મહાભારત · અધ્યાય 15.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.26.1
ततस्ते पाण्डवा दूरादवतीर्य पदातयः ।
अभिजग्मुर्नरपतेराश्रमं विनयानताः ॥ १५.२६.१ ॥
પછી તે પાંડવો દૂરથી ઉતરીને પગપાળા, વિનયથી નમેલા, રાજાના આશ્રમ તરફ ગયા.
15.26.2
स च योधजनः सर्वो ये च राष्ट्रनिवासिनः ।
स्त्रियश्च कुरुमुख्यानां पद्भिरेवान्वयुस्तदा ॥ १५.२६.२ ॥
તે બધા યોદ્ધાજનો, રાષ્ટ્રના નિવાસીઓ અને કુરુશ્રેષ્ઠોની સ્ત્રીઓ પણ ત્યારે પગપાળા જ તેમની પાછળ ગયા.
15.26.3
आश्रमं ते ततो जग्मुर्धृतराष्ट्रस्य पाण्डवाः ।
शून्यं मृगगणाकीर्णं कदलीवनशोभितम् ॥ १५.२६.३ ॥
પછી પાંડવો ધૃતરાષ્ટ્રના તે આશ્રમે ગયા; તે સૂનો, મૃગસમૂહોથી ભરેલો અને કેળાંના વનોથી શોભતો હતો.
15.26.4
ततस्तत्र समाजग्मुस्तापसा नियतव्रताः ।
पाण्डवानागतान्द्रष्टुं कौतूहलसमन्विताः ॥ १५.२६.४ ॥
પછી ત્યાં નિયમવ્રતધારી તપસ્વીઓ એકઠા થયા; આવેલા પાંડવોને જોવાના કુતૂહલથી ભરેલા હતા.
15.26.5
तानपृच्छत्ततो राजा क्वासौ कौरववंशभृत् ।
पिता ज्येष्ठो गतोऽस्माकमिति बाष्पपरिप्लुतः ॥ १५.२६.५ ॥
ત્યારે રાજાએ તેમને પૂછ્યું: "કૌરવવંશને ધારણ કરનારા તે અમારા જ્યેષ્ઠ પિતા ક્યાં ગયા?" એમ કહીને તે આંસુથી ભરાઈ ગયો.
15.26.6
ते तमूचुस्ततो वाक्यं यमुनामवगाहितुम् ।
पुष्पाणामुदकुंभस्य चार्थे गत इति प्रभो ॥ १५.२६.६ ॥
ત્યારે તેમણે તેને આ વચન કહ્યું: "હે પ્રભુ, તેઓ યમુનામાં સ્નાન કરવા, ફૂલો અને પાણીના ઘડા માટે ગયા છે."
15.26.7
तैराख्यातेन मार्गेण ततस्ते जग्मुरञ्जसा ।
ददृशुश्चाविदूरे तान्सर्वानथ पदातयः ॥ १५.२६.७ ॥
કહેવામાં આવેલા માર્ગે તેઓ તરત ગયા; ત્યારે પાયદળના સૈનિકોએ નજીકમાં તે સર્વને જોયા.
15.26.8
ततस्ते सत्वरा जग्मुः वितुर्दर्शनकाङ्क्षिणः ।
सहदेवस्तु वेगेन प्राधावद्यत्र सा पृथा ॥ १५.२६.८ ॥
પછી તેઓ જોવાની ઇચ્છાથી ઝડપથી ગયા; પરંતુ સહદેવ વેગથી દોડ્યો, જ્યાં પૃથા હતી ત્યાં.
15.26.9
सुस्वरं रुरुदे धीमान्मातुः पादावुपस्पृशन् ।
सा च बाष्पाकुलमुखी ददर्शक दयितं सुतम् ॥ १५.२६.९ ॥
બુદ્ધિમાન સહદેવ માતાના ચરણ સ્પર્શીને જોરથી રડ્યો; આંસુભર્યા મુખે તેણીએ પોતાના પ્રિય પુત્રને જોયો.
15.26.10
बाहुभ्यां सम्परिष्वज्य समुन्नाम्य च पुत्रकम् ।
गान्धार्याः कथयामास सहद्रेवमुपस्थितम् ॥ १५.२६.१० ॥
બંને બાહુઓથી આલિંગન આપી અને પુત્રને ઊંચકીને તેણીએ ગાંધારીને કહ્યું કે સહદેવ ઉપસ્થિત છે.
15.26.11
अनन्तरं च राजानं भीमसेनमथार्जुनम् ।
नकुलं च पृथा दृष्ट्वा त्वरमाणोपचक्रमे ॥ १५.२६.११ ॥
પછી રાજા, ભીમસેન, અર્જુન અને નકુલને જોઈને પૃથા ઝડપથી તેમની તરફ આગળ વધી.
15.26.12
सा ह्यग्रे गच्छति तयोर्दपत्योर्हतपुत्रयोः ।
कर्षन्ती तौ ततस्ते तां दृष्ट्वा संन्यपतन्भुवि।
तयोस्तु पादयो राजन्न्यपतन्हतपुत्रयोः ॥ १५.२६.१२ ॥
મૃત્યુ પામેલા પુત્રોવાળા તે દંપતીને ખેંચીને તે આગળ જતી હતી; તેઓ તેને જોઈને ભૂમિ પર પડી ગયા. હે રાજન, મૃત પુત્રોવાળા તે બંનેના પગમાં તેઓ પડ્યા.
15.26.13
राजा तान्स्वरयोगेन स्पर्शेन च महामनाः ।
प्रत्यभिज्ञाय मेधावी समाश्वासयत प्रभुः ॥ १५.२६.१३ ॥
મહામના, મેધાવી અને પ્રભુ એવા રાજાએ તેમના સ્વરના સામ્યથી અને સ્પર્શથી તેમને ઓળખીને સાંત્વન આપ્યું.
15.26.14
ततस्ते बाष्पमुत्सृज्य गान्धारीसहितं नृपम् ।
उपतस्थुर्महात्मानो मातरं च यथाविधि ॥ १५.२६.१४ ॥
પછી તે મહાત્માઓએ આંસુ વહાવીને ગાંધારી સાથેના રાજા અને માતાની પાસે યથાવિધિ જઈને ઊભા રહ્યા.
15.26.15
सर्वेषां तोयकलशाञ्जगृहुस्ते स्वयं तदा ।
पाण्डवा लब्धसंज्ञास्ते मात्रा चाश्वासिताः पुनः ॥ १५.२६.१५ ॥
ત્યારે પાંડવોએ પોતે સર્વના જળકળશ લઈ લીધા; ભાન પાછું મેળવીને તેઓ માતા દ્વારા ફરી સાંત્વન પામ્યા.
15.26.16
तथा नार्यो नृसिंहानां सोऽवरोधजनस्तदा ।
पौरजानपदाश्चैव ददृशुस्तं जनाधिपम् ॥ १५.२६.१६ ॥
એ જ રીતે નરસિંહ રાજાઓની સ્ત્રીઓ, અંતઃપુરના લોકો, નગર અને જનપદના લોકોએ તે જનાધિપતિને જોયા.
15.26.17
निवेदयामास तदा जनं तन्नामगोत्रतः ।
युधिष्ठिरो नरपतिः स चैनं प्रत्यपूजयत् ॥ १५.२६.१७ ॥
ત્યારે નરપતિ યુધિષ્ઠિરે લોકોને તેનું નામ અને ગોત્ર જણાવ્યું; તેણે પણ તેમનો આદર કર્યો.
15.26.18
स तैः परिवृतो मेने हर्षबाष्पाविलेक्षणः ।
राजाऽऽत्मानं गृहगतं पुरेवि गजसाह्वये ॥ १५.२६.१८ ॥
તેમનાથી ઘેરાયેલા, હર્ષાશ્રુથી ધૂંધળી આંખોવાળા રાજાએ પોતાને ગજસાહ્વય નગરના ઘરે પાછો આવેલો માન્યો.
15.26.19
अभिवादितो वधूभिश्च कृष्णाद्याभिः स पार्थिवः ।
गान्धार्या सहितो धीमान्कुन्त्या च प्रत्यनन्दत ॥ १५.२६.१९ ॥
કૃષ્ણા વગેરે પુત્રવધૂઓએ પ્રણામ કર્યા; બુદ્ધિમાન રાજાએ ગાંધારી અને કુંતી સાથે તેમને આનંદપૂર્વક આશીર્વાદ આપ્યા.
15.26.20
ततश्चाश्रममागच्छत्सिद्धचारणसेवितम् ।
दिदृक्षुभिः समाकीर्णं नभस्तारागणैरिव ॥ १५.२६.२० ॥
પછી તે સિદ્ધો અને ચારણોથી સેવાતા આશ્રમે આવ્યો; તેમને જોવા ઇચ્છુકોથી ભરેલો તે આશ્રમ તારાગણોથી ભરેલા આકાશ જેવો લાગતો હતો.