Mahābhārata · Adhyāya 15.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.31.1
वनवासं गते विप्र धृतराष्ट्रे महीपतौ ।
सभार्ये नृपशार्दूले वध्वा कुन्त्या समन्विते ॥ १५.३१.१ ॥
Ó brâmane, quando o rei Dhṛtarāṣṭra, tigre entre os reis, partiu para o exílio na floresta com a esposa e a nora Kuntī.
15.31.2
विदुरे चापि धर्मज्ञे धर्मराजं व्यपश्रिते ।
वसत्सु पाण्डुपुत्रेषु सर्वेष्वाश्रममण्डले ॥ १५.३१.२ ॥
E também Vidura, conhecedor do dharma, havia se abrigado sob o rei Dharma, enquanto todos os filhos de Pāṇḍu habitavam o círculo de eremitérios.
15.31.3
यत्तदाश्चर्यमिति वै करिष्यामीत्युवाच ह ।
व्यासः परमतेजस्वी महर्षिस्तद्वदस्व मे ॥ १५.३१.३ ॥
Aquela maravilha que o grande vidente Vyāsa, de radiância suprema, declarou ao dizer: «Farei isto». Conta-me.
15.31.4
वनवासे च कौरव्याः कियन्तं कालमच्युतः ।
युधिष्ठिरो नरपतिर्न्यवसत्सजनस्तदा ॥ १५.३१.४ ॥
E durante o exílio na floresta, quanto tempo o imutável senhor dos homens Yudhiṣṭhira, dos Kauravas, habitou então com seu povo?
15.31.5
किमाहाराश्च ते तत्र ससैन्या न्यवसन्प्रभो ।
सान्तःपुरा महात्मान एतदिच्छामि वेदितुम् ॥ १५.३१.५ ॥
Ó senhor, de que alimentos viviam ali aqueles magnânimos, com seu exército e seus aposentos femininos? Desejo saber disso.
15.31.6
वनवासगतं राजन्धृतराष्ट्रं महीपतिम् ।
युधिष्ठिरोऽभ्ययाद्द्रष्टुं ससैन्यो भ्रातृभिः सह ॥ १५.३१.६ ॥
Ó rei, Yudhiṣṭhira foi com seus irmãos e exército ver o rei Dhṛtarāṣṭra, senhor da terra, que partira para o exílio na floresta.
15.31.7
प्रथमे दिवसे चैषामापो मूलं फलं तथा ।
भोजनं भूमिशय्या च तत्रासीद्भरतर्षभ ॥ १५.३१.७ ॥
No primeiro dia, o alimento deles foi água, raízes e frutos, e o leito, o chão nu, ó touro dos Bharatas.
15.31.8
तेऽनुज्ञातास्तदा राजन्कुरुराजेन पाण्डवाः ।
विविधान्यन्नपानानि शय्याश्चैवाभजन्वने ॥ १५.३१.८ ॥
Então, ó rei, tendo recebido permissão do rei dos Kurus, os Pāṇḍavas aceitaram no bosque diversos alimentos, bebidas e leitos.
15.31.9
मासमेकं विजह्रुस्ते ससैन्यान्तःपुरो वने ।
अथ तत्रागमद्व्यासो यथोक्तं ते मयाऽनघ ॥ १५.३१.९ ॥
Durante um mês viveram e vagaram na floresta com o exército e as damas da corte. Então Vyāsa chegou ali, ó sem mácula, como te contei.
15.31.10
तथा च तेषां सर्वेषां कथाभिर्नृपसन्निधौ ।
व्यासन्वास्य तं राजन्नाजग्मुर्मुनयोऽपरे ॥ १५.३१.१० ॥
Assim, enquanto todos conversavam na presença do rei, tendo Vyāsa sido acomodado ali, ó rei, outros sábios também chegaram.
15.31.11
नारदः पर्वतश्चैव देवलश्च महातपाः ।
विश्वावसुस्तुंबुरुश्च चित्रसेनश्च भारत ॥ १५.३१.११ ॥
Nārada, Parvata e o grande asceta Devala, Viśvāvasu, Tumburu e também Citrasena, ó Bhārata.
15.31.12
तेषामपि यथान्यायं पूजां चक्रे महातपाः ।
धृतराष्ट्राभ्यनुज्ञातः कुरराजो युधिष्ठिरः ॥ १५.३१.१२ ॥
Com a permissão de Dhṛtarāṣṭra, Yudhiṣṭhira, rei dos Kurus, também prestou a todos a devida honra.
15.31.13
निषेदुस्ते ततः सर्वे पूजां प्राप्य युधिष्ठिरात् ।
आसनेषु च पुण्येषु बर्हिणेषु वरेषउ च ॥ १५.३१.१३ ॥
Então todos se sentaram, tendo recebido honra de Yudhiṣṭhira, em assentos sagrados de capim kuśa e em outros excelentes.
15.31.14
तेषु तत्रोपविष्टेषु स तु राजा महामतिः ।
पाण्डुपुत्रैः परिवृतो निषसाद कुरूद्वह ॥ १५.३१.१४ ॥
Quando eles se sentaram ali, o rei de grande sabedoria, o melhor dos Kurus, sentou-se cercado pelos filhos de Pāṇḍu.
15.31.15
गान्धारी चैव कुन्ती च द्रौपदी सात्वती तथा ।
स्त्रियश्चान्यास्तथाऽन्याभिः सहोपविविशुस्ततः ॥ १५.३१.१५ ॥
Gāndhārī e Kuntī, Draupadī e também Sātvatī, e as outras mulheres junto com as outras então se sentaram.
15.31.16
तेषां तत्र कथा दिव्या धर्मिष्ठाश्चाभवन्नृप ।
राजर्षीणां पुराणानां देवासुरविभिश्रिताः ॥ १५.३१.१६ ॥
A conversa deles ali, ó rei, tornou-se divina e muito justa: histórias dos antigos sábios reais, entrelaçadas com deuses e demônios.
15.31.17
ततः कथान्ते व्यासस्तं प्रज्ञाचक्षुषमीश्वरम् ।
प्रोवाच वदतांश्रेष्ठः पुनरेव स तद्वचः ॥ १५.३१.१७ ॥
Então, ao fim da conversa, Vyāsa, o melhor dos oradores, dirigiu novamente aquelas palavras àquele senhor de olhos de sabedoria.
15.31.18
प्रीयमाणो महातेजाः सर्ववेदविदांवरः ।
विदितं मम राजेन्द्र यत्ते हृदि विवक्षितम् ॥ १५.३१.१८ ॥
Satisfeito, aquele de grande esplendor, o melhor de todos os conhecedores dos Vedas, disse: "Ó rei dos reis, o que desejas dizer em teu coração me é conhecido."
15.31.19
दह्यमानस्य शोकेन तव पुत्रकृतेन वै ।
गान्धार्याश्चैव यद्दुःखं हृदि तिष्टति नित्यदा ॥ १५.३१.१९ ॥
Você arde com a dor causada por seus filhos, e a aflição que permanece sempre no coração de Gāndhārī é a mesma.
15.31.20
कुन्त्याश्च यन्महाराज द्रौपद्याश्च हृदि स्थितम् ।
यच्च धारयते तीव्रं दुःखं पुत्रविनाशजम्।
सुभद्रा कृष्णभगिनी तच्चापि विदितं मम ॥ १५.३१.२० ॥
Grande rei, conheço a dor no coração de Kuntī e de Draupadī, a intensa aflição nascida da destruição de seus filhos que elas carregam, e também a dor de Subhadrā, irmã de Kṛṣṇa.
15.31.21
श्रुत्वा समागममिमं सर्वेषां वस्ततो नृप ।
संशयच्छेदनार्थाय प्राप्तः कौरवनन्दन ॥ १५.३१.२१ ॥
Ó rei, tendo ouvido sobre esta assembleia de todos vós, vim, ó alegria dos Kurus, para cortar a dúvida.
15.31.22
इमे च देवगन्धर्वाः सर्वे चेमे महर्षयः ।
पश्यन्तु तपसो वीर्यमद्य मे चिरसम्भृतम् ॥ १५.३१.२२ ॥
Que estes deuses e gandharvas, e todos estes grandes sábios, vejam hoje o poder de minha austeridade, acumulado há muito tempo.
15.31.23
तदुच्यतां महाप्राज्ञ कं कामं प्रददामि ते ।
प्रवणोस्मि वरं दातुं पश्य मे तपसो बलम् ॥ १५.३१.२३ ॥
Portanto, ó muito sábio, diz qual desejo teu concederei. Estou pronto para conceder uma dádiva; vê o poder da minha austeridade.
15.31.24
एवमुक्तः स राजेन्द्रो व्यासेनामितबुद्धिना ।
मुहूर्तमिव संचिन्त्य वचनायोपचक्रमे ॥ १५.३१.२४ ॥
Assim interpelado por Vyāsa, de intelecto sem limites, aquele senhor dos reis, depois de refletir por um momento, começou a falar.
15.31.25
धन्योस्म्यनुगृहीतश्च सफलं जीवितं च मे ।
यन्मे समागमोऽद्येह भवद्भिः सह साधुभिः ॥ १५.३१.२५ ॥
Sou afortunado e agraciado, e a minha vida deu fruto, pois hoje me encontrei aqui convosco, os virtuosos.
15.31.26
अद्य चाप्यवगच्छामि गतिमिष्टामिहात्मनः ।
ब्रह्मकल्पैर्भवद्भिर्यत्समेतोऽहं तपोधनाः ॥ १५.३१.२६ ॥
Hoje também percebo o meu destino desejado, pois me uni a vós, ó ricos em austeridade, semelhantes a Brahmā.
15.31.27
दर्शनादेव भवतां पूतोऽहं नात्र संशयः ।
विद्यते न भयं चापि परलोके ममानघाः ॥ १५.३१.२७ ॥
Só pela vossa visão fui purificado, não há dúvida; e no outro mundo, ó sem pecado, não tenho temor.
15.31.28
किंतु तस्य सुदुर्बुद्धेर्मन्दस्यापनयैर्भृशम् ।
दूयते मे मनो नित्यं स्मरतः पुत्रगृद्धिनः ॥ १५.३१.२८ ॥
Mas ao recordar sempre as más ações daquele muito perverso e tolo, ávido pelo filho, a minha mente se atormenta muito.
15.31.29
अपापाः पाण्डवा येन निकृताः पापबुद्धिना ।
घातिता पृथिवी येन सहया सनरद्विपा ॥ १५.३१.२९ ॥
Aquele de mente perversa que enganou os Pāṇḍavas, sem pecado, e por quem a terra, com seus cavalos, homens e elefantes, foi levada à morte.
15.31.30
राजानश्च महात्मानो नानाजनपदेश्वराः ।
आगम्य मम पुत्रार्थे सर्वे मृत्युवशं गताः ॥ १५.३१.३० ॥
E os reis magnânimos, senhores de muitos reinos, tendo vindo por causa dos meus filhos, todos foram para o poder da morte.
15.31.31
ये ते पितॄश्चं दारांश्च प्राणांश्च मनसः प्रियान् ।
परित्यज्य गताः शूराः प्रेतराजनिवेशनम् ॥ १५.३१.३१ ॥
Os heróis que, abandonando pais, esposas e as vidas queridas ao coração, partiram para a morada do rei dos mortos.
15.31.32
का नु तेषां गतिर्ब्रह्मन्मित्रार्थे ये हता मृधे ।
तथैव पुत्रपौत्राणां मम ये निहता युधि ॥ १५.३१.३२ ॥
Brâmane, qual é então o destino daqueles que foram mortos em batalha por seus amigos? E igualmente o de meus filhos e netos que foram mortos na guerra?
15.31.33
दूयते मे मनोऽभीक्ष्णं घातयित्वा महाबलम् ।
भीष्मं शान्तनवं वृद्धं द्रोणं च द्विजसत्तमम् ॥ १५.३१.३३ ॥
Minha mente se atormenta sem cessar, pois fiz matar o poderoso Bhīṣma, filho de Śantanu, o ancião, e Droṇa, o melhor dos duas vezes nascidos.
15.31.34
मम पुत्रेण मूढेन पापेनाकृतबुद्धिना ।
क्षयं नीतं कुलं दीप्तं पृथिवीराज्यमिच्छता ॥ १५.३१.३४ ॥
Meu filho insensato, perverso e de mente sem juízo, desejando o reino da terra, levou a família brilhante à ruína.
15.31.35
एते मदर्थे पुत्रांश्च दारांश्च मनसः प्रियान् ।
भोगांश्च विविधांस्तात इष्टापुर्तांस्तथैव च।
परित्यज्य गताः शूराः प्रेतराजनिवेशनम् ॥ १५.३१.३५ ॥
Por minha causa, estes heróis abandonaram filhos, esposas, os diversos prazeres caros ao coração e as obras de sacrifício e piedade, ó querido, e partiram para a morada do rei dos mortos.
15.31.36
एतत्सर्वमनुस्मृत्य दह्यमानो दिवानिशम् ।
न शान्तिमधिगच्छामि दुःखशोकसमाहतः ॥ १५.३१.३६ ॥
Recordando tudo isso, ardo dia e noite; atingido pela dor e pela tristeza, não encontro paz.
15.31.37
इति मे चिन्तयानस्य पितः शान्तिर्न विद्यते ॥ १५.३१.३७ ॥
Assim, enquanto eu penso, meu pai não encontra paz.
15.31.38
तच्छ्रुत्वा विविधं तस्य राजर्षेः परिदेवितम् ।
पुनर्नवीकृतः शोको गान्धार्या जनमेजय ॥ १५.३१.३८ ॥
Ao ouvir aquele lamento múltiplo do sábio real, ó Janamejaya, o luto de Gāndhārī foi renovado.
15.31.39
कुन्त्या द्रुपदपुत्र्याश्च सुभद्रायास्तथैव च ।
तासां च वरनारीणां वधूनां कौरवस्य ह ॥ १५.३१.३९ ॥
E também o luto de Kuntī, da filha de Drupada, de Subhadrā e daquelas excelentes mulheres, as noras da linhagem kuru, foi renovado.
15.31.40
पुत्रशोकसमाविष्टा गान्धारी त्विदमब्रवीत् ।
श्वशुरं बद्धनयना देवी प्राञ्जलिरुत्थिता ॥ १५.३१.४० ॥
Tomada pelo luto por seus filhos, Gāndhārī disse isto. A deusa, de olhos vendados, levantou-se com as mãos postas e dirigiu-se ao sogro.
15.31.41
लोकान्तरगतान्पुत्रानयं काङ्क्षति मानद ।
तच्चास्य मासं ज्ञातं भगवंस्तपसा त्वया ॥ १५.३१.४१ ॥
Ó doador de honra, este anseia pelos filhos que partiram para outros mundos. Ó bem-aventurado, tu soubeste disto há um mês pela tua austeridade.
15.31.42
षोडशेमानि वर्षाणि गतानि मुनिपुङ्गव ।
अस्य राज्ञोहतान्पुत्राञ्शोचतो न शमो विभो ॥ १५.३१.४२ ॥
Ó melhor dos sábios, estes dezesseis anos passaram, e este rei, de luto por seus filhos mortos, não encontrou paz, ó poderoso.
15.31.43
पुत्रशोकसमाविष्टो निःश्वसन्ह्येष भूमिपः ।
न शेते वसतीः सर्वा धृतराष्ट्रो महामुने ॥ १५.३१.४३ ॥
Tomado pela dor pelos filhos, este senhor da terra, Dhṛtarāṣṭra, suspirando profundamente, não dorme em nenhuma das moradas, ó grande sábio.
15.31.44
लोकानन्यान्समर्थोसि स्रष्टुं सर्वांस्तपोबलात् ।
किमु लोकान्तरगतान्राज्ञो दर्शयितुं सुतान् ॥ १५.३१.४४ ॥
Pelo poder do teu ascetismo és capaz de criar todos os outros mundos; então o que há de difícil em mostrar ao rei os seus filhos, que foram para outro mundo?
15.31.45
इयं च द्रौपदी कृष्णा हतज्ञातिसुता भृशम् ।
शोचत्यतीव सर्वासां स्नुषाणां दयिता स्नुषा ॥ १५.३१.४५ ॥
E esta Draupadī, Kṛṣṇā, cujos parentes e filhos foram mortos, lamenta-se imensamente; é a nora mais querida de todas.
15.31.46
तथा कृष्णस्य भगिनी सुभद्रा भद्रभाषिणी ।
सौभद्रकवधसंतप्ता भृशं शोचति भामिनी ॥ १५.३१.४६ ॥
Igualmente Subhadrā, irmã de Kṛṣṇa, de fala gentil, atormentada pela morte de Saubhadraka, lamenta-se muito, a radiante senhora.
15.31.47
इयं च भूरिश्रवसो भार्या परमसम्मता ।
भर्तृव्यसनशोकार्ता भृशं शोचति भामिनी ॥ १५.३१.४७ ॥
E esta, a esposa muito estimada de Bhūriśravas, afligida pela dor da desgraça do marido, lamenta-se muito, a radiante senhora.
15.31.48
यस्यास्तु श्वशुरो धीमान्बाह्लिकः स कुरूद्वहः ।
निहतः सोमदत्तश्च पित्रा सह महारणे ॥ १५.३१.४८ ॥
Cujo sogro, o sábio Bāhlika, o primeiro dos Kuru, e Somadatta junto com o pai, foram mortos na grande batalha.
15.31.49
श्रीमतोस्य महाबुद्धेः सङ्ग्रामेष्वपलायिनः ।
पुत्रस्य ते पुत्रशतं निहतं यद्रणाजिरे ॥ १५.३१.४९ ॥
Os cem filhos do teu filho, aquele de grande mente e glória que nunca fugiu das batalhas, foram mortos no campo de batalha.
15.31.50
तस्य भार्याशतमिदं दुःखशोकसमाहतम् ।
पुनःपुनर्वर्धयानं शोकं रोज्ञो ममैव च।
हताहारेण महता मामुपास्ते महामुने ॥ १५.३१.५० ॥
Estas cem esposas dele, atingidas pela dor e pelo luto, aumentam repetidamente o pesar do rei e o meu também; com jejum severo me servem, ó grande sábio.
15.31.51
ये च शूरा महात्मानः श्वशुरा मे महारथाः ।
सोमदत्तप्रभृतयः का नु तेषां गतिः प्रभो ॥ १५.३१.५१ ॥
Qual foi, ó senhor, o destino daqueles heróis, os grandes condutores de carros de alma nobre que eram meus sogros, Somadatta e os outros?
15.31.52
तव प्रसादाद्भगवन्विशोकोऽयं महीपतिः ।
कुर्यात्कालमहं चेयं वधूस्तव महामुने ॥ १५.३१.५२ ॥
Pela tua graça, ó bendito, que este rei fique livre da dor, e que eu e esta tua nora passemos o tempo, ó grande sábio.
15.31.53
इत्युक्तवत्यां गान्धार्यां कुन्ती व्रतकृशानना ।
प्रच्चन्नजातं पुत्रं तु सस्मारादित्यसन्निभम् ॥ १५.३१.५३ ॥
Quando Gāndhārī assim falou, Kuntī, com o rosto emagrecido pelos votos, recordou o filho nascido em segredo, semelhante ao sol.
15.31.54
तामृषिर्वरदो व्यासो दूरश्रवणदर्शनः ।
अपश्यद्दुःखितां देवीं मातरं सव्यसाचिनः ॥ १५.३१.५४ ॥
O sábio Vyāsa, concessor de dádivas, cuja audição e visão alcançavam longe, viu aquela deusa aflita, a mãe de Savyasācin, Arjuna.
15.31.55
तामुवाच ततो व्यासो यत्ते कार्यं विवक्षितम् ।
तद्बूहि त्वं महाभागे यत्ते मनसि वर्तते ॥ १५.३१.५५ ॥
Então Vyāsa lhe disse: "Ó grande afortunada, diga o que deseja expressar, aquilo que está em tua mente."
15.31.56
श्वशुराय तत कुन्ती प्रणम्य शिरसा तदा ।
उवाच वाक्यं सव्रीडा विवृण्वाना पुरातनम् ॥ १५.३१.५६ ॥
Então Kuntī, curvando a cabeça diante do sogro, proferiu estas palavras com vergonha, revelando um assunto antigo.