ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 15.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.23.1
वनं गते कौरवेन्द्रे दुःखशोकसमन्विताः ।
बभूवुः पाण्डवा राजन्मातृशोकेनि चान्विताः ॥ १५.२३.१ ॥
ಕೌರವೇಂದ್ರನು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದ ನಂತರ ಪಾಂಡವರು ದುಃಖ ಮತ್ತು ಶೋಕದಿಂದ ತುಂಬಿದರು. ಓ ರಾಜನೇ, ಅವರು ತಾಯಿಯ ಶೋಕದಿಂದಲೂ ಆವೃತರಾದರು.
15.23.2
तथा पौरजनः सर्वः शोचन्नास्ते जनाधिपम् ।
कुर्वाणाश्च कथास्तत्र ब्राह्मणा नृपतिं प्रति ॥ १५.२३.२ ॥
ಅಂತೆಯೇ ನಗರದ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ರಾಜನಿಗಾಗಿ ಶೋಕಿಸುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದರು; ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ರಾಜನ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
15.23.3
कथं न राजा वृद्धः स वने वसति निर्जने ।
गान्धारी च महाभागा सा च कुन्ती पृथा कथम् ॥ १५.२३.३ ॥
ಆ ವೃದ್ಧ ರಾಜನು ನಿರ್ಜನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ? ಮಹಾಭಾಗೆ ಗಾಂಧಾರಿ ಮತ್ತು ಆ ಕುಂತಿ ಪೃಥಾ ಹೇಗಿದ್ದಾರೆ?
15.23.4
सुखार्हः स हि राजर्षिरसुखी तद्वनं महत् ।
किमवस्थः समासाद्य प्रज्ञाचक्षुर्महामनाः ॥ १५.२३.४ ॥
ಆ ರಾಜರ್ಷಿ ಸುಖಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನು; ಆದರೂ ಆ ವಿಶಾಲ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ದುಃಖಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಪ್ರಜ್ಞಾಚಕ್ಷು, ಮಹಾಮನಸ್ಕನಾದ ಅವನು ಆ ಕಾಡನ್ನು ತಲುಪಿ ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ?
15.23.5
सुदुष्करं कृतवती कुन्ती पुत्रानपास्य सा ।
राज्यश्रियं परित्यज्य वनं सा समरोचयत् ॥ १५.२३.५ ॥
ಕುಂತಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದಳು; ಪುತ್ರರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ರಾಜ್ಯಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಅವಳು ಕಾಡನ್ನೇ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದಳು.
15.23.6
विदुरः किमवस्थश्च भ्रातृशुश्रूषुरात्मवान् ।
स च गावल्गणिर्धीमान्भर्तृपिण्डानुपालकः ॥ १५.२३.६ ॥
ಸಹೋದರರ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದ ಆತ್ಮಸಂಯಮಿ ವಿದುರ ಹೇಗಿದ್ದಾನೆ? ಯಜಮಾನನ ಪಿಂಡವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಗಾವಲ್ಗಣಿ (ಸಂಜಯ) ಕೂಡ ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ?
15.23.7
आकुमारं च पौरास्ते चिन्ताशोकसमाहताः ।
तत्रतत्र कथाश्चक्रुः समासाद्य परस्परम् ॥ १५.२३.७ ॥
ಮಕ್ಕಳವರೆಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಪೌರರೂ ಚಿಂತೆ ಮತ್ತು ಶೋಕದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿದ್ದರು; ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಸೇರಿ ಮಾತನಾಡಿಕೊಂಡರು.
15.23.8
पाण्डवाश्चैव ते सर्वे भृशं शोकपरायणाः ।
शोचन्तो मातरं वृद्धामूषुर्नातिचिरं पुरे ॥ १५.२३.८ ॥
ಆ ಪಾಂಡವರೆಲ್ಲರೂ ಅತ್ಯಂತ ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದರು; ವೃದ್ಧ ತಾಯಿಗಾಗಿ ದುಃಖಿಸುತ್ತಾ ನಗರದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಕಾಲ ಇರಲಿಲ್ಲ.
15.23.9
तथैव वृद्धं पितरं हतपुत्रं जनेश्वरम् ।
गान्धारीं च महाभागां विदुरं च महामतिम् ॥ १५.२३.९ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ವೃದ್ಧ ತಂದೆ, ಪುತ್ರರು ಹತರಾದ ಜನೇಶ್ವರ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ ಗಾಂಧಾರಿ ಮತ್ತು ಮಹಾಬುದ್ಧಿಶಾಲಿ ವಿದುರ (ಇವರಿಗಾಗಿಯೂ).
15.23.10
नैषां बभूव सम्प्रीतिस्तान्विचिन्तयतां तदा ।
न राज्ये न च नारीषु न वेदाध्ययनेषु च ॥ १५.२३.१० ॥
ಆಗ ಇವರನ್ನೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದವರಿಗೆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ, ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ವೇದಾಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂತೋಷವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.
15.23.11
परं निर्वेदमगमंश्चिन्तयन्ता नराधिपम् ।
तं च ज्ञातिवधं घोरं संस्मरन्तः पुनःपुनः ॥ १५.२३.११ ॥
ರಾಜನ ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ವಿರಕ್ತಿಗೆ ಬಂದರು; ಆ ಭೀಕರ ಬಂಧುವಧೆಯನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಸ್ಮರಿಸಿದರು.
15.23.12
अभिमन्योश्च बालस्य विनाशं रणमूर्धनि ।
कर्णस्य च महाबाहोः सङ्ग्रामेष्वपलायिनः ॥ १५.२३.१२ ॥
ರಣರಂಗದ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಬಾಲಕ ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ವಿನಾಶವನ್ನೂ, ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದೂ ಓಡದ ಮಹಾಬಾಹು ಕರ್ಣನನ್ನೂ (ಸ್ಮರಿಸಿದರು).
15.23.13
तथैव द्रौपदेयानामन्येषां सुहृदामपि ।
वधं संस्मृत्य ते वीरा नातिप्रमनसोऽभवन् ॥ १५.२३.१३ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ದ್ರೌಪದಿಯ ಮಕ್ಕಳ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಿತ್ರರ ವಧೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಆ ವೀರರು ಅಷ್ಟೇನೂ ಸಂತೋಷವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.
15.23.14
हतप्रवीरां पृथिवीं हृतरत्नां च भारत ।
सदैव चिन्तयन्तस्ते न शमं चोपलेभिरे ॥ १५.२३.१४ ॥
ಭಾರತ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೀರರು ಹತರಾದ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳನ್ನು ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸದಾ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ಅವರು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
15.23.15
द्रौपदी हतपुत्रा च सुभद्रा चैव भामिनी ।
नातिप्रीतियुते देव्यौ तदास्तामप्रहृष्टवत् ॥ १५.२३.१५ ॥
ಮಕ್ಕಳು ಹತರಾದ ದ್ರೌಪದಿ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ವಿನಿ ಸುಭದ್ರೆ ಈ ಇಬ್ಬರು ದೇವಿಯರು ಆಗ ಅಷ್ಟೇನೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿರಲಿಲ್ಲ; ಸಂತೋಷಗೊಳ್ಳದವರಂತಿದ್ದರು.
15.23.16
वैराट्यास्तनयं दृष्ट्वा पितरं ते परिक्षितम् ।
धारयन्ति स्म ते प्राणांस्तव पूर्वपितामहाः ॥ १५.२३.१६ ॥
ವಿರಾಟನ ಮಗಳ ಮಗನನ್ನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಪರೀಕ್ಷಿತನನ್ನು ನೋಡಿ ನಿನ್ನ ಪೂರ್ವಜ ಪಿತಾಮಹರು ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದರು.