Mahābhārata · Adhyāya 15.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.23.1
वनं गते कौरवेन्द्रे दुःखशोकसमन्विताः ।
बभूवुः पाण्डवा राजन्मातृशोकेनि चान्विताः ॥ १५.२३.१ ॥
Quando o senhor dos Kurus foi para a floresta, os Pāṇḍavas ficaram cheios de sofrimento e tristeza; ó rei, também foram tomados pelo luto por sua mãe.
15.23.2
तथा पौरजनः सर्वः शोचन्नास्ते जनाधिपम् ।
कुर्वाणाश्च कथास्तत्र ब्राह्मणा नृपतिं प्रति ॥ १५.२३.२ ॥
Da mesma forma, todo o povo da cidade permaneceu ali, lamentando o rei, e ali os brâmanes continuavam a falar sobre o rei.
15.23.3
कथं न राजा वृद्धः स वने वसति निर्जने ।
गान्धारी च महाभागा सा च कुन्ती पृथा कथम् ॥ १५.२३.३ ॥
Como vive aquele rei idoso na floresta deserta? E como estão a bem-aventurada Gāndhārī e aquela Kuntī Pṛthā?
15.23.4
सुखार्हः स हि राजर्षिरसुखी तद्वनं महत् ।
किमवस्थः समासाद्य प्रज्ञाचक्षुर्महामनाः ॥ १५.२३.४ ॥
Aquele rei sábio merece a felicidade, mas é infeliz naquela vasta floresta. Em que condição se encontra, tendo chegado àquela floresta, o de grande mente e olhos de sabedoria?
15.23.5
सुदुष्करं कृतवती कुन्ती पुत्रानपास्य सा ।
राज्यश्रियं परित्यज्य वनं सा समरोचयत् ॥ १५.२३.५ ॥
Kuntī fez algo extremamente difícil: tendo deixado seus filhos e renunciado à glória da realeza, escolheu a floresta.
15.23.6
विदुरः किमवस्थश्च भ्रातृशुश्रूषुरात्मवान् ।
स च गावल्गणिर्धीमान्भर्तृपिण्डानुपालकः ॥ १५.२३.६ ॥
Em que condição está Vidura, senhor de si e devotado a servir seus irmãos? E em que condição está aquele sábio filho de Gavalgaṇa (Sañjaya), que mantém as oferendas devidas ao seu senhor?
15.23.7
आकुमारं च पौरास्ते चिन्ताशोकसमाहताः ।
तत्रतत्र कथाश्चक्रुः समासाद्य परस्परम् ॥ १५.२३.७ ॥
Até as crianças, os cidadãos, atingidos por ansiedade e dor, reuniam-se aqui e ali e conversavam entre si.
15.23.8
पाण्डवाश्चैव ते सर्वे भृशं शोकपरायणाः ।
शोचन्तो मातरं वृद्धामूषुर्नातिचिरं पुरे ॥ १५.२३.८ ॥
Todos os Pāṇḍava, inteiramente entregues ao sofrimento e lamentando a velha mãe, não permaneceram muito tempo na cidade.
15.23.9
तथैव वृद्धं पितरं हतपुत्रं जनेश्वरम् ।
गान्धारीं च महाभागां विदुरं च महामतिम् ॥ १५.२३.९ ॥
Assim também pelo velho pai, o senhor dos homens cujos filhos foram mortos, pela grande afortunada Gāndhārī e pelo grande sábio Vidura.
15.23.10
नैषां बभूव सम्प्रीतिस्तान्विचिन्तयतां तदा ।
न राज्ये न च नारीषु न वेदाध्ययनेषु च ॥ १५.२३.१० ॥
Nenhum deles, que então pensava nestas coisas, encontrava alegria no reino, nas mulheres ou no estudo dos Vedas.
15.23.11
परं निर्वेदमगमंश्चिन्तयन्ता नराधिपम् ।
तं च ज्ञातिवधं घोरं संस्मरन्तः पुनःपुनः ॥ १५.२३.११ ॥
Pensando no senhor dos homens, caíram em profundo desencanto, e lembravam repetidamente aquele terrível massacre de parentes.
15.23.12
अभिमन्योश्च बालस्य विनाशं रणमूर्धनि ।
कर्णस्य च महाबाहोः सङ्ग्रामेष्वपलायिनः ॥ १५.२३.१२ ॥
A destruição do jovem Abhimanyu à frente da batalha, e a de Karṇa, de braços poderosos, que nunca fugiu em nenhuma guerra.
15.23.13
तथैव द्रौपदेयानामन्येषां सुहृदामपि ।
वधं संस्मृत्य ते वीरा नातिप्रमनसोऽभवन् ॥ १५.२३.१३ ॥
Igualmente, recordando a morte dos filhos de Draupadī e de outros amigos, aqueles heróis não estavam muito alegres.
15.23.14
हतप्रवीरां पृथिवीं हृतरत्नां च भारत ।
सदैव चिन्तयन्तस्ते न शमं चोपलेभिरे ॥ १५.२३.१४ ॥
Ó Bhārata, sempre ponderando sobre a terra, com seus grandes heróis mortos e suas joias roubadas, não encontraram paz.
15.23.15
द्रौपदी हतपुत्रा च सुभद्रा चैव भामिनी ।
नातिप्रीतियुते देव्यौ तदास्तामप्रहृष्टवत् ॥ १५.२३.१५ ॥
Draupadī, cujos filhos haviam sido mortos, e a radiante Subhadrā, aquelas duas rainhas não estavam então muito alegres, como se não estivessem contentes.
15.23.16
वैराट्यास्तनयं दृष्ट्वा पितरं ते परिक्षितम् ।
धारयन्ति स्म ते प्राणांस्तव पूर्वपितामहाः ॥ १५.२३.१६ ॥
Ao ver o filho da filha de Virāṭa e teu pai Parīkṣit, teus antepassados avós mantiveram suas vidas.