Mahābhārata · Adhyāya 15.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.29.1
ततस्तु राजन्नेतेषामाश्रमे पुण्यकर्मणाम् ।
शिवा नक्षत्रसम्पन्ना सा व्यतीयाय शर्वरी ॥ १५.२९.१ ॥
Então, ó rei, no eremitério daqueles de obras meritórias, aquela noite auspiciosa, cheia de estrelas, passou.
15.29.2
ततस्तत्र कथाश्चासंस्तेषां धर्मार्थलक्षणाः ।
विचित्रपदसञ्चारा नानाश्रुतिभिरन्विताः ॥ १५.२९.२ ॥
Então houve entre eles narrativas marcadas pelo dharma e pelo artha, com variadas construções de frases e dotadas de muitos tipos de saber revelado.
15.29.3
पाण्डवास्त्वभितो मातुर्धरण्यां सुषुपुस्तदा ।
उत्सृज्य तु महार्हाणि शयनानि नराधिप ॥ १५.२९.३ ॥
Os Pāṇḍavas, então, dormiram no chão ao redor de sua mãe, ó senhor dos homens, tendo abandonado seus leitos de grande valor.
15.29.4
यदाहारोऽभकवद्राजा धृतराष्ट्रो महामनाः ।
तदाहारा नृवींरास्ते न्यवसंस्तां निशां तदा ॥ १५.२९.४ ॥
Assim como o rei Dhṛtarāṣṭra, de grande ânimo, comia como uma criança, assim também comeram aqueles heróis; e passaram aquela noite ali.
15.29.5
व्यतीतायां तु शर्वर्यां कृतपौर्वाह्णिकक्रियः ।
भ्रातृभिः सहितो राजा ददर्शाश्रममण्डलम् ॥ १५.२९.५ ॥
Quando a noite passou, o rei, tendo cumprido os ritos da manhã, junto com seus irmãos, contemplou o círculo dos eremitérios.
15.29.6
सान्तः पुरपरीवारः सभृत्यः सपुरोहितः ।
यथासुखं यथोद्देशं धृतराष्ट्राभ्यनुज्ञया ॥ १५.२९.६ ॥
Com o séquito dos aposentos interiores, com os servidores e o sacerdote doméstico, à vontade e conforme o intento, com a permissão de Dhṛtarāṣṭra.
15.29.7
ददर्श तत्र वेदीश्च सम्प्रज्वलितपावकाः ।
कृताभिषेकैर्मुनिभिर्हुताग्निभिरुपस्थिताः ॥ १५.२९.७ ॥
Ali viu altares com fogos flamejantes, cercados por sábios que tinham se banhado e feito oblações ao fogo.
15.29.8
वानेयपुष्पनिकरैराज्यधूमोद्गमैरपि ।
ब्राह्मेण वपुषा युक्ता युक्ता मुनिगणस्य ताः ॥ १५.२९.८ ॥
Aqueles altares estavam adornados com montes de flores silvestres e com a fumaça que subia da manteiga clarificada, e tinham o aspecto brâmane da assembleia de sábios.
15.29.9
मृगयूथैरनुद्विग्नैस्तत्रतत्र समाश्रितैः ।
अशङ्कितैः पक्षिगणैः प्रगीतैरिव च प्रभो ॥ १५.२९.९ ॥
Ó senhor, manadas de veados que habitavam aqui e ali, sem inquietação nem medo, e bandos de aves, sem alarme, pareciam cantar em voz alta.
15.29.10
केकाभिर्नीलकण्ठानां दात्यूहानां च कूजितैः ।
कोकिलानां कुहुरवैः सुखैः श्रुतिमनोहरैः ॥ १५.२९.१० ॥
Com os gritos dos pavões, os cantos das aves dātyūha e os kuhu dos cucos: sons agradáveis que encantavam o ouvido e o coração.
15.29.11
प्राधीतद्विजघोषैश्च क्वचित्क्वचिदलङ्कृतम् ।
फलमूलसमाहारैर्महद्भिश्चोपशोभितम् ॥ १५.२९.११ ॥
Aqui e ali adornado pelo canto de brâmanes instruídos e embelezado por grandes acúmulos de frutos e raízes.
15.29.12
ततः स राजा प्रददौ तापसार्थमुपाहृतान् ।
कलशान्काञ्चनान्राजंस्तथैवौदुम्बरानपि ॥ १५.२९.१२ ॥
Então o rei deu os cântaros de ouro trazidos para os ascetas, ó rei, e do mesmo modo cântaros de madeira de udumbara.
15.29.13
अजिनानि प्रवेणीश्च स्रुक्स्रुवं च महीपतिः ।
कमण्डलूंश्चि स्थालीश्च पिठराणि च भारत ॥ १५.२९.१३ ॥
Ó Bhārata, o rei também deu peles de veado, cordões trançados, a concha sruk e a colher sruva, cântaros de água, panelas e vasilhas de cozinha.
15.29.14
भाजनानि च लौहानि पात्रीश्च विविधा नृप ।
यद्यदिच्छति यावच्च यदन्यदपि काङ्क्षितम् ॥ १५.२९.१४ ॥
Ó rei, deu também vasilhas de ferro e diversas tigelas. Tudo o que desejavam, quanto desejavam e tudo o mais que almejavam, ele deu.
15.29.15
एवं स राजा धर्मात्मा परीत्याश्रममण्डलम् ।
वसु विश्राण्य तत्सर्वं पुनरायान्महीपतिः ॥ १५.२९.१५ ॥
Assim, o rei de alma justa percorreu o círculo dos eremitérios, distribuiu toda aquela riqueza e voltou de novo.
15.29.16
कृताह्निकं च राजानं धृतराष्ट्रं महीपतिम् ।
ददर्शासीनमव्यग्रं गान्धारीसहितं तदा ॥ १५.२९.१६ ॥
Então viu o rei Dhṛtarāṣṭra, que já havia cumprido seus ritos diários, sentado calmamente com Gāndhārī.
15.29.17
मातरं चाविदूरस्थां शिष्यवत्प्रणतां स्थिताम् ।
कुन्तीं ददर्श धर्मात्मा शिष्टाचारसमन्विताम् ॥ १५.२९.१७ ॥
O de alma justa viu também sua mãe Kuntī, de pé não muito longe, como uma discípula curvada, dotada de bom comportamento.
15.29.18
स तमभ्यर्च्य राजानं नाम संश्राव्य चात्मनः ।
निषीदेत्यभ्यनुज्ञातो वृस्यामुपविवेश ह ॥ १५.२९.१८ ॥
Tendo honrado o rei e anunciado seu próprio nome, sentou-se no assento quando lhe foi permitido com as palavras «Sente-se».
15.29.19
भीमसेनादयश्चैव पाण्डव भरतर्षभ ।
अभिवाद्योपसङ्गृह्य निषेदुः पार्थिवाज्ञया ॥ १५.२९.१९ ॥
Ó touro dos Bharatas, Bhīmasena e os demais Pāṇḍavas, após saudá-lo e abraçá-lo, sentaram-se por ordem do rei.
15.29.20
स तैः परिवृतो राजा शुशुभेऽतीव कौरवः ।
बिभ्रद्ब्राह्मीं श्रियं दीप्तां देवैरिव बृहस्पतिः ॥ १५.२९.२० ॥
Cercado por eles, o rei kaurava brilhava intensamente, portando o esplendor brâmico radiante como Bṛhaspati cercado pelos deuses.
15.29.21
तथा तेषूपविष्टेषु समाजग्मुर्महर्षयः ।
शतयूपप्रभृतयः कुरुक्षेत्रनिवासिनः ॥ १५.२९.२१ ॥
Enquanto estavam sentados, os grandes sábios se reuniram, liderados por Śatayūpa, moradores de Kurukṣetra.
15.29.22
व्यासश्च भगवान्विप्रो देवर्षिगणसेवितः ।
वृतः शिष्यैर्महातेजा दर्शयामास पार्थिवम् ॥ १५.२९.२२ ॥
E o venerável Vyāsa, brâmane de grande brilho, servido por multidões de sábios divinos e cercado por seus discípulos, mostrou-se ao rei.
15.29.23
ततः स राजा कौरव्यः कुन्तीपुत्रश्च धर्मराट् ।
भीमसेनादयश्चैव प्रत्युत्थायाभ्यवादयन् ॥ १५.२९.२३ ॥
Então aquele rei kaurava, o filho de Kuntī, o rei do dharma, e Bhīmasena e os outros, levantando-se, saudaram-no com respeito.
15.29.24
समागतस्ततो व्यासः शतयूपादिभिर्वृतः ।
धृतराष्ट्रं महीपालमास्यतामित्यभाषत ॥ १५.२९.२४ ॥
Então Vyāsa chegou, cercado por Śatayūpa e os outros, e disse a Dhṛtarāṣṭra, protetor da terra: "Sentai-vos."
15.29.25
वरं तु विष्टरं कौश्यं कृष्णाजिनकुशोत्तरम् ।
प्रतिपेदे तदा व्यासस्तदर्थमुपकल्पितम् ॥ १५.२९.२५ ॥
Então Vyāsa aceitou o excelente assento preparado para ele, estendido com pele de antílope negro e erva kuśa.
15.29.26
ते च सर्वे द्विजश्रेष्ठा विष्टरेषु समन्ततः ।
द्वैपायनाभ्यनुज्ञाता निषेदुर्विपुलौजसः ॥ १५.२९.२६ ॥
Com a permissão de Dvaipāyana, todos aqueles melhores dos duas vezes nascidos, de grande vigor, sentaram-se nos assentos ao redor.