Mahābhārata · Adhyāya 15.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.23.1
वनं गते कौरवेन्द्रे दुःखशोकसमन्विताः ।
बभूवुः पाण्डवा राजन्मातृशोकेनि चान्विताः ॥ १५.२३.१ ॥
Cuando el señor de los Kurus partió al bosque, los Pāṇḍavas se llenaron de dolor y pena; oh rey, también quedaron abrumados por el dolor por su madre.
15.23.2
तथा पौरजनः सर्वः शोचन्नास्ते जनाधिपम् ।
कुर्वाणाश्च कथास्तत्र ब्राह्मणा नृपतिं प्रति ॥ १५.२३.२ ॥
Asimismo, todos los habitantes de la ciudad permanecieron allí, lamentando al rey, y allí los brahmanes seguían hablando del rey.
15.23.3
कथं न राजा वृद्धः स वने वसति निर्जने ।
गान्धारी च महाभागा सा च कुन्ती पृथा कथम् ॥ १५.२३.३ ॥
¿Cómo vive aquel rey anciano en el bosque desolado? ¿Y cómo están la gloriosa Gāndhārī y aquella Kuntī Pṛthā?
15.23.4
सुखार्हः स हि राजर्षिरसुखी तद्वनं महत् ।
किमवस्थः समासाद्य प्रज्ञाचक्षुर्महामनाः ॥ १५.२३.४ ॥
Aquel rey sabio merece la felicidad, pero es infeliz en ese vasto bosque. ¿En qué condición se encuentra, habiendo llegado a ese bosque, el de gran mente y ojos de sabiduría?
15.23.5
सुदुष्करं कृतवती कुन्ती पुत्रानपास्य सा ।
राज्यश्रियं परित्यज्य वनं सा समरोचयत् ॥ १५.२३.५ ॥
Kuntī ha hecho una cosa sumamente difícil: habiendo dejado a sus hijos y renunciado a la gloria de la realeza, eligió el bosque.
15.23.6
विदुरः किमवस्थश्च भ्रातृशुश्रूषुरात्मवान् ।
स च गावल्गणिर्धीमान्भर्तृपिण्डानुपालकः ॥ १५.२३.६ ॥
¿En qué condición está Vidura, dueño de sí y dedicado a servir a sus hermanos? ¿Y en qué condición está aquel sabio hijo de Gavalgaṇa (Sañjaya), que cumple las ofrendas debidas a su señor?
15.23.7
आकुमारं च पौरास्ते चिन्ताशोकसमाहताः ।
तत्रतत्र कथाश्चक्रुः समासाद्य परस्परम् ॥ १५.२३.७ ॥
Hasta los niños, los ciudadanos, abatidos por la angustia y el dolor, se reunían aquí y allá y conversaban entre sí.
15.23.8
पाण्डवाश्चैव ते सर्वे भृशं शोकपरायणाः ।
शोचन्तो मातरं वृद्धामूषुर्नातिचिरं पुरे ॥ १५.२३.८ ॥
Todos aquellos Pāṇḍavas, entregados por completo al dolor y lamentando a su anciana madre, no permanecieron mucho tiempo en la ciudad.
15.23.9
तथैव वृद्धं पितरं हतपुत्रं जनेश्वरम् ।
गान्धारीं च महाभागां विदुरं च महामतिम् ॥ १५.२३.९ ॥
Igualmente por el anciano padre, el señor de los hombres cuyos hijos fueron muertos, la gran afortunada Gāndhārī y el gran sabio Vidura.
15.23.10
नैषां बभूव सम्प्रीतिस्तान्विचिन्तयतां तदा ।
न राज्ये न च नारीषु न वेदाध्ययनेषु च ॥ १५.२३.१० ॥
A ninguno de ellos, que pensaba en estas cosas entonces, le quedaba alegría alguna en el reino, ni en las mujeres, ni en el estudio de los Vedas.
15.23.11
परं निर्वेदमगमंश्चिन्तयन्ता नराधिपम् ।
तं च ज्ञातिवधं घोरं संस्मरन्तः पुनःपुनः ॥ १५.२३.११ ॥
Pensando en el señor de los hombres, cayeron en un profundo desencanto, y una y otra vez recordaban aquella espantosa matanza de parientes.
15.23.12
अभिमन्योश्च बालस्य विनाशं रणमूर्धनि ।
कर्णस्य च महाबाहोः सङ्ग्रामेष्वपलायिनः ॥ १५.२३.१२ ॥
La destrucción del joven Abhimanyu en la vanguardia de la batalla, y la del de grandes brazos Karṇa, que nunca huyó de ninguna contienda.
15.23.13
तथैव द्रौपदेयानामन्येषां सुहृदामपि ।
वधं संस्मृत्य ते वीरा नातिप्रमनसोऽभवन् ॥ १५.२३.१३ ॥
Asimismo, recordando la muerte de los hijos de Draupadī y de otros amigos, aquellos héroes no estaban muy alegres.
15.23.14
हतप्रवीरां पृथिवीं हृतरत्नां च भारत ।
सदैव चिन्तयन्तस्ते न शमं चोपलेभिरे ॥ १५.२३.१४ ॥
Oh Bhārata, pensando siempre en la tierra, con sus grandes héroes muertos y sus joyas arrebatadas, no hallaron paz.
15.23.15
द्रौपदी हतपुत्रा च सुभद्रा चैव भामिनी ।
नातिप्रीतियुते देव्यौ तदास्तामप्रहृष्टवत् ॥ १५.२३.१५ ॥
Draupadī, cuyos hijos habían sido muertos, y la radiante Subhadrā, aquellas dos reinas no estaban entonces muy contentas, como si no se alegraran.
15.23.16
वैराट्यास्तनयं दृष्ट्वा पितरं ते परिक्षितम् ।
धारयन्ति स्म ते प्राणांस्तव पूर्वपितामहाः ॥ १५.२३.१६ ॥
Al ver al hijo de la hija de Virāṭa y a tu padre Parīkṣit, tus antepasados abuelos conservaron sus vidas.