மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 15.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.29.1
ततस्तु राजन्नेतेषामाश्रमे पुण्यकर्मणाम् ।
शिवा नक्षत्रसम्पन्ना सा व्यतीयाय शर्वरी ॥ १५.२९.१ ॥
ஓ அரசே, பின்னர் அந்த புண்ணிய செயல்புரிவோரின் ஆசிரமத்தில், நட்சத்திரங்கள் நிறைந்த அந்த சுபமான இரவு கழிந்தது.
15.29.2
ततस्तत्र कथाश्चासंस्तेषां धर्मार्थलक्षणाः ।
विचित्रपदसञ्चारा नानाश्रुतिभिरन्विताः ॥ १५.२९.२ ॥
பின்னர் அங்கே அவர்களிடையே தர்மமும் அர்த்தமும் கொண்ட உரையாடல்கள் நடந்தன; அவை பல்வேறு சொல்லாட்சிகளோடும் பல வகை வேத ஞானத்தோடும் கூடியவையாக இருந்தன.
15.29.3
पाण्डवास्त्वभितो मातुर्धरण्यां सुषुपुस्तदा ।
उत्सृज्य तु महार्हाणि शयनानि नराधिप ॥ १५.२९.३ ॥
ஓ மனிதர்களின் தலைவனே, பாண்டவர்கள் அப்போது விலையுயர்ந்த படுக்கைகளைத் துறந்து, தங்கள் தாயைச் சுற்றி நிலத்தில் உறங்கினர்.
15.29.4
यदाहारोऽभकवद्राजा धृतराष्ट्रो महामनाः ।
तदाहारा नृवींरास्ते न्यवसंस्तां निशां तदा ॥ १५.२९.४ ॥
பெருமனம் கொண்ட அரசன் திருதராஷ்டிரன் குழந்தையைப் போல் உண்ட உணவைப் போலவே, அந்த வீர மனிதர்களும் அந்த இரவு அங்கேயே தங்கினர்.
15.29.5
व्यतीतायां तु शर्वर्यां कृतपौर्वाह्णिकक्रियः ।
भ्रातृभिः सहितो राजा ददर्शाश्रममण्डलम् ॥ १५.२९.५ ॥
இரவு கழிந்ததும், முற்பகல் சடங்குகளை முடித்த அரசன் தன் சகோதரர்களோடு ஆசிரம வட்டத்தைக் கண்டான்.
15.29.6
सान्तः पुरपरीवारः सभृत्यः सपुरोहितः ।
यथासुखं यथोद्देशं धृतराष्ट्राभ्यनुज्ञया ॥ १५.२९.६ ॥
அந்தப்புர பரிவாரத்தோடும், பணியாளர்களோடும், புரோகிதரோடும், திருதராஷ்டிரனின் அனுமதியோடு, சுகமாகவும் விரும்பிய வண்ணமும்.
15.29.7
ददर्श तत्र वेदीश्च सम्प्रज्वलितपावकाः ।
कृताभिषेकैर्मुनिभिर्हुताग्निभिरुपस्थिताः ॥ १५.२९.७ ॥
அங்கே நன்கு எரியும் அக்னிகளுடன் கூடிய வேதிகைகளைக் கண்டான்; நீராடி அக்னியில் ஆஹுதி செய்த முனிவர்கள் அங்கு இருந்தனர்.
15.29.8
वानेयपुष्पनिकरैराज्यधूमोद्गमैरपि ।
ब्राह्मेण वपुषा युक्ता युक्ता मुनिगणस्य ताः ॥ १५.२९.८ ॥
காட்டுப் பூக்களின் குவியல்களாலும் நெய்ப் புகையின் எழுச்சியாலும் அவை கூடியிருந்தன; முனிவர் கூட்டத்தின் அந்த வேதிகைகள் பிரம்ம வடிவத்துடன் விளங்கின.
15.29.9
मृगयूथैरनुद्विग्नैस्तत्रतत्र समाश्रितैः ।
अशङ्कितैः पक्षिगणैः प्रगीतैरिव च प्रभो ॥ १५.२९.९ ॥
பிரபுவே! அங்கங்கே தங்கியிருந்த அச்சமற்ற மான் கூட்டங்களும், சந்தேகமற்ற பறவைக் கூட்டங்களும் இசைப்பாடுவது போல ஒலித்தன.
15.29.10
केकाभिर्नीलकण्ठानां दात्यूहानां च कूजितैः ।
कोकिलानां कुहुरवैः सुखैः श्रुतिमनोहरैः ॥ १५.२९.१० ॥
மயில்களின் கேகை ஒலிகளாலும், தாத்யூஹப் பறவைகளின் கூவல்களாலும், குயில்களின் குஹு குஹு ஒலியாலும்—இனிமையும் செவிக்கும் மனத்துக்கும் இனிய ஒலியுமாக இருந்தன.
15.29.11
प्राधीतद्विजघोषैश्च क्वचित्क्वचिदलङ्कृतम् ।
फलमूलसमाहारैर्महद्भिश्चोपशोभितम् ॥ १५.२९.११ ॥
சில இடங்களில் கற்ற அந்தணர்களின் ஓத்தொலியால் அலங்கரிக்கப்பட்டதாகவும், பழங்களும் கிழங்குகளும் பெருமளவில் குவிக்கப்பட்டு அழகு பெற்றதாகவும் இருந்தது.
15.29.12
ततः स राजा प्रददौ तापसार्थमुपाहृतान् ।
कलशान्काञ्चनान्राजंस्तथैवौदुम्बरानपि ॥ १५.२९.१२ ॥
பின்னர் அந்த அரசன் தவத்தோருக்காகக் கொண்டுவரப்பட்ட பொற்குடங்களைக் கொடுத்தான்; அரசே, அவ்வாறே அத்திமரக் குடங்களையும் கொடுத்தான்.
15.29.13
अजिनानि प्रवेणीश्च स्रुक्स्रुवं च महीपतिः ।
कमण्डलूंश्चि स्थालीश्च पिठराणि च भारत ॥ १५.२९.१३ ॥
பாரதா! அரசன் மான்தோல்கள், கயிறுகள், ஸ்ருக் மற்றும் ஸ்ருவம், கமண்டலங்கள், தட்டுகள் மற்றும் பாத்திரங்களையும் கொடுத்தான்.
15.29.14
भाजनानि च लौहानि पात्रीश्च विविधा नृप ।
यद्यदिच्छति यावच्च यदन्यदपि काङ्क्षितम् ॥ १५.२९.१४ ॥
அரசே! இரும்புப் பாத்திரங்களையும் பல்வேறு வகையான கலன்களையும் கொடுத்தான். அவர்கள் விரும்பியதெல்லாம், எவ்வளவு விரும்பினார்களோ அவ்வளவும், விரும்பிய வேறு எதையும் கொடுத்தான்.
15.29.15
एवं स राजा धर्मात्मा परीत्याश्रममण्डलम् ।
वसु विश्राण्य तत्सर्वं पुनरायान्महीपतिः ॥ १५.२९.१५ ॥
இவ்வாறு அந்தத் தர்மாத்மா அரசன் ஆசிரம மண்டலத்தைச் சுற்றி வந்து, அந்தச் செல்வம் அனைத்தையும் பகிர்ந்தளித்து, மீண்டும் திரும்பி வந்தான்.
15.29.16
कृताह्निकं च राजानं धृतराष्ट्रं महीपतिम् ।
ददर्शासीनमव्यग्रं गान्धारीसहितं तदा ॥ १५.२९.१६ ॥
அப்போது அவர் நித்திய கடன்களை முடித்து, அமைதியாக அமர்ந்திருந்த அரசன் திருதராஷ்டிரனையும் காந்தாரியுடன் கண்டார்.
15.29.17
मातरं चाविदूरस्थां शिष्यवत्प्रणतां स्थिताम् ।
कुन्तीं ददर्श धर्मात्मा शिष्टाचारसमन्विताम् ॥ १५.२९.१७ ॥
தர்மாத்மா தன் தாய் குந்தியையும் கண்டார்; அவர் அருகில் சீடனைப் போல் பணிவுடன் நின்று கொண்டிருந்தார், நல்லொழுக்கம் நிறைந்தவராக.
15.29.18
स तमभ्यर्च्य राजानं नाम संश्राव्य चात्मनः ।
निषीदेत्यभ्यनुज्ञातो वृस्यामुपविवेश ह ॥ १५.२९.१८ ॥
அவர் அரசனை வணங்கி மதித்தார், தன் பெயரையும் அறிவித்தார்; "அமரு" என்ற அனுமதி பெற்று இருக்கையில் அமர்ந்தார்.
15.29.19
भीमसेनादयश्चैव पाण्डव भरतर्षभ ।
अभिवाद्योपसङ्गृह्य निषेदुः पार्थिवाज्ञया ॥ १५.२९.१९ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, பீமசேனன் முதலான பாண்டவர்களும் வணங்கி, தழுவிக்கொண்டு, அரசனின் ஆணையின்படி அமர்ந்தனர்.
15.29.20
स तैः परिवृतो राजा शुशुभेऽतीव कौरवः ।
बिभ्रद्ब्राह्मीं श्रियं दीप्तां देवैरिव बृहस्पतिः ॥ १५.२९.२० ॥
அவர்களால் சூழப்பட்ட கௌரவ அரசன் மிகவும் ஒளிர்ந்தான்; தேவர்களால் சூழ்ந்த பிருகஸ்பதியைப் போல் பிரகாசமான பிரம்ம ஒளியைத் தாங்கினான்.
15.29.21
तथा तेषूपविष्टेषु समाजग्मुर्महर्षयः ।
शतयूपप्रभृतयः कुरुक्षेत्रनिवासिनः ॥ १५.२९.२१ ॥
அவர்கள் அமர்ந்திருந்தபோது, சதயூபன் முதலான குருக்ஷேத்திரவாசிகளான மாமுனிவர்கள் கூடினர்.
15.29.22
व्यासश्च भगवान्विप्रो देवर्षिगणसेवितः ।
वृतः शिष्यैर्महातेजा दर्शयामास पार्थिवम् ॥ १५.२९.२२ ॥
பகவான் வியாசர், தேவரிஷிக் கூட்டங்களால் வணங்கப்பட்டவர், சீடர்களால் சூழப்பட்ட மஹாதேஜஸ்வி அரசனுக்குத் தரிசனம் அளித்தார்.
15.29.23
ततः स राजा कौरव्यः कुन्तीपुत्रश्च धर्मराट् ।
भीमसेनादयश्चैव प्रत्युत्थायाभ्यवादयन् ॥ १५.२९.२३ ॥
பின்னர் அந்த கௌரவ அரசனும், குந்தியின் மகனான தர்மராஜனும், பீமசேனன் முதலானோரும் எழுந்து வணங்கினர்.
15.29.24
समागतस्ततो व्यासः शतयूपादिभिर्वृतः ।
धृतराष्ट्रं महीपालमास्यतामित्यभाषत ॥ १५.२९.२४ ॥
பின்னர் சதயூபன் முதலானோரால் சூழப்பட்ட வியாசர் வந்து, பூமியைக் காக்கும் திருதராஷ்டிரனிடம், "அமருங்கள்" என்றார்.
15.29.25
वरं तु विष्टरं कौश्यं कृष्णाजिनकुशोत्तरम् ।
प्रतिपेदे तदा व्यासस्तदर्थमुपकल्पितम् ॥ १५.२९.२५ ॥
அப்போது வியாசர் அவர்களுக்காக ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட, கருங்கலைமானின் தோலும் குசப் புல்லும் விரிக்கப்பட்ட அந்த உயர்ந்த ஆசனத்தை ஏற்றுக்கொண்டார்.
15.29.26
ते च सर्वे द्विजश्रेष्ठा विष्टरेषु समन्ततः ।
द्वैपायनाभ्यनुज्ञाता निषेदुर्विपुलौजसः ॥ १५.२९.२६ ॥
துவைபாயனரின் அனுமதி பெற்று, மகா தேஜஸ்வியான அந்த இரு பிறப்பாளர்களில் சிறந்தவர்கள் அனைவரும் சுற்றிலும் இருந்த ஆசனங்களில் அமர்ந்தனர்.