्यसि ॥ १५.२१.१५ ॥
Und durch die Gnade Dvaipāyanas wirst auch du, o König, in diesem Hain der Askese die schwer zu erlangende höchste Vollkommenheit erreichen und gehen.
15.21.16
त्वं चापि राजशार्दूल तपसोन्ते श्रिया वृतः ।
गान्धारीसहितो गन्ता गतिं तेषां महात्मनां ॥ १५.२१.१६ ॥
Auch du, o Tiger unter den Königen, wirst am Ende deiner Askese, von Glanz umgeben, zusammen mit Gāndhārī den Weg jener großen Seelen gehen.
15.21.17
पाण्डुः स्मरति ते नित्यं बलहन्तुः समीपगः ।
त्वां सदैव महाराज श्रेयसा स च योक्ष्यति ॥ १५.२१.१७ ॥
Pāṇḍu denkt immer an dich; er weilt nahe bei Indra, dem Töter Balas. O großer König, er wird dich stets mit dem Heil verbinden.
15.21.18
तव शुश्रूषया चैव गान्धार्याश्च यशस्विनी ।
भर्तुः सलोकतां कुन्ती गमिष्यति वधूस्तव ॥ १५.२१.१८ ॥
Und durch den Dienst an dir und an Gāndhārī wird auch deine ruhmreiche Schwiegertochter Kuntī in die Welt ihres Gatten gelangen.
15.21.19
युधिष्ठिरस्य जननी स हि धर्मः सनातनः ।
वयमेतत्प्रपश्यामो नृपते दिव्यवक्षुषाः ॥ १५.२१.१९ ॥
Sie ist die Mutter Yudhiṣṭhiras, in der Tat ist sie das ewige Dharma. O König, mit göttlichem Sehen erkennen wir dies klar.
15.21.20
प्रवेक्ष्यति महात्मानं विदुरश्च युधिष्ठिरम् ।
संजयस्तदनुध्यानादितः स्वर्गमवाप्स्यति ॥ १५.२१.२० ॥
Vidura und der großmütige Yudhiṣṭhira werden in sie eingehen, und Sañjaya wird durch ständige Meditation über sie von hier aus den Himmel erlangen.
15.21.21
एतच्छ्रुत्वा कौरवेन्द्रो महात्मा ।
सार्धं पत्न्या प्रीतिमान्सम्बभूव।
विद्वान्वाक्यं नारदस्य प्रशस्य ।
चक्रे पूजां चातुलां नारदाय ॥ १५.२१.२१ ॥
Als er dies hörte, freute sich der großmütige Herr der Kuru zusammen mit seiner Gattin; der Weise pries Nāradas Worte und erwies Nārada eine unvergleichliche Verehrung.
15.21.22
ततः सर्वे नारदं विप्रसङ्घाः ।
सम्पूजयामासुरतीव राजन्।
राज्ञः प्रीत्या धृतराष्ट्रस्य ते वै ।
पुनःपुनः सम्प्रहृष्टास्तदानीम् ॥ १५.२१.२२ ॥
Da verehrten alle Versammlungen der Brahmanen Nārada sehr, o König; und aus Zuneigung zu König Dhṛtarāṣṭra freuten sie sich damals immer wieder über die Maßen.