Mahābhārata · Adhyāya 15.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.29.1
ततस्तु राजन्नेतेषामाश्रमे पुण्यकर्मणाम् ।
शिवा नक्षत्रसम्पन्ना सा व्यतीयाय शर्वरी ॥ १५.२९.१ ॥
Entonces, oh rey, en el ermitaño de aquellos de obras meritorias, aquella noche auspiciosa, llena de estrellas, transcurrió.
15.29.2
ततस्तत्र कथाश्चासंस्तेषां धर्मार्थलक्षणाः ।
विचित्रपदसञ्चारा नानाश्रुतिभिरन्विताः ॥ १५.२९.२ ॥
Entonces hubo entre ellos relatos caracterizados por el dharma y el artha, con giros de palabras variados y dotados de muchas clases de saber revelado.
15.29.3
पाण्डवास्त्वभितो मातुर्धरण्यां सुषुपुस्तदा ।
उत्सृज्य तु महार्हाणि शयनानि नराधिप ॥ १५.२९.३ ॥
Los Pāṇḍavas, entonces, durmieron en el suelo alrededor de su madre, oh señor de los hombres, tras abandonar sus lechos de gran valor.
15.29.4
यदाहारोऽभकवद्राजा धृतराष्ट्रो महामनाः ।
तदाहारा नृवींरास्ते न्यवसंस्तां निशां तदा ॥ १५.२९.४ ॥
Así como el rey Dhṛtarāṣṭra, de gran ánimo, tomaba su alimento como un niño, así tomaron alimento aquellos héroes; y pasaron esa noche allí.
15.29.5
व्यतीतायां तु शर्वर्यां कृतपौर्वाह्णिकक्रियः ।
भ्रातृभिः सहितो राजा ददर्शाश्रममण्डलम् ॥ १५.२९.५ ॥
Cuando la noche hubo pasado, el rey, habiendo cumplido los ritos de la mañana, junto con sus hermanos, contempló el círculo de ermitas.
15.29.6
सान्तः पुरपरीवारः सभृत्यः सपुरोहितः ।
यथासुखं यथोद्देशं धृतराष्ट्राभ्यनुज्ञया ॥ १५.२९.६ ॥
Con el séquito de las cámaras interiores, con los sirvientes y con el sacerdote doméstico, con comodidad y según lo previsto, con permiso de Dhṛtarāṣṭra.
15.29.7
ददर्श तत्र वेदीश्च सम्प्रज्वलितपावकाः ।
कृताभिषेकैर्मुनिभिर्हुताग्निभिरुपस्थिताः ॥ १५.२९.७ ॥
Allí vio altares con fuegos encendidos vivamente, rodeados de sabios que se habían bañado y habían ofrecido en el fuego.
15.29.8
वानेयपुष्पनिकरैराज्यधूमोद्गमैरपि ।
ब्राह्मेण वपुषा युक्ता युक्ता मुनिगणस्य ताः ॥ १५.२९.८ ॥
Aquellos altares estaban adornados con montones de flores silvestres y con el humo ascendente de la mantequilla clarificada, y eran propios de la asamblea de sabios, dotados de su aspecto brahmánico.
15.29.9
मृगयूथैरनुद्विग्नैस्तत्रतत्र समाश्रितैः ।
अशङ्कितैः पक्षिगणैः प्रगीतैरिव च प्रभो ॥ १५.२९.९ ॥
Oh señor, manadas de ciervos que habitaban aquí y allá, sin inquietud ni temor, y bandadas de aves sin alarma, parecían cantar en voz alta.
15.29.10
केकाभिर्नीलकण्ठानां दात्यूहानां च कूजितैः ।
कोकिलानां कुहुरवैः सुखैः श्रुतिमनोहरैः ॥ १५.२९.१० ॥
Con los graznidos de los pavos reales, los cantos de las aves dātyūha y los kuhu de los cucos: sonidos agradables que deleitaban el oído y el corazón.
15.29.11
प्राधीतद्विजघोषैश्च क्वचित्क्वचिदलङ्कृतम् ।
फलमूलसमाहारैर्महद्भिश्चोपशोभितम् ॥ १५.२९.११ ॥
Aquí y allá adornado con el canto de brahmanes instruidos y embellecido con grandes acopios de frutos y raíces.
15.29.12
ततः स राजा प्रददौ तापसार्थमुपाहृतान् ।
कलशान्काञ्चनान्राजंस्तथैवौदुम्बरानपि ॥ १५.२९.१२ ॥
Entonces el rey entregó los cántaros de oro traídos para los ascetas, oh rey, y del mismo modo cántaros de madera de udumbara.
15.29.13
अजिनानि प्रवेणीश्च स्रुक्स्रुवं च महीपतिः ।
कमण्डलूंश्चि स्थालीश्च पिठराणि च भारत ॥ १५.२९.१३ ॥
Oh Bhārata, el rey también dio pieles de ciervo, cordones trenzados, el sruk y el sruva, cántaros de agua, sartenes y vasijas de cocina.
15.29.14
भाजनानि च लौहानि पात्रीश्च विविधा नृप ।
यद्यदिच्छति यावच्च यदन्यदपि काङ्क्षितम् ॥ १५.२९.१४ ॥
Oh rey, dio también recipientes de hierro y diversos cuencos. Todo lo que deseaban, cuanto deseaban y cualquier otra cosa que anhelaran, todo lo dio.
15.29.15
एवं स राजा धर्मात्मा परीत्याश्रममण्डलम् ।
वसु विश्राण्य तत्सर्वं पुनरायान्महीपतिः ॥ १५.२९.१५ ॥
Así, el rey de alma justa recorrió el círculo de ermitas, repartió toda aquella riqueza y regresó de nuevo.
15.29.16
कृताह्निकं च राजानं धृतराष्ट्रं महीपतिम् ।
ददर्शासीनमव्यग्रं गान्धारीसहितं तदा ॥ १५.२९.१६ ॥
Entonces vio al rey Dhṛtarāṣṭra, que había cumplido sus ritos diarios, sentado con calma junto a Gāndhārī.
15.29.17
मातरं चाविदूरस्थां शिष्यवत्प्रणतां स्थिताम् ।
कुन्तीं ददर्श धर्मात्मा शिष्टाचारसमन्विताम् ॥ १५.२९.१७ ॥
El de alma justa vio también a su madre Kuntī, de pie no muy lejos, como una discípula inclinada, dotada de buena conducta.
15.29.18
स तमभ्यर्च्य राजानं नाम संश्राव्य चात्मनः ।
निषीदेत्यभ्यनुज्ञातो वृस्यामुपविवेश ह ॥ १५.२९.१८ ॥
Tras honrar al rey y anunciar su propio nombre, se sentó en el asiento cuando se le permitió con las palabras «Siéntate».
15.29.19
भीमसेनादयश्चैव पाण्डव भरतर्षभ ।
अभिवाद्योपसङ्गृह्य निषेदुः पार्थिवाज्ञया ॥ १५.२९.१९ ॥
Oh, toro de los Bhāratas, Bhīmasena y los demás Pāṇḍavas, tras saludar y abrazarlo, se sentaron por orden del rey.
15.29.20
स तैः परिवृतो राजा शुशुभेऽतीव कौरवः ।
बिभ्रद्ब्राह्मीं श्रियं दीप्तां देवैरिव बृहस्पतिः ॥ १५.२९.२० ॥
Rodeado por ellos, el rey kaurava resplandecía sobremanera, portando el esplendor radiante de Brahmā como Bṛhaspati rodeado de los dioses.
15.29.21
तथा तेषूपविष्टेषु समाजग्मुर्महर्षयः ।
शतयूपप्रभृतयः कुरुक्षेत्रनिवासिनः ॥ १५.२९.२१ ॥
Mientras ellos estaban sentados, llegaron los grandes sabios encabezados por Śatayūpa, moradores de Kurukṣetra.
15.29.22
व्यासश्च भगवान्विप्रो देवर्षिगणसेवितः ।
वृतः शिष्यैर्महातेजा दर्शयामास पार्थिवम् ॥ १५.२९.२२ ॥
Y el venerable Vyāsa, brahmán de gran brillo, servido por multitudes de sabios divinos y rodeado de sus discípulos, se mostró al rey.
15.29.23
ततः स राजा कौरव्यः कुन्तीपुत्रश्च धर्मराट् ।
भीमसेनादयश्चैव प्रत्युत्थायाभ्यवादयन् ॥ १५.२९.२३ ॥
Entonces aquel rey kaurava, el hijo de Kuntī, el rey del dharma, y Bhīmasena y los demás, se pusieron de pie y lo saludaron con respeto.
15.29.24
समागतस्ततो व्यासः शतयूपादिभिर्वृतः ।
धृतराष्ट्रं महीपालमास्यतामित्यभाषत ॥ १५.२९.२४ ॥
Entonces llegó Vyāsa, rodeado por Śatayūpa y los demás, y dijo a Dhṛtarāṣṭra, protector de la tierra: "Sentaos."
15.29.25
वरं तु विष्टरं कौश्यं कृष्णाजिनकुशोत्तरम् ।
प्रतिपेदे तदा व्यासस्तदर्थमुपकल्पितम् ॥ १५.२९.२५ ॥
Entonces Vyāsa aceptó el excelente asiento preparado para él, extendido con una piel de antílope negro y hierba kuśa.
15.29.26
ते च सर्वे द्विजश्रेष्ठा विष्टरेषु समन्ततः ।
द्वैपायनाभ्यनुज्ञाता निषेदुर्विपुलौजसः ॥ १५.२९.२६ ॥
Con el permiso de Dvaipāyana, todos aquellos mejores de los dos veces nacidos, de gran vigor, se sentaron en los asientos alrededor.