Mahābhārata · Adhyāya 15.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.26.1
ततस्ते पाण्डवा दूरादवतीर्य पदातयः ।
अभिजग्मुर्नरपतेराश्रमं विनयानताः ॥ १५.२६.१ ॥
Entonces los Pāṇḍavas, descendiendo desde lejos y yendo a pie, inclinados en humildad, se acercaron al ermitaño del rey.
15.26.2
स च योधजनः सर्वो ये च राष्ट्रनिवासिनः ।
स्त्रियश्च कुरुमुख्यानां पद्भिरेवान्वयुस्तदा ॥ १५.२६.२ ॥
Toda aquella multitud de guerreros, los habitantes del reino y las mujeres de los principales Kurus los siguieron entonces a pie.
15.26.3
आश्रमं ते ततो जग्मुर्धृतराष्ट्रस्य पाण्डवाः ।
शून्यं मृगगणाकीर्णं कदलीवनशोभितम् ॥ १५.२६.३ ॥
Entonces los Pāṇḍavas fueron al ermitaño de Dhṛtarāṣṭra, que estaba vacío, lleno de manadas de ciervos y adornado con bosquecillos de plataneros.
15.26.4
ततस्तत्र समाजग्मुस्तापसा नियतव्रताः ।
पाण्डवानागतान्द्रष्टुं कौतूहलसमन्विताः ॥ १५.२६.४ ॥
Entonces se reunieron allí los ascetas de votos firmes, llenos de curiosidad por ver a los Pāṇḍavas que habían llegado.
15.26.5
तानपृच्छत्ततो राजा क्वासौ कौरववंशभृत् ।
पिता ज्येष्ठो गतोऽस्माकमिति बाष्पपरिप्लुतः ॥ १५.२६.५ ॥
Entonces el rey, anegado en lágrimas, les preguntó: "¿A dónde ha ido aquel sostén del linaje kaurava, nuestro padre mayor?"
15.26.6
ते तमूचुस्ततो वाक्यं यमुनामवगाहितुम् ।
पुष्पाणामुदकुंभस्य चार्थे गत इति प्रभो ॥ १५.२६.६ ॥
Entonces le dijeron estas palabras: "Señor, ha ido a bañarse en el Yamunā, y por flores y una jarra de agua."
15.26.7
तैराख्यातेन मार्गेण ततस्ते जग्मुरञ्जसा ।
ददृशुश्चाविदूरे तान्सर्वानथ पदातयः ॥ १५.२६.७ ॥
Siguiendo el camino que les habían indicado, avanzaron de prisa; entonces los soldados de a pie los vieron a todos, no muy lejos.
15.26.8
ततस्ते सत्वरा जग्मुः वितुर्दर्शनकाङ्क्षिणः ।
सहदेवस्तु वेगेन प्राधावद्यत्र सा पृथा ॥ १५.२६.८ ॥
Entonces avanzaron con prisa, deseosos de verlos; pero Sahadeva corrió velozmente hacia donde estaba Pṛthā.
15.26.9
सुस्वरं रुरुदे धीमान्मातुः पादावुपस्पृशन् ।
सा च बाष्पाकुलमुखी ददर्शक दयितं सुतम् ॥ १५.२६.९ ॥
El sabio Sahadeva, tocando los pies de su madre, lloró en voz alta; y ella, con el rostro anegado en lágrimas, vio a su amado hijo.
15.26.10
बाहुभ्यां सम्परिष्वज्य समुन्नाम्य च पुत्रकम् ।
गान्धार्याः कथयामास सहद्रेवमुपस्थितम् ॥ १५.२६.१० ॥
Abrazándolo con ambos brazos y levantando a su hijo, le dijo a Gāndhārī que Sahadeva había llegado.
15.26.11
अनन्तरं च राजानं भीमसेनमथार्जुनम् ।
नकुलं च पृथा दृष्ट्वा त्वरमाणोपचक्रमे ॥ १५.२६.११ ॥
Luego, al ver al rey, a Bhīmasena, Arjuna y Nakula, Pṛthā se apresuró a acercarse a ellos.
15.26.12
सा ह्यग्रे गच्छति तयोर्दपत्योर्हतपुत्रयोः ।
कर्षन्ती तौ ततस्ते तां दृष्ट्वा संन्यपतन्भुवि।
तयोस्तु पादयो राजन्न्यपतन्हतपुत्रयोः ॥ १५.२६.१२ ॥
Ella iba delante, arrastrando a aquella pareja cuyos hijos habían sido muertos; al verla, cayeron al suelo. Oh rey, cayeron a los pies de aquellos dos, cuyos hijos habían sido muertos.
15.26.13
राजा तान्स्वरयोगेन स्पर्शेन च महामनाः ।
प्रत्यभिज्ञाय मेधावी समाश्वासयत प्रभुः ॥ १५.२६.१३ ॥
El rey, de gran ánimo, sabio y poderoso, los reconoció por la semejanza de sus voces y por el tacto, y los consoló.
15.26.14
ततस्ते बाष्पमुत्सृज्य गान्धारीसहितं नृपम् ।
उपतस्थुर्महात्मानो मातरं च यथाविधि ॥ १५.२६.१४ ॥
Entonces aquellos magnánimos, derramando lágrimas, se presentaron ante el rey junto a Gāndhārī y ante su madre, según el rito.
15.26.15
सर्वेषां तोयकलशाञ्जगृहुस्ते स्वयं तदा ।
पाण्डवा लब्धसंज्ञास्ते मात्रा चाश्वासिताः पुनः ॥ १५.२६.१५ ॥
Entonces los Pāṇḍavas mismos tomaron las vasijas de agua para todos; recobrando el sentido, fueron consolados de nuevo por su madre.
15.26.16
तथा नार्यो नृसिंहानां सोऽवरोधजनस्तदा ।
पौरजानपदाश्चैव ददृशुस्तं जनाधिपम् ॥ १५.२६.१६ ॥
Asimismo, las mujeres de los reyes leones entre los hombres, la gente de los aposentos interiores y los habitantes de la ciudad y del campo vieron a aquel señor de hombres.
15.26.17
निवेदयामास तदा जनं तन्नामगोत्रतः ।
युधिष्ठिरो नरपतिः स चैनं प्रत्यपूजयत् ॥ १५.२६.१७ ॥
Entonces Yudhiṣṭhira, señor de los hombres, anunció su nombre y linaje al pueblo, y él a su vez lo honró.
15.26.18
स तैः परिवृतो मेने हर्षबाष्पाविलेक्षणः ।
राजाऽऽत्मानं गृहगतं पुरेवि गजसाह्वये ॥ १५.२६.१८ ॥
Rodeado por ellos, con los ojos empañados por lágrimas de alegría, el rey se creyó de vuelta en su casa de la ciudad de Gajasāhvaya.
15.26.19
अभिवादितो वधूभिश्च कृष्णाद्याभिः स पार्थिवः ।
गान्धार्या सहितो धीमान्कुन्त्या च प्रत्यनन्दत ॥ १५.२६.१९ ॥
Saludado con reverencia por las nueras encabezadas por Kṛṣṇā, el sabio rey, junto con Gāndhārī y Kuntī, les devolvió alegremente la bendición.
15.26.20
ततश्चाश्रममागच्छत्सिद्धचारणसेवितम् ।
दिदृक्षुभिः समाकीर्णं नभस्तारागणैरिव ॥ १५.२६.२० ॥
Luego llegó al ashram servido por Siddhas y Cāraṇas, colmado de quienes deseaban verlo, como el cielo lleno de multitudes de estrellas.