మహాభారతం · అధ్యాయం 15.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.31.1
वनवासं गते विप्र धृतराष्ट्रे महीपतौ ।
सभार्ये नृपशार्दूले वध्वा कुन्त्या समन्विते ॥ १५.३१.१ ॥
ఓ బ్రాహ్మణుడా, వనవాసానికి వెళ్లిన రాజు ధృతరాష్ట్రుడు, తన భార్యతో, కోడలు కుంతితో కలిసి.
15.31.2
विदुरे चापि धर्मज्ञे धर्मराजं व्यपश्रिते ।
वसत्सु पाण्डुपुत्रेषु सर्वेष्वाश्रममण्डले ॥ १५.३१.२ ॥
ధర్మజ్ఞుడైన విదురుడు కూడా ధర్మరాజును ఆశ్రయించి ఉన్నాడు; పాండుపుత్రులందరూ ఆశ్రమ మండలంలో నివసిస్తున్నప్పుడు.
15.31.3
यत्तदाश्चर्यमिति वै करिष्यामीत्युवाच ह ।
व्यासः परमतेजस्वी महर्षिस्तद्वदस्व मे ॥ १५.३१.३ ॥
'ఇది చేస్తాను' అని పరమతేజస్వి అయిన మహర్షి వ్యాసుడు పలికిన ఆ అద్భుతాన్ని నాకు చెప్పండి.
15.31.4
वनवासे च कौरव्याः कियन्तं कालमच्युतः ।
युधिष्ठिरो नरपतिर्न्यवसत्सजनस्तदा ॥ १५.३१.४ ॥
అడవి వాసంలో కౌరవులు, అచ్యుతుడైన నరపతి యుధిష్ఠిరుడు ఆ సమయంలో తన జనులతో ఎంతకాలం నివసించారు?
15.31.5
किमाहाराश्च ते तत्र ससैन्या न्यवसन्प्रभो ।
सान्तःपुरा महात्मान एतदिच्छामि वेदितुम् ॥ १५.३१.५ ॥
ప్రభూ, అక్కడ సైన్యంతో, అంతఃపురంతో ఆ మహాత్ములు ఏ ఆహారంతో జీవించారు? ఇది తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాను.
15.31.6
वनवासगतं राजन्धृतराष्ट्रं महीपतिम् ।
युधिष्ठिरोऽभ्ययाद्द्रष्टुं ससैन्यो भ्रातृभिः सह ॥ १५.३१.६ ॥
రాజా, వనవాసానికి వెళ్లిన మహీపతి ధృతరాష్ట్రుని చూడటానికి యుధిష్ఠిరుడు సోదరులు, సైన్యంతో కలిసి వెళ్ళాడు.
15.31.7
प्रथमे दिवसे चैषामापो मूलं फलं तथा ।
भोजनं भूमिशय्या च तत्रासीद्भरतर्षभ ॥ १५.३१.७ ॥
ఓ భరతశ్రేష్ఠా, మొదటి రోజు వారికి నీరు, వేళ్లు, పండ్లే ఆహారం; నేలే పరుపు.
15.31.8
तेऽनुज्ञातास्तदा राजन्कुरुराजेन पाण्डवाः ।
विविधान्यन्नपानानि शय्याश्चैवाभजन्वने ॥ १५.३१.८ ॥
ఓ రాజా, అప్పుడు కురురాజు అనుమతి పొంది పాండవులు అడవిలో వివిధ అన్నపానాలను, పరుపులను స్వీకరించారు.
15.31.9
मासमेकं विजह्रुस्ते ससैन्यान्तःपुरो वने ।
अथ तत्रागमद्व्यासो यथोक्तं ते मयाऽनघ ॥ १५.३१.९ ॥
వారు తమ సైన్యంతో, అంతఃపురంతో ఒక నెల అడవిలో విహరించారు. ఓ పాపరహితుడా, అక్కడికి వ్యాసుడు వచ్చాడు, నేను నీకు చెప్పినట్టే.
15.31.10
तथा च तेषां सर्वेषां कथाभिर्नृपसन्निधौ ।
व्यासन्वास्य तं राजन्नाजग्मुर्मुनयोऽपरे ॥ १५.३१.१० ॥
అలాగే వారందరి కథల మధ్య, రాజు సన్నిధిలో, వ్యాసుని అక్కడ నిలిపి, ఓ రాజా, ఇతర మునులు కూడా వచ్చారు.
15.31.11
नारदः पर्वतश्चैव देवलश्च महातपाः ।
विश्वावसुस्तुंबुरुश्च चित्रसेनश्च भारत ॥ १५.३१.११ ॥
నారదుడు, పర్వతుడు, మహాతపస్వి దేవలుడు, విశ్వావసువు, తుంబురుడు, చిత్రసేనుడు కూడా, ఓ భారతా.
15.31.12
तेषामपि यथान्यायं पूजां चक्रे महातपाः ।
धृतराष्ट्राभ्यनुज्ञातः कुरराजो युधिष्ठिरः ॥ १५.३१.१२ ॥
ధృతరాష్ట్రుని అనుమతితో, కురురాజు యుధిష్ఠిరుడు కూడా వారందరికీ తగిన విధంగా పూజ చేశాడు.
15.31.13
निषेदुस्ते ततः सर्वे पूजां प्राप्य युधिष्ठिरात् ।
आसनेषु च पुण्येषु बर्हिणेषु वरेषउ च ॥ १५.३१.१३ ॥
అప్పుడు వారందరూ యుధిష్ఠిరుని నుండి గౌరవం పొంది, పవిత్రమైన దర్భాసనాలపై కూర్చున్నారు.
15.31.14
तेषु तत्रोपविष्टेषु स तु राजा महामतिः ।
पाण्डुपुत्रैः परिवृतो निषसाद कुरूद्वह ॥ १५.३१.१४ ॥
వారు అక్కడ కూర్చున్నప్పుడు, మహాబుద్ధిమంతుడైన ఆ రాజు, కురువంశ శ్రేష్ఠుడు, పాండు పుత్రులచే చుట్టబడి కూర్చున్నాడు.
15.31.15
गान्धारी चैव कुन्ती च द्रौपदी सात्वती तथा ।
स्त्रियश्चान्यास्तथाऽन्याभिः सहोपविविशुस्ततः ॥ १५.३१.१५ ॥
గాంధారి, కుంతి, ద్రౌపది, సాత్వతి మరియు ఇతర స్త్రీలు, ఇతర స్త్రీలతో కలిసి అప్పుడు కూర్చున్నారు.
15.31.16
तेषां तत्र कथा दिव्या धर्मिष्ठाश्चाभवन्नृप ।
राजर्षीणां पुराणानां देवासुरविभिश्रिताः ॥ १५.३१.१६ ॥
ఓ రాజా, అక్కడ వారి కథలు దివ్యమైనవిగా, అత్యంత ధర్మనిష్ఠమైనవిగా ఉన్నాయి; దేవతలు, అసురులతో కూడిన పురాతన రాజర్షుల గాథలవి.
15.31.17
ततः कथान्ते व्यासस्तं प्रज्ञाचक्षुषमीश्वरम् ।
प्रोवाच वदतांश्रेष्ठः पुनरेव स तद्वचः ॥ १५.३१.१७ ॥
అప్పుడు కథ ముగింపులో, వక్తలలో శ్రేష్ఠుడైన వ్యాసుడు ప్రజ్ఞాచక్షువైన ఆ ఈశ్వరునితో మళ్లీ ఆ మాటలనే పలికాడు.
15.31.18
प्रीयमाणो महातेजाः सर्ववेदविदांवरः ।
विदितं मम राजेन्द्र यत्ते हृदि विवक्षितम् ॥ १५.३१.१८ ॥
ప్రసన్నుడైన మహాతేజస్వి, సర్వవేదవేత్తలలో శ్రేష్ఠుడు ఇలా అన్నాడు: "ఓ రాజేంద్రా, నీ హృదయంలో చెప్పదలచినది నాకు తెలుసు."
15.31.19
दह्यमानस्य शोकेन तव पुत्रकृतेन वै ।
गान्धार्याश्चैव यद्दुःखं हृदि तिष्टति नित्यदा ॥ १५.३१.१९ ॥
నీ కుమారుల వల్ల కలిగిన శోకంతో నువ్వు దహించుకుపోతున్నావు; గాంధారి హృదయంలో ఎప్పుడూ నిలిచి ఉన్న దుఃఖమూ అదే.
15.31.20
कुन्त्याश्च यन्महाराज द्रौपद्याश्च हृदि स्थितम् ।
यच्च धारयते तीव्रं दुःखं पुत्रविनाशजम्।
सुभद्रा कृष्णभगिनी तच्चापि विदितं मम ॥ १५.३१.२० ॥
మహారాజా, కుంతి హృదయంలో, ద్రౌపది హృదయంలో ఉన్న దుఃఖమూ, పుత్రుల వినాశం వల్ల పుట్టిన తీవ్ర వేదనను వారు మోస్తున్నదీ, కృష్ణుని సోదరి సుభద్ర దుఃఖమూ కూడా నాకు తెలుసు.
15.31.21
श्रुत्वा समागममिमं सर्वेषां वस्ततो नृप ।
संशयच्छेदनार्थाय प्राप्तः कौरवनन्दन ॥ १५.३१.२१ ॥
ఓ రాజా, మీ అందరి ఈ సమాగమం గురించి విని, సందేహాన్ని తొలగించడానికే, ఓ కౌరవ ఆనందమా, నేను వచ్చాను.
15.31.22
इमे च देवगन्धर्वाः सर्वे चेमे महर्षयः ।
पश्यन्तु तपसो वीर्यमद्य मे चिरसम्भृतम् ॥ १५.३१.२२ ॥
ఈ దేవతలు, గంధర్వులు, ఈ మహర్షులందరూ, నేను చాలాకాలంగా కూడబెట్టిన నా తపస్సు శక్తిని ఈ రోజు చూడనివ్వండి.
15.31.23
तदुच्यतां महाप्राज्ञ कं कामं प्रददामि ते ।
प्रवणोस्मि वरं दातुं पश्य मे तपसो बलम् ॥ १५.३१.२३ ॥
కాబట్టి, ఓ మహాప్రాజ్ఞా, నీ కోరిక ఏదో చెప్పు. నీకు ఏ కోరిక ఇవ్వాలో చెప్పు. వరం ఇవ్వడానికి నేను సిద్ధంగా ఉన్నాను; నా తపస్సు బలాన్ని చూడు.
15.31.24
एवमुक्तः स राजेन्द्रो व्यासेनामितबुद्धिना ।
मुहूर्तमिव संचिन्त्य वचनायोपचक्रमे ॥ १५.३१.२४ ॥
అపరిమిత బుద్ధిగల వ్యాసుడు ఇలా చెప్పగానే, ఆ రాజేంద్రుడు ఒక్క క్షణం ఆలోచించి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు.
15.31.25
धन्योस्म्यनुगृहीतश्च सफलं जीवितं च मे ।
यन्मे समागमोऽद्येह भवद्भिः सह साधुभिः ॥ १५.३१.२५ ॥
నేను ధన్యుడను, అనుగ్రహింపబడినవాడను; ఈ రోజు ఇక్కడ మీ సాధువులతో నాకు కలయిక కలిగినందున నా జీవితం సఫలమైంది.
15.31.26
अद्य चाप्यवगच्छामि गतिमिष्टामिहात्मनः ।
ब्रह्मकल्पैर्भवद्भिर्यत्समेतोऽहं तपोधनाः ॥ १५.३१.२६ ॥
ఈ రోజు నా ఇష్టమైన గతిని నేను తెలుసుకుంటున్నాను; తపోధనులారా, బ్రహ్మతుల్యులైన మీతో నేను కలుసుకున్నాను.
15.31.27
दर्शनादेव भवतां पूतोऽहं नात्र संशयः ।
विद्यते न भयं चापि परलोके ममानघाः ॥ १५.३१.२७ ॥
మీ దర్శనం వల్లనే నేను పవిత్రుడనయ్యాను, ఇందులో సందేహం లేదు. పాపరహితులారా, పరలోకంలో నాకు భయమూ లేదు.
15.31.28
किंतु तस्य सुदुर्बुद्धेर्मन्दस्यापनयैर्भृशम् ।
दूयते मे मनो नित्यं स्मरतः पुत्रगृद्धिनः ॥ १५.३१.२८ ॥
కానీ ఆ అతి దుర్బుద్ధి, మూర్ఖుడు, కుమారునిపై ఆసక్తి గలవాని అపకారాలను స్మరించినప్పుడు నా మనస్సు ఎల్లప్పుడూ తీవ్రంగా బాధపడుతుంది.
15.31.29
अपापाः पाण्डवा येन निकृताः पापबुद्धिना ।
घातिता पृथिवी येन सहया सनरद्विपा ॥ १५.३१.२९ ॥
ఏ పాపబుద్ధి నిష్పాప పాండవులను మోసగించిందో, గుర్రాలు, మనుషులు, ఏనుగులతో కూడిన భూమిని నాశనం చేయించిందో.
15.31.30
राजानश्च महात्मानो नानाजनपदेश्वराः ।
आगम्य मम पुत्रार्थे सर्वे मृत्युवशं गताः ॥ १५.३१.३० ॥
అనేక జనపదాలకు ప్రభువులైన మహాత్ములైన రాజులందరూ నా కుమారుల కోసం వచ్చి మృత్యువు వశమయ్యారు.
15.31.31
ये ते पितॄश्चं दारांश्च प्राणांश्च मनसः प्रियान् ।
परित्यज्य गताः शूराः प्रेतराजनिवेशनम् ॥ १५.३१.३१ ॥
నీ పితృదేవతలను, భార్యలను, మనసుకు ప్రియమైన ప్రాణాలను విడిచి, ప్రేతరాజు నివాసానికి వెళ్ళిన వీరులు.
15.31.32
का नु तेषां गतिर्ब्रह्मन्मित्रार्थे ये हता मृधे ।
तथैव पुत्रपौत्राणां मम ये निहता युधि ॥ १५.३१.३२ ॥
బ్రాహ్మణుడా, మిత్రుల కోసం యుద్ధంలో చంపబడిన వారికి ఏ గతి కలిగింది? అలాగే నా కుమారులు, మనవళ్లలో యుద్ధంలో హతులైన వారికి?
15.31.33
दूयते मे मनोऽभीक्ष्णं घातयित्वा महाबलम् ।
भीष्मं शान्तनवं वृद्धं द्रोणं च द्विजसत्तमम् ॥ १५.३१.३३ ॥
మహాబలుడైన, వృద్ధుడైన శాంతనవ భీష్ముడిని, ద్విజులలో శ్రేష్ఠుడైన ద్రోణుడిని వధింపజేసినందున నా మనసు నిరంతరం దహించుకుపోతోంది.
15.31.34
मम पुत्रेण मूढेन पापेनाकृतबुद्धिना ।
क्षयं नीतं कुलं दीप्तं पृथिवीराज्यमिच्छता ॥ १५.३१.३४ ॥
నా మూర్ఖుడు, పాపాత్ముడు, వివేకహీనుడైన కుమారుడు భూమండల రాజ్యాన్ని కోరి, ప్రకాశవంతమైన కులాన్ని నాశనానికి నడిపాడు.
15.31.35
एते मदर्थे पुत्रांश्च दारांश्च मनसः प्रियान् ।
भोगांश्च विविधांस्तात इष्टापुर्तांस्तथैव च।
परित्यज्य गताः शूराः प्रेतराजनिवेशनम् ॥ १५.३१.३५ ॥
ఈ వీరులు నా కోసం పుత్రులను, భార్యలను, మనసుకు ప్రియమైన వివిధ భోగాలను, యజ్ఞ-పూర్త కర్మలను విడిచి ప్రేతరాజు నివాసానికి వెళ్ళారు.
15.31.36
एतत्सर्वमनुस्मृत्य दह्यमानो दिवानिशम् ।
न शान्तिमधिगच्छामि दुःखशोकसमाहतः ॥ १५.३१.३६ ॥
ఇవన్నిటినీ స్మరించుకొని పగలు రాత్రి దహించుకుపోతున్నాను; దుఃఖశోకాలతో కొట్టబడి నాకు శాంతి లభించడం లేదు.
15.31.37
इति मे चिन्तयानस्य पितः शान्तिर्न विद्यते ॥ १५.३१.३७ ॥
ఇలా ఆలోచిస్తున్న నా తండ్రికి శాంతి లభించడం లేదు.
15.31.38
तच्छ्रुत्वा विविधं तस्य राजर्षेः परिदेवितम् ।
पुनर्नवीकृतः शोको गान्धार्या जनमेजय ॥ १५.३१.३८ ॥
జనమేజయా, ఆ రాజర్షి చేసిన నానావిధ విలాపాన్ని విని గాంధారి శోకం మళ్లీ రగిలింది.
15.31.39
कुन्त्या द्रुपदपुत्र्याश्च सुभद्रायास्तथैव च ।
तासां च वरनारीणां वधूनां कौरवस्य ह ॥ १५.३१.३९ ॥
కుంతి, ద్రుపదుని కుమార్తె (ద్రౌపది), సుభద్ర, మరియు ఆ శ్రేష్ఠ స్త్రీలు, కౌరవ కోడళ్ల శోకం కూడా (మళ్లీ రగిలింది).
15.31.40
पुत्रशोकसमाविष्टा गान्धारी त्विदमब्रवीत् ।
श्वशुरं बद्धनयना देवी प्राञ्जलिरुत्थिता ॥ १५.३१.४० ॥
పుత్రశోకంతో నిండిన గాంధారి ఇలా అన్నది. కళ్లకు గంతలు కట్టుకున్న ఆ దేవి, చేతులు జోడించి లేచి తన మామగారితో పలికింది.
15.31.41
लोकान्तरगतान्पुत्रानयं काङ्क्षति मानद ।
तच्चास्य मासं ज्ञातं भगवंस्तपसा त्वया ॥ १५.३१.४१ ॥
మాననీయుడా! ఇతడు ఇతర లోకాలకు వెళ్లిన కుమారులను కోరుతున్నాడు. భగవంతుడా, మీ తపస్సు వల్ల ఈ విషయం ఒక నెల ముందే మీకు తెలిసింది.
15.31.42
षोडशेमानि वर्षाणि गतानि मुनिपुङ्गव ।
अस्य राज्ञोहतान्पुत्राञ्शोचतो न शमो विभो ॥ १५.३१.४२ ॥
మునిశ్రేష్ఠా! ఈ పదహారు సంవత్సరాలు గడిచిపోయాయి. చంపబడిన కుమారుల కోసం శోకించే ఈ రాజుకు శాంతి లేదు, ప్రభూ.
15.31.43
पुत्रशोकसमाविष्टो निःश्वसन्ह्येष भूमिपः ।
न शेते वसतीः सर्वा धृतराष्ट्रो महामुने ॥ १५.३१.४३ ॥
పుత్రశోకంతో కుంగిపోయిన ఈ భూపతి ధృతరాష్ట్రుడు, నిట్టూర్పులు విడుస్తూ, ఏ నివాసంలోనూ నిద్రపోవడం లేదు, ఓ మహాముని.
15.31.44
लोकानन्यान्समर्थोसि स्रष्टुं सर्वांस्तपोबलात् ।
किमु लोकान्तरगतान्राज्ञो दर्शयितुं सुतान् ॥ १५.३१.४४ ॥
తపోబలంతో నీవు ఇతర లోకాలనన్నింటినీ సృష్టించగలవు; మరి రాజుకు పరలోకాలకు వెళ్లిన అతని కుమారులను చూపించడం ఎందుకు కష్టం?
15.31.45
इयं च द्रौपदी कृष्णा हतज्ञातिसुता भृशम् ।
शोचत्यतीव सर्वासां स्नुषाणां दयिता स्नुषा ॥ १५.३१.४५ ॥
బంధువులు, కుమారులు హతమైన ఈ కృష్ణ ద్రౌపది అత్యంత శోకిస్తోంది; కోడళ్లందరిలోనూ ఈమె ప్రియమైన కోడలు.
15.31.46
तथा कृष्णस्य भगिनी सुभद्रा भद्रभाषिणी ।
सौभद्रकवधसंतप्ता भृशं शोचति भामिनी ॥ १५.३१.४६ ॥
అలాగే కృష్ణుని సోదరి సుభద్ర, మధుర వాక్కులు పలికేది, సౌభద్రకుని వధతో తీవ్రంగా తపించి శోకిస్తోంది.
15.31.47
इयं च भूरिश्रवसो भार्या परमसम्मता ।
भर्तृव्यसनशोकार्ता भृशं शोचति भामिनी ॥ १५.३१.४७ ॥
ఈమె భూరిశ్రవసుని అత్యంత గౌరవనీయ భార్య; భర్త విపత్తు శోకంతో పీడితురాలై అత్యంత శోకిస్తోంది.
15.31.48
यस्यास्तु श्वशुरो धीमान्बाह्लिकः स कुरूद्वहः ।
निहतः सोमदत्तश्च पित्रा सह महारणे ॥ १५.३१.४८ ॥
ఎవరి మామగారు బుద్ధిమంతుడైన బాహ్లికుడో, ఆ కురువంశశ్రేష్ఠుడు, మరియు సోమదత్తుడు తండ్రితో కలిసి మహాయుద్ధంలో హతులయ్యారు.
15.31.49
श्रीमतोस्य महाबुद्धेः सङ्ग्रामेष्वपलायिनः ।
पुत्रस्य ते पुत्रशतं निहतं यद्रणाजिरे ॥ १५.३१.४९ ॥
ఈ మహాబుద్ధిమంతుడు, యుద్ధంలో ఎన్నడూ వెన్నుచూపని శ్రీమంతుడైన నీ కుమారుని నూరుగురు కుమారులు రణరంగంలో హతులయ్యారు.
15.31.50
तस्य भार्याशतमिदं दुःखशोकसमाहतम् ।
पुनःपुनर्वर्धयानं शोकं रोज्ञो ममैव च।
हताहारेण महता मामुपास्ते महामुने ॥ १५.३१.५० ॥
దుఃఖశోకములచే కుంగిపోయిన అతని ఈ నూరుమంది భార్యలు, రాజు శోకాన్ని, నా శోకాన్ని కూడా మళ్ళీ మళ్ళీ పెంచుతున్నారు. మహామునీ, కఠిన ఉపవాసంతో వారు నన్ను సేవిస్తున్నారు.
15.31.51
ये च शूरा महात्मानः श्वशुरा मे महारथाः ।
सोमदत्तप्रभृतयः का नु तेषां गतिः प्रभो ॥ १५.३१.५१ ॥
శూరులైన, మహాత్ములైన, నా మామగారులైన మహారథులు — సోమదత్తుడు మొదలైనవారు — ప్రభూ, వారి గతి ఏమిటి?
15.31.52
तव प्रसादाद्भगवन्विशोकोऽयं महीपतिः ।
कुर्यात्कालमहं चेयं वधूस्तव महामुने ॥ १५.३१.५२ ॥
భగవంతుడా, నీ అనుగ్రహంతో ఈ రాజు శోకరహితుడు కావాలి; నేనూ, నీ కోడలైన ఈమె కూడా కాలం గడపాలి. మహామునీ.
15.31.53
इत्युक्तवत्यां गान्धार्यां कुन्ती व्रतकृशानना ।
प्रच्चन्नजातं पुत्रं तु सस्मारादित्यसन्निभम् ॥ १५.३१.५३ ॥
గాంధారి ఇలా పలికిన తరువాత, వ్రతాలచే కృశించిన ముఖంతో కుంతి రహస్యంగా జన్మించిన, సూర్యునిలా తేజోవంతుడైన ఆ కుమారుని స్మరించింది.
15.31.54
तामृषिर्वरदो व्यासो दूरश्रवणदर्शनः ।
अपश्यद्दुःखितां देवीं मातरं सव्यसाचिनः ॥ १५.३१.५४ ॥
వరదాయకుడైన ఋషి వ్యాసుడు, దూరంగా వినగల, చూడగల శక్తి కలవాడు, ఆ దుఃఖితురాలైన దేవిని చూశాడు — సవ్యసాచి అర్జునుని తల్లిని.
15.31.55
तामुवाच ततो व्यासो यत्ते कार्यं विवक्षितम् ।
तद्बूहि त्वं महाभागे यत्ते मनसि वर्तते ॥ १५.३१.५५ ॥
అప్పుడు వ్యాసుడు ఆమెతో ఇలా అన్నాడు: "ఓ మహాభాగా, నీ మనసులో ఉన్న కార్యాన్ని, నీవు చెప్పదలచినదాన్ని చెప్పు."
15.31.56
श्वशुराय तत कुन्ती प्रणम्य शिरसा तदा ।
उवाच वाक्यं सव्रीडा विवृण्वाना पुरातनम् ॥ १५.३१.५६ ॥
అప్పుడు కుంతి తన మామగారికి శిరసు వంచి నమస్కరించి, సిగ్గుతో పాత విషయాన్ని వెల్లడిస్తూ ఈ మాటలు అన్నది.