மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 15.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.26.1
ततस्ते पाण्डवा दूरादवतीर्य पदातयः ।
अभिजग्मुर्नरपतेराश्रमं विनयानताः ॥ १५.२६.१ ॥
பின்னர் அந்தப் பாண்டவர்கள் தொலைவிலிருந்து இறங்கி நடந்தே, பணிவுடன் வணங்கியவர்களாய் அரசனின் ஆசிரமத்தை அடைந்தனர்.
15.26.2
स च योधजनः सर्वो ये च राष्ट्रनिवासिनः ।
स्त्रियश्च कुरुमुख्यानां पद्भिरेवान्वयुस्तदा ॥ १५.२६.२ ॥
போர்வீரர்கள் அனைவரும், நாட்டு மக்களும், குருக்களில் முதன்மையானவர்களின் பெண்களும் அப்போது நடந்தே அவர்களைப் பின்தொடர்ந்தனர்.
15.26.3
आश्रमं ते ततो जग्मुर्धृतराष्ट्रस्य पाण्डवाः ।
शून्यं मृगगणाकीर्णं कदलीवनशोभितम् ॥ १५.२६.३ ॥
பின்னர் பாண்டவர்கள் திருதராஷ்டிரரின் அந்த ஆசிரமத்திற்குச் சென்றனர்; அது வெறிச்சோடி, மான் கூட்டங்களால் நிறைந்து, வாழை தோப்புகளால் அழகுற்றிருந்தது.
15.26.4
ततस्तत्र समाजग्मुस्तापसा नियतव्रताः ।
पाण्डवानागतान्द्रष्टुं कौतूहलसमन्विताः ॥ १५.२६.४ ॥
அப்போது அங்கு நியமித்த விரதம் கொண்ட தவசிகள் கூடினர்; வந்திருந்த பாண்டவர்களைக் காண ஆர்வத்துடன் நிறைந்திருந்தனர்.
15.26.5
तानपृच्छत्ततो राजा क्वासौ कौरववंशभृत् ।
पिता ज्येष्ठो गतोऽस्माकमिति बाष्पपरिप्लुतः ॥ १५.२६.५ ॥
அப்போது அரசன் அவர்களிடம் கேட்டான்: "கௌரவ வம்சத்தைத் தாங்கும் அந்த எங்கள் மூத்த தந்தை எங்கே போனார்?" என்று; கண்ணீரால் நிரம்பியவனாய்.
15.26.6
ते तमूचुस्ततो वाक्यं यमुनामवगाहितुम् ।
पुष्पाणामुदकुंभस्य चार्थे गत इति प्रभो ॥ १५.२६.६ ॥
அப்போது அவர்கள் அவனிடம் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்கள்: "பிரபுவே, அவர் யமுனையில் நீராட, பூக்களுக்கும் நீர்க்குடத்திற்கும் சென்றிருக்கிறார்."
15.26.7
तैराख्यातेन मार्गेण ततस्ते जग्मुरञ्जसा ।
ददृशुश्चाविदूरे तान्सर्वानथ पदातयः ॥ १५.२६.७ ॥
அவர்கள் சொல்லப்பட்ட வழியில் விரைவாகச் சென்றார்கள்; பின்னர் காலாட்படையினர் அருகிலேயே அவர்கள் அனைவரையும் கண்டனர்.
15.26.8
ततस्ते सत्वरा जग्मुः वितुर्दर्शनकाङ्क्षिणः ।
सहदेवस्तु वेगेन प्राधावद्यत्र सा पृथा ॥ १५.२६.८ ॥
பின்னர் அவர்கள் விரைவாகச் சென்றனர், காண விரும்பியவர்களாய்; ஆனால் சகதேவன் வேகமாக ஓடினான், பிருதை இருந்த இடத்திற்கு.
15.26.9
सुस्वरं रुरुदे धीमान्मातुः पादावुपस्पृशन् ।
सा च बाष्पाकुलमुखी ददर्शक दयितं सुतम् ॥ १५.२६.९ ॥
அறிவுள்ள சகதேவன் தாயின் பாதங்களைத் தொட்டு உரக்க அழுதான்; கண்ணீரால் நிறைந்த முகத்துடன் அவள் தன் அன்பு மகனைக் கண்டாள்.
15.26.10
बाहुभ्यां सम्परिष्वज्य समुन्नाम्य च पुत्रकम् ।
गान्धार्याः कथयामास सहद्रेवमुपस्थितम् ॥ १५.२६.१० ॥
இரு கைகளாலும் அணைத்து, மகனை உயர்த்தி, அங்கு வந்திருக்கும் சகதேவனைப் பற்றி காந்தாரியிடம் அவள் சொன்னாள்.
15.26.11
अनन्तरं च राजानं भीमसेनमथार्जुनम् ।
नकुलं च पृथा दृष्ट्वा त्वरमाणोपचक्रमे ॥ १५.२६.११ ॥
பின்னர் அரசனையும், பீமசேனனையும், அர்ஜுனனையும், நகுலனையும் கண்ட பிருதை விரைவாக அவர்களை நோக்கி முயன்றாள்.
15.26.12
सा ह्यग्रे गच्छति तयोर्दपत्योर्हतपुत्रयोः ।
कर्षन्ती तौ ततस्ते तां दृष्ट्वा संन्यपतन्भुवि।
तयोस्तु पादयो राजन्न्यपतन्हतपुत्रयोः ॥ १५.२६.१२ ॥
அவளே முன்னே சென்றாள், மகன்கள் கொல்லப்பட்ட அந்த இரு தம்பதிகளையும் இழுத்துக்கொண்டு; அவர்கள் அவளைக் கண்டு நிலத்தில் விழுந்தனர். அரசே, மகன்கள் கொல்லப்பட்ட அந்த இருவரின் பாதங்களில் அவர்கள் விழுந்தனர்.
15.26.13
राजा तान्स्वरयोगेन स्पर्शेन च महामनाः ।
प्रत्यभिज्ञाय मेधावी समाश्वासयत प्रभुः ॥ १५.२६.१३ ॥
மகாமனம் கொண்ட, அறிவுள்ள, வல்லமை மிக்க அரசன் அவர்களின் குரலொலியாலும் தொடுதலாலும் அவர்களை அடையாளம் கண்டு ஆறுதல் கூறினான்.
15.26.14
ततस्ते बाष्पमुत्सृज्य गान्धारीसहितं नृपम् ।
उपतस्थुर्महात्मानो मातरं च यथाविधि ॥ १५.२६.१४ ॥
பின்னர் அந்த மகாத்மாக்கள் கண்ணீரை விட்டு, காந்தாரியுடன் இருந்த அரசனையும் தாயையும் முறைப்படி அணுகி வணங்கினர்.
15.26.15
सर्वेषां तोयकलशाञ्जगृहुस्ते स्वयं तदा ।
पाण्डवा लब्धसंज्ञास्ते मात्रा चाश्वासिताः पुनः ॥ १५.२६.१५ ॥
அப்போது பாண்டவர்கள் அனைவருக்கும் நீர்க்குடங்களைத் தாமே எடுத்துக்கொண்டனர்; நினைவு திரும்பியவர்களாய் அவர்கள் மீண்டும் தாயால் ஆறுதல் பெற்றனர்.
15.26.16
तथा नार्यो नृसिंहानां सोऽवरोधजनस्तदा ।
पौरजानपदाश्चैव ददृशुस्तं जनाधिपम् ॥ १५.२६.१६ ॥
அதுபோலவே நரசிங்கங்களான அரசர்களின் பெண்டிரும், அந்தப்புர மக்களும், நகர மற்றும் நாட்டுப்புற மக்களும் அந்த மக்கள் தலைவனைக் கண்டனர்.
15.26.17
निवेदयामास तदा जनं तन्नामगोत्रतः ।
युधिष्ठिरो नरपतिः स चैनं प्रत्यपूजयत् ॥ १५.२६.१७ ॥
அப்போது அரசன் யுதிஷ்டிரன் மக்களுக்கு அவனது பெயரும் கோத்திரமும் கூறி அறிமுகப்படுத்தினான்; அவனும் அவனை மதித்து வணங்கினான்.
15.26.18
स तैः परिवृतो मेने हर्षबाष्पाविलेक्षणः ।
राजाऽऽत्मानं गृहगतं पुरेवि गजसाह्वये ॥ १५.२६.१८ ॥
அவர்களால் சூழப்பட்டு, மகிழ்ச்சிக் கண்ணீரால் மறைந்த கண்களுடன் அந்த அரசன் தன்னை கஜசாஹ்வய நகரில் வீடு திரும்பியவனாகக் கருதினான்.
15.26.19
अभिवादितो वधूभिश्च कृष्णाद्याभिः स पार्थिवः ।
गान्धार्या सहितो धीमान्कुन्त्या च प्रत्यनन्दत ॥ १५.२६.१९ ॥
கிருஷ்ணா முதலிய மருமகள்கள் வணங்கி வாழ்த்தினர்; ஞானியான அரசன் காந்தாரி, குந்தியுடன் சேர்ந்து அவர்களை மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொண்டான்.
15.26.20
ततश्चाश्रममागच्छत्सिद्धचारणसेवितम् ।
दिदृक्षुभिः समाकीर्णं नभस्तारागणैरिव ॥ १५.२६.२० ॥
பின்னர் அவன் சித்தர்களாலும் சாரணர்களாலும் சேவிக்கப்பட்ட ஆசிரமத்திற்கு வந்தான்; அது அவனைக் காண விரும்பியவர்களால் நிரம்பி, நட்சத்திரக் கூட்டங்களால் நிறைந்த வானம் போலத் தோன்றியது.