Mahābhārata · Adhyāya 15.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.3.1
युधिष्ठिरस्य नृपतेर्दुर्योधनपितुस्तदा ।
नान्तरं दद्दशू राज्ये पुरुषाः प्रणयं प्रति ॥ १५.३.१ ॥
Então, no reino do rei Dhṛtarāṣṭra, pai de Duryodhana, os espiões não viram nenhuma brecha quanto à afeição por Yudhiṣṭhira.
15.3.2
यदा तु कौरवो राजा पुत्रं सस्मार बालिशम् ।
तदा भीमं हृदा राजन्नपध्याति स पार्थिवः ॥ १५.३.२ ॥
Ó rei, quando o rei kaurava recordou o seu filho insensato, aquele soberano ruminou no coração contra Bhīma.
15.3.3
कौरवश्चैव भीमश्च हृदाऽन्योन्यमवर्तताम् ।
ध्यायन्तौ श्लक्ष्णया वाचा त्वन्योन्यमभितिष्टितां ॥ १५.३.३ ॥
O kaurava e Bhīma ruminavam um sobre o outro no coração, e mesmo em palavras suaves permaneciam opostos.
15.3.4
अप्रकाशं व्यलीकानि चकारास्य वृकोदरः ।
आज्ञां प्रत्यहरच्चापि कृतकैः पुरुषैः सदा ॥ १५.३.४ ॥
Vṛkodara (Bhīma) cometia em segredo injúrias contra ele e, por meio de homens fingidos, sempre revogava as suas ordens.
15.3.5
स्मरन्दुर्मन्त्रितं तस्य वृत्तान्यप्यस्य कानिचित् ।
असकृच्चाप्युवाचेदं हतास्ते मन्दचेतसः ॥ १५.३.५ ॥
Recordando o seu mau conselho e alguns dos seus atos, também dizia repetidamente isto: "Os teus filhos de espírito insensato foram mortos."
15.3.6
अथ भीमः सुहृन्मध्ये बाहुशब्दं तथाऽकरोत् ।
संश्रवे धृतराष्ट्रस्य गान्धार्याश्चाप्यमर्षणः ॥ १५.३.६ ॥
Então Bhīma, incapaz de suportar, bateu nos braços e fez um som entre os amigos, ao alcance dos ouvidos de Dhṛtarāṣṭra e Gāndhārī.
15.3.7
स्मृत्वा दुर्योधनं शत्रुं कर्णदुःखासनावपि ।
प्रोवाचेदं सुसंरब्धो भीमः सपरुषं वचः ॥ १५.३.७ ॥
Lembrando o inimigo Duryodhana, e também Karṇa e Duḥśāsana, Bhīma, muito irado, proferiu estas palavras duras.
15.3.8
अन्धस्य नृपतेः पुत्रा मया परिघवाहुना ।
नीता लोकममुं सर्वे नानाशस्त्रास्त्रयोधिनः ॥ १५.३.८ ॥
Todos os filhos do rei cego, guerreiros hábeis em diversas armas e projéteis, foram levados por mim, o de braços de maça, àquele mundo.
15.3.9
इमौ तौ परिघप्रख्यौ भुजौ मम दुरासदौ ।
ययोरन्तरमासाद्य धार्तराष्ट्राः क्षयं गताः ॥ १५.३.९ ॥
Estes meus dois braços, semelhantes a barras de ferro, são invencíveis; tendo encontrado uma brecha entre eles, os filhos de Dhṛtarāṣṭra foram à destruição.
15.3.10
ताविमौ चन्दनेनाकौ वन्दनीयौ च मे भुजौ ।
याभ्यां दुर्योधनो नीतः क्षयं ससुतबान्धवः ॥ १५.३.१० ॥
Estes meus dois braços, ungidos com sândalo e dignos de veneração, pelos quais Duryodhana foi levado à destruição com seus filhos e parentes.
15.3.11
एतास्चान्याश्च विविधाः शल्यभुता नराधिपः ।
वृकोदरस्य ता वाचः श्रुत्वा निर्वेदमागमत् ॥ १५.३.११ ॥
Tendo ouvido estas e muitas outras palavras pungentes, como farpas, de Vṛkodara, o senhor dos homens caiu em abatimento.
15.3.12
सा च बुद्धिमती देवी कालपर्यायवेदिनी ।
गान्धारी सर्वधर्मज्ञा तान्यलीकानि शुश्रुवे।
कुन्तीं वर्या तु संवीक्ष्य शापे नास्याकरोन्मति ॥ १५.३.१२ ॥
Aquela sábia deusa Gāndhārī, que conhecia o curso do tempo e todo o dharma, ouviu aquelas falsidades; mas, ao ver Kuntī, não pôs sua mente em amaldiçoá-la.
15.3.13
ततः पञ्चदशे वर्षे समतीते नराधिपः ।
राजा निर्वेदमापेदे भीमवाग्बाणपीडितः ॥ १५.३.१३ ॥
Então, passado o décimo quinto ano, o rei, atormentado pelas palavras-flecha de Bhīma, caiu na aversão ao mundo.
15.3.14
सुखासक्तं कृच्छ्रपरं ज्ञात्वा चैव युधिष्ठिरम् ।
तपोयोगात्तपस्तप्तुं मनश्चक्रे महामतिः ॥ १५.३.१४ ॥
Sabendo que Yudhiṣṭhira estava apegado ao prazer e avesso à austeridade, o de grande mente resolveu praticar a ascese pela disciplina do tapas.
15.3.15
नान्वबुध्यत तद्राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
श्वेताश्वोवाऽथकुन्ती वा द्रौपदी वा यशस्विनी ॥ १५.३.१५ ॥
O rei Yudhiṣṭhira, filho de Kuntī, não percebeu isso; nem Śvetāśva, nem Kuntī, nem a gloriosa Draupadī.
15.3.16
माद्रीपुत्रौ च भीमस्य मतं तावन्ववर्तताम् ।
राज्ञस्तु चित्तं रक्षन्तौ नोचतुः स्वयमप्रियम् ॥ १५.३.१६ ॥
Os dois filhos de Mādrī seguiam a opinião de Bhīma, mas, guardando a mente do rei, eles mesmos nada disseram de desagradável.
15.3.17
ततः समानयामास धृतराष्ट्रः सुहृज्जनम् ।
बाष्पसंदिग्धमत्यर्थमिदमाह च तान्भृशम् ॥ १५.३.१७ ॥
Então Dhṛtarāṣṭra reuniu seus amigos e, com a voz embargada de lágrimas, falou-lhes profundamente aflito.
15.3.18
विदितं भवतामेतद्यथा वृत्तः कुरुक्षयः ।
ममापराधात्तत्सर्वमिति ज्ञेयं तु कौरवाः ॥ १५.३.१८ ॥
Vós todos sabeis como a ruína dos Kurus aconteceu. Ó Kauravas, saibam que tudo isso se deu por minha culpa.
15.3.19
योऽहं दुष्टमतिं मन्दो ज्ञातीनां भयवर्धनम् ।
दुर्योधनं कौरवाणामाधइपत्येऽभ्यषेचयम्।
यच्चाहं वासुदेवस्य नाश्रौषं वाक्यमर्थवत् ॥ १५.३.१९ ॥
Eu, de mente perversa e tolo, ungi Duryodhana, aumentador do medo entre os parentes, ao domínio dos Kauravas; e não ouvi as palavras cheias de sentido de Vāsudeva.
15.3.20
वध्यतां साध्वयं पापः सामात्य इति दुर्मतिः ।
पुत्रस्नेहाभिभूतस्तु हितमुक्तो मनीषिभिः ॥ १५.३.२० ॥
«Este pecador de mente perversa, com seus ministros, deve ser morto» — mas vencido pelo afeto ao filho, não atendi ao conselho benéfico dos sábios.
15.3.21
विदुरेणाथ भीष्मेण द्रोणेन च कृपेण च ।
पदेपदे भगवता व्यासेन च महात्मना।
संजयेनाथ गान्धार्या तदिदं तप्यते मया ॥ १५.३.२१ ॥
O conselho dado por Vidura, Bhīṣma, Droṇa e Kṛpa, e a cada passo pelo bem-aventurado Vyāsa, o magnânimo Sañjaya e Gāndhārī — isso agora me atormenta.
15.3.22
यच्चाहं पाण्डुपुत्रेषु गुणवत्सु महात्मसु ।
न न्यस्तवाञ्श्रियं दीप्तां पितृपैतामहीमिमाम् ॥ १५.३.२२ ॥
E não entreguei esta glória real resplandecente, herdada do pai e do avô, aos virtuosos e magnânimos filhos de Pāṇḍu.
15.3.23
विनाशं पश्यमानो हि सर्वराज्ञां गदाग्रजः ।
एतच्छ्रेयस्तु परमममन्यत जनार्दनः ॥ १५.३.२३ ॥
Vendo a destruição de todos os reis, Janārdana, o irmão mais velho de Gada, considerou isto o bem supremo.
15.3.24
सोहमेतान्यलीकानि दुर्वृत्तान्यात्मनस्तदा ।
हृदये शल्यभूतानि धारयामि सहस्रशः ॥ १५.३.२४ ॥
Eu, esse mesmo homem, carrego no coração, como espinhos, mil vezes estes atos falsos e perversos que cometi então.
15.3.25
विशेषतस्तु दह्यामि वर्षे पञ्चदशेऽद्य वै ।
अस्य पापस्य शुद्ध्यर्थं नियतोस्मि सुदुर्मतिः ॥ १५.३.२५ ॥
Especialmente hoje, no décimo quinto ano, eu ardo. Para a purificação deste pecado estou preso por voto, eu de mente muito insensata.
15.3.26
चतुर्थे नियते काले कदाचिदपि चाष्टमे ।
तृष्णाविनयनं भुञ्जे गान्धारी वेद तन्मम ॥ १५.३.२६ ॥
No tempo determinado, no quarto dia e às vezes também no oitavo, como para dominar meu desejo. Gāndhārī sabe disso a meu respeito.
15.3.27
करोत्याहारमिति मां सर्वः परिजनः सदा ।
युधिष्ठिरभयादेति भृशं तप्यति पाण्डवः ॥ १५.३.२७ ॥
Todo o meu séquito sempre diz: 'Ele o alimenta', e por medo de Yudhiṣṭhira o Pāṇḍava se aflige muito.
15.3.28
भूमौ शये जप्यपरो दर्भष्वजिनसंवृतः ।
नियमव्यपदेशेन गान्धारी च यशस्विनी ॥ १५.३.२८ ॥
Deito-me no chão, absorto na recitação, coberto por pele de cervo sobre a grama kuśa; e sob o pretexto dos votos, também a gloriosa Gāndhārī.
15.3.29
अहं पुत्रशतं वीरं सङ्ग्रामेष्वपलायिनम् ।
नानुतप्ये हतं तत्र क्षत्रधर्मं हि तं विदुः ॥ १५.३.२९ ॥
Não me aflijo pelos meus cem filhos heroicos, que não fugiram nas batalhas e foram mortos ali; pois isso, sabem eles, é o dever do guerreiro.
15.3.30
इत्युक्त्वा धर्मराजानमभ्यभाषत कौरवः ।
भद्रं ते यादवीमातर्वचश्चेदं निबोध मे ॥ १५.३.३० ॥
Tendo dito isso, o Kaurava dirigiu-se ao Rei do Dharma: 'Que o bem esteja contigo, ó mãe da Yādavī; ouve estas minhas palavras.'
15.3.31
सुखमध्युषितः पुत्र त्वया सुपरिपालितः ।
मया दानानि दत्तानि श्राद्धानि च पुनःपुनः ॥ १५.३.३१ ॥
Filho, viveste em conforto e foste bem protegido. Dei presentes e realizei oferendas fúnebres repetidas vezes.
15.3.32
प्रकृष्टं च मया पुत्र पुण्यं चीर्णं यथाबलम् ।
गान्धारी हतपुत्रेयं धैर्येणोदीक्षते च माम् ॥ १५.३.३२ ॥
Filho, realizei excelentes obras meritórias segundo as minhas forças. Gāndhārī, cujos filhos foram mortos, olha para mim com firmeza.
15.3.33
द्रौपद्या ह्यपकर्तारस्तव चैश्वर्यहारिणः ।
समतीता नृशंसास्ते स्वधर्मेण हता युधि ॥ १५.३.३३ ॥
Aqueles agressores de Draupadī e roubadores da tua soberania, aqueles homens cruéis, já partiram; foram mortos em batalha pelo seu próprio dever.
15.3.34
न तेषु प्रतिकर्तव्यं पश्यामि कुरुनन्दन ।
सर्वे शस्त्रजिताँल्लोकान्गतास्तेऽभिमुखं हताः ॥ १५.३.३४ ॥
Alegria dos Kurus, não vejo o que deva ser retribuído contra eles. Todos foram para os mundos conquistados pelas armas, mortos frente a frente.
15.3.35
आत्मनस्तु हितं पुण्यं प्रतिकर्तव्यमद्य ते ।
गान्धार्याश्चैव राजेन्द्र तदनुज्ञातुमर्हसि ॥ १५.३.३५ ॥
Mas, senhor dos reis, agora deves fazer o que é bom para ti e meritório, e também obter a permissão de Gāndhārī.
15.3.36
त्वं तु शस्त्रभृतां श्रेष्ठः सततं धर्मवत्सलः ।
राजा गुरुः प्राणभृतां तस्मादेतद्ब्रवीम्यहम् ॥ १५.३.३६ ॥
Tu és, de fato, o melhor dos portadores de armas e sempre amigo do dharma. O rei é o mestre dos seres vivos; por isso digo isto.
15.3.37
अनुज्ञातस्त्वया वीर संश्रयेयं वनान्यहम् ।
चीरवल्कलभृद्राजन्गान्धार्या सहितोऽनया ॥ १५.३.३७ ॥
Ó herói, ó rei! Com a tua permissão, retirar-me-ei para as florestas, vestido com roupas de casca, acompanhado de Gāndhārī.
15.3.38
तवाशिषः प्रयुञ्जानो भविष्यामि वनेचरः ।
उचितं नः कुले तात सर्वेषां भरतर्षभ।
पुत्रेष्वैश्चर्यमाधाय वयसोन्ते वनं नृप ॥ १५.३.३८ ॥
Buscando as tuas bênçãos, tornar-me-ei morador da floresta. Ó querido filho, touro dos Bharatas, isto é adequado para todos na nossa família: ó rei, no fim da vida, tendo confiado a soberania aos filhos, ir para a floresta.
15.3.39
तत्राहं वायुभक्षो वा निराहारोपि वा वसन् ।
पत्न्या सहानया वीर चरिष्यामि तपः परम् ॥ १५.३.३९ ॥
Lá, vivendo de ar, ou mesmo em jejum, morando com esta esposa, ó herói, praticarei a suprema austeridade.
15.3.40
त्वं चापि फलभाक्तात तपसः पार्थिवो ह्यसि ।
फलभाजो हि राजानः कल्याणस्येतरस्य वा ॥ १५.३.४० ॥
Ó querido filho, também tu partilhas do fruto da austeridade, pois és rei. Os reis, de facto, são partícipes do fruto do bem, ou do outro.