ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 15.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.3.1
युधिष्ठिरस्य नृपतेर्दुर्योधनपितुस्तदा ।
नान्तरं दद्दशू राज्ये पुरुषाः प्रणयं प्रति ॥ १५.३.१ ॥
ସେତେବେଳେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ପିତା ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ପ୍ରତି ସ୍ନେହ ବିଷୟରେ ଗୁପ୍ତଚରମାନେ କୌଣସି ସୁଯୋଗ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ।
15.3.2
यदा तु कौरवो राजा पुत्रं सस्मार बालिशम् ।
तदा भीमं हृदा राजन्नपध्याति स पार्थिवः ॥ १५.३.२ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ଯେତେବେଳେ କୌରବ ରାଜା ନିଜ ମୂର୍ଖ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ ରାଜା ହୃଦୟରେ ଭୀମଙ୍କ ପ୍ରତି ଦ୍ୱେଷରେ ଚିନ୍ତା କଲେ।
15.3.3
कौरवश्चैव भीमश्च हृदाऽन्योन्यमवर्तताम् ।
ध्यायन्तौ श्लक्ष्णया वाचा त्वन्योन्यमभितिष्टितां ॥ १५.३.३ ॥
କୌରବ ଓ ଭୀମ ହୃଦୟରେ ପରସ୍ପରକୁ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ମଧୁର ବାଣୀରେ ମଧ୍ୟ ପରସ୍ପର ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇ ରହିଥିଲେ।
15.3.4
अप्रकाशं व्यलीकानि चकारास्य वृकोदरः ।
आज्ञां प्रत्यहरच्चापि कृतकैः पुरुषैः सदा ॥ १५.३.४ ॥
ବୃକୋଦର (ଭୀମ) ଗୁପ୍ତରେ ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅପକାର କରିଥିଲେ; କୃତ୍ରିମ ଲୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ଆଦେଶ ସର୍ବଦା ନିବାରଣ କରିଥିଲେ।
15.3.5
स्मरन्दुर्मन्त्रितं तस्य वृत्तान्यप्यस्य कानिचित् ।
असकृच्चाप्युवाचेदं हतास्ते मन्दचेतसः ॥ १५.३.५ ॥
ତାଙ୍କର ଦୁଷ୍ଟ ପରାମର୍ଶ ଓ ତାଙ୍କର କିଛି କାର୍ଯ୍ୟ ସ୍ମରଣ କରି, ସେ ବାରମ୍ବାର ଏହା ମଧ୍ୟ କହିଲେ: "ତୁମ ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧି ପୁତ୍ରମାନେ ନିହତ ହେଲେ।"
15.3.6
अथ भीमः सुहृन्मध्ये बाहुशब्दं तथाऽकरोत् ।
संश्रवे धृतराष्ट्रस्य गान्धार्याश्चाप्यमर्षणः ॥ १५.३.६ ॥
ତା'ପରେ ଅମର୍ଷୀ ଭୀମ ସୁହୃଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାହୁ ଥାପୁଡ଼ାଇ ଶବ୍ଦ କଲେ; ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ଗାନ୍ଧାରୀ ଶୁଣିବା ଭଳି।
15.3.7
स्मृत्वा दुर्योधनं शत्रुं कर्णदुःखासनावपि ।
प्रोवाचेदं सुसंरब्धो भीमः सपरुषं वचः ॥ १५.३.७ ॥
ଶତ୍ରୁ ଦୁର୍ଯୋଧନ, କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଦୁଃଶାସନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଭୀମ ଏହି କଠୋର ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
15.3.8
अन्धस्य नृपतेः पुत्रा मया परिघवाहुना ।
नीता लोकममुं सर्वे नानाशस्त्रास्त्रयोधिनः ॥ १५.३.८ ॥
ଅନ୍ଧ ରାଜାଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁତ୍ର, ନାନା ଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ର ଯୋଦ୍ଧା, ପରିଘବାହୁ ମୋ ଦ୍ୱାରା ସେହି ଲୋକକୁ ପଠାଯାଇଛନ୍ତି।
15.3.9
इमौ तौ परिघप्रख्यौ भुजौ मम दुरासदौ ।
ययोरन्तरमासाद्य धार्तराष्ट्राः क्षयं गताः ॥ १५.३.९ ॥
ପରିଘ ସଦୃଶ ଏହି ମୋ ଦୁଇ ବାହୁ ଦୁର୍ଜୟ; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୁଯୋଗ ପାଇ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ବିନାଶ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
15.3.10
ताविमौ चन्दनेनाकौ वन्दनीयौ च मे भुजौ ।
याभ्यां दुर्योधनो नीतः क्षयं ससुतबान्धवः ॥ १५.३.१० ॥
ଚନ୍ଦନ ଲିପ୍ତ ଓ ବନ୍ଦନୀୟ ମୋ ଏହି ଦୁଇ ବାହୁ; ଯାହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୁର୍ଯୋଧନ ପୁତ୍ର ଓ ବାନ୍ଧବଙ୍କ ସହିତ ବିନାଶକୁ ନିଆଗଲେ।
15.3.11
एतास्चान्याश्च विविधाः शल्यभुता नराधिपः ।
वृकोदरस्य ता वाचः श्रुत्वा निर्वेदमागमत् ॥ १५.३.११ ॥
ଏହି ଓ ଅନ୍ୟ ଅନେକ ଶଲ୍ୟ ସଦୃଶ ବାକ୍ୟ; ବୃକୋଦରଙ୍କର ସେହି ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ନରାଧିପ ଖିନ୍ନ ହେଲେ।
15.3.12
सा च बुद्धिमती देवी कालपर्यायवेदिनी ।
गान्धारी सर्वधर्मज्ञा तान्यलीकानि शुश्रुवे।
कुन्तीं वर्या तु संवीक्ष्य शापे नास्याकरोन्मति ॥ १५.३.१२ ॥
ସେହି ବୁଦ୍ଧିମତୀ ଦେବୀ ଗାନ୍ଧାରୀ, କାଳ ଚକ୍ରର ଗତି ଜାଣିଥିବା, ସର୍ବଧର୍ମଜ୍ଞା; ସେହି ମିଥ୍ୟା ବାକ୍ୟ ସେ ଶୁଣିଲେ। କିନ୍ତୁ କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ଦେଖି ସେ ଶାପ ଦେବାର ମନ କଲେ ନାହିଁ।
15.3.13
ततः पञ्चदशे वर्षे समतीते नराधिपः ।
राजा निर्वेदमापेदे भीमवाग्बाणपीडितः ॥ १५.३.१३ ॥
ତା'ପରେ ପନ୍ଦର ବର୍ଷ ଗଲେ, ଭୀମଙ୍କ ବାକ୍ୟବାଣରେ ପୀଡ଼ିତ ରାଜାଙ୍କର ବୈରାଗ୍ୟ ଜନ୍ମିଲା।
15.3.14
सुखासक्तं कृच्छ्रपरं ज्ञात्वा चैव युधिष्ठिरम् ।
तपोयोगात्तपस्तप्तुं मनश्चक्रे महामतिः ॥ १५.३.१४ ॥
ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସୁଖାସକ୍ତ ଓ କଠିନ ତପସ୍ୟାରେ ଅନାଗ୍ରହୀ ବୋଲି ଜାଣି, ସେହି ମହାମତି ତପୋଯୋଗରେ ତପ କରିବାକୁ ମନ କଲେ।
15.3.15
नान्वबुध्यत तद्राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
श्वेताश्वोवाऽथकुन्ती वा द्रौपदी वा यशस्विनी ॥ १५.३.१५ ॥
କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ତାହା ଜାଣି ନ ଥିଲେ; ଶ୍ୱେତାଶ୍ୱ, କୁନ୍ତୀ ବା ଯଶସ୍ୱିନୀ ଦ୍ରୌପଦୀ ମଧ୍ୟ ଜାଣି ନ ଥିଲେ।
15.3.16
माद्रीपुत्रौ च भीमस्य मतं तावन्ववर्तताम् ।
राज्ञस्तु चित्तं रक्षन्तौ नोचतुः स्वयमप्रियम् ॥ १५.३.१६ ॥
ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ଦୁଇ ପୁତ୍ର ଭୀମଙ୍କ ମତ ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ରାଜାଙ୍କ ଚିତ୍ତ ରକ୍ଷା କରି ସେମାନେ ନିଜେ କୌଣସି ଅପ୍ରିୟ କଥା କହିଲେ ନାହିଁ।
15.3.17
ततः समानयामास धृतराष्ट्रः सुहृज्जनम् ।
बाष्पसंदिग्धमत्यर्थमिदमाह च तान्भृशम् ॥ १५.३.१७ ॥
ତା'ପରେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ସୁହୃଦମାନଙ୍କୁ ଡାକିଲେ ଏବଂ ଲୁହରେ ରୁଦ୍ଧ କଣ୍ଠରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାକୁଳ ହୋଇ ସେମାନଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ।
15.3.18
विदितं भवतामेतद्यथा वृत्तः कुरुक्षयः ।
ममापराधात्तत्सर्वमिति ज्ञेयं तु कौरवाः ॥ १५.३.१८ ॥
କୁରୁବଂଶର ବିନାଶ କିପରି ହେଲା ତାହା ଆପଣମାନେ ଜାଣନ୍ତି। ହେ କୌରବଗଣ, ଏ ସବୁ ମୋ ଅପରାଧରୁ ହେଲା ବୋଲି ବୁଝିବା ଉଚିତ।
15.3.19
योऽहं दुष्टमतिं मन्दो ज्ञातीनां भयवर्धनम् ।
दुर्योधनं कौरवाणामाधइपत्येऽभ्यषेचयम्।
यच्चाहं वासुदेवस्य नाश्रौषं वाक्यमर्थवत् ॥ १५.३.१९ ॥
ଦୁଷ୍ଟବୁଦ୍ଧି ଓ ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧି ମୁଁ, ଜ୍ଞାତିମାନଙ୍କର ଭୟ ବଢ଼ାଉଥିବା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନକୁ କୌରବଙ୍କ ଆଧିପତ୍ୟରେ ଅଭିଷେକ କଲି; ଏବଂ ବାସୁଦେବଙ୍କ ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ବାକ୍ୟ ମୁଁ ଶୁଣି ନ ଥିଲି।
15.3.20
वध्यतां साध्वयं पापः सामात्य इति दुर्मतिः ।
पुत्रस्नेहाभिभूतस्तु हितमुक्तो मनीषिभिः ॥ १५.३.२० ॥
'ଏ ପାପୀ ଓ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧି ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ସହିତ ବଧଯୋଗ୍ୟ' ବୋଲି; କିନ୍ତୁ ପୁତ୍ରସ୍ନେହରେ ଅଭିଭୂତ ମୁଁ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ କହିଥିବା ହିତକଥା ମାନିଲି ନାହିଁ।
15.3.21
विदुरेणाथ भीष्मेण द्रोणेन च कृपेण च ।
पदेपदे भगवता व्यासेन च महात्मना।
संजयेनाथ गान्धार्या तदिदं तप्यते मया ॥ १५.३.२१ ॥
ବିଦୁର, ଭୀଷ୍ମ, ଦ୍ରୋଣ ଓ କୃପଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ପଦେ ପଦେ ଭଗବାନ ବ୍ୟାସ, ମହାତ୍ମା ସଞ୍ଜୟ ଓ ଗାନ୍ଧାରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କୁହାଯାଇଥିବା ପରାମର୍ଶ — ସେଇଟା ଏବେ ମୋତେ ଦହିଦେଉଛି।
15.3.22
यच्चाहं पाण्डुपुत्रेषु गुणवत्सु महात्मसु ।
न न्यस्तवाञ्श्रियं दीप्तां पितृपैतामहीमिमाम् ॥ १५.३.२२ ॥
ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ଗୁଣବାନ ମହାତ୍ମା ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ, ପିତା-ପିତାମହଙ୍କଠାରୁ ଆସିଥିବା ଏ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରାଜଲକ୍ଷ୍ମୀ ମୁଁ ସମର୍ପଣ କଲି ନାହିଁ।
15.3.23
विनाशं पश्यमानो हि सर्वराज्ञां गदाग्रजः ।
एतच्छ्रेयस्तु परमममन्यत जनार्दनः ॥ १५.३.२३ ॥
ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ବିନାଶ ଦେଖି ଗଦାଗ୍ରଜ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଏହାକୁ ପରମ ଶ୍ରେୟ ବୋଲି ଭାବିଲେ।
15.3.24
सोहमेतान्यलीकानि दुर्वृत्तान्यात्मनस्तदा ।
हृदये शल्यभूतानि धारयामि सहस्रशः ॥ १५.३.२४ ॥
ସେଇ ମୁଁ, ସେତେବେଳେ କରିଥିବା ମୋର ଏ ମିଥ୍ୟା ଓ ଦୁରାଚରଣ ସବୁ ହୃଦୟରେ କାଣ୍ଟା ପରି ହଜାର ଥର ବହନ କରୁଛି।
15.3.25
विशेषतस्तु दह्यामि वर्षे पञ्चदशेऽद्य वै ।
अस्य पापस्य शुद्ध्यर्थं नियतोस्मि सुदुर्मतिः ॥ १५.३.२५ ॥
ବିଶେଷତଃ ଆଜି ପନ୍ଦର ବର୍ଷରେ ମୁଁ ଦଗ୍ଧ ହେଉଛି। ଏହି ପାପର ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ମୁଁ ନିୟମରେ ବଦ୍ଧ, ଅତି ଦୁର୍ମତି ମୁଁ।
15.3.26
चतुर्थे नियते काले कदाचिदपि चाष्टमे ।
तृष्णाविनयनं भुञ्जे गान्धारी वेद तन्मम ॥ १५.३.२६ ॥
ନିୟତ କାଳରେ, ଚତୁର୍ଥ ଦିନରେ, କେବେ କେବେ ଅଷ୍ଟମ ଦିନରେ ମଧ୍ୟ, ତୃଷ୍ଣା ଦମନ ପାଇଁ ମୁଁ ଭୋଜନ କରେ। ଗାନ୍ଧାରୀ ତାହା ଜାଣେ।
15.3.27
करोत्याहारमिति मां सर्वः परिजनः सदा ।
युधिष्ठिरभयादेति भृशं तप्यति पाण्डवः ॥ १५.३.२७ ॥
'ଏ ମୋତେ ଭୋଜନ କରାଏ' ଏହିପରି ମୋର ସମସ୍ତ ପରିଜନ ସର୍ବଦା କହନ୍ତି। ଯୁଧିଷ୍ଠିରର ଭୟରେ ପାଣ୍ଡବ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତାପିତ ହୁଏ।
15.3.28
भूमौ शये जप्यपरो दर्भष्वजिनसंवृतः ।
नियमव्यपदेशेन गान्धारी च यशस्विनी ॥ १५.३.२८ ॥
ମୁଁ ଭୂମିରେ ଶୋଇଥାଏ, ଜପରେ ନିରତ, ଦର୍ଭ ଉପରେ ଚର୍ମରେ ଆବୃତ ହୋଇ। ନିୟମର ଛଳରେ ଯଶସ୍ୱିନୀ ଗାନ୍ଧାରୀ ମଧ୍ୟ।
15.3.29
अहं पुत्रशतं वीरं सङ्ग्रामेष्वपलायिनम् ।
नानुतप्ये हतं तत्र क्षत्रधर्मं हि तं विदुः ॥ १५.३.२९ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ପଛକୁ ନ ଫେରିଥିବା ମୋର ଶହେ ବୀର ପୁତ୍ର ସେଠାରେ ହତ ହେଲେ, ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ଅନୁତାପ କରେ ନାହିଁ; ତାହାକୁ କ୍ଷାତ୍ରଧର୍ମ ବୋଲି ସମସ୍ତେ ଜାଣନ୍ତି।
15.3.30
इत्युक्त्वा धर्मराजानमभ्यभाषत कौरवः ।
भद्रं ते यादवीमातर्वचश्चेदं निबोध मे ॥ १५.३.३० ॥
ଏହା କହି କୌରବ ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ: 'ହେ ଯାଦବୀ ମାତା, ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ; ମୋର ଏ କଥା ଶୁଣ।'
15.3.31
सुखमध्युषितः पुत्र त्वया सुपरिपालितः ।
मया दानानि दत्तानि श्राद्धानि च पुनःपुनः ॥ १५.३.३१ ॥
ହେ ପୁତ୍ର, ତୁମେ ସୁଖରେ ରହିଲ ଏବଂ ଭଲ ଭାବେ ସୁରକ୍ଷିତ ହେଲ। ମୁଁ ବାରମ୍ବାର ଦାନ ଓ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦେଇଛି।
15.3.32
प्रकृष्टं च मया पुत्र पुण्यं चीर्णं यथाबलम् ।
गान्धारी हतपुत्रेयं धैर्येणोदीक्षते च माम् ॥ १५.३.३२ ॥
ହେ ପୁତ୍ର, ମୁଁ ମୋ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ଉତ୍ତମ ପୁଣ୍ୟକର୍ମ କରିଛି। ପୁତ୍ରହତା ଏହି ଗାନ୍ଧାରୀ ଧୈର୍ଯ୍ୟରେ ମୋ ଆଡ଼କୁ ଚାହାଁନ୍ତି।
15.3.33
द्रौपद्या ह्यपकर्तारस्तव चैश्वर्यहारिणः ।
समतीता नृशंसास्ते स्वधर्मेण हता युधि ॥ १५.३.३३ ॥
ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଅପରାଧ କରିଥିବା ଏବଂ ତୁମର ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ହରଣ କରିଥିବା ସେହି କ୍ରୂର ଲୋକମାନେ ଚାଲିଗଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନେ ସ୍ୱଧର୍ମ ଅନୁସାରେ ହତ ହେଲେ।
15.3.34
न तेषु प्रतिकर्तव्यं पश्यामि कुरुनन्दन ।
सर्वे शस्त्रजिताँल्लोकान्गतास्तेऽभिमुखं हताः ॥ १५.३.३४ ॥
ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରତିଶୋଧ ନେବା ଯୋଗ୍ୟ କିଛି ମୁଁ ଦେଖେ ନାହିଁ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶସ୍ତ୍ରରେ ଜିତା ଲୋକକୁ ଗଲେ; ସମ୍ମୁଖ ହୋଇ ହତ ହେଲେ।
15.3.35
आत्मनस्तु हितं पुण्यं प्रतिकर्तव्यमद्य ते ।
गान्धार्याश्चैव राजेन्द्र तदनुज्ञातुमर्हसि ॥ १५.३.३५ ॥
କିନ୍ତୁ ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଏବେ ତୁମ ହିତ ଓ ପୁଣ୍ୟ ପାଇଁ ଯାହା କରିବାର ଅଛି ତାହା ତୁମେ କର; ଗାନ୍ଧାରୀଙ୍କ ଅନୁମତି ନେବା ମଧ୍ୟ ତୁମ ପାଇଁ ଉଚିତ।
15.3.36
त्वं तु शस्त्रभृतां श्रेष्ठः सततं धर्मवत्सलः ।
राजा गुरुः प्राणभृतां तस्मादेतद्ब्रवीम्यहम् ॥ १५.३.३६ ॥
ତୁମେ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ସଦା ଧର୍ମପ୍ରିୟ। ରାଜା ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଗୁରୁ; ତେଣୁ ମୁଁ ଏହା କହୁଛି।
15.3.37
अनुज्ञातस्त्वया वीर संश्रयेयं वनान्यहम् ।
चीरवल्कलभृद्राजन्गान्धार्या सहितोऽनया ॥ १५.३.३७ ॥
ହେ ବୀର, ରାଜନ୍! ତୁମ୍ଭ ଅନୁମତି ପାଇ ମୁଁ ଏହାଙ୍କ ସହିତ ଚୀର ଓ ବଲ୍କଳ ଧାରଣ କରି ବନର ଆଶ୍ରୟ ନେବି।
15.3.38
तवाशिषः प्रयुञ्जानो भविष्यामि वनेचरः ।
उचितं नः कुले तात सर्वेषां भरतर्षभ।
पुत्रेष्वैश्चर्यमाधाय वयसोन्ते वनं नृप ॥ १५.३.३८ ॥
ତୁମ୍ଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହିଁ ମୁଁ ବନବାସୀ ହେବି। ହେ ତାତ, ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ! ଆମ କୁଳରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଉଚିତ—ହେ ନୃପ, ବୟସ ଶେଷରେ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଦେଇ ବନକୁ ଯିବା।
15.3.39
तत्राहं वायुभक्षो वा निराहारोपि वा वसन् ।
पत्न्या सहानया वीर चरिष्यामि तपः परम् ॥ १५.३.३९ ॥
ସେଠାରେ ମୁଁ ବାୟୁ ଭକ୍ଷଣ କରି, ଅଥବା ନିରାହାର ରହି ମଧ୍ୟ, ହେ ବୀର, ଏହାଙ୍କ ସହିତ ପରମ ତପସ୍ୟା କରିବି।
15.3.40
त्वं चापि फलभाक्तात तपसः पार्थिवो ह्यसि ।
फलभाजो हि राजानः कल्याणस्येतरस्य वा ॥ १५.३.४० ॥
ହେ ତାତ! ତୁମେ ମଧ୍ୟ ତପସ୍ୟାର ଫଳର ଭାଗୀଦାର, କାରଣ ତୁମେ ରାଜା। ରାଜାମାନେ ହିଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶୁଭ ବା ତାର ବିପରୀତ ଫଳର ଭାଗୀଦାର।