Mahābhārata · Adhyāya 15.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.31.1
वनवासं गते विप्र धृतराष्ट्रे महीपतौ ।
सभार्ये नृपशार्दूले वध्वा कुन्त्या समन्विते ॥ १५.३१.१ ॥
O Brahmane, als König Dhṛtarāṣṭra, der Tiger unter den Königen, mit seiner Gattin und der Schwiegertochter Kuntī ins Waldexil gegangen war.
15.31.2
विदुरे चापि धर्मज्ञे धर्मराजं व्यपश्रिते ।
वसत्सु पाण्डुपुत्रेषु सर्वेष्वाश्रममण्डले ॥ १५.३१.२ ॥
Auch Vidura, der Kenner des Dharma, hatte sich dem König Dharma anvertraut, während alle Söhne Pāṇḍus im Kreis der Einsiedeleien lebten.
15.31.3
यत्तदाश्चर्यमिति वै करिष्यामीत्युवाच ह ।
व्यासः परमतेजस्वी महर्षिस्तद्वदस्व मे ॥ १५.३१.३ ॥
Jenes Wunder, das der hochstrahlende Großseher Vyāsa verkündete, indem er sagte: »Dies werde ich tun« — erzähle es mir.
15.31.4
वनवासे च कौरव्याः कियन्तं कालमच्युतः ।
युधिष्ठिरो नरपतिर्न्यवसत्सजनस्तदा ॥ १५.३१.४ ॥
Und während des Waldexils, wie lange weilte damals der unvergängliche Menschenherr Yudhiṣṭhira der Kauravas mit seinem Volk?
15.31.5
किमाहाराश्च ते तत्र ससैन्या न्यवसन्प्रभो ।
सान्तःपुरा महात्मान एतदिच्छामि वेदितुम् ॥ १५.३१.५ ॥
O Herr, von welcher Nahrung lebten dort jene großherzigen Menschen mit ihrem Heer und ihren Frauengemächern? Dies möchte ich erfahren.
15.31.6
वनवासगतं राजन्धृतराष्ट्रं महीपतिम् ।
युधिष्ठिरोऽभ्ययाद्द्रष्टुं ससैन्यो भ्रातृभिः सह ॥ १५.३१.६ ॥
O König, Yudhiṣṭhira ging mit seinen Brüdern und dem Heer, um den Erdenherrn Dhṛtarāṣṭra zu sehen, der ins Waldexil gegangen war.
15.31.7
प्रथमे दिवसे चैषामापो मूलं फलं तथा ।
भोजनं भूमिशय्या च तत्रासीद्भरतर्षभ ॥ १५.३१.७ ॥
Am ersten Tag bestand ihre Nahrung aus Wasser, Wurzeln und Früchten, und ihr Lager war der nackte Boden, o Stier der Bharatas.
15.31.8
तेऽनुज्ञातास्तदा राजन्कुरुराजेन पाण्डवाः ।
विविधान्यन्नपानानि शय्याश्चैवाभजन्वने ॥ १५.३१.८ ॥
Dann nahmen die Pāṇḍavas, nachdem sie vom König der Kuru die Erlaubnis erhalten hatten, o König, im Wald verschiedene Speisen und Getränke sowie Lager an.
15.31.9
मासमेकं विजह्रुस्ते ससैन्यान्तःपुरो वने ।
अथ तत्रागमद्व्यासो यथोक्तं ते मयाऽनघ ॥ १५.३१.९ ॥
Einen Monat lang weilten sie mit ihrem Heer und dem Frauengemach im Wald. Dann kam Vyāsa dorthin, o Makelloser, wie ich dir erzählt habe.
15.31.10
तथा च तेषां सर्वेषां कथाभिर्नृपसन्निधौ ।
व्यासन्वास्य तं राजन्नाजग्मुर्मुनयोऽपरे ॥ १५.३१.१० ॥
Ebenso kamen, während sie alle in Anwesenheit des Königs sprachen, nachdem sie Vyāsa Platz genommen ließen, o König, auch andere Weise.
15.31.11
नारदः पर्वतश्चैव देवलश्च महातपाः ।
विश्वावसुस्तुंबुरुश्च चित्रसेनश्च भारत ॥ १५.३१.११ ॥
Nārada, Parvata und der große Asket Devala, Viśvāvasu, Tumburu und auch Citrasena, o Bhārata.
15.31.12
तेषामपि यथान्यायं पूजां चक्रे महातपाः ।
धृतराष्ट्राभ्यनुज्ञातः कुरराजो युधिष्ठिरः ॥ १५.३१.१२ ॥
Mit Erlaubnis Dhṛtarāṣṭras erwies auch Yudhiṣṭhira, der König der Kuru, ihnen allen die gebührende Verehrung.
15.31.13
निषेदुस्ते ततः सर्वे पूजां प्राप्य युधिष्ठिरात् ।
आसनेषु च पुण्येषु बर्हिणेषु वरेषउ च ॥ १५.३१.१३ ॥
Da setzten sich alle nieder, nachdem sie von Yudhiṣṭhira Ehre empfangen hatten, auf heilige Sitze aus Kuśa-Gras und auf vortreffliche.
15.31.14
तेषु तत्रोपविष्टेषु स तु राजा महामतिः ।
पाण्डुपुत्रैः परिवृतो निषसाद कुरूद्वह ॥ १५.३१.१४ ॥
Als sie dort Platz genommen hatten, setzte sich der Fürst von großem Verstand, der Beste der Kurus, umgeben von den Söhnen Pāṇḍus, nieder.
15.31.15
गान्धारी चैव कुन्ती च द्रौपदी सात्वती तथा ।
स्त्रियश्चान्यास्तथाऽन्याभिः सहोपविविशुस्ततः ॥ १५.३१.१५ ॥
Gāndhārī und Kuntī, Draupadī und ebenso Sātvatī, und die anderen Frauen zusammen mit den anderen setzten sich dann.
15.31.16
तेषां तत्र कथा दिव्या धर्मिष्ठाश्चाभवन्नृप ।
राजर्षीणां पुराणानां देवासुरविभिश्रिताः ॥ १५.३१.१६ ॥
Ihr Gespräch dort, o König, wurde göttlich und höchst rechtschaffen: Erzählungen der alten königlichen Weisen, verwoben mit Göttern und Dämonen.
15.31.17
ततः कथान्ते व्यासस्तं प्रज्ञाचक्षुषमीश्वरम् ।
प्रोवाच वदतांश्रेष्ठः पुनरेव स तद्वचः ॥ १५.३१.१७ ॥
Dann, am Ende des Gesprächs, sprach Vyāsa, der beste der Redner, jene Worte erneut zu jenem Herrn mit den Augen der Weisheit.
15.31.18
प्रीयमाणो महातेजाः सर्ववेदविदांवरः ।
विदितं मम राजेन्द्र यत्ते हृदि विवक्षितम् ॥ १५.३१.१८ ॥
Erfreut sprach der Hochstrahlende, der Beste aller Kenner der Veden: "O König der Könige, was du in deinem Herzen sagen willst, ist mir bekannt."
15.31.19
दह्यमानस्य शोकेन तव पुत्रकृतेन वै ।
गान्धार्याश्चैव यद्दुःखं हृदि तिष्टति नित्यदा ॥ १५.३१.१९ ॥
Du brennst vor Schmerz über das, was deine Söhne verursacht haben, und der Kummer, der stets in Gāndhārīs Herzen bleibt, ist derselbe.
15.31.20
कुन्त्याश्च यन्महाराज द्रौपद्याश्च हृदि स्थितम् ।
यच्च धारयते तीव्रं दुःखं पुत्रविनाशजम्।
सुभद्रा कृष्णभगिनी तच्चापि विदितं मम ॥ १५.३१.२० ॥
Großer König, ich kenne den Schmerz in den Herzen Kuntīs und Draupadīs, den heftigen Kummer über die Vernichtung ihrer Söhne, den sie tragen, und auch das Leid Subhadrās, der Schwester Kṛṣṇas.
15.31.21
श्रुत्वा समागममिमं सर्वेषां वस्ततो नृप ।
संशयच्छेदनार्थाय प्राप्तः कौरवनन्दन ॥ १५.३१.२१ ॥
O König, da ich von dieser Versammlung euer aller gehört habe, bin ich gekommen, o Freude der Kurus, um den Zweifel zu zerschneiden.
15.31.22
इमे च देवगन्धर्वाः सर्वे चेमे महर्षयः ।
पश्यन्तु तपसो वीर्यमद्य मे चिरसम्भृतम् ॥ १५.३१.२२ ॥
Mögen diese Götter und Gandharvas und alle diese großen Weisen heute die Macht meiner lange gesammelten Askese sehen.
15.31.23
तदुच्यतां महाप्राज्ञ कं कामं प्रददामि ते ।
प्रवणोस्मि वरं दातुं पश्य मे तपसो बलम् ॥ १५.३१.२३ ॥
Darum, o Hochweiser, sage, welchen Wunsch ich dir erfüllen soll. Ich bin bereit, eine Gabe zu gewähren; sieh die Kraft meiner Askese.
15.31.24
एवमुक्तः स राजेन्द्रो व्यासेनामितबुद्धिना ।
मुहूर्तमिव संचिन्त्य वचनायोपचक्रमे ॥ १५.३१.२४ ॥
So angesprochen von Vyāsa, dem Geist ohne Grenzen, begann jener Herr der Könige, nachdem er einen Augenblick nachgesonnen hatte, zu sprechen.
15.31.25
धन्योस्म्यनुगृहीतश्च सफलं जीवितं च मे ।
यन्मे समागमोऽद्येह भवद्भिः सह साधुभिः ॥ १५.३१.२५ ॥
Ich bin gesegnet und begnadet, und mein Leben ist fruchtbar geworden, denn heute bin ich hier mit euch, den Edlen, zusammengetroffen.
15.31.26
अद्य चाप्यवगच्छामि गतिमिष्टामिहात्मनः ।
ब्रह्मकल्पैर्भवद्भिर्यत्समेतोऽहं तपोधनाः ॥ १५.३१.२६ ॥
Heute erkenne ich auch meinen ersehnten Weg, denn ich bin mit euch zusammengekommen, ihr Reichen an Askese, Brahmā gleich.
15.31.27
दर्शनादेव भवतां पूतोऽहं नात्र संशयः ।
विद्यते न भयं चापि परलोके ममानघाः ॥ १५.३१.२७ ॥
Allein durch den Anblick euch bin ich gereinigt, daran besteht kein Zweifel; und in der jenseitigen Welt, ihr Makellosen, habe ich keine Furcht.
15.31.28
किंतु तस्य सुदुर्बुद्धेर्मन्दस्यापनयैर्भृशम् ।
दूयते मे मनो नित्यं स्मरतः पुत्रगृद्धिनः ॥ १५.३१.२८ ॥
Doch wenn ich stets an die Untaten jenes überaus bösen, törichten, am Sohn hängenden Mannes denke, quält sich mein Geist ständig sehr.
15.31.29
अपापाः पाण्डवा येन निकृताः पापबुद्धिना ।
घातिता पृथिवी येन सहया सनरद्विपा ॥ १५.३१.२९ ॥
Durch den mit bösem Sinn die schuldlosen Pāṇḍavas betrogen wurden, und durch den die Erde samt Pferden, Menschen und Elefanten zum Untergang gebracht wurde.
15.31.30
राजानश्च महात्मानो नानाजनपदेश्वराः ।
आगम्य मम पुत्रार्थे सर्वे मृत्युवशं गताः ॥ १५.३१.३० ॥
Und die großherzigen Könige, Herren vieler Reiche, sind um meiner Söhne willen gekommen und alle in die Gewalt des Todes gegangen.
15.31.31
ये ते पितॄश्चं दारांश्च प्राणांश्च मनसः प्रियान् ।
परित्यज्य गताः शूराः प्रेतराजनिवेशनम् ॥ १५.३१.३१ ॥
Die Helden, die Väter, Frauen und die dem Herzen teuren Leben verlassen haben und zur Wohnstatt des Totenkönigs gegangen sind.
15.31.32
का नु तेषां गतिर्ब्रह्मन्मित्रार्थे ये हता मृधे ।
तथैव पुत्रपौत्राणां मम ये निहता युधि ॥ १५.३१.३२ ॥
Brahmane, welches Schicksal haben nun jene, die im Kampf für ihre Freunde erschlagen wurden? Und ebenso meine Söhne und Enkel, die im Krieg getötet wurden?
15.31.33
दूयते मे मनोऽभीक्ष्णं घातयित्वा महाबलम् ।
भीष्मं शान्तनवं वृद्धं द्रोणं च द्विजसत्तमम् ॥ १५.३१.३३ ॥
Mein Geist ist unablässig gequält, weil ich den mächtigen Bhīṣma, den Sohn Śantanus, den Greis, und Droṇa, den besten der Zweimalgeborenen, habe erschlagen lassen.
15.31.34
मम पुत्रेण मूढेन पापेनाकृतबुद्धिना ।
क्षयं नीतं कुलं दीप्तं पृथिवीराज्यमिच्छता ॥ १५.३१.३४ ॥
Mein törichter, boshafter und unverständiger Sohn hat, nach der Herrschaft über die Erde verlangend, die glänzende Familie ins Verderben geführt.
15.31.35
एते मदर्थे पुत्रांश्च दारांश्च मनसः प्रियान् ।
भोगांश्च विविधांस्तात इष्टापुर्तांस्तथैव च।
परित्यज्य गताः शूराः प्रेतराजनिवेशनम् ॥ १५.३१.३५ ॥
Um meinetwillen haben diese Helden Söhne, Frauen, die vielen dem Herzen teuren Genüsse und die Opfer- und Frömmigkeitswerke, mein Lieber, verlassen und sind zur Wohnstatt des Totenkönigs gegangen.
15.31.36
एतत्सर्वमनुस्मृत्य दह्यमानो दिवानिशम् ।
न शान्तिमधिगच्छामि दुःखशोकसमाहतः ॥ १५.३१.३६ ॥
Dies alles erinnernd, brenne ich Tag und Nacht; von Leid und Kummer getroffen, finde ich keinen Frieden.
15.31.37
इति मे चिन्तयानस्य पितः शान्तिर्न विद्यते ॥ १५.३१.३७ ॥
So findet mein Vater, während er darüber nachdenkt, keinen Frieden.
15.31.38
तच्छ्रुत्वा विविधं तस्य राजर्षेः परिदेवितम् ।
पुनर्नवीकृतः शोको गान्धार्या जनमेजय ॥ १५.३१.३८ ॥
Als sie die vielfältigen Klagen des königlichen Weisen hörte, o Janamejaya, erneuerte sich Gāndhārīs Schmerz.
15.31.39
कुन्त्या द्रुपदपुत्र्याश्च सुभद्रायास्तथैव च ।
तासां च वरनारीणां वधूनां कौरवस्य ह ॥ १५.३१.३९ ॥
Auch der Schmerz Kuntīs, der Tochter Drupadas, Subhadrās und jener trefflichen Frauen, der Schwiegertöchter des Kuru-Geschlechts, erneuerte sich.
15.31.40
पुत्रशोकसमाविष्टा गान्धारी त्विदमब्रवीत् ।
श्वशुरं बद्धनयना देवी प्राञ्जलिरुत्थिता ॥ १५.३१.४० ॥
Von Trauer um ihre Söhne überwältigt, sprach Gāndhārī dies. Die Göttin, mit verbundenen Augen, erhob sich mit gefalteten Händen und wandte sich an ihren Schwiegervater.
15.31.41
लोकान्तरगतान्पुत्रानयं काङ्क्षति मानद ।
तच्चास्य मासं ज्ञातं भगवंस्तपसा त्वया ॥ १५.३१.४१ ॥
O Ehrengeber, dieser sehnt sich nach den Söhnen, die in andere Welten gegangen sind. O Gesegneter, du hast dies durch deine Askese schon vor einem Monat erkannt.
15.31.42
षोडशेमानि वर्षाणि गतानि मुनिपुङ्गव ।
अस्य राज्ञोहतान्पुत्राञ्शोचतो न शमो विभो ॥ १५.३१.४२ ॥
O Bester der Weisen, diese sechzehn Jahre sind vergangen, und dieser König, der um seine erschlagenen Söhne trauert, hat keinen Frieden gefunden, o Mächtiger.
15.31.43
पुत्रशोकसमाविष्टो निःश्वसन्ह्येष भूमिपः ।
न शेते वसतीः सर्वा धृतराष्ट्रो महामुने ॥ १५.३१.४३ ॥
Von Kummer um seine Söhne übermannt, seufzt dieser Herr der Erde, Dhṛtarāṣṭra, tief und schläft in keiner der Wohnungen, o großer Weiser.
15.31.44
लोकानन्यान्समर्थोसि स्रष्टुं सर्वांस्तपोबलात् ।
किमु लोकान्तरगतान्राज्ञो दर्शयितुं सुतान् ॥ १५.३१.४४ ॥
Durch die Kraft deiner Askese vermagst du alle anderen Welten zu schaffen; was ist dann schwer daran, dem König seine Söhne zu zeigen, die in eine andere Welt gegangen sind?
15.31.45
इयं च द्रौपदी कृष्णा हतज्ञातिसुता भृशम् ।
शोचत्यतीव सर्वासां स्नुषाणां दयिता स्नुषा ॥ १५.३१.४५ ॥
Und diese Draupadī, Kṛṣṇā, deren Verwandte und Söhne erschlagen wurden, trauert über alle Maßen; sie ist die geliebteste aller Schwiegertöchter.
15.31.46
तथा कृष्णस्य भगिनी सुभद्रा भद्रभाषिणी ।
सौभद्रकवधसंतप्ता भृशं शोचति भामिनी ॥ १५.३१.४६ ॥
Ebenso trauert Subhadrā, die Schwester Kṛṣṇas, sanft im Wort, von der Erschlagung Saubhadrakas gequält, sehr, die strahlende Dame.
15.31.47
इयं च भूरिश्रवसो भार्या परमसम्मता ।
भर्तृव्यसनशोकार्ता भृशं शोचति भामिनी ॥ १५.३१.४७ ॥
Und diese, die hochgeschätzte Gattin Bhūriśravas', von Kummer über das Unglück ihres Gatten gequält, trauert sehr, die strahlende Dame.
15.31.48
यस्यास्तु श्वशुरो धीमान्बाह्लिकः स कुरूद्वहः ।
निहतः सोमदत्तश्च पित्रा सह महारणे ॥ १५.३१.४८ ॥
Deren Schwiegervater, der weise Bāhlika, jener Erste der Kurus, und Somadatta mit ihrem Vater wurden in der großen Schlacht erschlagen.
15.31.49
श्रीमतोस्य महाबुद्धेः सङ्ग्रामेष्वपलायिनः ।
पुत्रस्य ते पुत्रशतं निहतं यद्रणाजिरे ॥ १५.३१.४९ ॥
Die hundert Söhne deines Sohnes, jenes großen, ruhmreichen Geistes, der nie aus den Schlachten floh, wurden auf dem Schlachtfeld erschlagen.
15.31.50
तस्य भार्याशतमिदं दुःखशोकसमाहतम् ।
पुनःपुनर्वर्धयानं शोकं रोज्ञो ममैव च।
हताहारेण महता मामुपास्ते महामुने ॥ १५.३१.५० ॥
Diese hundert Frauen von ihm, von Leid und Kummer getroffen, mehren immer wieder den Kummer des Königs und auch meinen; mit strengem Fasten dienen sie mir, o großer Weiser.
15.31.51
ये च शूरा महात्मानः श्वशुरा मे महारथाः ।
सोमदत्तप्रभृतयः का नु तेषां गतिः प्रभो ॥ १५.३१.५१ ॥
Welches Schicksal, o Herr, ereilte jene Helden, die großen Wagenkämpfer und großherzigen, meine Schwiegerväter, Somadatta und die anderen?
15.31.52
तव प्रसादाद्भगवन्विशोकोऽयं महीपतिः ।
कुर्यात्कालमहं चेयं वधूस्तव महामुने ॥ १५.३१.५२ ॥
Durch deine Gnade, o Gesegneter, möge dieser König frei von Kummer sein, und mögen ich und diese deine Schwiegertochter unsere Zeit verbringen, o großer Weiser.
15.31.53
इत्युक्तवत्यां गान्धार्यां कुन्ती व्रतकृशानना ।
प्रच्चन्नजातं पुत्रं तु सस्मारादित्यसन्निभम् ॥ १५.३१.५३ ॥
Als Gāndhārī so gesprochen hatte, erinnerte sich Kuntī, ihr Antlitz von Gelübden ausgezehrt, an den im Geheimen geborenen Sohn, gleich der Sonne.
15.31.54
तामृषिर्वरदो व्यासो दूरश्रवणदर्शनः ।
अपश्यद्दुःखितां देवीं मातरं सव्यसाचिनः ॥ १५.३१.५४ ॥
Der Weise Vyāsa, Gewährer von Gaben, dessen Gehör und Blick weit reichten, sah jene betrübte Göttin, die Mutter des Savyasācin, Arjuna.
15.31.55
तामुवाच ततो व्यासो यत्ते कार्यं विवक्षितम् ।
तद्बूहि त्वं महाभागे यत्ते मनसि वर्तते ॥ १५.३१.५५ ॥
Da sprach Vyāsa zu ihr: "O Hochgesegnete, sprich aus, was du zu sagen beabsichtigst, was in deinem Herzen ist."
15.31.56
श्वशुराय तत कुन्ती प्रणम्य शिरसा तदा ।
उवाच वाक्यं सव्रीडा विवृण्वाना पुरातनम् ॥ १५.३१.५६ ॥
Da verneigte sich Kuntī mit gesenktem Haupt vor ihrem Schwiegervater und sprach, beschämt, indem sie eine alte Sache offenbarte, diese Worte.