Mahābhārata · Adhyāya 15.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.26.1
ततस्ते पाण्डवा दूरादवतीर्य पदातयः ।
अभिजग्मुर्नरपतेराश्रमं विनयानताः ॥ १५.२६.१ ॥
Então os Pāṇḍavas, descendo de longe e indo a pé, curvados em humildade, aproximaram-se do eremitério do rei.
15.26.2
स च योधजनः सर्वो ये च राष्ट्रनिवासिनः ।
स्त्रियश्च कुरुमुख्यानां पद्भिरेवान्वयुस्तदा ॥ १५.२६.२ ॥
Toda aquela multidão de guerreiros, os habitantes do reino e as mulheres dos principais Kurus seguiram-nos então a pé.
15.26.3
आश्रमं ते ततो जग्मुर्धृतराष्ट्रस्य पाण्डवाः ।
शून्यं मृगगणाकीर्णं कदलीवनशोभितम् ॥ १५.२६.३ ॥
Então os Pāṇḍavas foram ao eremitério de Dhṛtarāṣṭra, que estava vazio, cheio de manadas de veados e adornado com bosques de bananeiras.
15.26.4
ततस्तत्र समाजग्मुस्तापसा नियतव्रताः ।
पाण्डवानागतान्द्रष्टुं कौतूहलसमन्विताः ॥ १५.२६.४ ॥
Então reuniram-se ali os ascetas de votos firmes, cheios de curiosidade para ver os Pāṇḍavas que haviam chegado.
15.26.5
तानपृच्छत्ततो राजा क्वासौ कौरववंशभृत् ।
पिता ज्येष्ठो गतोऽस्माकमिति बाष्पपरिप्लुतः ॥ १५.२६.५ ॥
Então o rei, transbordando de lágrimas, perguntou-lhes: "Para onde foi aquele que sustenta a linhagem dos Kaurava, nosso pai mais velho?"
15.26.6
ते तमूचुस्ततो वाक्यं यमुनामवगाहितुम् ।
पुष्पाणामुदकुंभस्य चार्थे गत इति प्रभो ॥ १५.२६.६ ॥
Então disseram-lhe estas palavras: "Senhor, ele foi banhar-se no Yamunā, e buscar flores e um jarro de água."
15.26.7
तैराख्यातेन मार्गेण ततस्ते जग्मुरञ्जसा ।
ददृशुश्चाविदूरे तान्सर्वानथ पदातयः ॥ १५.२६.७ ॥
Pelo caminho que lhes fora indicado, seguiram depressa; então os soldados de infantaria viram todos eles, não muito longe.
15.26.8
ततस्ते सत्वरा जग्मुः वितुर्दर्शनकाङ्क्षिणः ।
सहदेवस्तु वेगेन प्राधावद्यत्र सा पृथा ॥ १५.२६.८ ॥
Então avançaram apressadamente, ansiosos por vê-los; mas Sahadeva correu rapidamente para onde estava Pṛthā.
15.26.9
सुस्वरं रुरुदे धीमान्मातुः पादावुपस्पृशन् ।
सा च बाष्पाकुलमुखी ददर्शक दयितं सुतम् ॥ १५.२६.९ ॥
O sábio Sahadeva, tocando os pés da mãe, chorou em voz alta; e ela, com o rosto banhado em lágrimas, viu seu amado filho.
15.26.10
बाहुभ्यां सम्परिष्वज्य समुन्नाम्य च पुत्रकम् ।
गान्धार्याः कथयामास सहद्रेवमुपस्थितम् ॥ १५.२६.१० ॥
Abraçando-o com os dois braços e erguendo o filho, disse a Gāndhārī que Sahadeva estava presente.
15.26.11
अनन्तरं च राजानं भीमसेनमथार्जुनम् ।
नकुलं च पृथा दृष्ट्वा त्वरमाणोपचक्रमे ॥ १५.२६.११ ॥
Depois, ao ver o rei, Bhīmasena, Arjuna e Nakula, Pṛthā apressou-se a aproximar-se deles.
15.26.12
सा ह्यग्रे गच्छति तयोर्दपत्योर्हतपुत्रयोः ।
कर्षन्ती तौ ततस्ते तां दृष्ट्वा संन्यपतन्भुवि।
तयोस्तु पादयो राजन्न्यपतन्हतपुत्रयोः ॥ १५.२६.१२ ॥
Ela ia à frente, arrastando o casal cujos filhos haviam sido mortos; ao vê-la, caíram ao chão. Ó rei, caíram aos pés daqueles dois, cujos filhos haviam sido mortos.
15.26.13
राजा तान्स्वरयोगेन स्पर्शेन च महामनाः ।
प्रत्यभिज्ञाय मेधावी समाश्वासयत प्रभुः ॥ १५.२६.१३ ॥
O rei, de grande ânimo, sábio e poderoso, reconheceu-os pela semelhança das vozes e pelo toque, e consolou-os.
15.26.14
ततस्ते बाष्पमुत्सृज्य गान्धारीसहितं नृपम् ।
उपतस्थुर्महात्मानो मातरं च यथाविधि ॥ १५.२६.१४ ॥
Então aqueles magnânimos, derramando lágrimas, apresentaram-se ao rei junto de Gāndhārī e de sua mãe, conforme o costume.
15.26.15
सर्वेषां तोयकलशाञ्जगृहुस्ते स्वयं तदा ।
पाण्डवा लब्धसंज्ञास्ते मात्रा चाश्वासिताः पुनः ॥ १५.२६.१५ ॥
Então os Pāṇḍavas tomaram eles mesmos os cântaros de água para todos; recobrando os sentidos, foram de novo consolados pela mãe.
15.26.16
तथा नार्यो नृसिंहानां सोऽवरोधजनस्तदा ।
पौरजानपदाश्चैव ददृशुस्तं जनाधिपम् ॥ १५.२६.१६ ॥
Igualmente, as mulheres dos reis leões entre os homens, o povo dos aposentos internos e os habitantes da cidade e do campo viram aquele senhor dos homens.
15.26.17
निवेदयामास तदा जनं तन्नामगोत्रतः ।
युधिष्ठिरो नरपतिः स चैनं प्रत्यपूजयत् ॥ १५.२६.१७ ॥
Então Yudhiṣṭhira, senhor dos homens, anunciou-o ao povo pelo nome e linhagem, e ele por sua vez o honrou.
15.26.18
स तैः परिवृतो मेने हर्षबाष्पाविलेक्षणः ।
राजाऽऽत्मानं गृहगतं पुरेवि गजसाह्वये ॥ १५.२६.१८ ॥
Cercado por eles, os olhos turvos de lágrimas de alegria, o rei julgou-se de volta à sua casa na cidade de Gajasāhvaya.
15.26.19
अभिवादितो वधूभिश्च कृष्णाद्याभिः स पार्थिवः ।
गान्धार्या सहितो धीमान्कुन्त्या च प्रत्यनन्दत ॥ १५.२६.१९ ॥
Saudado com reverência pelas noras lideradas por Kṛṣṇā, o sábio rei, junto com Gāndhārī e Kuntī, retribuiu-lhes a bênção com alegria.
15.26.20
ततश्चाश्रममागच्छत्सिद्धचारणसेवितम् ।
दिदृक्षुभिः समाकीर्णं नभस्तारागणैरिव ॥ १५.२६.२० ॥
Então chegou ao eremitério servido por Siddhas e Cāraṇas, cheio dos que desejavam vê-lo, como o céu repleto de multidões de estrelas.