مهابهاراتا · أدهيايا 15.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.29.1
ततस्तु राजन्नेतेषामाश्रमे पुण्यकर्मणाम् ।
शिवा नक्षत्रसम्पन्ना सा व्यतीयाय शर्वरी ॥ १५.२९.१ ॥
ثم، أيها الملك، في ناسك أولئك أصحاب الأعمال الصالحة، مضت تلك الليلة المباركة المليئة بالنجوم.
15.29.2
ततस्तत्र कथाश्चासंस्तेषां धर्मार्थलक्षणाः ।
विचित्रपदसञ्चारा नानाश्रुतिभिरन्विताः ॥ १५.२९.२ ॥
ثم جرت بينهم أحاديث تتسم بالدارما والأرتها، متنوعة الصياغة، مشتملة على ضروب شتى من العلم المنقول.
15.29.3
पाण्डवास्त्वभितो मातुर्धरण्यां सुषुपुस्तदा ।
उत्सृज्य तु महार्हाणि शयनानि नराधिप ॥ १५.२९.३ ॥
ثم نام البانداڤا على الأرض حول أمهم، أيها سيد البشر، بعدما تركوا فُرُشهم الثمينة.
15.29.4
यदाहारोऽभकवद्राजा धृतराष्ट्रो महामनाः ।
तदाहारा नृवींरास्ते न्यवसंस्तां निशां तदा ॥ १५.२९.४ ॥
كما كان الملك دهريتاراشترا، الكبير النفس، يأكل كالطفل، كذلك أكل أولئك الأبطال؛ وقضوا تلك الليلة هناك.
15.29.5
व्यतीतायां तु शर्वर्यां कृतपौर्वाह्णिकक्रियः ।
भ्रातृभिः सहितो राजा ददर्शाश्रममण्डलम् ॥ १५.२९.५ ॥
ولما انقضت الليلة، أدى الملك شعائر ما قبل الظهر، ومعه إخوته، ورأى دائرة النُّسّاك.
15.29.6
सान्तः पुरपरीवारः सभृत्यः सपुरोहितः ।
यथासुखं यथोद्देशं धृतराष्ट्राभ्यनुज्ञया ॥ १५.२९.६ ॥
مع حاشية الحرم وخدمه وكاهنه الخاص، في راحة وعلى ما أُعدّ، بإذن دهريتاراشتر.
15.29.7
ददर्श तत्र वेदीश्च सम्प्रज्वलितपावकाः ।
कृताभिषेकैर्मुनिभिर्हुताग्निभिरुपस्थिताः ॥ १५.२९.७ ॥
ورأى هناك مذابح تتقد فيها النيران، وقد حضر عندها نُسّاك اغتسلوا وقدّموا القرابين في النار.
15.29.8
वानेयपुष्पनिकरैराज्यधूमोद्गमैरपि ।
ब्राह्मेण वपुषा युक्ता युक्ता मुनिगणस्य ताः ॥ १५.२९.८ ॥
كانت تلك المذابح مزيّنة بأكوام من زهور الغابة وبدخان السمن المصفّى المتصاعد، وتحمل الهيئة البراهمية لجماعة النُّسّاك.
15.29.9
मृगयूथैरनुद्विग्नैस्तत्रतत्र समाश्रितैः ।
अशङ्कितैः पक्षिगणैः प्रगीतैरिव च प्रभो ॥ १५.२९.९ ॥
أيها السيد، كانت قطعان الغزلان المقيمة هنا وهناك، غير مضطربة ولا خائفة، وأسراب الطيور الخالية من الفزع، كأنها تغني بأصوات عالية.
15.29.10
केकाभिर्नीलकण्ठानां दात्यूहानां च कूजितैः ।
कोकिलानां कुहुरवैः सुखैः श्रुतिमनोहरैः ॥ १५.२९.१० ॥
بصيحات الطواويس ونداءات طيور الداتيوها وصوت الكوكو «كُهو»، أصوات مبهجة تُطرِب الأذن والقلب.
15.29.11
प्राधीतद्विजघोषैश्च क्वचित्क्वचिदलङ्कृतम् ।
फलमूलसमाहारैर्महद्भिश्चोपशोभितम् ॥ १५.२९.११ ॥
مزيّن هنا وهناك بتلاوة البراهمة المتعلمين، ومزدان بأكوام كبيرة من الثمار والجذور.
15.29.12
ततः स राजा प्रददौ तापसार्थमुपाहृतान् ।
कलशान्काञ्चनान्राजंस्तथैवौदुम्बरानपि ॥ १५.२९.१२ ॥
ثم أعطى الملك الأواني الذهبية التي أُحضرت للمتعبّدين، أيها الملك، وكذلك أواني من خشب الأُدُمبَرا.
15.29.13
अजिनानि प्रवेणीश्च स्रुक्स्रुवं च महीपतिः ।
कमण्डलूंश्चि स्थालीश्च पिठराणि च भारत ॥ १५.२९.१३ ॥
يا بهاراتا، أعطى الملك أيضاً جلود الغزلان والحبال المضفورة وملعقتي السروك والسروفا وأباريق الماء والقدور وأوعية الطبخ.
15.29.14
भाजनानि च लौहानि पात्रीश्च विविधा नृप ।
यद्यदिच्छति यावच्च यदन्यदपि काङ्क्षितम् ॥ १५.२९.१४ ॥
أيها الملك، أعطى أيضاً أوعية من الحديد وأوعية متنوعة. كل ما أرادوه، وبقدر ما أرادوه، وكل ما اشتهوه غيره، أعطاهم إياه جميعاً.
15.29.15
एवं स राजा धर्मात्मा परीत्याश्रममण्डलम् ।
वसु विश्राण्य तत्सर्वं पुनरायान्महीपतिः ॥ १५.२९.१५ ॥
وهكذا طاف الملك الصالح حول دائرة الصوامع، ووزّع كل ذلك المال، ثم عاد من جديد.
15.29.16
कृताह्निकं च राजानं धृतराष्ट्रं महीपतिम् ।
ददर्शासीनमव्यग्रं गान्धारीसहितं तदा ॥ १५.२९.१६ ॥
فرأى حينئذ الملك دهريتاراشترا، وقد أتم شعائره اليومية، جالساً في هدوء مع غاندهاري.
15.29.17
मातरं चाविदूरस्थां शिष्यवत्प्रणतां स्थिताम् ।
कुन्तीं ददर्श धर्मात्मा शिष्टाचारसमन्विताम् ॥ १५.२९.१७ ॥
ورأى الصالح أيضاً أمه كونتي، واقفة غير بعيدة كتلميذة منحنية، متحلّية بحسن السلوك.
15.29.18
स तमभ्यर्च्य राजानं नाम संश्राव्य चात्मनः ।
निषीदेत्यभ्यनुज्ञातो वृस्यामुपविवेश ह ॥ १५.२९.१८ ॥
فبعد أن أكرم الملك وأعلن اسمه، جلس على المقعد حين أُذن له بقوله: «اجلس».
15.29.19
भीमसेनादयश्चैव पाण्डव भरतर्षभ ।
अभिवाद्योपसङ्गृह्य निषेदुः पार्थिवाज्ञया ॥ १५.२९.१९ ॥
يا ثور البهاراتا، جلس بهيمسينا وسائر البانداڤا بعد أن حيّوه وعانقوه بأمر الملك.
15.29.20
स तैः परिवृतो राजा शुशुभेऽतीव कौरवः ।
बिभ्रद्ब्राह्मीं श्रियं दीप्तां देवैरिव बृहस्पतिः ॥ १५.२९.२० ॥
أشرق ملك الكورو بشدة وهو محاط بهم، حاملاً البهاء البراهمي المتوهج كبرهاسباتي محاطاً بالآلهة.
15.29.21
तथा तेषूपविष्टेषु समाजग्मुर्महर्षयः ।
शतयूपप्रभृतयः कुरुक्षेत्रनिवासिनः ॥ १५.२९.२१ ॥
وبينما كانوا جالسين، اجتمع كبار الحكماء، يتقدمهم شاتايوپا، سكان كورukشيترا.
15.29.22
व्यासश्च भगवान्विप्रो देवर्षिगणसेवितः ।
वृतः शिष्यैर्महातेजा दर्शयामास पार्थिवम् ॥ १५.२९.२२ ॥
وأظهر الإجلالي فياسا، البراهمي عظيم البهاء، الذي تخدمه جماعات الحكماء الإلهيين ويحيط به تلاميذه، نفسه للملك.
15.29.23
ततः स राजा कौरव्यः कुन्तीपुत्रश्च धर्मराट् ।
भीमसेनादयश्चैव प्रत्युत्थायाभ्यवादयन् ॥ १५.२९.२३ ॥
ثم نهض ذلك ملك الكورو، وابن كونتي ملك الدهرما، وبهيمسينا وسائرهم، فحيّوه باحترام.
15.29.24
समागतस्ततो व्यासः शतयूपादिभिर्वृतः ।
धृतराष्ट्रं महीपालमास्यतामित्यभाषत ॥ १५.२९.२४ ॥
ثم جاء فياسا محاطاً بشاتايوپا وسائرهم، وقال لدهريتاراشترا حامي الأرض: «اجلس».
15.29.25
वरं तु विष्टरं कौश्यं कृष्णाजिनकुशोत्तरम् ।
प्रतिपेदे तदा व्यासस्तदर्थमुपकल्पितम् ॥ १५.२९.२५ ॥
فقبِل فياسا حينئذٍ المقعد الفاخر المعدّ له، المفروش بجلد الظبي الأسود وعشب الكُشا.
15.29.26
ते च सर्वे द्विजश्रेष्ठा विष्टरेषु समन्ततः ।
द्वैपायनाभ्यनुज्ञाता निषेदुर्विपुलौजसः ॥ १५.२९.२६ ॥
بإذن دفايبايانا جلس جميع أولئك الأفاضل من المولودين مرتين، ذوو القوة العظيمة، على المقاعد من حولهم.