ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 15.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.36.1
एतच्छ्रुत्वा नृपो विद्वान्हृष्टोऽभूज्जनमेजयः ।
पितामहानां सर्वेषां गमनागमनं तदा ॥ १५.३६.१ ॥
ଏହା ଶୁଣି ବିଦ୍ୱାନ ରାଜା ଜନମେଜୟ ହୃଷ୍ଟ ହେଲେ; ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ପିତାମହଙ୍କ ଆସିବା ଯିବାର କଥା।
15.36.2
अब्रवीच्च मुदा युक्तः पुनरागमनं प्रति ।
कथं न त्यक्तदेहानां पुनस्तद्रूपदर्शनम् ॥ १५.३६.२ ॥
ଆନନ୍ଦରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ସେ ପୁନର୍ଆଗମନ ବିଷୟରେ କହିଲେ: ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କର ସେହି ରୂପ ପୁନର୍ବାର କାହିଁକି ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ?
15.36.3
इत्युक्तः स द्विजश्रेष्ठो व्यासशिष्यः प्रतापवान् ।
प्रोवाच वदतांश्रेष्ठस्तं नृपं जनमेजयम् ॥ १५.३६.३ ॥
ଏପରି ପଚରାଯିବାରେ ସେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବ୍ୟାସଙ୍କ ପ୍ରତାପୀ ଶିଷ୍ୟ, ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେହି ରାଜା ଜନମେଜୟଙ୍କୁ କହିଲେ।
15.36.4
अविप्रणाशः सर्वेषां कर्मणामिति निश्चयः ।
कर्मजानि शरीराणि शरीराकृतयस्तथा ॥ १५.३६.४ ॥
ସମସ୍ତ କର୍ମର ବିନାଶ ନାହିଁ ବୋଲି ନିଶ୍ଚୟ। କର୍ମରୁ ଜାତ ଶରୀର ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଆକୃତିମାନ ମଧ୍ୟ ସେପରି।
15.36.5
महाभूतानि नित्यानि भूताधिपतिसंश्रयात् ।
तेषां च नित्यसंवासो न विनाशो वियुज्यताम् ॥ १५.३६.५ ॥
ମହାଭୂତମାନେ ନିତ୍ୟ; କାରଣ ସେମାନେ ଭୂତାଧିପତିଙ୍କ ଆଶ୍ରୟରେ ଅଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ନିତ୍ୟ ସଂଯୋଗ ବିନାଶ ନୁହେଁ; ସେମାନେ ବିୟୁକ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
15.36.6
अनाशया कृतं कर्म तस्य चेष्टः फलागमः ।
आत्मा चैभिः समायुक्तः सुखदुःखमुपाश्नुते ॥ १५.३६.६ ॥
ଆଶା ବିନା କୃତ କର୍ମ; ତାହାର ଇଷ୍ଟ ଫଳ ଆସେ। ଆତ୍ମା ଏଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ସୁଖଦୁଃଖ ଭୋଗେ।
15.36.7
अविनाश्यस्तथा नित्यं क्षेत्रज्ञ इति निश्चयः ।
भूतानामात्मभावो यो ध्रुवोसौ संविजानताम् ॥ १५.३६.७ ॥
କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞ ଅବିନାଶୀ ଓ ସଦା ନିତ୍ୟ, ଏହା ନିଶ୍ଚୟ। ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଯେ ଆତ୍ମସ୍ୱରୂପ, ତାହା ସ୍ଥିର।
15.36.8
यावन्न क्षीयते कर्म तावत्तस्य स्वरूपता ।
क्षीणकर्मा नरो लोके रूपान्यत्वमुपाश्नुते ॥ १५.३६.८ ॥
କର୍ମ କ୍ଷୀଣ ନହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହାର ସ୍ୱରୂପ ରହେ। କ୍ଷୀଣକର୍ମା ମନୁଷ୍ୟ ଜଗତରେ ଅନ୍ୟ ରୂପ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
15.36.9
नानाभूतास्तथैकत्वं शरीरं प्राप्य संहताः ।
भवन्ति ते तथा नित्याः पृथग्भावं विजानताम् ॥ १५.३६.९ ॥
ନାନା ଭୂତ ଶରୀର ପାଇ ଏକତ୍ର ସଂହତ ହୁଅନ୍ତି। ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ନିତ୍ୟ; ପୃଥକ୍ ଭାବ ଜାଣିଥିବାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ସତ୍ୟ।
15.36.10
अश्वमेधश्रुतिश्चेयमश्वसंज्ञपनं प्रति ।
लोकान्तरगता नित्यं प्राणा नित्या हि वाजिनः ॥ १५.३६.१० ॥
ଏହା ଅଶ୍ୱମେଧର ଶ୍ରୁତି; ଅଶ୍ୱ ବଧ ବିଷୟରେ। ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କର ପ୍ରାଣ ଅନ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଇଛନ୍ତି ଏବଂ ସଦା ନିତ୍ୟ।
15.36.11
अहं हितं वदाम्येतत्प्रियं चेत्तव पार्थिव ।
देवयाना हि पन्थानः श्रुतास्ते यज्ञसंस्तरे ॥ १५.३६.११ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଯଦି ତୁମକୁ ପ୍ରିୟ ଲାଗେ ତେବେ ମୁଁ ଏହି ହିତବାକ୍ୟ କହୁଛି। ଯଜ୍ଞବିଧିରେ ତୁମେ ଦେବଯାନ ପଥ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଛ।
15.36.12
सुकृतो यत्र यज्ञस्ते तत्र देवा हितास्तव ।
यदा समन्विता देवाः पशूनां गमनेश्वराः ॥ १५.३६.१२ ॥
ଯେଉଁଠାରେ ତୁମର ଯଜ୍ଞ ସୁକୃତ ରୂପେ ସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେଠାରେ ଦେବତାମାନେ ତୁମ ପ୍ରତି ଅନୁକୂଳ। ଦେବତାମାନେ ଏକତ୍ର ହେଲେ ସେମାନେ ପଶୁମାନଙ୍କ ଗତିର ଅଧିପତି।
15.36.13
गमिमन्तश्च तेनेष्ट्वा नान्ये नित्या भवन्त्युत ।
नित्येऽस्मिन्पञ्चके वर्गे नित्ये चात्मनि पूरुषः ॥ १५.३६.१३ ॥
ଯେଉଁମାନେ ସେଥିରେ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି ସେମାନେ ଗମନଶୀଳ ହୁଅନ୍ତି; ଅନ୍ୟେ ନିତ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହି ନିତ୍ୟ ପଞ୍ଚକ ବର୍ଗରେ ଏବଂ ନିତ୍ୟ ଆତ୍ମାରେ ପୁରୁଷ (ସ୍ଥିତ ହୁଏ)।
15.36.14
अस्य नाशं समायोगं यः पश्यति वृथामतिः ।
वियोगे शोचतेऽत्यर्थं स बाल इति मे मतिः ॥ १५.३६.१४ ॥
ଯିଏ ଏହାର ନାଶ ଓ ସଂଯୋଗ ଦେଖେ, ସେ ବୃଥାବୁଦ୍ଧି। ବିୟୋଗରେ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋକ କରେ; ସେ ବାଳକ ଏହା ମୋ ମତ।
15.36.15
वियोगे दोषदर्शी यः संयोगं स विसर्जयेत् ।
असङ्गे सङ्गमो नास्ति दुःखं भावि वियोगजम ॥ १५.३६.१५ ॥
ଯିଏ ବିୟୋଗରେ ଦୋଷ ଦେଖେ, ସେ ସଂଯୋଗ ତ୍ୟାଗ କରୁ। ଅସଙ୍ଗରେ ସଙ୍ଗମ ନାହିଁ; ବିୟୋଗରୁ ଜାତ ଦୁଃଖ ଭବିଷ୍ୟତରେ ହେବ ନାହିଁ।
15.36.16
परापरज्ञस्त्वपरो नाभिमानादुदीक्षितः ।
अपरज्ञः परां बुद्धिं स्पृष्ट्वा मोहाद्विमुच्यते ॥ १५.३६.१६ ॥
ପରାପର ଜାଣନ୍ତି ଯେ; କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ ଅଭିମାନରେ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ। ଅପରଜ୍ଞ ପରମ ବୁଦ୍ଧିକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି ମୋହରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
15.36.17
अदर्शनादापतितः पुनश्चादर्शनं गतः ।
नाहं तं वेद्मि नासौ मां न च मेऽस्ति विरागता ॥ १५.३६.१७ ॥
ଅଦର୍ଶନରୁ ଆସି ସେ ପୁଣି ଅଦର୍ଶନକୁ ଗଲା। ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଜାଣେ ନାହିଁ, ସେ ମୋତେ ଜାଣେ ନାହିଁ; ମୋ ମଧ୍ୟରେ ବିରାଗ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
15.36.18
येनयेन शरीरेणि करोत्ययमनीश्वरः ।
तेनतेन शरीरेण तदवश्यमुपाश्नुते।
मानसं मनसाऽऽप्नोति शरीरं च शरीरवान् ॥ १५.३६.१८ ॥
ଏହି ଅସମର୍ଥ ଜୀବ ଯେଉଁ ଯେଉଁ ଶରୀରରେ କର୍ମ କରେ, ସେହି ସେହି ଶରୀରରେ ତାର ଫଳ ଅବଶ୍ୟ ଭୋଗ କରେ। ମାନସ ଫଳ ମନରେ ପାଏ; ଶରୀରଧାରୀ ଶରୀରର ଫଳ ପାଏ।