Mahābhārata · Adhyāya 15.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.21.1
ततस्तत्र मुनिश्रेष्ठा राजानं द्रष्टुमभ्ययुः ।
नारदः पर्वतश्चैव देवलश्च महातपाः ॥ १५.२१.१ ॥
Então vieram ver o rei os mais excelentes dos sábios: Nārada, Parvata e Devala, de grande austeridade.
15.21.2
द्वैपायनः सशिष्यश्च सिद्धाश्चान्ये मनीषिणः ।
शतयूपश्च राजर्षिर्वृद्धः परमधार्मिकः ॥ १५.२१.२ ॥
Dvaipāyana (Vyāsa) com seus discípulos, os seres perfeitos e outros sábios, e o rei-sábio Śatayūpa, velho e muito justo, também vieram.
15.21.3
तेषां कुन्ती महाराज पूजां चक्रे यथाविधि ।
ते चापि तुतुषुस्तस्यास्तापसाः परिचर्यया ॥ १५.२१.३ ॥
Ó grande rei, Kuntī os honrou segundo a regra, e os ascetas também se agradaram de seu serviço.
15.21.4
तत्र धर्म्याः कथास्तात चक्रुस्ते परमर्षयः ।
रमयन्तो महात्मानं धृतराष्ट्रं जनाधिपम् ॥ १५.२१.४ ॥
Ali os supremos sábios, querido, contaram histórias de dharma, deleitando o magnânimo Dhṛtarāṣṭra, senhor dos povos.
15.21.5
कथान्तरे तु कस्मिंश्चिद्देवर्षिर्नारदस्ततः ।
कथामिमामकथयत्सर्वप्रत्यक्षदर्शिवान् ॥ १५.२१.५ ॥
No decorrer de outra narrativa, então o sábio divino Nārada, que tudo vira com os próprios olhos, contou esta história.
15.21.6
पुरा प्रजापतिसमो राजाऽऽसीदकुतोभयः ।
सहस्रचित्यि इत्युक्तः शतयूपपितामहः ॥ १५.२१.६ ॥
Outrora houve um rei igual a Prajāpati, sem temor de nenhum lado; era chamado Sahasracitri, avô de Śatayūpa.
15.21.7
स पुत्रे राज्यमासज्ज्यि ज्येष्ठे परमधार्मिके ।
सहस्रचित्यो धर्मात्मा प्रविवेश वनं नृपः ॥ १५.२१.७ ॥
Tendo confiado o reino ao filho mais velho, muito justo, o rei Sahasracitya, de alma reta, entrou na floresta.
15.21.8
स गत्वा तपसः पारं दीप्तस्य वसुधाधिपः ।
पुरंदरस्य संस्थानं प्रतिपेदे महाद्युतिः ॥ १५.२१.८ ॥
Tendo alcançado a outra margem da austeridade ardente, aquele senhor da terra, de grande esplendor, obteve a morada de Purandara (Indra).
15.21.9
दृष्टपूर्वः स बहुशो राजन्सम्पतता मया ।
महेन्द्रसदने राजा तपसा दग्धकिल्बिषः ॥ १५.२१.९ ॥
Ó rei, eu o vi muitas vezes antes, quando percorria o salão de Mahendra: aquele rei cujos pecados foram queimados pela austeridade.
15.21.10
तथा शैलालयो राजा भगत्तपितामहः ।
तपोबलेनैव नृपो महेन्द्रसदनं गतः ॥ १५.२१.१० ॥
Do mesmo modo, o rei que habitava nas montanhas, Bhagatta o avô, somente pelo poder da austeridade foi à morada de Mahendra.
15.21.11
तथा पृषध्रो राजाऽऽसीद्राजन्वज्रधरोपमः ।
स चापि तपसा लेभे नाकपृष्ठमितो गतः ॥ १५.२१.११ ॥
Do mesmo modo houve um rei chamado Pṛṣadhra, ó rei, que era semelhante ao portador do raio; ele também, pela austeridade, obteve o dorso do céu e partiu daqui.
15.21.12
अस्मिन्नरण्ये नृपते मांधातुरपि चात्मजः ।
पुरुकुत्सो नृपः सिद्धिं महतीं समवाप्तवान् ॥ १५.२१.१२ ॥
Nesta mesma floresta, ó senhor dos homens, Purukutsa, filho de Māndhātṛ, também alcançou grande perfeição.
15.21.13
भार्या समभवद्यस्य नर्मदा सरितां वरा ।
सोस्मिन्नरण्ये नृपतिस्तपस्तप्त्वा दिवं गतः ॥ १५.२१.१३ ॥
O rei cuja esposa foi Narmadā, a melhor dos rios, praticou austeridades nesta mesma floresta e foi para o céu.
15.21.14
शशलोमा च राजाऽऽसीद्राजन्परमधार्मिकः ।
सम्यगस्मिन्वने तप्त्वा ततो दिवमवाप्तवान् ॥ १५.२१.१४ ॥
Ó rei, houve um rei muito justo chamado Śaśaloman, que, tendo praticado bem as austeridades nesta mesma floresta, alcançou depois o céu.
15.21.15
द्वैपायनप्रसादाच्च त्वमपीदं तपोवनम् ।
राजन्नवाप्य दुष्प्रापां सिद्धिमग्र्यां गमिष्यसि ॥ १५.२१.१५ ॥
E pela graça de Dvaipāyana, tu também, ó rei, tendo obtido neste bosque de austeridade a suprema perfeição, difícil de alcançar, partirás.
15.21.16
त्वं चापि राजशार्दूल तपसोन्ते श्रिया वृतः ।
गान्धारीसहितो गन्ता गतिं तेषां महात्मनां ॥ १५.२१.१६ ॥
E tu também, ó tigre entre os reis, ao fim das tuas austeridades, cercado de glória, irás com Gāndhārī para o caminho daquelas grandes almas.
15.21.17
पाण्डुः स्मरति ते नित्यं बलहन्तुः समीपगः ।
त्वां सदैव महाराज श्रेयसा स च योक्ष्यति ॥ १५.२१.१७ ॥
Pāṇḍu sempre se lembra de ti; ele habita perto de Indra, o matador de Bala. Ó grande rei, ele sempre te unirá à boa fortuna.
15.21.18
तव शुश्रूषया चैव गान्धार्याश्च यशस्विनी ।
भर्तुः सलोकतां कुन्ती गमिष्यति वधूस्तव ॥ १५.२१.१८ ॥
E pelo serviço prestado a ti e a Gāndhārī, tua gloriosa nora Kuntī também irá ao mundo de seu marido.
15.21.19
युधिष्ठिरस्य जननी स हि धर्मः सनातनः ।
वयमेतत्प्रपश्यामो नृपते दिव्यवक्षुषाः ॥ १५.२१.१९ ॥
Ela é a mãe de Yudhiṣṭhira, de fato é o dharma eterno. Ó rei, vemos isso claramente com a visão divina.
15.21.20
प्रवेक्ष्यति महात्मानं विदुरश्च युधिष्ठिरम् ।
संजयस्तदनुध्यानादितः स्वर्गमवाप्स्यति ॥ १५.२१.२० ॥
Vidura e o magnânimo Yudhiṣṭhira entrarão nela, e Sañjaya, pela constante meditação sobre eles, alcançará o céu a partir daqui.
15.21.21
एतच्छ्रुत्वा कौरवेन्द्रो महात्मा ।
सार्धं पत्न्या प्रीतिमान्सम्बभूव।
विद्वान्वाक्यं नारदस्य प्रशस्य ।
चक्रे पूजां चातुलां नारदाय ॥ १५.२१.२१ ॥
Ao ouvir isso, o magnânimo senhor dos Kuru alegrou-se junto com sua esposa; o sábio, louvando as palavras de Nārada, ofereceu-lhe uma adoração incomparável.
15.21.22
ततः सर्वे नारदं विप्रसङ्घाः ।
सम्पूजयामासुरतीव राजन्।
राज्ञः प्रीत्या धृतराष्ट्रस्य ते वै ।
पुनःपुनः सम्प्रहृष्टास्तदानीम् ॥ १५.२१.२२ ॥
Então todas as assembleias de brâmanes honraram muito Nārada, ó rei; e por afeição ao rei Dhṛtarāṣṭra, alegraram-se repetidamente, naquele tempo, sobremaneira.