ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 15.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.26.1
ततस्ते पाण्डवा दूरादवतीर्य पदातयः ।
अभिजग्मुर्नरपतेराश्रमं विनयानताः ॥ १५.२६.१ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ପାଣ୍ଡବମାନେ ଦୂରରୁ ଓହ୍ଲାଇ, ପଦଯାତ୍ରାରେ, ବିନୟରେ ନତ ହୋଇ, ରାଜାଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ।
15.26.2
स च योधजनः सर्वो ये च राष्ट्रनिवासिनः ।
स्त्रियश्च कुरुमुख्यानां पद्भिरेवान्वयुस्तदा ॥ १५.२६.२ ॥
ସେହି ସମସ୍ତ ଯୋଦ୍ଧାଜନ, ରାଷ୍ଟ୍ରର ବାସିନ୍ଦା ଏବଂ କୁରୁ ପ୍ରଧାନମାନଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସେତେବେଳେ ପଦଯାତ୍ରାରେ ସେମାନଙ୍କ ପଛେ ଗଲେ।
15.26.3
आश्रमं ते ततो जग्मुर्धृतराष्ट्रस्य पाण्डवाः ।
शून्यं मृगगणाकीर्णं कदलीवनशोभितम् ॥ १५.२६.३ ॥
ତା'ପରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ସେହି ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ; ତାହା ଶୂନ୍ୟ, ହରିଣ ଦଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ କଦଳୀ ବନରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା।
15.26.4
ततस्तत्र समाजग्मुस्तापसा नियतव्रताः ।
पाण्डवानागतान्द्रष्टुं कौतूहलसमन्विताः ॥ १५.२६.४ ॥
ସେତେବେଳେ ସେଠାରେ ନିୟମବ୍ରତଧାରୀ ତପସ୍ବୀମାନେ ଏକତ୍ର ହେଲେ; ଆସିଥିବା ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବାର କୌତୂହଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ।
15.26.5
तानपृच्छत्ततो राजा क्वासौ कौरववंशभृत् ।
पिता ज्येष्ठो गतोऽस्माकमिति बाष्पपरिप्लुतः ॥ १५.२६.५ ॥
ତା'ପରେ ରାଜା ସେମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ: "କୌରବ ବଂଶ ଧାରଣକାରୀ ସେହି ଆମ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପିତା କେଉଁଠି ଗଲେ?" ଏହା କହି ଲୁହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ।
15.26.6
ते तमूचुस्ततो वाक्यं यमुनामवगाहितुम् ।
पुष्पाणामुदकुंभस्य चार्थे गत इति प्रभो ॥ १५.२६.६ ॥
ତା'ପରେ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ: "ହେ ପ୍ରଭୋ, ସେ ଯମୁନାରେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ, ଫୁଲ ଏବଂ ଜଳ-କଳସ ପାଇଁ ଗଲେ।"
15.26.7
तैराख्यातेन मार्गेण ततस्ते जग्मुरञ्जसा ।
ददृशुश्चाविदूरे तान्सर्वानथ पदातयः ॥ १५.२६.७ ॥
ସେମାନେ କୁହାଯାଇଥିବା ପଥରେ ଶୀଘ୍ର ଗଲେ; ତା'ପରେ ପଦାତିକମାନେ ନିକଟରେ ସେମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
15.26.8
ततस्ते सत्वरा जग्मुः वितुर्दर्शनकाङ्क्षिणः ।
सहदेवस्तु वेगेन प्राधावद्यत्र सा पृथा ॥ १५.२६.८ ॥
ତା'ପରେ ସେମାନେ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ହୋଇ ଶୀଘ୍ର ଗଲେ; କିନ୍ତୁ ସହଦେବ ବେଗରେ ଧାଇଁଲେ, ଯେଉଁଠି ପୃଥା ଥିଲେ।
15.26.9
सुस्वरं रुरुदे धीमान्मातुः पादावुपस्पृशन् ।
सा च बाष्पाकुलमुखी ददर्शक दयितं सुतम् ॥ १५.२६.९ ॥
ବୁଦ୍ଧିମାନ ସହଦେବ ମାତାଙ୍କ ପାଦ ଛୁଇଁ ଜୋରରେ କାନ୍ଦିଲେ; ଅଶ୍ରୁଭରା ମୁଖରେ ସେ ନିଜ ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
15.26.10
बाहुभ्यां सम्परिष्वज्य समुन्नाम्य च पुत्रकम् ।
गान्धार्याः कथयामास सहद्रेवमुपस्थितम् ॥ १५.२६.१० ॥
ଦୁଇ ବାହୁରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଓ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇ ସେ ଗାନ୍ଧାରୀଙ୍କୁ କହିଲେ ଯେ ସହଦେବ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି।
15.26.11
अनन्तरं च राजानं भीमसेनमथार्जुनम् ।
नकुलं च पृथा दृष्ट्वा त्वरमाणोपचक्रमे ॥ १५.२६.११ ॥
ତା'ପରେ ରାଜା, ଭୀମସେନ, ଅର୍ଜୁନ ଓ ନକୁଳଙ୍କୁ ଦେଖି ପୃଥା ଶୀଘ୍ର ସେମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।
15.26.12
सा ह्यग्रे गच्छति तयोर्दपत्योर्हतपुत्रयोः ।
कर्षन्ती तौ ततस्ते तां दृष्ट्वा संन्यपतन्भुवि।
तयोस्तु पादयो राजन्न्यपतन्हतपुत्रयोः ॥ १५.२६.१२ ॥
ପୁତ୍ର ହତ ହୋଇଥିବା ସେହି ଦମ୍ପତ୍ତିଙ୍କୁ ଟାଣି ନେଇ ସେ ଆଗରେ ଯାଉଥିଲେ; ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଭୂମିରେ ଖସି ପଡ଼ିଲେ। ହେ ରାଜନ, ପୁତ୍ରହତ ସେହି ଦୁଇଜଣଙ୍କ ପାଦରେ ସେମାନେ ପଡ଼ିଲେ।
15.26.13
राजा तान्स्वरयोगेन स्पर्शेन च महामनाः ।
प्रत्यभिज्ञाय मेधावी समाश्वासयत प्रभुः ॥ १५.२६.१३ ॥
ମହାମନା, ମେଧାବୀ ଓ ପ୍ରଭୁ ରାଜା ସ୍ୱରର ସାମ୍ୟ ଓ ସ୍ପର୍ଶରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଚିହ୍ନି ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଲେ।
15.26.14
ततस्ते बाष्पमुत्सृज्य गान्धारीसहितं नृपम् ।
उपतस्थुर्महात्मानो मातरं च यथाविधि ॥ १५.२६.१४ ॥
ତା'ପରେ ସେ ମହାତ୍ମାମାନେ ଲୁହ ଢାଳି, ଗାନ୍ଧାରୀ ସହିତ ଥିବା ରାଜା ଓ ମାତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯଥାବିଧି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
15.26.15
सर्वेषां तोयकलशाञ्जगृहुस्ते स्वयं तदा ।
पाण्डवा लब्धसंज्ञास्ते मात्रा चाश्वासिताः पुनः ॥ १५.२६.१५ ॥
ସେତେବେଳେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ନିଜେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଜଳକଳସ ନେଲେ; ଚେତନା ଫେରି ସେମାନେ ମାତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୁନର୍ବାର ସାନ୍ତ୍ୱନା ପାଇଲେ।
15.26.16
तथा नार्यो नृसिंहानां सोऽवरोधजनस्तदा ।
पौरजानपदाश्चैव ददृशुस्तं जनाधिपम् ॥ १५.२६.१६ ॥
ସେହିପରି ନରସିଂହ ରାଜାଙ୍କ ନାରୀ, ଅନ୍ତଃପୁରବାସୀ, ନଗର ଓ ଜନପଦବାସୀ ସେହି ଜନାଧିପତିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
15.26.17
निवेदयामास तदा जनं तन्नामगोत्रतः ।
युधिष्ठिरो नरपतिः स चैनं प्रत्यपूजयत् ॥ १५.२६.१७ ॥
ସେତେବେଳେ ନରପତି ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ନାମ ଓ ଗୋତ୍ର ଜଣାଇଲେ; ସେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ।
15.26.18
स तैः परिवृतो मेने हर्षबाष्पाविलेक्षणः ।
राजाऽऽत्मानं गृहगतं पुरेवि गजसाह्वये ॥ १५.२६.१८ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ହୋଇ, ଆନନ୍ଦ-ଲୁହରେ ଝାପସା ଆଖିର ସେ ରାଜା ନିଜକୁ ଗଜସାହ୍ୱୟ ନଗରର ଘରକୁ ଫେରିଥିବା ଭାବିଲେ।
15.26.19
अभिवादितो वधूभिश्च कृष्णाद्याभिः स पार्थिवः ।
गान्धार्या सहितो धीमान्कुन्त्या च प्रत्यनन्दत ॥ १५.२६.१९ ॥
କୃଷ୍ଣା ପ୍ରମୁଖ ବଧୂମାନେ ପ୍ରଣାମ କଲେ; ଜ୍ଞାନୀ ରାଜା ଗାନ୍ଧାରୀ ଓ କୁନ୍ତୀଙ୍କ ସହ ସେମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ।
15.26.20
ततश्चाश्रममागच्छत्सिद्धचारणसेवितम् ।
दिदृक्षुभिः समाकीर्णं नभस्तारागणैरिव ॥ १५.२६.२० ॥
ତା'ପରେ ସେ ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନଙ୍କ ସେବିତ ଆଶ୍ରମକୁ ଆସିଲେ; ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକମାନଙ୍କ ଭିଡ଼ରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେହି ଆଶ୍ରମ ତାରାଗଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆକାଶ ପରି ଦିଶୁଥିଲା।