மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 15.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.23.1
वनं गते कौरवेन्द्रे दुःखशोकसमन्विताः ।
बभूवुः पाण्डवा राजन्मातृशोकेनि चान्विताः ॥ १५.२३.१ ॥
குரு மன்னன் காட்டிற்குச் சென்றபின், பாண்டவர்கள் துன்பத்தாலும் துயரத்தாலும் நிறைந்தனர். அரசே, அவர்கள் தாயின் துயரத்திலும் மூழ்கினர்.
15.23.2
तथा पौरजनः सर्वः शोचन्नास्ते जनाधिपम् ।
कुर्वाणाश्च कथास्तत्र ब्राह्मणा नृपतिं प्रति ॥ १५.२३.२ ॥
அதேபோல் நகரத்து மக்கள் அனைவரும் மன்னனுக்காக துயருற்று அங்கே இருந்தனர்; அங்கே அந்தணர்கள் அரசனைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருந்தனர்.
15.23.3
कथं न राजा वृद्धः स वने वसति निर्जने ।
गान्धारी च महाभागा सा च कुन्ती पृथा कथम् ॥ १५.२३.३ ॥
முதியவரான அந்த அரசன் ஏன் ஆளரவமற்ற காட்டில் வசிக்கிறான்? பேரும் பாக்கியசாலியான காந்தாரியும், அந்த குந்தி பிருதாவும் எப்படி இருக்கின்றனர்?
15.23.4
सुखार्हः स हि राजर्षिरसुखी तद्वनं महत् ।
किमवस्थः समासाद्य प्रज्ञाचक्षुर्महामनाः ॥ १५.२३.४ ॥
அவர் உண்மையில் இன்பத்திற்குத் தகுந்த அரச முனிவர்; ஆனால் அந்த பரந்த காட்டில் அவர் துன்புறுகிறார். பிரஜ்ஞாசக்ஷுவாகிய அந்த மகாமனம் கொண்டவர் அந்தக் காட்டை அடைந்து எந்த நிலையில் இருக்கிறார்?
15.23.5
सुदुष्करं कृतवती कुन्ती पुत्रानपास्य सा ।
राज्यश्रियं परित्यज्य वनं सा समरोचयत् ॥ १५.२३.५ ॥
குந்தி மிகக் கடினமான செயலைச் செய்தாள்; புதல்வர்களை விட்டு, அரசச் செல்வத்தைத் துறந்து, அவள் காட்டையே விரும்பித் தேர்ந்தாள்.
15.23.6
विदुरः किमवस्थश्च भ्रातृशुश्रूषुरात्मवान् ।
स च गावल्गणिर्धीमान्भर्तृपिण्डानुपालकः ॥ १५.२३.६ ॥
சகோதரர்களுக்குப் பணிவிடை செய்யும் தன்னடக்கமுள்ள விதுரன் எந்த நிலையில் இருக்கிறான்? அந்த அறிவுள்ள கவல்கணி (சஞ்சயன்), எஜமானருக்குரிய பிண்டத்தைக் காப்பவனும் எந்த நிலையில் இருக்கிறான்?
15.23.7
आकुमारं च पौरास्ते चिन्ताशोकसमाहताः ।
तत्रतत्र कथाश्चक्रुः समासाद्य परस्परम् ॥ १५.२३.७ ॥
சிறுவர்கள் வரை அனைத்து நகரவாசிகளும் கவலையும் துயரமும் தாக்கப்பட்டு இருந்தனர்; அங்கங்கே ஒருவரையொருவர் சந்தித்து பேசிக்கொண்டனர்.
15.23.8
पाण्डवाश्चैव ते सर्वे भृशं शोकपरायणाः ।
शोचन्तो मातरं वृद्धामूषुर्नातिचिरं पुरे ॥ १५.२३.८ ॥
அந்த பாண்டவர்கள் அனைவரும் மிகுந்த துயரில் ஆழ்ந்திருந்தனர்; வயதான தாயை நினைத்து வருந்தி நகரில் நீண்ட நேரம் தங்கவில்லை.
15.23.9
तथैव वृद्धं पितरं हतपुत्रं जनेश्वरम् ।
गान्धारीं च महाभागां विदुरं च महामतिम् ॥ १५.२३.९ ॥
அதுபோலவே வயதான தந்தையும், மகன்கள் கொல்லப்பட்ட மன்னனும், மிகப் பாக்கியவதியான காந்தாரியும், பெரும் அறிவாளியான விதுரரும் (அவர்களுக்காக வருந்தினர்).
15.23.10
नैषां बभूव सम्प्रीतिस्तान्विचिन्तयतां तदा ।
न राज्ये न च नारीषु न वेदाध्ययनेषु च ॥ १५.२३.१० ॥
அப்போது அவர்களைப் பற்றி சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தவர்களுக்கு அரசிலும், பெண்களிலும், வேதாத்யயனத்திலும் எந்த மகிழ்ச்சியும் இருக்கவில்லை.
15.23.11
परं निर्वेदमगमंश्चिन्तयन्ता नराधिपम् ।
तं च ज्ञातिवधं घोरं संस्मरन्तः पुनःपुनः ॥ १५.२३.११ ॥
மன்னனைப் பற்றி சிந்தித்த அவர்கள் பெரும் வெறுப்பை அடைந்தனர்; அந்த கொடிய உறவினர் படுகொலையை மீண்டும் மீண்டும் நினைத்தனர்.
15.23.12
अभिमन्योश्च बालस्य विनाशं रणमूर्धनि ।
कर्णस्य च महाबाहोः सङ्ग्रामेष्वपलायिनः ॥ १५.२३.१२ ॥
போர்முனையில் சிறுவன் அபிமன்யுவின் அழிவையும், போர்களில் ஓடாத பெருந்தோள் கர்ணனின் (அழிவையும் நினைத்தனர்).
15.23.13
तथैव द्रौपदेयानामन्येषां सुहृदामपि ।
वधं संस्मृत्य ते वीरा नातिप्रमनसोऽभवन् ॥ १५.२३.१३ ॥
அதேபோல் திரௌபதியின் புதல்வர்களும் பிற நண்பர்களும் கொல்லப்பட்டதை நினைவுகூர்ந்து, அந்த வீரர்கள் மிகவும் மகிழ்ச்சியற்றவர்களாக இருந்தனர்.
15.23.14
हतप्रवीरां पृथिवीं हृतरत्नां च भारत ।
सदैव चिन्तयन्तस्ते न शमं चोपलेभिरे ॥ १५.२३.१४ ॥
பாரதனே, சிறந்த வீரர்கள் கொல்லப்பட்டதும் ரத்தினங்கள் கவர்ந்து செல்லப்பட்டதுமான பூமியை எப்போதும் நினைத்து அவர்கள் அமைதி காணவில்லை.
15.23.15
द्रौपदी हतपुत्रा च सुभद्रा चैव भामिनी ।
नातिप्रीतियुते देव्यौ तदास्तामप्रहृष्टवत् ॥ १५.२३.१५ ॥
மகன்கள் கொல்லப்பட்ட திரௌபதியும், ஒளிவீசும் சுபத்திரையும் ஆகிய அந்த இரு தேவியரும் அப்போது அதிக மகிழ்ச்சியற்றவர்களாக, மகிழ்ச்சியடையாதவர்கள்போல் இருந்தனர்.
15.23.16
वैराट्यास्तनयं दृष्ट्वा पितरं ते परिक्षितम् ।
धारयन्ति स्म ते प्राणांस्तव पूर्वपितामहाः ॥ १५.२३.१६ ॥
விராடனின் மகளின் மகனையும் உன் தந்தை பரீட்சித்தையும் கண்டதால், உன் முன்னோர் பிதாமகர்கள் தங்கள் உயிரைத் தாங்கிக்கொண்டிருந்தனர்.