Mahābhārata · Adhyāya 15.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.36.1
एतच्छ्रुत्वा नृपो विद्वान्हृष्टोऽभूज्जनमेजयः ।
पितामहानां सर्वेषां गमनागमनं तदा ॥ १५.३६.१ ॥
Al oír esto, el sabio rey Janamejaya se alegró; entonces escuchó sobre la ida y venida de todos los abuelos.
15.36.2
अब्रवीच्च मुदा युक्तः पुनरागमनं प्रति ।
कथं न त्यक्तदेहानां पुनस्तद्रूपदर्शनम् ॥ १५.३६.२ ॥
Lleno de alegría, preguntó de nuevo por su regreso: ¿cómo es que quienes han abandonado sus cuerpos no son vistos otra vez en esa misma forma?
15.36.3
इत्युक्तः स द्विजश्रेष्ठो व्यासशिष्यः प्रतापवान् ।
प्रोवाच वदतांश्रेष्ठस्तं नृपं जनमेजयम् ॥ १५.३६.३ ॥
Así interpelado, aquel mejor de los nacidos dos veces, el poderoso discípulo de Vyāsa, el primero entre los oradores, habló al rey Janamejaya.
15.36.4
अविप्रणाशः सर्वेषां कर्मणामिति निश्चयः ।
कर्मजानि शरीराणि शरीराकृतयस्तथा ॥ १५.३६.४ ॥
Es cierto que de todas las acciones no hay destrucción; los cuerpos nacidos de las acciones, y sus formas corporales igualmente.
15.36.5
महाभूतानि नित्यानि भूताधिपतिसंश्रयात् ।
तेषां च नित्यसंवासो न विनाशो वियुज्यताम् ॥ १५.३६.५ ॥
Los grandes elementos son eternos, porque dependen del señor de los seres; su unión eterna no es destrucción, y no se destruyen aunque se separen.
15.36.6
अनाशया कृतं कर्म तस्य चेष्टः फलागमः ।
आत्मा चैभिः समायुक्तः सुखदुःखमुपाश्नुते ॥ १५.३६.६ ॥
La acción hecha sin deseo trae su fruto deseado; y el yo, unido a estos, experimenta placer y dolor.
15.36.7
अविनाश्यस्तथा नित्यं क्षेत्रज्ञ इति निश्चयः ।
भूतानामात्मभावो यो ध्रुवोसौ संविजानताम् ॥ १५.३६.७ ॥
El conocedor del campo es indestructible y eterno; esta es la certeza. Para quienes verdaderamente saben, la naturaleza del ātman de los seres es lo que permanece firme.
15.36.8
यावन्न क्षीयते कर्म तावत्तस्य स्वरूपता ।
क्षीणकर्मा नरो लोके रूपान्यत्वमुपाश्नुते ॥ १५.३६.८ ॥
Mientras el karma no se agota, persiste su propia forma. El hombre cuyo karma se ha agotado alcanza otra forma en el mundo.
15.36.9
नानाभूतास्तथैकत्वं शरीरं प्राप्य संहताः ।
भवन्ति ते तथा नित्याः पृथग्भावं विजानताम् ॥ १५.३६.९ ॥
Los diversos elementos, al obtener un cuerpo, se unen en unidad. Ellos también son eternos de la misma manera; para quienes conocen la existencia separada, así es.
15.36.10
अश्वमेधश्रुतिश्चेयमश्वसंज्ञपनं प्रति ।
लोकान्तरगता नित्यं प्राणा नित्या हि वाजिनः ॥ १५.३६.१० ॥
Esta es la enseñanza védica sobre el sacrificio del caballo, relativa a la matanza del caballo. Los alientos vitales de los caballos, habiendo ido a otros mundos, son verdaderamente eternos.
15.36.11
अहं हितं वदाम्येतत्प्रियं चेत्तव पार्थिव ।
देवयाना हि पन्थानः श्रुतास्ते यज्ञसंस्तरे ॥ १५.३६.११ ॥
Oh rey, si te agrada, digo esta palabra beneficiosa. En la ordenación del sacrificio has oído de los caminos de los dioses.
15.36.12
सुकृतो यत्र यज्ञस्ते तत्र देवा हितास्तव ।
यदा समन्विता देवाः पशूनां गमनेश्वराः ॥ १५.३६.१२ ॥
Donde tu sacrificio se realiza bien, allí los dioses te son favorables. Cuando los dioses se unen, son los señores del tránsito de los animales.
15.36.13
गमिमन्तश्च तेनेष्ट्वा नान्ये नित्या भवन्त्युत ।
नित्येऽस्मिन्पञ्चके वर्गे नित्ये चात्मनि पूरुषः ॥ १५.३६.१३ ॥
Quienes avanzan por medio de aquel sacrificio se vuelven eternos; los demás no. En este grupo quíntuple eterno y en el ātman eterno, el puruṣa (permanece).
15.36.14
अस्य नाशं समायोगं यः पश्यति वृथामतिः ।
वियोगे शोचतेऽत्यर्थं स बाल इति मे मतिः ॥ १५.३६.१४ ॥
Quien contempla su destrucción y su unión es de entendimiento vano. En la separación se aflige en extremo; ese es un niño, según mi parecer.
15.36.15
वियोगे दोषदर्शी यः संयोगं स विसर्जयेत् ।
असङ्गे सङ्गमो नास्ति दुःखं भावि वियोगजम ॥ १५.३६.१५ ॥
Quien ve el defecto en la separación debe abandonar la unión. En la no adhesión no hay unión; el dolor nacido de la separación no llegará a ser.
15.36.16
परापरज्ञस्त्वपरो नाभिमानादुदीक्षितः ।
अपरज्ञः परां बुद्धिं स्पृष्ट्वा मोहाद्विमुच्यते ॥ १५.३६.१६ ॥
Quien conoce lo superior y lo inferior no es mirado por el orgullo; el que no lo conoce, habiendo tocado el entendimiento supremo, se libera de la ilusión.
15.36.17
अदर्शनादापतितः पुनश्चादर्शनं गतः ।
नाहं तं वेद्मि नासौ मां न च मेऽस्ति विरागता ॥ १५.३६.१७ ॥
Habiendo venido de la no aparición, volvió de nuevo a la no aparición. Yo no lo conozco, ni él me conoce, y en mí no hay desapego.
15.36.18
येनयेन शरीरेणि करोत्ययमनीश्वरः ।
तेनतेन शरीरेण तदवश्यमुपाश्नुते।
मानसं मनसाऽऽप्नोति शरीरं च शरीरवान् ॥ १५.३६.१८ ॥
Con cualquier cuerpo que actúa este impotente, con ese mismo cuerpo disfruta sin duda de su fruto. Obtiene el fruto mental por la mente, y el que tiene cuerpo obtiene el fruto corporal.